*Van LEUS-DEN(IA) naar BEAUNE*

Ha-MeR gaat woensdag 3 juni 2009 opweg, om plus/minus 16.00 uur in Beaune in Frankrijk neer te strijken na eerst iets na zevenen te zijn vertrokken vanuit L. en 760  km te hebben gereden. De nacht zal worden doorgebracht in Hotel L’ Home aldaar. Het is  een idyllisch  hotel en thans bevindt Ha-MeR zich in de open lucht in een hele grote, goed onderhouden  voortuin die gelegen is direkt voor onze hotelkamer waarvan deze laatste is voorzien van openslaande deuren, zittende op een  Frans gietijzeren zitje omringd door een ambiance van een prachtige strak blauwe  lucht, tussen groen getooide bomen- en struikenreeks, een stalen wit geblakerde prieeltje, het gezang  van vogels met name van een merel en … een enorme grote pikzwarte zachtaardige hond  van de eigenaar/beheerder waarvan (goddank) de voorlaatst genoemde last heeft van  seksuele behoeften (erectie). Nu hij Floor heeft gezien toont deze een beetje onbeheerst zijn  vlaggenstok niet halfslachtig of het een nationale feestdag is. Het is al de hele dag schitterend weer geweest  onderweg en dat is het nog  steeds. Slechts een heel  uur file heeft Ha-MeR over de hele dag heen de  reis getart en is het verder, zeg  maar, vooral  zeer voortvarend gegaan.

*Van BEAUNE naar PONT de MOLINS*

De tweede dag (donderdag), die Ha-MeR richting grens Frankrijk/Spanje voert, gaat wederom met mooi zonnig  en met een hoop vrachtverkeer gepaard maar allemaal op zeer goede en veelal driebaans-tolwegen (kassa, dat wel natuurlijk). Na 640 km wordt aangekomen in Hotel La Masia in Pont de Molins, Girona Spanje, met una Garatge, Tennis en Piscina waarvan de piscina weliswaar droog staat. Het is een heel groot oud Spaans hotel dat meer lijkt dan het is maar wel één die veel vriendelijkheid en rust uitstraalt. Het is niet het geplande hotel door een verkeerde afslag te nemen. Na stationering wordt er eesrt een rondje rond de kerk gemaakt en blijkt het dorpje erg doods zijn, er is niets te beleven en het lijkt wel crisis. Er is inmiddels bezit genomen van een ruime hoge slaapkamer met twee grote bedden,  bruin gekleurde klerenkasten, een koelkastje voor eigen gebruik, een TV, een bad met douche cq een mooie badkamer, een airco en van een iets schuin naar benedenlopend balkonnetje. Een blik naar onderen laat het achterplatje van het huis zien waar het beton het heeft gewonnen maar al wat verder kijkend is het genieten van de Spaanse natuurlijke schoonheden. Heel in de verte kan nog een glimp worden waargenomen van de autopista waar overigens op de plaats van verblijf daar niets is te merken. (zie foto’s)

*(LEUS)DEN-IA*

Vrijdag. Na eerst te hebben ontbeten op de kamer bestaande uit meegenomen müslibollen, joggertjes en fruit wordt na het afrekenen eerst nog eerst een kopje koffie gedronken in het aangelegen restaurant/bar en zien op de Spaanse TV beelden van Wilders. We verstaan er niets van en gaan ervan uit dat het niet veel soeps is, maar het is toch opvallend…… Het is inmiddels de volgende dag als rond negen uur tijdens een hevige kortstondige stortbui de reis wordt voortgezet. Onderweg pletten zich in het begin eerst nog wat regendruppels op de ruiten en wordt het bovenzicht gevuld met dreigende donkere luchten maar hoe dichter Denia wordt genaderd (v.a. het hotel 602 km te gaan) hoe mooier het weer wordt. Dat laatste is ook vernomen van Truus en Hans na een telefonisch aankondiging onderweg onzerzijds (bij Barcalona) van onze geschatte aankomsttijd in D.. Dan wordt het ongeveer 200km voor Denia het volop blauw boven onze zwarte Fox en het is lekker aangenaam warm als het voertuig geparkeerd wordt op de carport van Ha-MeR en er om half vier n.m. wordt afgeklokt. Onze Floor vindt het nog steeds niks in de auto maar desondanks gedraagt ze zich kranig en dat bij slechts één pilletje. Bij aankomst blijkt de voordeur open te staan maar al gauw worden Truus en Hans opgemerkt die klaar staan met een kistje overheerlijke kersen en een bosje bloemen. M. gaat nog even boodschappen doen in de Mercadona en na het uitladen hiervan wordt een paar deuren verder voet gezet om een drankje te gaan drinken bij Ha-uS en om ons verhaal te doen. Even later, het is dan wel al donker, komt ook G.J. uit Valencia aan. Hierdoor maken we inmiddels weer gebruik van de Spaanse Dongel en daar zijn we erg mee, dus lekker mailen e.d.. Niet veel later is alles in en rondom casa Ha-MeR het weer allemaal zoals het graag gezien wordt en het valt op dat alles er zo rein uitziet zowel binnen als buiten. Niet veel later wordt het bed gevonden en wordt nog even hardop aan Wim, Marijke en hun kinderen gedacht i.v.m. de situatie waarin zij thans in zitten. Wat een contrast.

*(LEUS)DEN-IA*

Tussen de kieren door van de rolluiken is al te zien dat het mooi weer is buiten. Met de hele familie wordt eerst Floor uitgelaten die voor negenen nog op strand mag en treffen daar enkele van haar oude maatjes en begeleiders aan. Een oudere heer, die zelf ook twee hondjes uitlaat, laat nog even weten op z’n Spaans dat er na negenen van het strand af moeten zijn met de hond en zegt ” anders is het paf” terwijl hij gelijktijdig met zijn hand een pistoolbeweging maakt en de lachspieren van allen doet losmaken. Er is geen enkel zuchtje wind en dus ook geen golfslag en de zee ziet er rustgevend uit en niet lang duurt het als Floor, inmiddels los van haar ketting, de zee induikt en even later kompleet en lang uit zich in het zand laat rollen. Dan krabt ze nog even achter de oren en gaat dan als een speer achter haar maatjes aan om samen te dollen. Het is zaterdag en er wordt de hele dag verder nog wat geschoven, wat gerommeld rond en in huis, wat spullen van de vliering gehaald, opnames van klusjes gedaan, de resterende boodschappen gedaan en dan wordt richting onze familie cq buren gegaan want op uitnodiging van Truus en Hans is er samen met kennissen van beiden en Geert-Jan een etentje gepland (bij El Porte) in Denia-stad. Omdat dat pas om half tien in de avond plaatsvindt begint M. zich inmiddels wel al wat zorgen te maken over het gedrag van haar darmen. Echter haar stoelgang (ook de mijne en die van Floor) gaat nog steeds goed en spontaan en wordt er vanuit gegaan dat het zo blijft. Er wordt heerlijk met z’n zevenen gegeten tegenover de haven in Denia waar alle wat kleinere zeilbootjes en jachtjes liggen gezellig bij elkaar aan een grote tafel op een open terras waar de temperatuur zeer aangenaam is en er een vakantiesfeertje hangt. Later op de avond wordt het gezelschap toch nog verrast door een kortstondig, niet veel beduidend, buitje. Nadat uit voorzorg de schermen zijn dichtgetrokken gaat de gezellige vrolijkheid gewoon verder alsof er niets is gebeurd. Uiteindelijk vertrekken deze eters als laatste groep, het loopt dan (pas) tegen enen, van het terras terwijl al een uurtje eerder een beheerste opruimsessie door het bedienend personeel is opgestart. Bij thuiskomt is het nog even stoeien met Floor en niet veel later, slechts onder een simpel laken, wordt de slaap gevat.

*(LEUS)DEN-IA*

Zondag gaat M. met auto naar de kerk en spreken af elkaar te ontmoeten bij restaurant/bar ”ONZE” in de op zondag afgesloten hoofdstraat van Denia en wel om half één in de n.m.. Floor en H. gaan lopend naar deze locatie. Het is al behoorlijk warm als laatstgenoemden vertrekken van huis. Goed ingesmeerd, de pet en de bril op en water met een bakje voor Floor aan de broekriem wordt al wandelend rond gekeken op de ventweg wat er allemaal is veranderd sinds het laatste bezoek aan Denia. Op één in aanbouw appartementgebouw na worden er GEEN noemenswaardige veranderingen geconstateerd. Onderweg worden er wel nog mooie plaatjes geschoten. (Zie foto’s)

Bij het restaurant aangekomen zit M. al te praten onder het genot van een kopje koffie met een oude bekende, een kennis van een kennis. Het is een vrouwtje in de zeventig met een wit/beige poedeltje waarvan eerstgenoemde van Indonesische afkomst is. Een vrouw die eenzaam is geworden door het wegvallen van veel van haar Nederlandse vrienden en kennissen hier in Spanje, door definitief vertrek terug naar NL. en door overlijden. De spraakgrage vrouw zoekt hierdoor een vriendin laat ze M. weten en nodigt Ha-MeR uit voor een Indonesische rijsttafel één dezer bij haar thuis. Ha-MeR houdt de zaak eerst nog even af maar er worden ten leste toch nog adressen en telefoonnummers uitgewisseld. Met de auto keert Ha-MeR met Floor terug naar de casa. Dan wordt Ricky tegenkomen in de straat, de oudste zoon van Pepa en Rick, en vraagt te komen barbecuen bij zijn Oma en Opa. Na wat opfris activiteiten wordt de gang gezet naar onze wat verderop gevestigde familieburen. Een wolk van brandend sappig vlees en knapperende groente doet de aankomst de neusgaten activeren en niet veel later wordt nuttig gebruik gemaakt van allerlei lekkernijen die een  barbecue tot een succes maken. G.J. laat weten volgend weekend samen met en voor H. een nieuwe website (een blog blijkt later http://blog.ha-mer.nl/) te willen gaan maken waarop je rechtstreeks kan reageren middels het toevoegen van op- en/of aanmerkingen vanaf de computer door de lezer. Ben benieuwd hoe dat gaat werken en eruit gaat zien. Er wordt nog even een blik geworpen op de tennisfinale Parijs-open maar daarna keert Ha-MeR wederom voldaan naar Casa Ha-MeR. De namiddag en avond wordt verder gevuld met eigen doendingetjes, waaronder 5 potjes jokeren waarvan M. er vier wint waarna nog veel later de slaapkamer weer wordt bemand en het licht wordt gedoofd.

*(LEUS)DEN-IA*

Het is al kwart voor negen als Ha-MeR ontwaakt door de lichtval via de openstaande slaapkamerdeur en door Floor die onrustig op het bed staat te springen. Het lijkt weer een hele mooie zonnige maandag te worden. Na wat ontbijten buiten onder de veranda en wat opruimwerkzaamheden gaat M. via de MasyMas naar Hote lAmor hier een straat verder voor informatie over de prijzen van een hotelkamer half deze maand voor een paar kennissen van M. die op hun terugweg naar NL even aan willen komen. Nadat eerst van een warme lunch op het achterterras is genoten wordt de loop naar het strand gezet voor een lange wandeling langs de zee en het zoeken naar ”ojos de Dénia‘‘. Dit zijn kleine bijna platte schelpjes die voor sieraden als armbanden en kettingen worden gebruikt alleen zijn ze dan wat groter. Ze zijn langs de waterkant van de zee te vinden maar je moet er wel oog voor hebben. Ook wordt naar verblindende witte stenen gezocht voor de verzameling op de “terraza casa”. Een traditie die alle gasten die in Casa Ha-MeR logeren cq verblijven dienen uit te voeren wanneer ze naar het strand gaan, elke keer weer, en deze te plaatsen langs een van de borderranden op het achterterras.

