Wij zijn inmiddels (maandag 8 maart 2010) heelhuids in Denia aangekomen. Heelhuids met name, omdat we zowel in Belgie, in Frankrijk als ook in Spanje in de sneeuw hebben gereden. De reis is verder allemaal goed gegaan. Zaterdag 6 maart 2010 om 7. 50 uur vertrokken vanuit een winderig en koud Leusden. In tegenstelling met de laatste tijd is F. (hierna F.) opeens hijgerig en zit bibberd op een met koffers verhoogde achterbank ondanks een pilletje. Eenmaal in België vallen we plots in een spoor van sneeuw en lijken de wegen hier en daar glad. Niet alleen zijn er dan wonderschone uitzichten maar ook schitterende panorama’s te aanschouwen die even voor de bestuurder niet weggelegd. De meest rechtse cq de meest bereden autobanen zijn slecht door kleine en soms grote gaten in het wegdek. Even na het binnenrijden van Luxemburg wordt de eerst volgende tankstation aangedaan. Aansluitend hierop wordt er dan even een plaspauze gehouden en van chauffeur gewisseld. Om 12:15 uur passeren we de Belgische Franse gens en is er nog 350 km te rijden baar Beaume. Dan wordt voor de tweede en tevens laatste keer vandaag van chauffeur gewisseld. Als we kiezen bij het verlaten van de tolweg,  net voor Beaume, het meest rechtse creditcard poortje (voorbeeld  zie foto) en is er even sprake van paniek. Nadat de tolkaart is ingeslikt om deze te lezen, wordt aangegeven de creditbetaalcard in te voeren. Nadat deze laatste erweer eruit komt gaat de slagboom niet open. Nogmaals wordt de betaalcard ingevoerd en als deze voor de tweede maal eruit komt gaat nog steeds niet de slagboom open. Inmiddels staan er een paar auto’s rustig te wachten achter ons. Met handen en voeten laten we weten dat het ons niet lukt en dat we achteruit eruit willen om naar een ander poortje te gaan. Één voor één wordt er rustig achteruit gereden. Als we naar een ander poortje rijden, waar we denken dat er iemand zit, blijkt dat er in geen van de kassa’s/poortjes iemand aanwezig te zijn. We beseffen dan ook pas dat we geen tolkaart meer hebben want die was immers ingeslikt. Opnieuw wordt de rij achter ons alsmaar langer. Als H. in het engels de twee dames in de auto achter ons probeert uit te legen wat ons is overkomen krijgt Meriam (hierna M.), die nog steeds in de auto zit, plots via een luidspreker in het Frans de vraag waar we de tolweg zijn opgekomen. Ze weet het niet zeker meer en zegt dan maar Nancy. Dan staat in ineens het deelte van de creditcardautomaat te knipperen met de bedoeling  je creditcard in te laten lezen. Als dat wordt gedaan gaat het ineens allemaal goed en gaat de slagboom omhoog. Niet veel later rijden we het parkeerterrein van Hotel Le Home op, zie foto boven. Het is dan kwart voor vier in de middag. Nadat de nachtkoffertje is uitgeladen wordt de auto in een naast gelegen parkeerschuur gereden maar bij het achteruit inparkeren wordt niet gezien dat er ook nog op lage hoogte een betonnen hondenhok tegen de zijmuur staat en BAM …. Er is gelukkig slechts alleen een flinke lakschade op de bumper te betreuren. Drie maal scheepsrecht wordt het nadat ten eerste de laptop door oververhitting steeds daarna uitvalt en wanneer deze het wel ineens wel blijft doen, doet niet de wifi-intenetverbinding en dit ondanks diverse verwoede pogingen door een zeer vriendelijk gastheer van hotel Le Home. We vinden het vreemd dat er geen contact kan worden gelegd omdat het verleden jaar, dat was toen weliswaar een etage lager buiten in tuin, dit allemaal wel lukte. Intussen wordt Floor uitgelaten door M. en neemt tevens een flesje rode wijn mee via de Aldi hier precies tegenover. Een paar uur later wordt een hele relaxe avond in de hotelkamer ingezet en genieten we van onze rust middels een heerlijk warm bad, het lezen van meegenomen lectuur en het kijken naar een groot tv/scherm, eigenlijk te groot in verhouding met de hotelkamer. Het hotel geef je het gevoel van vroeger, er is geen lift, heel veel optapjes, het kraakt er het geeft je het gevoel dat je in heel oud slot vertoefd. Sommige dingen dingen gaan ten koste van het genot, zo werkt b.v. het kamerdeurslot niet wat aan je privacy knaagt. Hardop denkend besluiten we  voor de € 68 voor 1 overnachting dit  hotel op onze reizen voortaan voor gezien te houden.

Na een goede nachtrust is het zondag 7 maart 2010 geworden en gaat wederom om zeven uur de mobiele telefoonwekker af. Er wordt eerst een yogertje, wat fruit en een mueslibol met kaas gegeten om daarna om tien over acht te vertrekken richting de Frans-Spaanse grens en dat is dan nog 639 km te gaan. Een makkie denken we. Het is ook een stuk rustiger op de weg want het is immers zondag en dan rijdt er minder vrachtverkeer op de route. Plots vallen we in de sneeuwbuien die steeds heviger lijken te worden en dat gaat door tot aan Orange en in de omgeving is het goed te zien dat er al een poosje heeft gesneeuwd want overal ligt een pak sneeuw.  Als we dan ook nog zien dat enkele van onze tegenliggers bestaan uit o.a. sneeuwschuivers en strooiwagens beginnen er een paar billen te knijpen binnen in de Fox (zie foto). Er staat ons niet veel soeps te wachten lijkt het. Achteraf valt het allemaal gelukkig wel mee want we komen al om  tien over twee n.m.  aan in La Jonquerra bij hotel Trumantana (zie foto)  gelegen net 5 km over de Franse grens welke we vooraf hebben besproken. Het is er altijd fijn daar te logeren omdat het er heerlijk schoon is in het hotel en we gebruik kunnen maken van een grote slaapkamer met alles erop en eraan zoals KTV en internet en en een flinke badkamer, een overnachting incl. inpandig parkeren en hond kost dan wel € 75,00.  In de directe omgeving is het goed eten en zijn er goede mogelijkheden om leuke en lekkere dingen te kopen voor minder geld dan we in Nederland gewend zijn. Het is tevens een stopplaats voor vrachtwagenchauffeurs waar een zeer ruim parkeerterrein ligt met vele faciliteiten en  het ligt net over of voor de grens van Spanje naar Frankrijk en het is zeer interessant voor de Fransen die een beetje in buurt wonen en het zit er dan ook vol mee die er gauw even over de grens wippen om inkopen bij één van taxfree-lijkende Supermercats te doen zoals het tanken van benzine/diesel. Dat eerste is  al zo´n 35 eurocent per liter goedkoper vergelijkend met Frankrijk (en dus ook met Nederland). We vallen al vrij vroeg in de avond in een diepe rust mede door een drankje  in een heerlijk comfortabel bed.