HEB JIJ ER OOK OOG VOOR?

Op de terugweg wordt een drankje genuttigd op het strandterras ,wat Ha-MeR noemt, ”HET PAARSE RESTAURANTJE” maar eigenlijk (nu weer) ”Catona” heet. Een beetje crisis want er worden geen nootjes of olijven meer bij de drankjes geserveerd. Even voor het avondmaal wordt nog even ge-tut, de één in de zon en de ander in de schaduw, op het achterterras. Nadat de buitenzaken weer binnen zijn gehaald en opgeruimd wordt als het immers donker is Floor nog even uitgelaten en kan er gelijkentijd nog even worden genoten van een nachtelijk stranduitzicht. (Zie foto)

Daarna wordt rust gevonden in huis en de avond afgesloten met eigen doe-dingen. Het wordt niet te laat dit keer en de uren hierna worden gevuld met slaap- en droomstandjes.

*(LEUS)DEN-IA*

Voor dinsdag is de telefoonwekker van M. gezet en zouden de slapers met vogeltjesgefluit worden gewekt. Niets is minder waar. Nee, alleen het zonlicht doen onze ogen openen en is het inmiddels kwart voor acht. Weer is het plan om Floor gezamenlijk uit te laten. Niet veel later, als er geschoren en gewassen is wordt een bijna ontmande strand aangetroffen. Alleen een paar vaste standaard bezoekers zijn er weer, met haar of zijn hondje(s), of die zomaar lopen te wandelen, of die verse stokbrood gaan halen enz….. Floor gaat deze keer alleen haar poten spoelen maar in de verte ziet ze alweer haar medelotgenootjes en spurt er blijmoedig er naar toe met haar staart hoog opgeheven slingerend van links naar rechts. Dan komt er iemand met een opvallend badgewaad aan en Floor gaat dan tegen het object een huilgeblaf opzetten. Ha-MeR vindt de uitdossing ook niet mooi maar om dan gelijk een grote bek op te zetten dat gaat te ver. Bij het passeren wordt excuses aangeboden maar betreffende persoon heeft het niet zo met honden en laat dat blijken door te negeren. Wel iets van voor te stellen maar om dit te negeren vindt Ha-MeR wel jammer. Bij thuiskomst wordt een ieder aan zijn of haar voerbak gezet en het innerlijke van mens en dier wordt beloond voor gedane zaken . De plannen zijn eerst naar de stad te gaan, daarna warm te eten, daarna langs het strand te gaan wandelen. In de stad wordt gezocht naar een korte broek voor H. wat niet meevalt door de maat en zijn eigenzinnigheid zoals …niet te opvallend, …niet te veel opdruk … niet te lang en …niet kort en zeker niet te duur enz…….. Toch wordt erin geslaagd iets nieuws aan te schaffen (overigens voor M. ook) . Van het wandelen aan het strand komt niets van terecht. Nee, er wordt eerst wat getut, wat eigen/persoonlijke dingen gedaan en er volgt een voetenbehandeling en dat allemaal in een ambiance van zon, leuke muziek van EXTRA FM (met muziek uit ver voorgaande jaren) en een heerlijk terras met uitzicht op vele groene, vol in bloeistaande struiken en bomen ruikend naar een nieuwe drang der geneugten. ….

Bij dat laatste uitlaat vindt Floor weer een nieuw maatje en gaan ze samen hun vacht-je nog eens uitspoelen in de zee. Er is weer werk aan de winkel voor M. om Floor te ontdoen van zand en nattigheid. Dezelfde avond wordt er nog even naar de tv gekeken en de website bijgewerkt waarna niet veel later Klaas Vaak het eerder af-geklopte zand bij Floor Ha-MeR weer in de ogen strooit.

*(LEUS)DEN-IA*

Het alarm van M’s mobiele telefoon werkt nog steeds niet op woensdag (al één week van huis) want het is bijna acht uur in de morgen als de uitgestrekte lichamen op bed vragen om actie. Het zonnetjes staat al hoog te pronken en M. gaat eerst Floor uitlaten aan en in zee nu dat nog kan en mag. Na het ontbijt worden de plannen van de dag gemaakt zoals wat bladruimen, een beetje snoeien, wat kleine herstelwerkzaamheden doen, op de vliering zoeken naar sandalen van H. en wat boodschapjes doen met de auto bij o.a. de Lidle en het tuincentrum. Na de warme lunch wordt voor een wandel- en zoektocht langs de zeekust gekozen en terloops wordt er via de terrasafscheiding er voor de avond om 20.00 uur een afspraak gemaakt met onze Duitse buren om op bezoek te komen . Deze laatste vertrekken morgen (donderdag) terug naar hun vaste woon- en verblijfplaats een plaatsje nabij Frankfurt waar het momenteel slechts 10 graden is en een brandende kachel geen overbodige luxe is aldus onze buurman. Even later bij het opstarten van de computer blijkt de Spaanse Dongel zijn maandlimiet heeft opgebruikt en kan er waarschijnlijk niet meer van gebruik worden gemaakt deze maand van het Internet, helaas. Het wordt later met lunchen want M. weet de weg naar huis nog niet te vinden. Het is bij half drie als de auto in de carport wordt geparkeerd met zakken vol lekkers voor onze Duitse zoete kauwers vanavond, een stel ansichtkaarten met zegels voor naar de kinderen te sturen en veel vers fruit en groente voor eigengebruik. Er wordt een heerlijk potje eten gekookt. Met een glaasje wijn erbij wordt het moeilijk de oogjes open te houden en het bed  wordt even opgezocht voor een siësta. Het loopt tegen vijven als Ha-MeR wakker wordt en wordt een beetje haastig aanstalten gemaakt om naar het strand te gaan, Floor achterlatend. Het is inmiddels wat bewolkt geworden en er waait een aardig aangenaam briesje over het strand. Toch is er geen golfslag en over de hele linie liggen er aardig wat badgasten heerlijk te zonnen en hier en daar ook te zwemmen. Ha-MeR loopt intussen te struinen naar Denia-ogen en mooie witte stenen. Van beiden is vandaag maar weinig te vinden alleen M. heeft er niet alleen een oog voor maar ook een neus voor schijnbaar of haar geluk van de dag. Niet lang daarna worden er voorbereidingen getroffen voor het avondmaal t.w. een zojuist eigen gebakken Hollandse donkerbruine Landbrood met Hollandse echter wel in Spanje gekochte kaas, Spaanse jam, hagelslag en pindakaas vanuit Holland meegenomen en Spaanse knoflookteentjes en allioli . Onze Duitse gasten komen even na achten aanbellen en de avond vult zich met gesprekken over en weer en over deze en gene, een natje en een droogje wordt geserveerd en dit alles in een temperatuur of het hoog zomer is. Om 23.15 uur wordt weer voor een hele tijd afscheid van ze genomen. Jammer dat ze gaan vertrekken, het zijn fijne buren. V.a. komende zaterdag komt de broer van de buurvrouw met zijn gezin aan en wellicht wordt het weer net zo gezellig. De buitenboel wordt opgeruimd, de lampen gedoofd en na een slaapmutsje binnen wordt de slaaptent weer opgezocht. Rouw op het dak was de constatering dat Floor nog uitgelaten moest worden, daarom was ze onrustig…………..

*(LEUS)DEN-IA*

Een reactie van Floor op Julio’s (de overbuurman) blaffende hondjes Canella y Luna doet Ha-MeR vandaag, donderdag , helemaal ontwaken. Het is dan kwart voor acht. Het zonlicht priemt zich dan al door de kieren van de zonneluiken. Een strakke stralende blauwe lucht en een felle zonlicht doen de ogen nog even toeknijpen bij het openen van de voordeur. Er waait al een aardig aangenaam briesje. Het zal zeker weten weer een warme dag worden. M. glijdt in haar gympakje en gaat Floor uitlaten. H. glijdt ook maar alleen in zijn korte broek en overhemd. Na een hele poos komt het stel thuis waarvan Floor drijfnat is en onder het zand zit. Ze had wel vijf collegaatjes ontmoet, ermee gespeeld en met eentje tegelijk gezwommen in zee, ze deden kopje onder, meldt M.. Het zestal bestond uit alle soorten en maten, maar zij is altijd de enige Beagel en daar is ze trots op. Eerst even uitborstelen en dan eten. Het ontbijt voor Ha-MeR staat inmiddels gedekt op de veranda op het ronde tuinzitje uitkijkend naar de wijdte van fris groen en strak blauw. Vandaag wordt het een bijna thuisdag, aldus de eerste planning. Nagels bijwerken, ansichtkaarten schrijven, nog even de vliering op, de logeerkamer wat opruimen en internet nog eens uitproberen. Dat laatste lukt (gelukkig) en wordt snel even de emailberichten doorgekeken en de website bijgewerkt. Wat de consequenties zijn van buiten de limiet werken is nog niet bekend maar zal een dezer wel bekend worden. De buren komen nog even zeggen dat ze nu vertrekken en worden uitgezwaaid. M. gaat even naar T&H cq Ha-uS voor morgen, vrijdag, om samen met T. te gaan markten en komt terug met de mededeling dat in het park, een km verderop, het zo gezellig is geworden door de komst van een klein restaurantje. Een paar dagen terug bij het voorbij rijden in het donker van het park werd al geconstateerd dat het nu helemaal verlicht is wat een sfeervolle indruk gaf. Er staan al een paar jaar grote straatlantaarns, maar branden …… nog geen khw. Een bezoek daaraan wordt toegevoegd aan de avondplanning van vandaag. Een heerlijke, voor een deels opgewarmde, maaltijd van gisteren wordt weer bijna als nieuw doordat er verse tonijnsalade er bij wordt geserveerd. Daarna vindt de gang naar het strand. Het is best aardig druk aan zee. In een sfeertje van vakantie, zonnebrandgeuren, een kabbelende zee en een heerlijk zwoel windje wordt richting de baai verkozen boven de richting naar Denia. Al kijkende naar Denia-ogen en mooie stenen kijken veel ”twee reebruine ogen” Ha-MeR aan vanaf de top der blanke en soms al behoorlijke bruine duinen. Er wordt ondertussen een hele grote Denia-oog door M. gevonden maar ook leuke andere dingen.

( links een Denia-oog aan de voorzijde, rechts aan de rechterkant 3 ogen maar dan van hun achterzijde waar ze bruin zijn).

Bij Restaurante Tenere, Guacamayo Playa Denia gelegen aan het strand wordt op de terugweg nog even een drankje gedronken. Het loopt al tegen zessen als de weg naar case wordt opgezocht en Floor blij is met Ha-MeR’s thuiskomst. Het Hollandse landbrood voorzien van een gebakken Spaans kippeneitje komt dan op tafel en het is weer intens genieten vanaf onze locatie. Het was dus tijd voor de avondmaaltijd. Als M. GTST gaat kijken worden alle buitendeuren tegen elkaar opengezet, het is goed warm binnen. Even na 22.00 uur wordt Floor uitgelaten en onze loop gaat naar het park, zoals gepland. Bij aankomst blijkt het verboden voor honden te zijn. Zelfs aan de lijn mogen ze er niet lopen. Voorlopig wordt maar gedaan als een dokter die gek is om te zien hoe het restaurantje eruit ziet. Er zijn alleen buitenzitjes en het is zoals Ha-MeR dat wat minderwaardig noemt ‘een rode stoeltjes restaurant’ waar je er zoveel van ziet en waarop het moment van aankomst een aantal jongelui zich kostelijk zitten te vermaken. Wellicht wordt het later nog eens bezocht als Floor er niet bij is want op zich zag het er gezellig uit. Er wordt besloten door te lopen om het rondje park af te maken. Bij thuiskomst worden alle buitenspulletjes weer naar binnengehaald en/of opgeborgen, gaan nog even zitten en gaan daarna slapen. De plafondventilator geeft voorlopig wat frisse wind in de kamer. M. brengt de nacht deels door met migraine maar vat toch gelukkig de slaap uiteindelijk.