Als we de volgende morgen, maandag 8 maart 2010, om zeven uur het gordijn opentrekken schrikken we ons het apezuur. Het sneeuwt keihard en het blijft nog liggen ook. Er rijdt politie rond met knipperlichten en denken ¨wat staat ons nu allemaal te wachten¨. We kunnen gelukkig de auto in de garage onder het hotel inpakken en rijklaar maken. Als we weer bovengronds zijn gaan we eerst tanken vlak naast het hotel. Bij het afrekenen horen we aldaar dat het tot Tarragona sneeuwt. En de man had gelijk maar gelukkig was het allemaal goed berijdbaar, maar hier en daar moest toch even de snelheid worden aangepast. Om beurten rijden we richting Denia en bij het passeren van de diverse tolpoortjes kiezen we nu voorlopig maar voor het poortje waar ¨manuel¨  boven staat waar je ook met je visacard kan betalen. Soms  duurt dat wel eens wat langer maar echt druk ervoor is het eigenlijk niet geweest. Rond half drie n.m. rijden we Denia binnen waar we voor het nemen van de lunch eerst rechtstreeks naar Restaurante Chino ASIA, waar de naam altijd hetzelfde blijft maar elk jaar wel ander maar even vriendelijk personeel staat. We kiezen voor menu met nr. 220 incl. fles vino tinto en extra daarbij een fles agua sin gas. Na een uur rekenen we 15,40 euro plus een fooi af en rijden voldaan naar ons huisje. Als we de carport binnenrijden beseffen we dat we onze poets niet van onze aankomst op de hoogte hebben gesteld. Het ziet er wat stoffig en rommelig uit. Als we binnenshuis gaan, merken we dat de gaskachel aan staat en heerlijk staat te branden en dat is heel fijn, want buiten is het behoorlijk fris. Ook in huis is het te zien dat er een poosje geen menselijk leven is geweest. Nadat we de koffers hebben uitgepakt gaan we eerst even naar Hans en Truus (hierna ¨Ha-uS¨) om ze te begroeten. We waren al in Nederland door hun uitgenodigd om dinsdag (morgen) te komen dineren samen met gezamenlijke kennissen. Bij terugkomst thuis wordt alvast een plan de campagne gemaakt om het huis weer ons eigen, het schoon en het gezellig te maken. Elke dag doen we wat en we doen het allemaal heel rustig aan cq op ons gemak. Floor geniet inmiddels alweer van haar vrijheid en rent van voren naar achteren en soms spelende met de hondjes van Julio, onze Spaanse overbuurman. Ook groeten we onze Duitse buren die logés hebben en melden dat ze komende woensdag vertrekken om in juni weer terug te keren. Onze Franse buren aan de andere kant zijn er niet maar we zien wel dat een soort opbergkast aan het maken/bouwen zijn tegen de muur van de buren aan hun andere kant en lijkt nog niet klaar te zijn. Tevens heeft iemand ons achterhek dichtgemaakt met een stuk kale boardplaat. Het groen is behoorlijk uitgegroeid maar het ziet er niet ernstig slecht onderhouden uit.

De dagen dinsdag, woensdag en donderdag worden gebruikt om alles weer ouderwets eigen te maken en mede omdat het buiten het nog steeds behoorlijk fris is en bewolkt is daar te vertoeven niet onze eerste behoefte. De gaskachel blijft de gehele dag aan en een extra trui, vest 0f winterjack is dan ook zeer aanbevolen bij het naar buiten gaan zoals bij het uitlaten van Floor. Het ontsteken van de houtkachel maakt het in de avond nog eens extra gezellig en behagelijk warm.

Voor zaterdag 13 maart 2010 hebben we onze kennissen uit Oisterwijk, die hier achter in de straat ook ook een woning hebben, uitgenodigd voor het diner, dit alvorens zij a.s. maandag weer vertrekken naar Nederland om in eind april hier weer terug te keren en wij ze nog een week kunnen zien indien gewenst.

Het is inmiddels alweer zondag 14 maart 2010 en het wordt de eerste dag met de gehele dag de zon zodat we zelfs buiten kunnen lunchen en al wat worden opgekleurd, met name Meriam. Als de warmte van de zon is verdwenen begeven we ons wel snel binnenshuis want de ondertoon blijft wat fris. Dan komt Geert-Jan L., zoals verwacht, even op visite. Deze helpt ons ook nog even bij onze nieuwe Spaanse mobiele telefoon met het nieuwe nummer 0034 64 6445 519, daarom even noteren, bij het plaatsen in de Engelse taal i.p.v Spaanse. Intussen maken we ook zelfs plannen om e.e.a. te gaan verbeteren cq te veranderen in en rondom ons huisje. Zo denken we b.v. de carport op te laten ophogen, opnieuw te betegelen, lage dichte kasten te verwezenlijken voor het plaatsen van een (nieuwe) wasmachine, een droger en om de aanwezige mobiele airco en de gaskachel zomer/winter op te kunnen opbergen. De daad wordt direct bij het woord gevoegd bij het idee ook een nieuwe indeling in huis te maken en twee nieuwe donkerbruine lederen kuipstoelen worden per direct aangekocht waarvan er eentje over drie weken wordt geleverd (op foto de meest rechtse fauteuil) . Onze verdere ideeen en wensen zullen op papier worden gezet en zullen een paar aannemers worden gevraagd een offerte te laten toekomen. Datzelfde zal ook gebeuren bij het schilderwerk binnenshuis. Ook wordt min of meer besloten ons huisje niet meer door onbekenden te laten gebruiken. Maar dit laatste blijft wel verleidelijk. Gezien de laatste ervaringen valt het ongemak hoger uit dan het gemak ervan. Er zullen nieuwe cilindersloten worden geplaatst voor de twee buitendeuren en de twee buitenhekken met een-dezelfde sleutel (thans onbreekt er b.v. een geheel sleutelset, incl. sleutels voor de fietsen). Tevens wordt gedacht een soort bureautje met kuipstoeltje aan te schaffen. De komende tijd staat ook ons achterterras in de kijker omdat daar nodig gesnoeid moet worden en zomerklaar gemaakt. Van de twee aanwezige fietsen zal één goed functionerende fiets proberen worden gemaakt, dus er nog genoeg te doen.

De maandag 15 maart 2010 wordt het merendeel gevuld met zonnen op het achterterras , 25 graden in de zon lunchen en 15 graden in de schaduw dus nog even uitblijven en met wat kleine dingen repareren en  enkele boodschappen doen. Onze weblog wordt gerepareerd door G -J. en bijgewerkt door Ha-MeR.

Nu het dinsdag 16 maart 2010 is, is het vroeger opstaan dan te doen gebruikelijk de laatste dagen. M.  heeft haar standaard activiteit weer opgepakt en vanaf vandaag gaat ze weer 4 keer per week naar de sport. Ze heeft een maandabonnement genomen bij Sportschool ¨Sawyers Fitness¨ hier even buiten Denia op het industrieterrein. Ze probeert dat zoveel mogelijk met haar zus Truus L. te combineren. Ondertussen zit Hans Hierna H.) zijn digitale logboek (bloedsuikerwaarden) bij te werken en de emailtjes te lezen en deze zo nodig te beantwoorden. Nadat F. om half één is uitgelaten kan er wederom buiten op het achterterras geluncht worden. Vanaf het opstaan hebben we weer te maken met een strakke heldere blauwe lucht wat het gevoel geeft van ¨a brand new day¨. Het is s´morgens in huis zelf en buiten al veel minder fris dan een paar dagen geleden toen we nog opstonden met ijs op de voorruiten van de auto´s. In de zon is het heerlijk en na een uurtje siësta gaat H. aan de tuin beginnen. Hoofdzakelijk moet er gesnoeid worden. F. springt zo af en toe over de tuinmuur, dit echter tot ongenoegen van onze Franse buurman (een Corsicaan)  twee huisjes verder. Als Floor tegen de man gaat staan blaffen vanaf het terras van onze directe buren ontstaat het vermoedelijk bij ons dat Floor iets heeft gedaan bij de man in de tuin wat boze buurman heeft opgewonden m.a.w. niet leuk vond en haar daarom heeft weggestuurd. Onlangs kwam ze met een vislucht rondom der bek terug aangesprongen en we hadden wel een vermoeden maar geen idee wat ze uitgevreten had. Inmiddels  denken we meer te weten. Hopenlijk lag er geen visje op zijn barbecue. Thans is de man langszij bezig een dun eenvoudig gaas-constructie op het bestaande muurtje te plaatsen. De eerste uitgroei van de klimplanten, die aan de buitenkant van de veranda hangt, is nu deels weg en in vuilniszakken gedaan en afgevoerd in de daarvoor bestemde beschikbar gesloten vuilcontainers. Morgen wordt het klusje voortgezet bij een nieuwe dag met nieuwe kansen. Het wordt weer wat frisser nu de lage zon alweer onderduikt en wordt dan ook binnen stelling genomen. De gaskachel wordt alvast aangeklikt en de tafel gedekt voor het avondbroodmaal. Door het snoeien komt er meer dag-zonlicht binnen en lijkt het langer licht te blijven.