*(LEUS)DEN-IA*

Door dezelfde gang van zaken als gisterenmorgen t.w. door Floor haar reactie op de blaffende overbuurhonden, wordt Ha-MeR weer wreed gewekt uit de slaap. Maar daarentegen is het weer een zaligheid als het rolluik van de slaapkamer op deze  vrijdag wordt opengetrokken en te constateren dat boven de bomen en struiken de lucht weer bijna stralend blauw is. Het is iets meer bewolkt dan de andere morgens maar volgens de berichten moet het weer, letterlijk en figuurlijk, heel warm worden in Denia e.o.. Tegen onze komende gastarbeiders uit NL, voor komende maandag, kan dan ook niets anders worden medegedeeld dat de dingen die waren gepland geen doorgaan gaan vinden maar de werkzaam- en bezigheden zich zullen worden verplaatst naar ten eerste ‘genieten van het mooie weer cq vakantie houden, eventueel van twee fietsen eentje maken, de tuin een beetje bijhouden door wat snoei-, knip- en wat advieswerkzaamheden’ en wellicht wat plannen maken voor oktober b.v. maar daar wordt nog in een persoonlijk gesprek op teruggekomen. Tijdens onze ochtend afwas  deels van gisteren en van vanmorgen meldt een jongeman zich aan de carport die graag wil komen schilderen aan het huis. Dit zijn wellicht de tekenen van de crisis hier in Spanje en omstreken. Ondanks het gevoel van ‘zielig’ wordt hij toch bedankt voor zijn aangeboden diensten. M. gaat wat kaarten schrijven in de veranda en daarna met T. met de VW Fox naar Denia-stad waar het o.a. buiten (groente- en fruit-) markt is. H. houdt zich bezig met wat opknapbezigheden en het bijwerken van www. ha-mer.nl cq onze website. Om half drie n.m. keert M. met een auto vol boodschappen terug in de casa. Na het uitladen hiervan wordt meestal het voorstel gedaan, als het dan te laat is voor het maken van een middagmaal, om bij Chinees Restaurante ASIA hier om de hoek te gaan lunchen of ja ………….. anders nog even geduld te hebben. Voor iets minder dan 13 euro hebt een goede kost cq een menu incl. een fles rode wijn voor twee personen dus wordt daar meestal voor gekozen want hiervoor is geen voorbereiding voor nodig en er is geen afwas, dus voor alle partijen aantrekkelijk. Alvorens wordt eerst nog Floor (gaat dan ook altijd mee) uitgelaten die kort is omdat het veel te heet is om die tijd onder haar voeten. Dan volgt er thuis een siësta op bed en daarna een spelletje jokeren. Als er wordt gestopt is het twee en besloten wordt nog een potje te doen vandaag hoe dan ook en hoe laat dan ook . Terwijl M. tv kijkt zit H. buiten want het is een zoele avond en goed toeven buiten. Dan stopt er auto bij het achter hek………… komen jullie zo een drankje drinken wordt er geroepen. H. heeft daar wel oor na en licht daarna M. meteen in. Een half later wordt er voet gezet met Floor naar de fam. J. en H. Geene. Dit zijn vrienden wonende achter bij ons in de straat die ligt in het verlengde van ons achterhek en is … zeg maar amper 50 meter verder. Behalve dat ze daar een schitterend woning hebben ze ook en bijzonder uitzicht die in de verte uitkijkt op een bewoonde deel van de Montgó. Omdat ze een kleindochter en een kleinzoon hebben, die hun huis graag willen bezoeken in de zomer, willen ze er toch een kamertje bijbouwen. Omhoog mag niet van de gemeente maar in lengte wel. De eigen gemaakte tekening wordt getoond en weten nu wat ze bedoelen. Plots is het dan 1 uur in de morgen en wordt  excuses gemaakt  voor het late vertrek. Bij thuiskomst …beloofd is beloofd, het vijfde potje jokeren moet nog wel even gespeeld worden en geeuwend en kreunend wordt deze nog gespeeld binnen in de casa aan de ronde tafel en door H. gewonnen. Dan vlug naar bed meuren maar….

*(LEUS)DEN-IA*

Het leek een kort nachtje. Het is nu zaterdag en dat betekent voor Ha-MeR een standaard clean-, soep- en een pandia (brooddag). Na het uitlaten van Floor en het nuttigen van het ontbijt wordt het huis en omstreken weer eens even onderhanden genomen. Extra werk dit keer is het meenemen van de oven en magnetron e.o., de VWFox die gezogen en gewassen moet worden en de carport wordt met de hoge drukspuit schoongespoten. Het is al in de middag en is er geluncht als er kan worden gedoucht. Met trots wordt dan nog omgekeken binnen naar ons optrekje bij het nemen van een drankje en worden plannen voor morgen, zondag, alvast een beetje gemaakt. Vandaag zijn ook de nieuwe Duitse buren aangekomen. Floor vermaakt zich ondertussen prima door dan daar even te gaan liggen en dan daar weer hier, meestal in de buurt van Ha-MeR en rent dan weer naar één van de toegangshekken omdat dan een hondje blaffend zich aankondigt. Er zijn veel mensen met honden in de buurt maar ook in het algemeen en hoor je buren nog wel eens klagen (en daar zijn wij ook debet aan) over de herrie die ze maken. Vaak zet men plastiek flessen met water bij de woningen met de bedoeling dat de honden daar tegen plassen i.p.v. elders tegen het huis, maar ons inziens helpt het niets uit ervaring. Floor wil, in principe, alleen in het gras of het zand zitten maar een garantie hiervoor kan niet worden gegeven. In de avond valt er een witte wolken deken over het terras heen maar het is nog steeds zeer aangenaam om er te vertoeven. Het was weer heel warm vandaag. Bij lamplicht wordt er nog een spelletje kaarten ingezet die later binnen nog even wordt voortgezet. Maar niet veel later dwingt de vermoeidheid de spelers richting bed. Welterusten en is Ha-MeR even weg van deze wereld.

*(LEUS)DEN-IA*

Het is net acht uur als M. uit der bed stapt om aanstalten te maken om met Floor uit te gaan laten, te ontbijten en naar de Kathedraal te gaan. Het is zondag en het is weer schitterend weer, het wordt zeker weer heel warm. Na het ontbijt wordt bij het drinken van een kopje koffie en het eten van een stukje chocolade met een cacaogehalte van 83% en wat schrijfwerkzaamheden gedaan op persoonlijke- en financiële vlak. M. heeft een lijstje klaar om mee te nemen voor na haar bezoek aan de Parroquia de l’Asumpcio Denia. Floor en H. gaan M. dit keer niet opzoeken in de stad in dat restaurantje op de Marques de Campo want daar is het dan veel te warm voor zeker voor onze viervoeter. Intussen staat een meergranen brood zichzelf klaar te maken in de broodmachine waar drie uur geen omkijken meer naar is. Ook worden er nog wat voorbereidingen getroffen voor het gastenbezoek van morgen als naar de Aeropuerto de Valencia wordt gereden om deze op te halen terwijl tijdens dit alles er heerlijk naar old timer luistermuziek wordt geluisterd via de zender Xtra FM.  Het is rond 13.00 uur als M. thuiskomt. Er is een afspraak gemaakt voor de namiddig gemaakt met ene Judy Boger-Wessel om via haar huisadres, op de berg hier ongeveer 7 km vandaan, bij de haven op uitnodiging een drankje te drinken maar wel echter onder voorbehoud dat het thuisfront hiermee ook eens is. Enige nieuwsgierigheid lonkt Ha-MeR het te gaan doen. Na de lunch en een sièsta wordt TomTom ingesteld om het huis van de eerder genoemde dame te vinden. Even na vieren voert Bram (onze TomTom-spreker) de VWFox via één van de havens van Denia de berg Montgó op waar de straatjes steeds slechter geasfalteerd, alsmaar smaller cq éénbaans en steiler worden. Iets voor de deur komt het ‘bestemming bereikt’ signaal. Het is toch nog even zoeken want de ligging ervan zit er een beetje typisch in elkaar. Er blijken twee woningen achter elkaar op 1 terrein te liggen met twee toegangshekken waarvan de eerste niet opengaat. Dan komt vrouwtje Judy naar buiten met achter haar aan een keffend beigekleurig poedeltje. Het hek bleek wel open te zijn maar dat moest met enig trek- en duwwerk gebeuren omdat het niet meer geheel waterpas staat. Er wordt in een echt Spaanse Casa binnengetreden met het plafond voorzien van donkerbruine balkjes. Het staat vol met veel spulletjes waarvan het merendeel van hoge kwalitatieve waarde. Het achteruitzicht, wel behoorlijk ver weg, laat een deel van de haven en het ruime sop  zien. Na een kopje thee en een plas wordt aanstalten gemaakt eerst richting de VWFox. De Fox moet in het nauwe straatje nog wel eerst even gekeerd worden. Omdat het ook nog steil naar beneden loopt moet gebruik worden gemaakt van de hellingproef, ooit eens geleerd bij het rijexamen. Na wat horten en stoten, zonder schade overigens, wordt de neus weer richting Denia-stad gekeerd maar het was wel even wennen. Bijrijdster Judy geeft aanwijzingen hoe Restaurante Lounge Bar Republic Denia kan worden gevonden. (zie foto’s)

Het hele gebied ligt het vol met jachten de één nog groter dan de ander en met restaurantjes zowel boven als op de beneden etage. Het weer is goed en er wordt gekozen voor een locatie in de schaduw bij eerder genoemd restaurant. Met wat geld in de zak is het goed toeven daar. Dan beginnen de magen te rammelen. Na nog even een kledingzaakje aldaar te hebben bezocht vinden de dames het ook welletjes. Bij thuiskomst vindt er een hartelijk welkom van Floor plaats en de tafel wordt gedekt voor de avondmaaltijd in de veranda. Floor wordt uitgelaten, de ramen tegen elkaar opengezet, diverse ventilatoren aan en tv gekeken. Het wordt niet laat en er wordt uitgekeken naar morgen, maandag, als dan onze weekgasten komen.

*(LEUS)DEN-IA*

Nu weet Ha-MeR waarom Floor rond acht uur in de morgen reageert op het hondengeblaf, dan gaat onze overbuurman naar zijn werk. Ook vandaag weer, maandag, is dat het geval . Terwijl de poorten worden geopend ziet het weer er weer weerzinwekkend mooi uit. Er is wel wat bewolking, meer dan normaal, maar het merendeel is blauw en volgens het nieuws hier op de radio wordt het vandaag in  graden. Ha-MeR stelt zich inmiddels in voor het ophalen van MAR-ijke/tin (hierna M&M) van airport Valencia waar ze om 15.15 uur landen. Alles is natuurlijk gepoetst en het ontvangstcomité, die bestaat uit Floor, is er klaar voor. M. is intussen met de auto nog even wat laatste dingen kopen en tevens twee paar laarzen wegbrengen (waar denk je aan met dit weer?) om ze laten zolen wat hier veel goedkoper is dan in NL. H. is bezig aan het verslag van de dag t.b.v. van Ha-MeR’s website en checkt even vlug de e-mailtjes. Vandaag zit er een uitnodiging van fam. Koenhein die plaatsvindt op 23 augustus a.s. Dat er is een leuk vooruitzicht. Dan klinkt het even heel veel gedonder vanaf de buitenzijde. Een vrachtwagen met loodzware volle en lege oranje gasflessen rijdt door de straat en wordt door elkaar geschud door o.a. de verkeerdrempels in de straat. De afname van dit soort gasflessen neemt echter snel af want de meeste bewoners hebben tegenwoordig zilverkleurige aluminium gasflessen die veel lichter in gewicht zijn maar  die moet  je zelf ophalen bij een benzinetankstation. Bij de meeste nieuwbouw, die hier overigens in Spanje thans erg op z’n kont ligt, wordt alleen  elektrisch gekookt en verwarmd. Iets over éénen komt M. de carport binnenrijden. Floor is dan intussen al uitgelaten en merkt al dat er iets staat te gebeuren. Dat laatste is ook zo want ze moet straks alleen thuisblijven als Ha-MeR onderweg is naar Valencia-airport. Na de broodmaaltijd begint M. al aan de voorbereiding van een paella die we vanavond in Spaanse sferen gaan eten op het achterterras met kipstukjes en grote garnalen en natuurlijk een wijntje. In huis hangt dan ineens een heerlijke aroma lucht van de paella die aangemaakt wordt en die steeds tegemoet komt, kan je nagaan hoe lekker die wordt, hij is nog niet eens klaar. Iets over half drie wordt de achtervolging ingezet naar onze Bram, onze begeleider bij TomTom, die Ha-Mer naar het vliegveld van Valencia brengt. Bij aankomst zien M&M de VWFox al langzaam voorbij rijden en proberen de aandacht te trekken. M. ziet dat en er kan gelukkig precies in de buurt een parkeerplaatsje gevonden worden. Na begroeting worden de koffers ingeladen en de terugreis richting Denia wordt geprogrammeerd en samen met nog enkele aanwijzingen van drie meesturende chauffeurs wordt de juiste weg gevonden. Om tien voor half zes zit het hele stel op het achterterras en wordt er getoast met een bubbelwijntje op hun aankomst, de eerste verhalen uitgewisseld en de eerste plannen gemaakt. Dan komen T&H nog even aan om onze gasten te begroeten en ook direct ook weer afscheid te nemen want ze gaan naar NL. een paar dagen voor het bijwonen van een reünie. Het is nog steeds goed toeven buiten en voor dat het gezelschap het erg had, is het al na twaalven en wordt dan ook pas gemerkt dat de omgeving al in een rustpose ligt. Na het opruimen van de gebruikte spullen ligt ook Casa Ha-MeR niet lang daarna plat.

*(LEUS)DEN-IA*

M&M zijn vroeg op vandaag, dinsdag , en beginnen al gauw aan een vers kopje koffie en een peuk op het achterterras. Even voor zevenen staan ze even daarna al op het pleintje ‘Las Brisas’ , hier 500 meter verderop, bij een zaakje waar brood wordt verkocht maar het is nog niet open. Het weer lijkt in de war want dikke donkere wolken dreigen de lucht te ontsieren. Beide komen ze thuis met een stokbrood. Niet lang daarna wordt het ontbijt genuttigd in de veranda want de temperatuur is heerlijk echter is het wel wat drukkend, het lijkt een echte Hollandse warme drukkende dag te gaan worden. Als een speer wordt onder leiding van Mt. de vaat gewassen, binnen en buiten geveegd en bij het drinken van koffie worden plannen gemaakt of bijgesteld. De dames gaan met de VWFox naar de stad en de mannen gaan zich voorlopig in huis vermaken. Bij thuiskomst en na het uitlaten van Floor zijn ook net de dames thuisgekomen. Via een noodgreep waren ze binnengekomen omdat ze de huissleutels hadden vergeten meet te nemen. Er zijn leuke koopjes gedaan laten ze weten. Dan wordt de warme maaltijd gemaakt, opgediend en opgegeten in sfeer van familiale gezelligheid en heel veel lachen. Wederom wordt er als een speer de afwas gedaan en niet opgespaard wat Ha-MeR voorstelt. De mannen gaan vervolgens naar het strand waar Mt. gaat zwemmen in zee die aardig te keer gaat. Er is een behoorlijke golfslag wat af en toe tot paniekachtige toestanden leidt door de branding. Af en toe komt het zonnetje er doorheen en wordt het steeds warmer. Op het strand is het stil mede omdat het helemaal nu niet geschikt is voor kindjes. Dan gaan de mannen een plekje zoeken op het terras van ‘Bona Platja’. Genietend door de aanwezige ambiance en een drankje vindt een gezellige praat plaats. Via het pleintje wordt Casa Ha-MeR teruggevonden in een weelde van rust waar de dames zich dan in vertoeven. Mt. gaat zich opfrissen door een koude douche te nemen, zover van dat laatste sprake kan zijn. De dames laten weten trek te hebben in wat innerlijke vochtigheid. Niet veel later worden er acties op touw gezet om het avondmaal te gaan nuttigen. Allerlei lekkernijen maken deze bezigheid zeer aangenaam en wordt wederom veel gelachen. Dan vindt het EERSTE incident van deze avond plaats n.m.l. tijdens het kauwen van het stokbrood met lekkers breken er spontaan brokstukjes van Mt. zijn voortanden af. Reden voor Mt. voorlopig geen stokbrood meer te eten. Nadat de afwas weer heel snel was af- en weggespoeld wordt een rustpunt gezocht in de vorm van het plaats nemen met wat leeswerk in stoeltjes op het achterterras. Dan gaan de twee dames dame drie uitlaten en komen een hele tijd later met verschrikkelijke verhalen thuis. Ten eerste was Floor bijna dood gereden. Een noodstop van een aanstormende auto vanuit een onverwachte hoek deed de heleboel even op zijn kop doen staan , de auto sloeg af, de dames schrokken zich een breuk. Nadat de bestuurder zich dat allemaal had gerealiseerd, excuseerde deze zich even later. Dan vervolgen de lady’s hun weg en aangekomen bij een goed onderhouden, tussen woningen gelegen, park beginnen dan plotseling uit een tweetal, aan palen hangende, vuilnisbakjes knallen te komen die klonken als paf-paf-paf , rookpluimen en lichtflitsen en worden hierdoor opnieuw opgeschrikt. Verbaasd en om zich heen kijkend vervolgen ze hun weg. Een aanslag wordt niet uitgesloten is al gauw de eerste conclusie. Omdat er niet wordt achtergekomen wat hiervan de precieze oorzaak is worden de dames, met Floor als kroongetuige, door de mannen direct bij thuiskomst aan een verhoor onderworpen. Steeds meer feiten komen boven water zoals ‘neervallende bumpers en palmbladen’. Omdat het aanleiding geeft dit op de bodem uit te zoeken besluiten de heren morgen hun onderzoek voort te zetten gebruikmakend van onze speurneus en kroongetuige Floor bij een eventuele speurenonderzoek. Floor zit dan plots, met een waas voor der ogen, aan de ronde eettafel alsof ze als een groot mens gaat eten. Dat trekt niet alleen de aandacht maar H. trekt zich dat aan en mede door het boekje ‘Het echte leven ’ van Dr. Phil McGraw vindt een goed gesprek plaats met Floor waardoor ze uit haar stress wordt geholpen. De omstandigheden vragen om afleiding en besloten wordt het kaartspel ‘jokeren’ te gaan doen. Het wordt een avond om niet snel te vergeten door de lol en de ….. en uit alles wat daaruit weer voortvloeide. In de vroege uurtjes wordt het bed opgezocht en het is dan al snel heel stil in Casa Ha-MeR. Mensen wat een schitterende dag.

*(LEUS)DEN-IA*

Veel plannen voor vandaag. Het is woensdag en alweer twee weken van huis. De contouren zijn weer duidelijk zichtbaar bij het opentrekken van de rolluiken. Het wordt een prachtige dag. Aan de temperatuur zal het zeker niet liggen want het is al meer dan 20 graden buiten. De gebruikelijke taferelen spelen zich af zoals, het hondje uitlaten, stokbroodje halen en ontbijten. Aan tafel worden er plannen gemaakt en aangepast en één van deze is verder met het onderzoek te gaan n.a.v. de nare gebeurtenissen van gisteren. Eerst lopen de dames M&M nog even naar de supermecado ‘MasyMas’ voor wat boodschapjes, hier een kilometer verderop, en dan wordt er koffie gedronken terwijl eigen doendingetjes worden uitgevoerd. Dan wordt Ha-MeR uitgenodigd voor een warme lunch bij ‘restaurante Bona Platja’ door onze gasten. Betreffende locatie ligt aan het strand en zee en samen met de wens van wat zonnen en zwemmen is dat goed te combineren. De eerste gelederen gaan alvast naar het strand en blijft alleen H. achter om behalve zijn website bij te werken, zijn mailbox te bezoeken maar ook om F. eerst nog uit te laten want die mag even nog niet op het strand. Rondom 14.00 uur is het stel kompleet en wordt er besteld en het is weer volop genieten van de sfeer, de omgeving en het samenzijn met elkaar en prijzen onszelf gelukkig over deze fijne omstandigheden. (zie foto’s )

……………………………..Allen genieten zichtbaar van een goed geserveerde en heerlijke warme lunch met alles erop en eraan. Bedankt gasten. Daarna wordt het uitbuiken naast aan het restaurant vlak aan de rand van de zee en wordt met enige terughoudendheid gekeken, met name door de mannen, maar ook soms niet, naar enkele blanke toppen der duinen die  passeren of zijn neergestreken. Je kunt het vergelijken met het ‘terrasje kijken’ en merendeels vinden de aanwezigen, sorry lezers, zichzelf wel de mooiste, de dunste en de knapste. Een zwarte driehoek doen de speurders nog even aan hun komende werkzaamheden denken maar verder wordt er relaxed gehandeld. Er wordt geanalyseerd over wie bij elkaar horen en wie niet en over, zal die het met die doen en die het met die ……..u kent dat wel …..enz.. Intussen staat het zonnetje, ondanks wat wolkjes, ons allen behoorlijk in de rug te priemen. Tegen half zes wordt aanstalten gemaakt om huiswaarts te keren en hiervoor wordt de weg terug via de zeerand gekozen. H. neemt terloops nog een grote steen van het strand mee als gewoonte die goed is voor allemaal tezamen, als dankbaar gebaar van allen aanwezigheid. Direct na deze lunch wordt al snel de gedachten hardop uitgesproken dat er voorlopig aan nergens even behoefte is wat eten betreft en bij thuiskomst worden dan ook alleen nog maar voorbereidingen getroffen door de dames M.&M. voor het aankomend bezoek door vrienden en door Mt.&H.&F. wordt het onderzoek opgestart n.a.v. de vervelende, tot nu toe onverklaarbare, gebeurtenissen die de dames M.&M.&F. gisteren om deze tijd allemaal hebben meegemaakt. Wat dat laatste betreft wordt geen middel ongebruikt gelaten cq alles wordt in het werk gesteld om de oorzaak en de waarheid te achterhalen. Niets wordt hiervoor ontzegd. Zaken als het meenemen van een professionele videocamera, een lullig fototoestel, het interviewen van evt. getuigen en het inzetten van een Baantjer-achtige speurhond, zeg maar een echte jager. Het hoofd wordt koel gehouden door niet over één nacht ijs te gaan, dus kosten nog moeite worden bespaart. Wat gespannen en wantrouwig gaan de mannen met de hond dezelfde loop nemen als die de dames de avond hiervoor hebben gelopen. Al gauw worden er vreemde dingen gesignaleerd, dingen die er ermee te maken kunnen hebben zoals sporen, een spookhuis en een vreemd uitziende boom , dit alles wordt in het kader van een nader onderzoek dan ook onmiddellijk vastgelegd op camera. Ook F. laat hier en daar sporen achter om evt. oudere sporen, die verloren zouden kunnen gaan, vers te houden. Dan wordt steeds dichter bij de plaatsdelict gekomen. Met enig zweet in de handen en de billen bijeengeknepen, wat wil je… het is inmiddels bijna 30 graden, wordt de zaak voortgezet. Zelfs de hond, die toch wel iets gewend is, wordt onrustig. Dan gebeurt het ……..er worden drie aan een paalhangende projecten vastgesteld die lijken op een vuilnisbakjes voorzien van een zwart vuilniszakje. Bij alle drie staan de speurders even verstijfd. Op de grond daaromheen worden donkere, op bommetjes lijkende, verdachte voorwerpen gesignaleerd. Dan wordt er gerealiseerd dat, maar ook een beetje tot opluchting, geen sporen van enige ontploffing, kruiddampen of anderszins worden aangetroffen waardoor er wat twijfel wordt gezaaid over de waarheid van enkele bestaande feiten en hierdoor op dat moment geen sluitend bewijs kon worden vastgesteld. Ondanks dat er weer een tattoo nabij een zwarte driehoek (let op !!!! , reeds eerder gesignaleerd) wordt geconstateerd en het speurwerk doet afleiden, wordt er niet lang daarna ook nog een auto aangetroffen met een zeer verdacht kenteken t.w. niet beginnende met 0007 maar met 0008 en bovendien een paar meters verderop ook nog een verdacht automobiel …..ja, ja mensen …… zonder bumper. Dit alles is vastgelegd op film en als het onderzoek is afgerond zal daar zeker in het dagelijks journaal van diverse omroepen kond van worden gedaan maar in het belang van het onderzoek worden er nu even geen verdere mededelingen over gedaan, sorry. maar .. heb je de oplossing en/of kan je hierbij een bijdrage leveren ………………GRAAAAAAAG. Bij thuiskomst komen niet veel later onze verwachte bezoekers binnen. Leuke maar ook stevige praat en heerlijke hapjes en drankjes doen de avond een zeer aangename gebeurtenis maken en het is nog net niet 01.00 uur als het gezelschap verzonken in hun belevenissen in bed ligt.