Als we wakker worden om half negen is het woensdag 17 maart 2010. Bij het opentrekken van het rolluik zien we een dicht bewolkte lucht. Het ziet er wel naar uit dat het niet lang meer zal duren of de zon komt er doorheen. M. en Truus gaan weer om half negen naar de sportschool om de ledematen op te schudden. F. en H. blijven thuis en deze laatste heeft vandaag weinig zin om met de gisteren gestarte klus snoeien vandaag voort te zetten, laat staan het af te maken. Rond tien uur v.m. is de lucht weer strak blauw maar echter nog wel met een frisse ondertoon dus een goede reden lekker nog even binnen te blijven bij de gaskachel en achter de pc. Wel wordt even de maat van een paar cilinder-sloten genomen voor later vandaag. Zojuist klinkt het geluid van een vertrekken auto en dat moeten onze Duitse buren zijn die vertrekken naar Alicante met hun gasten en die teruggaan naar huis om in mei en in september a.s. weer terug te keren. Nadat M. rond twaalf uur is teruggekeerd met de auto gaat ze eerst met het warme eten beginnen. Straks zitten we aan de bruine bonen, gekookte aardappelen, een gekookte ei, gesneden uitjes in het azijn en appelmoes. Maar dat is pas als Hans Floor heeft uitgelaten. Om kwart over één zitten we heerlijk in het zonnetje midden op het achterterras te lunchen. Na een siësta waarbij we ondertussen bij-tinten gaan we naar het industrieterrein om naar een bureau-meubel te kijken. Maar ook bij ons komt vandaag van kijken kopen. Het wordt een bouwpakket van de Firma Eroski merk Forés. Het lag in de planning dus het zat erin. Ook gaan we op zoek naar nieuwe cilinder-sloten, maar dat valt niet mee. We willen vier dezelfde hebben met één basissleutel. Van de drie zaken die we bezoeken is er slechts ééntje met drie stuks maar we willen er vier dus de koop gaat niet door. Omdat het alweer half zes besluiten we niet verder te zoeken en terug te keren naar huis, naar F.. Het is een hele toer het pakket weer uit de auto te krijgen en ons lichaan doet onze geest bsluiten deze morgen pas op te bouwen. Als die staat zal ik er een foto van maken en publiceren op deze weblog. We gaan eerst aan het avondeten beginnen. Ondertussen is het zonnetje aan het onderduiken en wordt het weer tijd de gaskachel aan te klikken. Als we de broodmachine horen draaien voor het produceren van een nieuw vers boerenbrood kijken we met genoegen terug op een mooie dag,  …naar de avond-tv en …naar de dag van morgen…

Bij het ontluiken kijken we op donderdag 18 maart 2010 tegen een dik wolkendek en het ziet er niet naar uit dat deze snel zal breken. Dat komt goed uit want we hebben een aantal dingen te doen binnenshuis zoals de servieskast te verplaatsen en het in elkaar zetten van een buro-bouwpakket. Dat eerste is vrij snel gebeurd en tegelijkertijd wordt alles erop en eraan weer eens goed schoongemaakt. De servieskast gaat van de ene hoek naar de andere hoek, respectievelijk van de voorkamer naar de achterkamer. Hierdoor komt er wat meer ruimte in de voorkamer voor het nieuwe buro en bovendien is dan het serviesgoed dicht bij de eettafel wat M. prettiger vindt. Wat betreft de opbouw van het buro gaat het wat langer duren. Volgens de beschrijving staat er 3 uur voor. Het is te vergelijken met een Ikea-pakket, als je het een keertje gedaan hebt gaat de volgende veel beter en sneller. Wij samen hebben er incl. de lunch (wederom buiten op het achterterras) 4 uur voor nodig gehad. Het is een hele klus, vele plank-onderdelen lijken qua maat op elkaar en het zoeken naar de juiste schroefjes en boutjes is geen dagelijkse bezigheid. Alvorens hebben alles eerst gecontroleerd op juiste hoeveelheid en dat klopte exact, geen boutje of moertje teveel. Behalve een hamertje en een kruisschroevendraaier zat al het gereedschap erbij. Ook de tekening met instructies zijn uitgebreid en duidelijk voor leken als wij en goed te volgen. Toch hebben we zo af toe wat meningsverschil over de interpretatie van het voorbeeld maar gaan we uiteindelijk maar één keer in de fout wat gelukkig makkelijk te herstellen was.

Zie hier het resultaat. Zo was het  pakket bij aankoop in de doos …
en zo is het geworden. Als alles weer opgeruimd is en op zijn plaats staat komt onze poets (Marilin) even op bezoek om ons te groeten en om een sleutelset te brengen. Het is haar eigen gebruikersset en ze weet niet waar de standaard huisset is die we missen al bij aankomst. Gelukkig zitten hierbij wel onze fietssleutels zodat we ze van elkaar kunnen losmaken en ze hierdoor makkelijker kunnen verplaatsen. Ook vertelt ze dat de laatste weken er een aantal dingen uit haar carport zijn weggehaald. Haar carport is niet afgesloten, er is zelfs  geen hek dus alles staat er voor het grijpen en er staat me een partij, mensen. Niet echt Spaans, want de meesten hebben alles ommuurt of/en  hebben een waakhond. Toch is het onbehoorlijk en ontzettend naar. Voor ons is het een waarschuwing. F. vraagt dan om de aandacht maar dat gunnen we haar niet omdat we door willen gaan cq we willen het afmaken. Als we het dan  ineens weer zo stil vinden dan zoeken we haar weer en ligt dan lekker te slapen op haar kussen. Onder het genot van heerlijke luistermuziekje van radio 5 via onze schotelantenne komen we ruim voor het avondmaal klaar. Dan nemen we eerst een wijntje en gaan in het rond zitten kijken en knikken beide naar elkaar met tevredenheid. Ja, zo willen we het hebben en zo houden we het dus.  Het is nog niet helemaal klaar want er moeten nog een paar dingen aan de muur worden opgehangen en dat kan alleen via elektrisch boren en dat is al een klus op zich door de keiharde muren. Als F. daarna is uitgelaten door H. wordt in alle rust de avond ingezet in een sfeervol huisje waar twee heel tevreden mensen en een lieve hond hun verder gaan vermaken. We kijken weer uit naar de dag van morgen, want morgen is behalve de horeca iedereen vrij (dus gesloten) in Denia e.o. want er is feest. Morgen zullen we er verslag van doen, want we gaan ernaar toe om zoveel mogelijk te zien en vooral te horen.