*(LEUS)DEN-IA*

Het is D-dia van Denia en donderdag. De lucht is helemaal bewolkt maar dat is even niet erg want dan kan het ontbijt en alle andere vroege bezigheden zonder zweet en tranen worden uitgevoerd. Bij de koffie worden de eerste plannen gemaakt. M&M&M. gaan met de auto naar de stad en F&H blijven thuis. Naast wat etenswaren wordt ook het oog gericht op laag geprijsde meeneem- en hebbedingetjes en …….verzoeknummertjes zoals schoudertasjes, oortelefoontjes, sieraden, ansichtkaarten en schoenen. Nou, daar wordt goed in geslaagd. Bij thuiskomt wordt alles geshowd en uitgereikt en iedereen is met iets gelukkig. Intussen is op luchthoogte het bijna helemaal azuur blauw geworden en de warme zonnestralen doen de aardse bewegingen zich langzamerhand richting strand en zee verschuiven. Ha-MeR verkiest voor een siësta binnenshuis en zal daarna via het strand de gasten oppikken om een drankje te gaan drinken bij………………..het wordt strandrestaurant ‘Bona Platja’. Het dagen eerder genoemde ‘paarse restaurantje’ is voor 1 van de deelnemers nog net iets te ver i.v.m. aanhoudende enkelproblemen waarin de overigen zich uiteraard in berusten. Er wordt met volle teugen genoten van de natuurlijke strandbries, van de natuurlijke opwaaiende zandkorrels, van alles wat daar natuurlijk is en van de aroma-achtige huidgeuren zoals kokos die bedoeld zijn om de huid te beschermen tegen de prikkelende zonnestralen. Langzaam begint rond half zeven het terras wat voller te lopen door toeristen , Spanjaarden eten veel later, maar druipen gasten als wij, die de Spaanse tijden respecteren, af en kiezen voor een (avond)maaltijd rundun Hause. Heel relaxt wordt hiervoor dit keer de bord op schoot cq de studiosport methode gebruikt, op de tuinstoel. Deze setting zet zich voort tot in de water latere uurtjes en ondanks er door deze en geen wat signalen worden gelanceerd over een spelletje kaarten spelen wordt voor tenslotte toch voor het wat vroeger naar bed gaan gekozen. Na het insmeren van wat oververhitte lichaamdelen wordt de nacht van donderdag op vrijdag ingezet. Vijf uur later wordt Ha-MeR ruw ontwaakt door letterlijke en figuurlijke nevenactiviteiten. Het is dan bij vieren in de ochtend als er geluiden binnendringen in de slaapkamer vanuit de Franse kant cq de andere kant waar onze Duitse buren verblijven. Volop wordt er gediscussieerd en met meubels geschoven. Onze Franse aankomers beseffen waarschijnlijk nog niet dat hun buren misschien wel eens aanwezig kunnen zijn en dat zij zich ook op dat moment ook wel in diepe rust zouden kunnen bevinden. Het merendeel van de nacht verloopt toch nog ongestoord en achteraf blijkt dat behalve de gastgever de gasten zelf er bijna van gemerkt te hebben. Verder verloopt de nacht als alle andere, rustig en vredig.

*(LEUS)DEN-IA*

Mensen wat wordt het WEER vandaag, ha…ha …het is het vrijdag. Het WEER begint weer met wat witte wolken echter dit keer zonder enig zuchtje wind maar wel weer met een heerlijke temperatuur, weer wordt F. uitgelaten door onze gasten M&M, weer worden er croissantjes en een stokbroodje gehaald, er zal weer ontbeten, geruimd en geveegd worden, weer plannen gemaakt,weer gezwommen en weer koffie en drankjes gedronken. Het lijkt wel vakantie als dan ook weer iedereen in zomerse kleding zoals korte broeken, shirtjes en luchtige jurkjes rondloopt. Van dit alles wordt weer heerlijk genoten er wordt weer hartelijk gelachen maar dat laatste wordt een tikkeltje serieuzer om reden dat ook de Franse buren van onze andere kant vannacht weer zijn gearriveerd en de decibellen gaan dan ook automatisch naar beneden, al trekt onze F. zich daarvan weinig aan. Omstreeks 04.00 uur vangt het oor in de slaapkamer signalen op van autogeluiden, gesprekken en geschuif van meubelen. Gelukkig overwint de slaap dan weer en een ieder keert weer terug waar die was gestopt zodat iedereen weer uitgeslapen en opgewekt uit bed kon stappen. De dames M&M gaan weer even naar de stad, M. gaat weer verder met het lezen van een scriptie en H. gaat weer de website bijwerken en e-mailen checken. Het is inmiddels weer stralend blauw en weer goed warm geworden. Nadat de badgasten weer zijn teruggekeerd van het strand wordt er weer van een warme maaltijd genoten bij de Chinees om de hoek. Floor gaat ook weer mee. Bij het afrekenen ontvangen de dames een typisch Chinese rond wappertje en vrolijk wapperend wordt huiswaarts gekeerd. Behalve H., die zijn siësta weer thuis houdt, gaat iedereen weer naar het strand. Bij thuiskomst wordt er even gedoucht en naar het RTL journaal gekeken om daarna in het koelste gedeelte van het terras een broodmaaltijd te nuttigen waarna in alle rust weer onder het genot van een drankje verder wordt gepraat over allerlei zaken waarbij ook oude en verse herinneren worden opgehaald. Op 1 gast na wordt het toch nog, zeg maar weer, een latertje en tenslotte weer de spulletjes opgeruimd en weer het bed opgezocht. Lieve mensen, het was weer een heerlijke dag en morgen wordt er weer over iets anders geschreven ………….. maar hoe was dat ook al weer?(geintje).

*(LEUS)DEN-IA*

Zaterdag loopt vrijwel parallel met vele vorige dagen. Onze gasten hebben bij hun aankomst j.l. maandag reeds aangegeven de voorkeur te geven aan het zoveel mogelijk genieten van de locatie, het strand en van de zee en zo weinig mogelijk ritjes te maken. Ha-MeR ondersteunde deze gedachte van harte. Vandaag, zondag 21 juni 2009, begint bewolkt en zelfs hier en daar wat dreigende regeninhoudende lijkende donker grijze wolken, maar waarschijnlijk doordat ons stekkie vlakbij zee ligt worden deze van de zeerand afgehouden cq verdreven en is het die richting grotendeels azuur blauw. De temperatuur op het terras is om 10.00 uur al bijna zo’n 25 graden maar door het verfrissende briesje is het zeer aangenaam vertoeven bij een kopje koffie in Casa Ha-MeR e.o.. De dames M&M gaan met de auto naar Denia-stad om, niet beide om dezelfde reden, aldaar 1 van de aanwezige katholieke kerken te bezoeken en een mis te volgen. Inmiddels verblijft onze gast M. dan op het strand of wellicht ook al in de zee. H. is dan thuis aan zijn website verder gegaan en ontdekt dat er problemen zijn met de overdracht naar Internet maar de mails kunnen wel worden gecheckt en er zijn GEEN bijzonderheden te melden. Op voorkeur van allemaal zal de laatste warme lunch vandaag plaatsvinden bij ‘Restaurante TENERE’ dat is vanaf hier z’n 300 meter verder aan het strand en is besloten dat na de maaltijd ook Ha-uS en GJ zullen worden uitgenodigd om ook aldaar een drankje te komen drinken mede i.v.m. het komende vertrek van de Ha-MeR gasten. Het strandvermaak duurt dit keer niet zo lang voor de mannelijke gast en deze al snel onverwacht terugkeert met als rede ‘meteorologische omstandigheden’. Wat sterk afwisselende weersomstandigheden laten hem vroegtijdig terugkeren laat deze weten. Al wachtende op de terugkomst van de dames komt Truus van H. vragen of allen vanmiddag een drankje komen drinken. Zij moet daarin worden teleurgesteld want aan onze kant waren plannen gemaakt met een zelfde invulling, maar dan wel op onze uitnodiging en op een andere locatie t.w. ‘Restaurante Bonja Platja’. Daarmee wordt ingestemd. Tijdens onze zit worden er ook nog enkele neerdalende regendruppels gevoeld maar zet dit gelukkig niet door en even later begeven we ons weer helemaal in tropische omstandigheden. Intussen komen ook onze dames, gezegend en wel, de carport binnenrijden. Na een drankje op het terras en een kleedpartijtje wordt aanstalten gemaakt om naar onze warme maaltijd te gaan begeven en Floor blijft ditmaal thuis. Het is er gezellig druk bij de twee standrestaurantjes en er wordt zelfs even door de gastgevers in de billetjes geknepen of er wel een plaatsje is te vinden. Na een eerste keuze aan de strandkant wordt er toch liever voor een plekje op het overdekte terras gekozen e.e.a. i.v.m. meteorologische verwachtingen van 1 onze gasten die voorspelt dat het wel een beetje te heet kan gaan worden. Een stukje teruglopend wordt een fantastisch plekje gevonden waar tevens een fris windje wappert. Na de maaltijd spelen behalve voldane gevoelens maar ook wat irritante pijntjes hier en daar dan een rolletje om te gaan verkassen. Er is dan behoefte aan een loop-, lig- of zwemhouding dat zowel op strand alsook op het achterterras, na gelang de aanwezigheid van de faciliteiten, zeg maar, een ieder geeft geheel vrijblijvend daaraan haar of zijn eigen invulling. Een paar uur later, na het wat opfrissen van de body en het maken voor een keuze van kleding, wordt de stap naar onze afspraak gemaakt. Onze genodigden hebben bij aankomst al een plekje gevonden op het strandrestaurant en onder een ambiance van strand, zee, windje en een paar badende mensen in zee of zon wordt direct al ongedwongen heerlijk met elkaar gekeuveld. Een paar uur verder wordt heerlijk ontspannen teruggekeerd naar huis. GJ komt H. nog even gelukkig(er) maken bij het opvoeren van wat mb’s op zijn mobiele Internet. Bij het betreden van het terras klinkt dan ineens het woord ‘revanche’. Revanche op de laatste verloren en gewonnen potjes kaarten van het spel ‘jokeren’. Onderwijl hiervan worden er door deze en gene grapjes gemaakt die de sfeer nog meer doen stijgen en ondanks het genot van een drankje wordt er heel gedisciplineerd zeg maar toch aardig serieus gespeeld. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. Het is weer ineens veel later en dan gedacht en voordat er erg in is ligt iedereen alweer te ronken. Dank u heerlijke dag.