Een irritant piepje doet Ha-MeR waken op vrijdag 19 maart 2010 waarna de ochtendgloren naar binnen wordt gehaald bij het openen van de vensters en ons direct al een lekker fris zonnetje ons tegemoet komt. Hier en daar is slechts is een lichtgekleurd wolkje te bekennen maar dat doet de pret niet drukken. Het lijkt hier goed te worden want in Nederland wordt het iets minder hebben we gisterenavond vernomen op het RTL4-nieuws. Sorry daarvoor mensen. Het  is vandaag St. Joseph-dia of te wel het Vaderdag. H. kijkt al uit naar de postbode maar M. wijst hem erop dat deze vandaag ook vrij is. Tijdens het ontbijtje in ons gezellig huiskamertje bekijken we op een folder met de naam ” DENIA FALLAS PROGRAMM 2010″ wat er allemaal in de stad te doen is . De hele week is het al feest hier in Denia waar de Fallas de hoofrol (te vergelijken met grote carnavalspoppen) spelen. Het feest begint vandaag met een kerkdienst, gevolgd om 11:30 uur door een bloemenprocessie, daarna om 14:00 uur de ¨Mascletਠ(een georganiseerd oorverdovend knalvuurwerk),  nog een ¨Mascletਠen tenslotte en dat is v.a oo:15 uur de “Cremà”  dan gaan stuk voor stuk de  Fallas georganiseerd de fik in op verschillende tijden en punten van de stad/buurt. De gene die mooiste, de origineelste cq die de eerste prijs heeft gewonnen gaat als laatste in de hens. Ha-MeR gaat alleen maar kijken naar de opgebouwde Fallas, de feestelijkheden daar weer omheen en lekker eten. Omdat de ervaring ons leert is het niet verstandig hierbij ook F. mee te nemen en blijft dus thuis, op het huis passen zeggen we haar dan maar. M. gaat al om 11:00 uur vooruit met de auto. Om half één laat H. F. uit en  gaat daarna alleen lopend naar het centrum zón 5,5 km. hier vandaan. Onderweg naar Denia, het is iets over half één, is de lucht toch helemaal dichtgetrokken. Het is niet dreigend want soms toch weer even de gele bol door wat blauw flanken. Hoe dichter de stad wordt benaderd hoe drukker wordt.  Het is echt een feest voor het volk waar jong en oud, man of vrouw en vele kleine kinderen aan meedoen en zich kleden in een schitterende klederdracht. Volendam op z´n Spaans. Één van de hoogtepunten ook de optocht, het paraderen door de hoofdstraat geflankeerd door straatorkesten die speels van links naar recht, naar voren en naar achteren. Veel mensen hebben er 5 euro voor over voor het huren van een plastiek terrasstoel. Als H. aankomt iets voor twee uur is het net voorbij en loopt iedereen over de afgezette hoofdtraat heen of zoekt een plaatsje bij één van de vele restaurantjes. M. heeft een paar indrukken gemaakt.

Ha-MeR kiest voor ¨restaurante no. onze¨, bij ons in de volksmond ¨Spuit elf¨. Dit restaurant is direct gelegen aan de hoofdweg ¨Marques de Campo¨ en is het van origine van een Nederlander. Er werken thans allerlei nationaliteiten. Wij worden ditmaal geholpen door een Française. Doordat het er druk is, is het even wachten voordat we geholpen worden, maar nadat de bestelling eenmaal is gedaan kan er toch al snel geluncht worden. Het is er gezellig, druk en ontzettend lawaaiig mede door veel kinderschaar. Dat één na laatste is normaal in de horeca in Spanje. Het lawaai wordt nog extra overstemd door een verlaat ¨Mascletਠ(knalvuurwerk). Als we weer richting naar huis gaan maken we nog enekele van de volgende indrukken …

Onderweg naar huis verruilen we nog even een lege gasfles met een volle en nodigen Ha-uS uit voor een kopje thee. Bij thuiskomst steken we na eerst een siësta van een uur, de houtkachel aan en gaan heerlijk zitten genieten. Deze feestdag wordt afgesloten met een theekransje, een drankje en wat lekkernijtjes.

De Zaterdag, in dit geval op 20 maart 2010, is van huis uit bij Ha-MeR een schoonmaakdag en een pan-dia (brooddag). Dat eerste is overbodig omdat we de hele week al bezig zijn met ons huisje op te knappen. Dat laatste gaat ook niet op omdat er nog warme restjes zijn op te maken. Als we uit bed opstaan is het anders binnen komen dan anders. Het is helemaal helemaal fris in huis en besluiten zelfs de gaskachel niet aan te steken. Als we de hoofden buiten de deur steken is het al net zo. De hemel is helemaal bewolkt, boven zee is het wat mistig en nog geen zonnetje te bekennen. Later probeert deze wel af en toe er doorheen te prikken. Over de gehele dag genomen gaat dat niet lukken, maar toch blijft het heerlijk zacht en zeer aangenaam om buiten te zijn. Ha-MeR heeft minder goed geslapen dan anders mede door het vele geknal in de stad, het leek maar door te blijven gaan. H. gaat vandaag verder op het achterterras met de tuinrandjes en M. gaat nog even met auto naar Denia-Centrum voor nog wat boodschapjes. Er komt heel veel doorgroei van de klimplanten af zowel boven langs onze veranda alsook tot een meter boven de muurtjes met de buren. Onze Duitse buren moeten van deze groei helemaal niets hebben en hebben daarom al eerder een paar maatregelen genomen om eventuele doorgroei te voorkomen door tijdig veel weg te knippen en de muur aan hun zijde te bekleden met een soort linnen. Er komt veel meer af dan verwacht en het lichaam van H. gaat protesteren als geprobeerd wordt het af te maken. Alleen het opruimen al, het doen in vuilniszakken, vergt zoveel energie en tijd. De thermometer staat op 24 graden terwijl amper de zon is te bekennen. Tijdens de lunch tussen het groenafval door worden nog wat toekomstplannen gememoreerd en morgen zetten we ze op papier en worden deze indien van toepassing openbaar gemaakt aan derden. Ondanks een stevige siësta is de vermoeidheid nog steeds een goede reden de rest uit te stellen tot later, wellicht morgen. Zodra het wat donker wordt trekken we naar binnen en doen we toch maar weer de kachel aan. Na een heerlijke douche gaan we lekker genieten van de avond die komen gaat.

F. heeft natte poten als op zondagmorgen 21 maart 2010 terugkeert van haar ochtendwandeling. Dat komt niet alleen van het strand maar ook omdat het vanacht geregend heeft. Tijdens het ontbijt komt er duidelijkheid over de plannen voor vandaag. M. besluit niet naar de Parròquia de l´Assumpcio Denia in Denia-Centrum te gaan maar de kerkdienst via de TV te volgen. We eten vandaag een eigen gemaakte paella met kip en ondanks het er niet zonnig uitziet gaan we wel een strandwandeling met F. maken. Na het heerlijk ontbijtje worden er eerst nog paar binnenklusjes gedaan zoals o.a. het ophangen van drie uit Nederland meegenomen lijstjes met Hollandse sferen (zie foto). Dit alles geschiedt onder het genot van van kopje koffie en het beluisteren van ¨adress unknow¨ op Radio 2 via Canal Digital cq de schotel. Ook worden er aantal dingen geruimd vanuit de vliering en na een overheerlijke lunch volgt er  de inmiddels traditionele siësta. Rond twee uur bevinden we ons bewapend beide met laarzen op het vochtige strand. Zijdelings rechts en links belaagt door een rustige golfslag. De zee is een oase van stil geruis en het strand ziet eruit als een bord met bruine suiker. Kijkend naar naar zee-ruim zie we de horizon  niet, het is wat mistig. Behalve F. is er geen hond te bekennen. Besloten wordt om haar dan van haar teugel te bevrijden echter wel met enig argwaan. Ze rent direct als een gek van ons weg maar rent ook weer, misschien wel harder, naar ons terug. Dan wil ze de zee in tegen wil van M. in en net als we denken dat ze een duik gaat nemen rent ze weer het strand op. Op nog geen honderd meter verder ziet ze, en wij ook, opeens een zwarte harige gekrulde zeg maar poedelachtige hond met een klein meisje en F. spurt ernaar heen. Terwijl Ha-MeR aan het overleggen is wie van ons beiden haar gaat ophalen reageert ze plots op de klikker van H.  om daarna als gewoonlijk een brokje te krijgen. Met enige opluchting vervolgen wij de sporen van de wind die ons leidt naar oase van zand en zee. Als we een paar honderd meter verderop weer een andere hond zien besluiten we toch maar terug te keren. We roepen F. naar toe en als dicht bij is haken we haar weer aan de teugel. We duiken onderweg, zoals wij het noemen, in het het paarse restaurantje in, dit alleen maar omdat het aan de buitenkant opvallend fel paars is. Binnen is het stil maar wel behaaglijk. Toch houden we de jassen automatisch aan. Zomers zitten we hier vaker maar dan wel buiten op het terras geflankeerd door een paar mooie vijgenbomen met vrolijk wapperende parasols en uitkijkend op de zonaanbidders met daar boven  een azuur blauwe zee. Dan krijgt je ook nootjes en/of olijfjes gratis bij een alcoholische drankje. Een tafeltje verderop van ons zit een ouder echtpaar heerlijk te lunchen met beide een biertje in de hand. Voor dat laatste vinden wij het nog te koud. Een moeder met der dochter zijn blij met onze klandizie en laten dit blijken door aandacht aan F. te schenken.  Met enig meelij, gezien de hoeveelheid bezoekers, bestellen we een café con leche en een vino tinto. Een kluifstokje hebben we zelf voor F.. Naar buiten kijkend lijkt het wat helderder, zeg maar het wat lichter te worden. Het lijkt alleen maar zo want de zon is nog steeds niet in geen velden of wegen te bekennen. Onze weg vervolgend naar Casa Ha-MeR pikt H. nog wat mooie stenen  op voor het achterterras. Een traditioneel gebruik van H. en een als opdracht aan onze gasten. Omdat we slechts een paar honderd meter van de zee wonen zijn we snel thuis. Daar wordt F. onderhanden genomen door M. om haar te drogen en te ontdoen van het zand. We ontsteken de lichten en doen de kachel aan en gaan lekker wat keuvelen wat inhoudt lezen, computeren en tv kijken. Het is ineens later dan we denken en besluiten het avondmaal op de schoot te nuttigen iets wat voor Ha-MeR helemaal niet gebruikelijk is. Wat ons opvalt aan de voetbalbeelden is het mooie zonnige weer waarin ze spelen. Met wat jaloerse blikken vallen we de avond aan. De luiken worden gesloten, F. wordt nog éénmaal uitgelaten, de sloten op het slot en ondertussen lijkt het steeds maar harder te gaan regenen. De avond is een avond als bijna elke zondag maar dan in Leusden, met andere woorden ¨we voelen ons helemaal thuis hier¨. Na het kijken van het tv-programma ¨We gaan nog niet naar huis¨ welke op TeXel is opgenomen denken we terug aan de vele hele fijne herinneringen daar. Daar lag immers onze droom die we heel vroeger voor ogen hadden en die we niet daar maar nu wel in Denia aan het verwezenlijken zijn n.m.l. het hebben van een huisje, dichtbij het strand, dichtbij de zee, de wind en een hond. Een paar uur later vindt de laatste pret in bed. Het was weer fijn, wat zal ons morgen weer brengen of juist niet brengen…, ook benieuwd, dan tot morgen …

Mensen, wat is het heerlijk wakker worden vandaag. Als we de benen uit de lakens strekken en de ogen hebben uitwreven is het maandag 22 maart 2010. We vrolijken nog meer op als we bemerken dat het een mooie dag gaat worden. Een mooie dag qua weer en een mooie dag wat onze plannen betreft. De zon prikt al behoorlijk door een wit wollig dekje. De auto wordt voorbereid om lading te vervoeren en staat geprogrammeerd om naar het industrieterrein te gaan waar het goed winkelen is en je ruime keus wilt hebben als je b.v. een droogtrommel en een damesfiets wil gaan kopen. Hoe komen we erop, zal je denken? Dat eerste is omdat het wel eens voorkomt dat het lang duurt voordat de was droog als de zon er niet is. Dat gebeurt ons niet vaak maar bij de dagen dat het ons overkomt overvalt het ons steeds weer. Bovendien worden bij het drogen in de zon de badlakens z0 erg hard volgens de deskundigen. Het tweede wordt aangeschaft omdat geconstateerd is dat de twee huidige fietsen niet meer te herstellen zijn of van samen één te maken is na bijna tien jaar en het toch wel erg handig en makkelijk is een vervoersmiddel bij de hand te hebben om even snel een boodschapje al dan niet in de buurt te doen of naar de sport te gaan.  Nu we van plan zijn twee maal per jaar met het vliegtuig naar Denia te komen en slechts eenmaal per jaar met de auto te gaan. Alles wordt door de firma Eroski binnen twee dagen thuisbezorgd en dat is een meevallertje waar Ha-MeR even niet op had gerekend. De huidige verkoop(st)ers, veelal jongelui, spreken ook Engels thans en we hebben hierdoor minder ondersteuning nodig van onze Denianen t.w. onze zwager/(schoon)zuster. Bij terugkomst worden eerst de oude fietsen bij de afvalcontainers aan de autoweg  gezet, wat hier in Spanje heel gebruikelijk is. Nog binnen een half uur zijn ze alweer verdwenen aldaar cq meegenomen. Dat gebeurde hier altijd al snel maar nu wel heel erg snel. Dat komt allicht door de crisis hier. Onze nieuwe aankopen zullen hier wellicht niets aan veranderen. Dit zijn voorlopig wel onze laatste grote uitgaven dit jaar hier. Volgend jaar denken we aan het laten schilderen binnen en buiten. Nu gaan we eerst  AAN, AAN tafel op het zonnige achterterras direct gelegen aan de Carrer d´Oroval (zie foto  rechts). Daarna gaan we onze ogen beschermen tegen dat felle gouden licht en vallen dan ook nog even van de wereld die aarde heet. Daarna gaan we verder met wat kleine bezigheden zoals wat doen-dingen in de borders, het lozen van afval waaronder plastiek-papier-glas (ja, ja, ook hier gescheiden) , zonnen, theedrinken, bezoekje van T., strijken van het opgespaarde wasgoed, de hond uitlaten of te wel allemaal dingen die eenmaal moeten gebeuren wil je de zaak in de hand houden. Als de zon achter de bomen van onze Duitse buren dreigt te verdwijnen wordt de buitenboel hergroepeerd en trekken we naar binnen. MAX wil gezien worden door één onzer deelneemsters en wordt hiervoor door diegene stelling genomen. De avond gaat als zo velen, het avondmaal, het hondje uitlaten, de sporttas inpakken voor morgen, de weblog bijwerken, t.v. kijken, koffie drinken, een drankje inschenken, een nootje serveren en dan naar … Het was weer een geweldige (dure) dag.

We liggen amper in bed of voor H. (01:30uur) begint al dinsdag 23 maart 2010 want deze wordt dan wakker gemaakt door M. omdat F. voor de achterdeur staat piepen. F. heeft vadaag een behoorlijke kluif gehad aan …? Een kluif … dan wel figuurlijk gehad middels een varkenspoot van onze (schoon)zuster. Dat zal waarschijnlijk de reden zijn dat H. nu mag opdraven om met haar nog even een rondje te maken voor een behoefte (?) te dumpen. Er wordt, al morrend,  een pantalon aangeschoten en een overjas. Het is helemaal niet koud als H. de straat uitloopt en het is heel stil. Onze straat is in principe niet verlicht maar toch is het goed te vinden omdat een paar medebewoners een lampje laten branden. Op de hoofdstraat zelf en de weg naar het strand is ruimschoots verlicht. Grote oranje kleurige neonlampen doet een goed zicht geven. Een aantal sterren schitteren boven H. als  F. slechts een plas doet en daar ging H. niet voor … dus nog maar een rondje via het strand. Uiteindelijk is er een hoop gepiep maar weinig (niet) gepoep(t). Als om half negen de wekker gaat is het even moeilijk om uit de veren te komen. De blauwe hemel is gesloten door witte bewolking maar de temperatuur is heerlijk. Er is ook geen enkele dreiging dat het zal gaan regenen dus de plannen voor vandaag gaan gewoon door. Om kwart over tien, na claxongetoeter,  begeeft M. zich met T. naar de sport. Even later wordt H. gebeld en dat blijkt de aankondiging te zijn voor het bezorgen van de fiets  de wasdroger. Omdat we hier wel drie huisnummers hebben wordt alvast stelling genomen op de carport om de bezorgers een handje te helpen bij het vinden van casa met de nummers 172H, 4H en 65. Ondertussen gaat H. alvast met een plamuurmes wat witte loszittende schilfers van de carportmuur schuiven. Dat lukt allerbest en niet veel later komt er een wit bestelbusje met twee personen aanrijden.  Het gaat allemaal heel snel en voor dat H. het weet is deze alweer achter op het terras bezig, daar waar het plan van origine  ligt. Nadat M. bezweet maar zeer voldaan is teruggekomen zit Ha-MeR al weer aan de warme lunch (restje paella en salade). Onze thermometer geeft dan 24 graden aan (later 28 graden) en dit zonder een straaltje zon te zien want die zijn vandaag in NL. Na de siësta wordt het snoeiwerk voortgezet en het meeste werk zit in het opruimen hiervan. We hebben geluk vandaag want een paar deuren verder is een container geplaatst waarin al wat huisraad is gedeponeerd en maken misbruik van de situatie (niet doorvertellen a.u.b.). M. gaat de auto een beetje wassen en de schade die we hebben geleden onderweg met dezelfde lak repareren. Ook gaat ze even op de nieuwe (dames-)fiets naar de Aldi om aldaar wat boodschapjes te doen. Dan denkt ze gelukkig ook nog even een bezoekje te gaan afleggen bij kennissen die hier in de buurt wonen uit Heel de Peel. Ze spreekt af om komende zaterdag samen even te komen. Als F. de aandacht gaat vragen is het alweer bijna kwart voor zes en ze weet dan dat ze dan gaat eten. Dat is vandaag tevens het moment dat Ha-MeR zich terugtrekt in huis en gaat beginnen aan het avondmaal. De avond is weer als vele anderen dus daaromtrent is geen nieuws te melden. Morgen, ja morgen staan er weer nieuwe plannen op stapel gevolgd door nieuwe ideeën die vannacht wellicht zich weer zullen ontspringen.   Tot morgen …