*(LEUS)DEN-IA*

Het feestje is bijna voorbij. Het is nu maandag, en over een aantal uren vertrekken onze gasten M&M weer met het vliegtuig via Valencia, Schiphol, Utrecht naar Oosterhout, naar hun mooie appartement waar ze zuster en tuinvrouw A-M, ja ze is er ook voor de plantjes, zullen ontmoeten. Onder een partij van gebroken witte wolken komt het zonnetje er weer goed door en wordt relaxed eerst ontbeten, dan wat opgeruimd en schoongemaakt, gebruikt beddengoed in de wasmachine gedaan en tenslotte de bagage ingepakt. Ondanks een heel voorzichtig inkoopbeleid van onze gasten wordt er toch om een kofferriem gevraagd onder de noemer (ha ..ha .) dat er zo met de koffers wordt gesmeten op de luchthavens. Nee hoor, dat laatste is zeker waar, ook Ha-MeR heeft daar ervaring mee. Tijdens de laatste zon-zit-uurtjes wordt er voor de zekerheid ook eerst nog even brandstof getankt door H. en rond half 1 vertrekt de Fox vanuit de parkeerplaats van Casa Ha-MeR. Het is prachtig weer onderweg, hier en daar wat heiig en via de tolweg wordt volgens de aangeven route en snelheid naar Airport Manisa getuft. Wat ging het allemaal snel, een week geleden reden deze zelfde personen nog op dezelfde wegen maar dan aan de overkant. Aan leuke dingen komt nu eenmaal, voor het gevoel, altijd een snel einde en even voor tweeën komt de Fox bij het vertrekpunt van de luchthaven aan en wordt het beetje bagage uitgeladen, handen geschud, gekust, bedankt en gezwaaid en gaan beide stelletjes direct hierna ieder hun eigen weg. Bram wordt gevraagd Ha-MeR terug naar Denia te loodsen. Tegen half vier begroet Floor de thuiskomers en voorbereidingen, (sorry Mtin, je zal er niet aan willen denken) gaat een resthapje met o.a. kipfiletrestanten de pan in om daarna deze in de schaduw van de veranda te nuttigen. M. gaat nog even naar Denia stad voor wat boodschapjes (+schoentjes natuurlijk) i.v.m. drie komende nieuwe gasten voor 1 nachtje verblijf. Ook deze gasten zullen begroet worden met een eigengemaakte paella van kip, garnalen, stokbroodje met de echte (?) Spaanse alioli. Dan komt plots wat vermoeidheid om de hoek kijken en besloten wordt niet al te laat naar bed te gaan. Nadat de rust eerst nog even wordt onderbroken door een aantal onrustige honden wordt toch nog vrijsnel de slaap gevat. Het was WEER een mooie dag.

*(LEUS)DEN-IA*

Of de duvel ermee speelt. Het is vandaag dinsdag. Het is weer schitterend, de ochtend begint al direct een schone strak blauwe lucht op heel in de verte een enkel flutwolkje na. Het is stil aan Ha-MeR’s groene tafel die hun ontbijt tot zich nemen om half negen buiten op het terras. Het is even wennen. De voorbereidingen voor de nieuwe gasten zullen vanaf nu zijn weg vinden zoals het traditioneel vegen binnen en buiten, het wat verschuiven en zorgen dat de logeerkamer er puik uitziet. Voor de derde loge (bij uitzondering) moet voor de nachtrust eerst nog wel even een oplossing gevonden worden. Er is sprake dat de gasten zelf een elektrisch opblaasbare luchtbed bij zich hebben. Dus gewoon even afwachten. M. besluit dan naar de stad te gaan lopen en doet dat door via het strand te gaan om er van de genieten en om er nieuwe glasgordijnen te kopen en deze direct op te hangen. Ze ontmoet daar T. , haar zus, die was wezen sporten en M. kan mee terugrijden naar de el Mascarell en stapt omstreeks kwart voor twaalf onze carport binnen. Niet lang daarna begint M. de paella voor te bereiden en als de eerste ingrediënten in de ronde paellapan liggen te schroeien dan komen de aroma’s je al tegemoet, heerlijk ruikt het. Onze nieuwe gasten worden omstreeks 14.00 uur verwacht maar dat wordt uiteindelijk tegen vieren. Ook blijkt dat ze net onderweg nog iets tot zich genomen te hebben dus de paella komt even nog niet gelegen. Onder de veranda wordt eerst een paar drankjes gedronken en over en weer gepraat over allerlei belevenissen. Het is dan ook treffend dan te horen dat twee van onze gasten een dag voor Ha-MeR in hetzelfde hotel Le Home hebben overnacht in Baune Frankrijk.

Iets na vijven wordt de ronde bruine houten tafel binnenshuis gedekt binnen, buiten is dan veel te warm. Als de de grote ronde pan met al zijn zijdelinkse geneugten zoals een salade e.d. zijn geplaatsts wordt er gesmuld bij het leven en het is erg gezellig. Plannetjes worden gesmeed hoe de avond door te brengen.

M. heeft ideeën genoeg. Het is vandaag in Spanje de feestdag van San Juan en over het gehele strand worden door gezinnen, vrienden en kennissen een eigen feestje gevierd in een ambiance van een eigen meegenomen barbecue/vlees e.d., een eigen kampvuurtje te steken met eigen meegenomen hout en eigen knal- en siervuurwerk af te steken. Tegen half elf loopt het hele Ha-MeR-stel richting strand. Aldaar aangekomen is het een schitterend gezicht als je dan al die vuurtjes/fikkies ziet branden over de hele lengte van het strand. De zee laat zich kenmerken door wild te keer te gaan en hoge golven dalen neer op het strand om even later met een klap spoelend weg te zakken. Het is er gezellig en er hangt een lekker sfeertje. Onze groep, zonder eetspullen en zonder brandhout, lopen over het strand met zicht van wat houtvuurtjes richting Restaurant Bona Platja.

Onderweg daar naar toe worden er, ondanks dat het donker is, een paar mooie en grote stenen gevonden voor Ha-MeR’s tuintje als dankbaarheid voor de aanwezigheid in hun huisje. Het is er veel minder druk dan verwacht op het terras van Bona Platja en er kan dan ook makkelijk een aangenaam plekje worden gevonden. Op het zandstrand voor deze locatie is het behoorlijk druk. Er wordt voor een tafeltje op het terras vlak aan de rand van het strand, waar ook een sloepje en groeiende boom staat, gekozen en bestellen een drankje. Het is een zalig temperatuurtje en de meegenomen vestjes hoeven niet te worden ingezet. Een brandende houtvuurlucht komt je alsmaar tegemoet en er wordt af en toe mooi knalsiervuurwerk afgeschoten en dan wat oh’s en ah’s vallen. Als het dan tegen twaalven loopt worden alle aanwezigen daarop geattendeerd door extra veel en lang achter elkaar knalsiervuurwerk af te steken. De mensen op het strand bewegen zich dan plotseling, bijna aaneengesloten, naar de rand van de zee. Het is de bedoeling dat alle Juan’s, aldaar aanwezig, staand met hun blote voeten in het water een muntstuk of iets van bloemen in de zee gooien en een wens doen. Alle andere aanwezigen zijn daarvan getuigen en wensen dat met hen mee. Direct nadat deze gebeurtenis heeft plaatsgenomen valt het op dat ineens heel veel aanwezigen (behalve de toeristen) hun boeltje oppakken en huiswaarts keren, ze moeten immers over een paar uur weer gaan werken. Via de openbare weg, die veel drukker is dan gewoon, wordt de weg terug naar huis gezocht. Bij thuiskomst heeft iedereen het gehad en wil zo snel mogelijk naar bed. Niet veel later, al dan niet ondersteund door draaiende wappers of wapperende waaiers, wordt de slaap ingezet en dat is dan al snel te constateren want door het ronken/zagen van enkele is dat duidelijk merkbaar. We hebben weer een heerlijke dag gehad. Bedankt mensen en bedankt ……(vul dat zelf maar in).

*(LEUS)DEN-IA*

Het is weer goed ontwaken want als woensdag , inmiddels drie weken van huis, is het een lust voor de oogappels bij de waarneming van frisse groene oleanders met rode en witte bloemen, fel groene bladeren van de klimplanten en een stralende blauwe lucht. Als een bezige bij wil Ha-MeR een goede lunch voorzetten aan onze huidige gasten met vers gebakken stokbrood, ovenbruine croissantjes, joggertjes, fruit enz. Onze gasten willen rond tien uur hun toeristische route naar NL voortzetten waar ze a.s. zondag willen aankomen. Rond kwart over tien wordt allen uitgezwaaid. Een aantal dingetjes binnenshuis worden dan weer teruggezet op de oude locatie, er wordt wat geruimd en geveegd en er wordt een wasje aangezet. Niet veel later is alles weer of er helemaal geen bezoek is geweest en is het tijd met het dagelijkse verblijf hier in Denia. De warme maaltijd is vandaag restverwerking die dan nog even zo lekker is,daarna een siësta op het terras in de schaduw van de veranda. Om half vijf wordt er aanstalten gemaakt een wandeling langs het strand te gaan maken en op zoek te gaan naar Denia-ogen en mooie witte stenen. Fl. mag helaas niet mee en heeft er eigenlijk ook geen zin in denkt Ha-MeR voor haar. Er staat een strak blauwe lucht te stralen en het is warmer dan verwacht met ver aan de horizon een vaag wolkendek. De zee is kalm en daardoor heel helder en rustig vloeien de golfjes kabbelend over de voeten. Over beide lengterichting bekeken is het vrij druk met zonneaanbidders en badgasten. Bij aanvang van de wandeling, richting de baai, wordt T. van Ha-uS gesignaleerd. Natuurlijk volgt er even een ontmoeting en een praatje. Even verder lopend vindt M. al snel, al eerste, een Denia-oog. M. heeft er echt oog voor want niet veel later vindt ze haar tweede terwijl zelfs het zoute water eroverheen spoelt. Tot aan de tweede strandkribbe worden er nog een aantal gevonden en …ja ,ja ….wel drie stuks door H. Op de terugweg naar huis valt het op dat er toch een lekker briesje waait. Nabij kwart voor zes wordt nog even Restaurante La Tona Beach Bar Chiringuito Catona (ons paarse restaurantje) aangedaan voor een drankje en constateren dan eigenlijk pas dat daar voor een flesje Cola light 2,50 moet worden betaald en dus niet goedkoop is. Het wordt evn ons stamcafe niet meer. Daarentegen is het glaasje wijn bij Ha-uS weer erg goedkoop als deze Ha-MeR uitnodigt bij het langs lopen van hun carport op weg naar huis. Bij vertrek aldaar wordt afgesproken op kosten van Ha-MeR a.s. zaterdag samen met G.J. ergens te gaan eten. Ha-uS weet wel een paar sfeervolle opties en stellen voor, mede op verzoek, voor deze gelegenheid iets te gaan reserveren. Als er thuis naar het Nederlandse journaal is gekeken wordt er wat gezapt en kijken dan ineens naar de halve finale voetbalwedstrijd tussen Spanje en de V.S.(stand toen 0-1) georganiseerd door de Africa-cup UEFA waarna om half tien naar een spannende engelse triller overgeschakeld waarbij H. zich terugtrekt. Op een gegeven moment vraagt het lichaam de lighouding aan te gaan nemen en even later is deze mooie dag EVEN voor Ha-MeR, qua bewustzijn, verleden tijd.