Na een onrustige nachtrust (M. kan de slaap niet vatten, H. vaak naar het toilet) is het uiteindelijk woensdag 24 maart 2010 geworden. Het ziet er vandaag er niet naar uit dat het zonnetje gaat schijnen en het voelt zelfs een beetje fris in huis. Nee, de zonnestraaltjes zijn vandaag in NL. te vinden volgens de berichten. Dat komt vaker voor, als het in Spanje wat minder is, is het vaak in NL wat meer weer. Voor H. wordt het een rustdag en voor M. een active zoals een dubbele sportlesdag. Het ontbijt aan de ronde tafel vindt plaats in een embianche van een paar brandende schermerlampjes en warmte van de gaskachel. De plannen (sport-rust-boodschapjes-relaxen) voor vandaag zijn heel summier maar de ideeen (andere lamp op het achterterras-inrit achterhek rolstoelgebruikbaar maken- schildersezelblad vernieuwen) des te meer. Door deze siuatie vindt wel een aantal dingen binnen plaats. Dat is ook wel eens lekker maar dat moet ook weer niet te lang gaan duren want daar komen we niet voor. Buiten wordt het niet hoger dan 17 graden. De hele dag wordt wel naar radio 5 geluisterd en worden we soms weer even teruggebracht met onze gedachten naar de jaren dat we wat jonger jaren. Morgen beter. We houden u op de hoogte …

Het is altijd fijn als bij het openen van de poorten het gele zonlicht te zien is en dat ook weer op donderdag 25 maart 2010. Het wordt een mooie dag zo te zien en de temperatuur voelt al goed aan. Voor een ontbijtje buiten is het nog net iets te fris maar dat het één dezer staat te gebeuren komt er gevoelsmatig snel aan. M. bereidt zich voor om met haar zus te gaan sporten en loopt haar al bijtijds tegemoet om mee te rijden. Ze heeft er zin in zoals altijd laat ze nog even weten. H. gaat wat klusjes rondom het huis doen. Eerst moet er wat financiële zaken worden gedaan via internet bankieren nu de nieuwe maand voor de deur staat zoals het betalen van de huur en de zorgverzekering. Via betrouwbare bronnen uit Leusden waren nota’s per email ontvangen hiervoor. Het is 13:00 uur als er aan het voorraam wordt geklopt. De draadloze bel laat het zeker even afweten. Het is Ha-uS die vraagt of we zin hebben om met hun mee naar de bergen te gaan om bij Casa Pepe te gaan lunchen. Wij kennen het adres en we zeggen spontaan ‘ si ‘ .  We worden om half twee bij hun verwacht en hebben zo mooi nog even te tijd om F. uit te laten en om ons op te knappen want H. loopt immers nog steeds in zijn werkkloffie. Tijdens ons loopje naar onze familie maken we genoegen de linkse foto, het is zo mooi en zo dichtbij.  Een rit naar en door de bergen is altijd weer mooi en genieten dan altijd weer van de vele uitzichten en de beroering hiervan doet het maken van een foto hiervan ons telkens ook weer doen vergeten, helaas. Voor de bloesem zijn we nu te laat, want dat is van begin februari tot begin maart hier. ¨Restaurante Casa Pepe¨ is op hoogte van onze komst en bij aankomst worden we heel vriendelijk ontvangen en we mogen kiezen voor buiten op het terras of binnen. We kiezen toch maar voor dat laatste. Aan diverse tafeltjes zitten al eters met allemaal grijze koppen . In voorgaande jaren zat het hier altijd hartstikke vol met vooral Engelsen en moest je het ruim van te voren bespreken. Dezelfde Engelsen worden nu getroffen door een zware crisis waardoor ze minder kunnen besteden hier in Spanje wat ondermeer ten koste gaat van de bezoekjes aan de vele restaurantjes. ¨Casa Pepe¨ is een echt Spaans eetgelegenheid en dat is met name aan het gebouw zelf en de inboedel te merken. Op de foto is dat een beetje te zien. Het gaat van vader op zoon en allemaal, inclusief schoondochter, en soms ook oma en opa moeten vooral in deze moeilijke tijd meehelpen Het menu bestaat standaard uit drie gangen en het hoofdmenu is bepalend voor de prijs inclusief een fles drank (wijn/water) per twee personen. Er is een ruime keus dus is het steeds weer moeilijk kiezen want het is allemaal zo lekker, voedzaam en wordt het op een wijze gepresenteerd dat je al spijt hebt dat je niet voor dat andere menu gekozen hebt en ook nog tegen aantrekkelijke prijzen. Als we dan ook nog twee verrijdbare tafels bij ons voorbij zien komen met mooi opgemaakte speenvarkentjes (ook wel een beetje zielig) voor een partij van zo´n twaalf personen vanwege waarschijnlijk een zoveel jarig huwelijksfeest dan was dat ook misschien wel lekker geweest. We zijn uiteindelijk heel happy met de keus die gemaakt is en de meeste eten dan ook keurig hun bordje leeg of ze niet genoeg gehad hebben. Dat het lekker, fijn en gezelligheid is geweest is af te leiden dat we bij zessen het pand verlieten, we waren ook de laatste, sorry dat wel. Het is altijd weer dankbaar als Ha-uS thuiskomt omdat we dan door F. ontvangen worden met met opspringende voorpoten en een kwispelende staart. Het avondeten schiet door dit alles er doorheen en hebben slechts nog trek in een klein hapje. Na de voetbalmatch Go Ahead tegen Ajax (0-6) , halve finale KNVB-beker,vinden we het welletjes en vallen we niet veel later in een diepe slaap. Het was weer een fijne dag. Tot morgen.

Na een goede nachtrust wordt Ha-MeR door F. dit keer gewekt. Haar darmen werken vroeg schijnbaar vandaag, vrijdag 26 maart 2010, en vragen nu de aandacht op. M. trekt snel iets makkelijks aan  en loopt  richting strand. Daar staan al hun maatjes te wachten en dat is meestal rond deze tijd (het is dan rond acht uur) en dat is vooral fijn voor F. want dan kan ze los om te rennen en te spelen. Als het andere baasje zijn hondje roept komt deze altijd onmiddellijk en loopt F. automatisch mee waardoor M. haar kan strikken. De lucht ziet er helder uit en de temperatuur is al aangenaam. Voor H. mag het wel iets warmer worden en dat is het al gauw als eenmaal een zonnestraaltje er doorheen prikt. Vooralsnog gebeurt dat nog niet.  Na het vegen van de plavuizen maakt M. zich op om naar de stad te gaan. In plaats te gaan sporten vandaag neemt ze de fiets. Ze vindt het altijd leuk om rond te kijken (en te kopen) en bovendien zijn er gisteren tijdens  onze afwezigheid, waarschijnlijk door een windstootje, een paar glaasjes  gesneuveld buiten en die moeten ook weer worden aangevuld. Gisterenavond  heeft ze al een gehaktprutje cq hutsie frutsie gemaakt zoals we dat noemen. Het een saus van gehakt-groentes-tomaat-uitjes welke straks met bloemkool wordt gegeten, dus ze kan wegblijven tot minimaal 14:00 uur als dan, behalve de supermarkten, de overige winkels dichtgaan tot 17:00 uur. Om kwart over elf komt dan toch het zonnetje helemaal door en wordt snel het achterterras klaargemaakt voor een relax vertoeven. Het zijn slechts een par stoelkussens die uit de kussenkist gehaald hoeven te worden en deze op de terrasstoelen eggen. Het bijzettafeltje aanschuiven en laat de boeren maar dorsen. Tijdens deze relaxte houding bedenkt H. dat hij de huidige staande lamp, die door de zeelucht met roest is aangetast, op het terras te gaan vervangen door twee kleinere hanglampjes met een melkwit glazen bolletje waardoor er wat meer sfeerverlichting komt over de gehele lengte van het terras i.p.v. nu maar op één plek. Drie van dergelijke armaturen, echte Spaanse zwarte metalen juweeltjes, liggen nog steeds op de vliering die voor de renovatie van bijna tien jaar terug dienst deden als huiskamer- en slaapkamerlampjes. Hij denkt er nog slechts over, het moet nog wel worden uitgevoerd. Zal dit binnen de komende vier laatste weken gaan gebeuren, wellicht wel,  want wat in zijn kop zit zit niet in z´n ko.. maar er zijn ook nog een paar andere dingen veel belangrijker te doen ¨rundum Haus¨ zoals de carport gedeeltelijk witten, maar daar heeft hij nog geen ¨sin an¨. Nadat M. is thuisgekomen (zonder glazen overigens) maar wel met wierookstokjes en het weekblaadje ‘ de week’ waar alle komende tv-programma’s in staan, gaat H. F. uitlaten of andersom. Het lijkt nu echt  wel zomer.Na de lunch nemem we met z’n allen stelling op de ligstoelen voor een rustpose. M. trekt steeds meer kleding uit tijdens deze sessie waarvan een foto hiervan niet kan worden gepubiceerd vanwege de censuur. Onder het motto ‘ opgestaan, plaats vergaan springt F. onmiddelijk op de stoel van H. als deze is opgestaan om zijn korte broek aan te trekken. Even later onder het genot van natuurlijke geluiden van een zingende merel en de buitenradio met als zender ¨ Bay Costa Blanca¨ valt de bezetting in katzwijm. Oude Engelse hits doet de oorsmeer weer vloeien en brengt ons weer even terug  naar vervlogen tijden, naar de tijd dat we nog jong waren nog alles konden en deden. Gelukkig hebben we ons van te voren goed ingesmeerd,dan wel met zonnebrandolie maar het blijkt toch te lang geweest als we later de aantasting van de  huid aanschouwen. Om kwart voor vier komt er zichtbaar wat meer bewolking opzetten wat de zonnesterkte soms doet afnemen. M. duikt nog even haar boek, een pil van 717 bladzijden, ¨DE THEEROOS¨ een meeslepende roman over de zoektocht naar vervulling van een vastberaden vrouw geschreven door Jennifer Ponnelly. M. lijkt boeken te verslinden momenteel. We genieten zichtbaar van deze mooie dag en proberen dit vast te houden door dit later binnenshuis voort te zetten door het ons gezellig te maken middels schemerslampjes, brandende kaarsen, waxinelichtjes en natuurlijk nu ook een reukstokje. Het is fris in huis lijkt het en de uitgtrokken kloffies worden weer aangetrokken. De korte broek komt hierdoor wel bovenaan de stapel om, als het even weer kan, aan te trekken. Het is een dag waarin niet veel is gebeurd maar wel de moeite waard was om over te vertellen…

Voor Ha-MeR is Zaterdag 27 maart 2010 pan-dia (brooddag) en hun vaste wekelijkse schoonmaakdag. Van het eerste komt uiteindelijk helemaal niets van en het laatste is Ha-MeR om 11:30 uur klaar.  Het is daarna ontspannen, ontspannen op het achterterras waar het steeds mooier wordt doordat ons achterverbijf steeds meer wordt wat Ha-MeR voor ogen heeft. De hemellucht is diep blauw geflankeerd met hier en daar een melkwit wolkje. Ook waait een stevig windje maar ondanks dit zijn de buitenomstandigheden heerlijk. Als dan ook nog de zonnecrème gehaald moet worden kan het niet anders dan goed zijn. M. wil vandaag helemaal ingesmeerd worden met LECHE SOLAR FAKTOR 6 SUNSCREENMILK en H. gaat ermee aan de gang. F. zoekt intussen hier en daar haar plaatsje, dan weer onder de tafel in de schaduw in uitgerekte pose, dan weer in de zon en dan weer naar één van de twee poorten omdat daar één of ander geluidje vandaan komt mede doordat erg waaks is. Ze vermaakt zich prima ons inziens op ons buitenverblijf (terras, ha,ha), het is net zo groot als onze hele binnenruimte in Leusden schat M. .  Haar waakzaamheid gaat gepaard met haar eigen Beagle-geluid en dat is soms vervelend voor de omwonenden. Voorlopig  zijn er helemaal geen directe buren aanwezig dus hoeft niet ernstig gelet te  worden op minder geoorloofde geluiden die anderen irriteren zoals van F., van de buitenradio of van hard klinkende gesprekken, wat best even fijn is allemaal. Als we om 12:40 uur naar boven kijken is er helemaal geen wolkje meer aan de lucht en ook de wind is praktisch gaan liggen. Ook van de warme lunch kan weer buiten worden genoten. H. gaat zelfs zijn korte broek aantrekken, nou dan moet het echt wel warm zijn of worden. M. klaagt de laatste dagen over haar stoelgang, het wil maar niet lukken de laatste dagen en besluit daarom (waarom niet eerder?) pillen hiervoor te gaan innemen. Als ze om 15:00 uur ook nog last krijgt van haar rug besluit M. op bed te gaan liggen. Bij het opstaan is er een beter gevoel. Het wordt inmiddels tijd voor de voorbereiding m.b.t. ons bezoek aan onze Hollandse kennissen ´Bea en Michel´ uit Heel de Peel en hier deels wonende 750 meter van Ha-MeR vandaan. Als M. terugkomt van het F. uitlaten zit H. voor de tv maar valt dan plots in een diepe hypo. H. weet even niet waar die is en M. overweegt een dokter te gaan bellen terwijl ze ondertussen hem zit vol te proppen met allerlei zoetigheid. Hierdoor komt H. weer na een paar minuten bij zijn positieven en vraagt nog even geduld te hebben waardoor wat later bij de gastgevers wordt aangekomen. Voor de zekerheid wordt hiervoor de auto genomen. Het slechte begin wordt ruimschoots goedgemaakt door onze gastgevers door de ontvangst en door de gezelligheid aldaar. Bij thuiskomst vraagt F. nog even onze aandacht. Nadat zoveel mogelijk klokken zijn aangepast aan de zomertijd, die om 02:00 ingaat, zoekt Ha-MeR haar/zijn matras op…(Door technische redenen kunnen helaas momenteel geen foto´s  worden toegevoegd)