*(LEUS)DEN-IA*

Hoe lang nog? Het is vandaag donderdag en Ha-MeR heeft nog een volle week om te genieten van Denia e.o.. De telefoonwekker wekt de slapers en er zijn weer volop plannen. M. wil vroeg met Floor uit, vroeg wat gymoefeningen doen en vroeg wat oefeningen uitproberen voor de komende Zumbalessen. Tijdens het standaard ontbijt worden de plannen nog eens doorgenomen en hier en daar wat aangepast. Het lijkt weer heel warm te worden dus worden deze aan de temperatuuromstandigheden aangepast. Tijdens de ochtend koffiepraatje komt het niet eerder aangesneden probleem van H.’s voeten ter sprake. Sinds een aantal dagen komen telkens bijna herstelde wondjes weer terug of er ontstaan weer nieuwe. Vandaag wordt een grote rode blaas op en naast de grote teen geconstateerd die zeker wat extra aandacht vraagt. Tijdens de strandwandeling vanmiddag wordt gehoopt dat deze spontaan openbreekt en schoonspoelt door het zoute zeewater. Er is geen enkel gevoel in beide voeten meer dus het is oppassen geblazen. Na de koffie gaat H. met H. van Ha-uS naar de gestor (Spaanse belastingdeskundige cq financiële bemiddelaar) om de Spaanse belasting voor 2008 te betalen. Het duurt even alvorens dan weer thuis te zijn omdat nog wat andere boodschapjes zoals het ledigen van de postbus op het postkantoor e.d. worden gedaan. Niet veel later wordt de warme lunch gereserveerd die bestaat uit gekookte aardappelen, bruine bonen met appelmoes en een gekookt ei, Hollandser kan het niet. Het weer is er geheel niet na (onder de veranda 34 graden en in huis 29 graden) maar het smaakt voortreffelijk. Het is te warm om F. uit te laten die dan weer hier en dan weer daar ligt maffen. Als gebruikelijk vermaak volgt er dan een siësta van zo’n anderhalf uur. Bij het ontwaken hiervan probeert M. F. nog even uit te laten en met succes, alles gedaan meldt M. trots. Dan maakt Ha-MeR zich klaar voor de wandeling langs het strand. Daar waait immers altijd wel een windje en worden alle ogen gericht op alle mooie dingen die er te zien zijn. Het is niet zo druk met name aan de rand van zee als Ha-MeR aankomt en zet het direct op een lopen terwijl terloops gezocht wordt naar Denia-ogen, witte steentjes, blanke toppen der duinen, oliebollen en flappen. Voorlopig valt de vangst tegen op de heenweg over gehele linie. Verder dan gisteren wordt gestopt bij een gelegenheids uit houtenplanken opgebouwde strandtent omringd door vlasachtige parasolletjes die omringd wordt met een aantal wit/blauwe standaard huurligstoelen. Na het zelf afhalen van een drankje moet helaas worden geconstateerd dat de verhouding kwaliteit en kosten ronduit bar slecht slecht was, geen aanrader dus. Tijdens de terugtocht vindt H. een hel grote Deniaoog en een paar mooie spierwitte stenen.. Omdat het allemaal zo fijn is en het stel nog niet naar huis wilt, wordt er ook nog even drankje op het strandterras van Bona Platja gedronken, die overigens ook niet goedkoop is maar waar je wel waar voor je geld krijgt. Na de broodmaaltijd, een poosje televisie kijken en een voetverzorging wordt vanwege de heerlijke temperatuur ten slotte buiten nog een kaartje gelegd. Niemand stond voor Joker want de strijd ging geheel gelijk op en beide vallen dan niet zoveel later diep weg in ieders eigen droomwereld, want kennelijk door de warmte wordt er vaker gedroomd, blijkt. Het was weer een geweldige dag en kijken alweer uit naar morgen.

*(LEUS)DEN-IA*

Bij het op dekken van de tafel voor een ontbijtje op vrijdag is de hemel wat bewolkt maar het ziet er al wel naar uit dat het mucho color gat worden. Het is 8:50 uur als H. begint met de eerste takken te snoeien. Vandaag is voorgenomen alle uitstekende uitlopers van alle aanwezige struiken en boompjes in de hele tuin te gaan snoeien. Al snel ligt door het hele terras erg veel los groen. Alvorens M. met T. naar de markt in de stad gaan wordt met haar nog wel even overlegd of er hier en daar nog wat meer af moet, ze maar M. was even een takkenwijf (geintje). Ook buiten het terras hangt er van alles ver en vormen een hindernis bij het betreden van de brandgang. Een deel, veelal grote dikke takken, worden rechtstreeks naar de afvalplaats aan de hoofdweg gebracht en de rest wordt opgerold, geknipt of gesneden in vuilzakken gedaan. Later op de morgen worden er zo’n 15 volle zakken met groen geteld en staan klaar om weggebracht te worden daar waar ook de takkenbossen zijn heengebracht maar daar is het dan te warm voor.

Als M. thuiskomt van de markt is het eerste wat ze vertelt dat M. Jackson is overleden gisteren en dat ze een mooi wit bloesje hebt gekocht. Toen M. de zaak uitliep ging het alarm af en toen ze samen terugliepen naar de kassa wuifden het personeel hun weg als zijnde dat er niets aan de hand was. Weer ging het alarm af maar zijn toen gewoon doorgelopen. Bij het uitpakken thuis blijkt dat de alarmlinkknop nog steeds aan haar bloesje zat en zal dus morgen terug moeten naar de zaak. Ook komt de mededing dat T. en M. om ongeveer16:00 uur ook nog even naar een Mol gaat, een groot vrij nieuw winkelcentrum hier net even buiten de stad. Voor en na de warme lunch gaat H. door met het oppoetsen van de tuin. De zakken tuinafval blijven staan tot het wat koeler is en dat is waarschijnlijk pas zaterdagmorgen. Als later in de aankomende schemer relaxt is weggezakt in de tuinstoelen kan met genoegen worden teruggekeken want het lijkt wel of het terras groter is geworden.

……

Ondanks wat vermoeidheid wordt ook deze mooie dag afgesloten met een kaartspelletje. Over de uitslag zal niets worden medegedeeld.

*(LEUS)DEN-IA*

Het is moeilijk opstaan voor Ha-MeR door de werkzaamheden van gisteren als op zaterdag over half negen wordt opgestaan en de bescherming des lichaam wordt ingezet. Het wordt weer zo weinig mogelijk aantrekken. Na het douchen en schone kleren en een herhaling van veel activiteiten. Buiten op het terras staan nog een paar (15 dus) vuilniszakken die eerst weggebracht moeten worden alvorens het te warm is geworden. Nog daarvoor wordt F. uitgelaten en van een ontbijtje genoten. De dag begint wat benauwd maar als alle vage wolkjes zijn weggetrokken na een paar uur ontstaat er ook weer een windje en schijnt het zonnetje weer rechtstreeks op het bolletje en voor dat laatste komt Ha-MeR uiteindelijk voor. Als H. met vier zakken tegelijk het hek uitloopt begint F. te piepen. Ze kan niet mee want H. komt nu handen tekort om haar ook hierbij vast te houden en met de doorgangsweg in de buurt is het te gevaarlijk voor haar. Bij terugkomst om een nieuwe lading te halen vraagt M. de aandacht omdat ze plots misselijk is geworden. Na wat rust op bed, een dextrotje trekt het gelukkig weer allemaal vrij snel bij. Er moet o.a. nog steeds een bloesje ontdaan worden van die vervelende alarmlinkknop dus haar harte wens om naar de stad te gaan blijft dan ook staan. Om 9:30 uur gaat M. met de auto naar de stad. Na wat laatste pluk- en knipwerkjes in en rond de borders worden de restanten hiervan die op het terras liggen opgeveegd en daarna aanstalten gemaakt een verfrissende douche te nemen en schone kleren aan te trekken. Als M. thuiskomt is M. niet alleen verlost van een vervelende knopje maar tevens verrijkt met twee/drie (aantal is dan nog even onduidelijk) paar nieuwe schoentjes. Andere schoentjes gaan dan weer in een plastiek tas met bestemming vliering onder het mom ‘nee nog niet wegdoen want ik weet het nog niet’ en worden deze dan ook even later naast de andere tas met schoentjes geplaatst. In de loop van de middag komt G.J. en nodigt H. uit even mee te komen naar Ha-uS om naar een nieuwe manier te kijken en kennis te maken met leuke dingen via internet te doen zoals het maken van een blog-site. Na een aangenaam verpozen keert H. met een rugzak vol nieuwe informatie, ideeën en doedingen voor de komende tijd. Het wordt eigenlijk het moment dat H. start met een nieuwe Ha-MeR weblog/blog. Nadere gegevens zoals een adres zal binnenkort worden vrijgegeven. Beide families gaan eerst nog dineren. Omstreeks 20:30 uur wordt Ha-MeR gehaald en met z’n vijven wordt in 1 auto de rit naar restaurante ‘EL NOU PORTET’ in Pego ingezet (voor de vaste bezoekers in Denia vast geen onbekend adres). Na een hele poos rijden lijkt het even dat het tegen de Portugese grens ligt maar alles valt reuze mee bij aankomst. Want dan valt je onmiddellijk op dat bij een zeer sfeervol, schitterende restaurant is aangekomen. De entree is al prachtig door haar meerdere waterfonteintjes en als de begeleiding de eters naar hun plaats (grote ronde tafel) voert voel je jezelf veel rijker dan je kan voorstellen. Op een hele elegante wijze wordt er bediend waardoor je al gauw krijgt thuis en welkom te zijn.

Geert-Jan, Hans V., Meriam, Truus en Hans L.

De kok, in kledij en al, komt menig keer vragen of alles naar wens is. Ook de bediening is heel goed verzorgd. Een aanrader dus. Tijdens het genieten van ieders eigen gekozen menu worden er ook weer eens oude koeien uit de sloot gehaald van vele heerlijke momenten in Denia zoals het hebben over eerder genoten vakanties met alle kinderen (toen nog jeugd) tezamen, soms met z’n negenen allemaal in het huisje van Ha-uS. Bij het weggaan verlokt een speciale wijnaanbieding de stellen voor het nog inslaan daarvan en een ieder gaat met achterlating van een fijne herinnering, voldaan en tevreden weer op weg terug naar huis. Bij thuiskomst herinnert F. Ha-MeR nog even dat ze niet gespeeld heeft met de bewoners vanavond. Met de tactiek alle lichten te doven heeft ze gelukkig door dat het voor Ha-MeR het nu wel welletjes is. Daarna wordt Ha-MeR nog even opgeschrikt door een reactie van F. op blaffende soortgenoten maar die kon niet voorkomen dat de slaap het even later won. Het was weer een heerlijke dag.