Vandaag, maandag 29 maart 2010, heeft M. geen sport maar wil wel naar de markt. Deze markt, ook wel de toeristenmarkt genoemd in Denia, wordt gehouden aan de rand van Denia op een heel groot parkeerterrein waar behalve markten ook kermissen en circussen worden gehouden. Er staan meer dan 100 marktkramen en er is van alles te koop tot aan levende dieren toe. Als M. dan ook kleine poesjes ziet heeft ze moeite ze niet mee te nemen (gelukkig maar, denkt H.) H. gaat wat dingetjes rondom huis doen waaronder twee juweeltjes van lampjes (oude Spaanse gietijzeren binnenverlichting) ophangen aan het muurtje die onze Duitse buren met Ha-MeR  scheidt. De hele oude roestige staande lamp (ex Ha-uS) wordt deels gesloopt en gaat voorlopig als site-seeing achter in te tuin functioneren. Ook wordt het stoepje bij de toegangshek aan de achterzijde verhard met wat stenen en cement.  Het is fantastisch weer en het verblijf vandaag wordt grotendeels dan ook in de openlucht doorgebracht zoals de lunch, de siësta incl. zonnen en wat groenonderhoud. Zodra de zon van het terras is en het donker is kan er voor de eerste keer gekeken worden hoe de oude, nieuwe lampjes het doen als ze branden. Bij het zien hiervan blijkt het een fantastisch idee te zijn, want het geeft heel veel sfeer op het achterverblijf als straks tot midden in de nacht buiten kan worden gezeten. Vanavond zitten we nog binnen en doen dan ook nog even de gaskachel aan want in huis is het kil, killer dan op dat moment buiten. Het vermaak deze avond heeft Ha-MeR ook nu weer veel gemeen samen, want beide kijken naar een beeldscherm, de één naar de TV en de ander naar de PC. Mensen tot morgen.  De weervoorspellingen zijn beter dan voor NL, sorry … (Door technische redenen kunnen helaas momenteel geen foto´s  worden toegevoegd)

Het is hartstikke donker nog steeds op dinsdag 30 maart 2010 als Ha-MeR´s wekkertje afloopt. En dat is ook geheel gewenst zo, zo geprogrammeerd. Om toch tijdens de nacht wat oriëntatie te hebben brand in de badkamer een nachtlampje. Door de deuren iets open te houden is er genoeg licht om de weg goed te vinden. Bij het opentrekken van alle rolluiken wordt Ha-MeR weer blij van het mooie felle zonlicht. Gauw wordt Radio 5 Nostalgia opgezet om de huidige stilte wat te doorbreken. M. gaat vandaag naar de sport samen met T. en H. neemt een rustdag ondanks zijn nieuwe plannetjes die tijdens de nacht in zijn gedachten zijn ontstaan (en tijdens een nachtelijke plasronde even op papier zijn gezet) om het alsmaar aangenamer te maken. Enkele daarvan worden er wel uitgevoerd maar mede door een stevig windje, die de indruk geeft het fris te maken, blijft deze liever binnen of buiten maar dan alleen in de zon. Ja, in de zon, want die schijnt weer volop en dan komt ook hier in Spanje datzelfde gevoel als in Nl. ¨Alles ziet er allemaal wat vrolijker uit¨. Als M. thuis komt, wil ze eerst enkele geschreven kaarten aan onze kinderen gaan posten op het hoofdpostkantoor en gelijk dan wat boodschapjes doen in de stad en vertrekt  na het drinken van een kopje (koude) koffie en haar verhaal te hebben gedaan. H. blijft voorlopig nog even binnen rommelen want het stevige windje wat er waait heeft een frisse ondertoon. In de zon en uit de wind is het zalig en geniet Ha-MeR  met volle teugen even later van een drankje van de mooie omgeving. Als M. de lunch gaat voorbereiden gaat H. F. uitlaten. Het is bijna elke dag hetzelfde rondje van iets meer dan een half uur. Omdat F. in principe alleen haar grote behoefte doet op een veldje is dit het pad waarbij dit het meest te vinden is. De meeste wegen worden overheerst door cement (heel veel cement) , tegels en asfalt. F. wordt tegenwoordig, als het even kan, onbeteugeld vooraan de carrer en loopt dan via Ha-uS (daar stopt ze altijd even) richting naar huis. Onderweg speelt/rent ze dan nog even met de hondjes van Julio en als er dan wordt geroepen loopt ze uiteindelijk keurig ons carporthek binnen. Ook als M. de carport uitrijdt met de auto blijft ze keurig wachten bij de openstaande voordeur terwijl het hek wijd openstaat. Dat is wel eens anders geweest. Tijdens de dagelijkse zonne- en rustuurtjes draait H. nieuwe gloeilampen in de gisteren aangebrachte buitenlampjes maar daar blijft het ook bij vandaag. Al met al een hele rustige dag en na het kijken naar GTST en UEFA Champions League (Bayern München tegen Manchester United 2-1) Ha-MeR de nacht in. ¨Welterusten¨. (Door technische redenen kunnen helaas momenteel geen foto´s  worden toegevoegd)

Na een nachtje met wat onderbrekingen door de suiker wordt het sneller dan Ha-MeR wenst woensdag 31 maart 2010. Omdat dit gepaard gaat met wat geroezemoes wordt ook M. wakker. Het is dan 01:30 uur. Na wat eten geeft H. aan nog even wakker te willen blijven om zeker te zijn niet nog verder in een hypo te geraken. Ter verpose wordt een maandblaadje van DVN (Diabetes Vereniging Nederland) gevonden en daar staat een puzzel in die voor 31 maart ingestuurd moet worden via een e-mail en … dat is het inmiddels. Het lukt H. de kruiswoordpuzzel vrij snel op te lossen en besluit ondanks het tijdstip deze toch nog even door te sturen. Niet veel later neemt de slaap de regie over. Bij het opstaan, omstreeks half negen, is het is weer, sorry mensen in NL, weer schitterend en lijkt het wederom mooi weer te worden vandaag. Na een uur dreigen er toch wat donkere wolken aan de hemel de boel te verpesten maar Ha-MeR wacht even een oordeel hierover over te vellen. Dat is maar goed ook, want een uurtje later gaat dat over en volgt er lichte bewolking tot uiteindelijk helemaal geen bewolking. M. gaat vandaag alleen naar de sportschool want haar zus T. moet vandaag met H. naar Valencia voor wat zakelijke dingen. Na een kopje koffie vertrekt ze met de auto (dus niet met de fiets, toch vreemd vindt H. omdat zij vond dat er ééntje moest worden aangeschaft ) naar het industrieterrein waar het sportbedrijf bevindt. Daarna gaat ze nog even langs de zaak, ook op het industrieterrein, waar Ha-MeR hun tweede lederen kuipstoel heeft besteld en die na drie weken bezorgd zou worden en dat is inmiddels zover…. ´Duurt nog minimaal 15 dagen´ tot ´ik bel u vandaag´ is het antwoord van twee verkoopsters waaronder de laatste van degene die ons toen geholpen heeft. We wachten nog steeds. Na de lunch van kip, gebakken aardappelen, rauwe salade, tomaat, komkommer wordt dit in willen bruin worden voortgezet. Na een uurtje heeft H. het gehad en gaat nog wat dingetjes doen cq afmaken waarmee deze vanmorgen het plan had  het vandaag te doen. Het wordt steeds mooier in Denia, maar er zijn nog een paar dingen (carport schilderen en nog wat gaatjes vullen) te doen en daarna is het gewoon genieten van de vakantie, want zo moeten we dat eigenlijk zo zien. Met komende Pasen gaat Ha-Mer uit eten met Ha-uS en hun zoon G.J op onze uitnodiging en daarna hoopt Ha-MeR dan samen wat meer van het strand te gaan genieten middels o.a. wandelingen en verkenningen. Nu gaan we nog even genieten van de heerlijke zon en van het hier zijn. Dan weer wellicht van een mooie avond met voor M. ´GTST´ en voor H. ´ UEFA Champions League´. Tot morgen …

Zie vervolg via ..Ha-MeR (a)pril in Denia 2(2)