*(LEUS)DEN-IA*

Ondanks dat gisterenmorgen alleen uit wat lichamelijke inspanningen bestond wordt Ha-MeR toch pas na half negen wakker als het zondag is. Dagelijkse zaken als de hond uitlaten, ontbijten en koffiedrinken volgen elkaar als bijna standaard op. Na eerst wat bewolking komt de zon ineens weer krachtig op zetten en is het makkelijk voorspelbaar dat het zeker weer goed warm gaat worden. Reden om het ontbijtje buiten de veranda te nuttigen. Bij de koffie komt M. met het voorstel niet meer in de middag maar in de morgen naar het strand te gaan. H. vindt het een goed idee maar gaat er niet in mee. Deze gaat liever in deze temperatuur aan de website werken of soortgelijke bezigheden. Na het strandbezoek gaat M. aan de warme maaltijd beginnen die uit gekookte aardappelen, bietjes en kip bestaat. Erg lekker maar niet erg Spaans. Een planning wordt gemaakt wat de komende dagen te eten gaat en moet worden i.v.m. het aanstaande vertrek van Ha-MeR naar NL. De vriezer moet dan wel leeg zijn. Als aan de siësta wordt begonnen is het binnenshuis 30 graden en onder de veranda 35 graden. V.a. radio NED1 (via Canal Digital zendernummerl 251) wordt vanuit een luie ligstoel gesignaleerd bij het programma ‘Langs de lijn’ dat er een voetbalwedstrijd plaatsvindt op de tv. Het is de halve finale Spanje tegen Zuid-Afrika. Bij aanzetten is het reeds 0-1, niet veel later 1-1 en in de laatste minuten wordt het 2-1 en zelfs 2-2 waarna een verlenging volgt. Het is een vrolijk gezicht de rijkgekleurde Afrikanen zo uitbundig te zien dansen en juichen. Uiteindelijk wordt het in de verlenging 3-2 maar en omdat het in Zuid-Afrika wordt gespeeld is er behalve van wat Spanjaarden dan nog maar weinig van de uitbundige feestvierders over. Omdat het nog steeds warm is in huis worden alle wappers bij- en ingezet. Zelfs bij het slapen gaan wordt de plafondventilator, ondanks het irritante bijgeluidje die een ventilator nu eenmaal geeft, op stand twee gezet omdat vergeten is de airco een uur van te voren aan te zetten in de slaapkamer. Er is geen puf meer om een kaartje te leggen en het trio maakt aanstalten de rusthouding te verleggen naar een slaaphouding. Mensen wat was Ha-MeR vandaag lui maar dat is ook wel eens HEERLIJK.

*(LEUS)DEN-IA*

Ook vandaag, maandag 29 juni 2009, is het wat benauwd als naar buiten wordt gegaan, het is op dat moment dan wel wat frisser dan op de rest van de dag maar als straks weer de dunne bewolking eenmaal is weggebrand zijn de zonnestralen onverbiddelijk. Het is weer over half negen geworden als Ha-MeR zich losmaakt van haar slaaphouding. Een zwoel luchtig briesje doet het vertoeven buiten naast de veranda op het terras een oase van genot doen lijken en is dan ook vandaag weer de plek waar het ontbijt plaatsvindt. Bij de koffie wordt de dagelijkse voorlopige planning gemaakt t.w. M. gaat vanmorgen naar het strand, wat huiselijke dingetjes schoonmaken en evt. al de koffers vullen met dingen die niet meer nodig of gebruikt hoeven te worden zodat niet alles op de laatste dag, a.s. donderdag, aankomt. M. gaat zoals ze zich heeft voorgenomen naar het strand en H. gaat eerst wat temperatuurgevoelige dingetjes doen. Radio5 wordt b.v. via de radio en schotelantenne opgezocht (Canal Digital-zender 255) zodat er ook weer naar ‘the oldies’ van de 60/70/80 jaren kan worden geluisterd en gebeurt het zelfs dat tussen de bezigheden zo af en toe wordt meegezongen en oude herinneringen worden opgehaald.. De reiskoffers worden van de vliering gehaald en op de logeerkamer gezet. M. komt terug van het strand en meer dan één keer wordt gezegd hoe fijn het wel is en vertrekt aansluitend daarop met de auto naar de stad. Ondertussen leest H. de emailtjes en leest na eerst een fantastisch bericht, een geboorte van nieuwe neef Quintijn , een heel naar bericht. Dat laatste is de opname in het ziekenhuis te Tilburg van onze zwager vanwege een hartstilstand. Onze zwager is al ernstig ziek vanwege eerder geconstateerde kanker over drie plaatsen van zijn lichaam . Het huilen staat dan ons nader dan het lachen. Voor Ha-MeR reden zich voor te bereiden op een evt. eerder vertrek. H. gaat na de warme lunch en de siësta, wat al eerder de bedoeling was, de koffers als probeersel op een andere manier in de auto plaatsen om efficiënter met de beschikbare ruimte om te gaan. Het lijkt te lukken maar de praktijk straks onderweg zal moeten uitmaken of het ook nog handig is met rijden. Een beetje verward worden alle nieuwe gebeurtenissen met elkaar besproken zoals wat te doen bij een eventuele spoedvertrek. Voorlopig wordt ervan uit gegaan dat het niet nodig is vanwege een toegevoegde melding ‘niet levensgevaarlijk’. Na het avondmaal, wat meestal uit brood bestaat, gaat M. zich klaarmaken om naar GTST te kijken en daarna F. uit te laten. Na dit alles is het inmiddels donker geworden en buiten is er een behaaglijke temperatuur waar H. zich vermaakt. Als de tv uitgaat omdat het voor M. niet meer interessant is wordt voorgesteld een keertje vroeg naar bed te gaan met het voornemen het opstaan te vervroegen om F. uit te laten op het strand en de controle daarop te omzeilen om haar even te laten zwemmen want daar is F. gek op. Zo gezegd zo gedaan.

*(LEUS)DEN-IA*

Het is weer hetzelfde liedje als Ha-MeR op dinsdag opstaat. Het is vroeger dan gedacht. Toch staan we op want M. wil met F. naar het strand om haar hondje lekker weer eens even te laten zwemmen in de zee en in het zand te laten rollen. Bij het uitvoeren daarvan staan er ineens twee gemotoriseerde politieagenten voor haar neus en probeert haar duidelijk te maken dat de hond niet op het strand mag. M. Trekt haar schouders op en laat het poepzakje met een hoog opgeheven arm zien. Er wordt aan beide kanten nog wat gemompeld en gebaren gemaakt en dan heeft ze ontzettend geluk want de policia gaan verder met hun rit langs het strand door het zand. Het zou haar 30 euro hebben gekost is uit de conversatie begrepen. Heeft M. der bruine ogen of heeft de charme van F. haar uit deze noodsituatie gered? Ervaren is wel dat vooral Spaanse mannen gecharmeerd zijn van het type Beagle. Het ontbijt staat inmiddels klaar op het terras en na het opruimen, het vegen e.d. is het koffiepraatje alweer aan de gang. Achteroverleunend in de terrasstoel worden er weer plannen voor de dag gemaakt. Voordat M. naar het strand gaat wordt er eerst nog de broodmachine aangezet. H. gaat wat plak- en verfdingetjes doen en de website bijwerken. Het moet er goed uit blijven zien want tenslotte staat het nog steeds te koop. Bij thuiskomst van M. pakt ze de auto om even naar het industrieterrein te gaan en daar stofzuigerzakken van Bosch te kopen. Ondanks het laten zien van de oude omdoos en de rekening van de aankoop van de zuiger is het een ramp om diezelfde maat te krijgen want betreffende zaak verwijst haar naar de stad. Ze komt uiteindelijk toch thuis met een zak met zakken waarvan de zakken er erg veel op lijken maar zal waarschijnlijk bij het inzetten van een nieuwe zak wel wat denk- en knutselwerk nodig zijn, helaas. Na de warme maaltijd met een wijntje is het bij deze temperatuur bijna vanzelfsprekend, gewillig of ongewillig, dat je langzaam wegdoezelt dus volgt er een siësta. Rond kwart over vier wordt het strand aangedaan en tijdens het slenteren met de voetjes in het hele heldere water waar kleine scholen groenachtige visjes soms ineens zichtbaar zijn wordt al direct een hele kleine Denia-oog gevonden door M. De zee is mooi en als je naar de horizon kijkt zie je één blauw plat plateau wat je het gevoel geeft dat de natuur nog lang niet is aangetast. Het is niet druk aan het strand en dat is te constateren aan de vele rechtopstaande gesloten parasolletjes met ingeklapte stoeltjes die in het zand zijn achter gebleven. Voor de Spanjaarden is het nog steeds siësta. Het is heerlijk met de voetjes in het heldere kabbelende water te lopen als tegelijkertijd ook nog een warm briesje je wat opfrist. Later kan je het behalve voelen het ook zien dat het briesje soms een stevig windje is omdat dan plots parasols overslaan en zelfs de zee inwaaien. Op de terugweg langs het strand doen we nog even Restaurante ‘Bona Platja’ aan om er iets te drinken en om nog even te genieten van de ambiance. Het is dan kwart over zes en druppelsgewijs zien we nieuwe bezoekers komen en anderen hun oude positie weer innemen op het strand. We zullen, na het nu laat uitzien, er niet meer zo gauw, behalve morgen dan misschien, op deze plek terugkomen. Eind augustus heeft Ha-MeR met familie nog een leuk weekend op ons aangename eiland Texel en daarna is het weer even sparen voor een volgend uitstapje. Als genoten wordt van ons laatste broodmaaltijd voor deze dag staat zijdelinks de tv aan en zien de dingen die in NL e.o. gebeuren of zijn gebeurd. Ook is dan inmiddels alles binnenshuis tegen elkaar opengezet om het even lekker door te laten waaien. Als het donker is worden de horren te neder gedaan en de toegangsdeuren gesloten om ongewenste gedierte zoals mugjes buitengesloten te houden. Voor F. is het een ramp want die wilt steeds naar buiten zeker als er iets gaande is buiten. Eens sprong ze dwars door de barrière als een gesloten hor heen om gehoor te geven of hulp te bieden aan haar roepende hondenmaatjes. Dan gaat de telefoonwekker en dat betekent dat de airco aangedaan moet worden in de slaapkamer. Ha-MeR wil morgen weer vroeg op dus niet al te laat wordt de dan frisse slaapkamer opgezocht. Nadat alles voor de nacht is klaargezet en voorbereid wordt het al gauw stil in huize Ha-MeR. Het was ook dit keer de zoveelste heerlijke dag.

*(LEUS)DEN-IA*

Op woensdag (4 weken na vertrek) wordt Ha-MeR toch wat onrustiger. Nadat het standaard morgengebeuren is afgerond merk je toch dat het vertrek uit Denia nadert. De koffers raken steeds voller en strategieën worden bedacht hoe e.e.a. in de juiste banen het beste kunnen worden geleid. Het weer is weer schitterend . Vannacht voor eerst grotendeels de mobiele airco op de slaapkamer aangehad met de plafondventilator daar weer overheen en we hebben heerlijk geslapen. Bij het naar het toilet gaan s’nachts doet één van beide steeds meer uit qua apparatuur dan zo gezegd. M. wil zo vroeg mogelijk naar het strand en H. gaat naar Ha-uS een gordijnroede helpen herstellen en er tevens een kopje koffie drinken. De warme maaltijd is sober vandaag want het zijn de restjes die opgemaakt moeten worden maar met een rood wijntje erbij smaakt het altijd weer lekker. Dan volgt de bijna standaard siësta op bed met de wapper aan en als we na bijna twee uur wakker worden wordt er thee gezet. Om 17:00 uur wordt Ha-MeR bij Ha-uS verwacht, zij vertrekken morgen al, donderdag, met het vliegtuig via Valencia voor een diploma-uitreiking van een zieke kleinzoon naar NL voor een week. Tijdens het wachten daarop wordt intussen M. door H. zijn reserve mobile telefoon uitgelegd hoe snel een foto kan worden gemaakt als ons onderweg iets naars mocht overkomen en hoe de TomTom werkt bij het vinden van een tankstation en een hotel en route. Dan is het tijd om ons te begeven een paar huizen verder. Het is er gezellig en we worden weer gastvrij ontvangen en ontmoeten daar ook nog kennissen die ons ook bekend zijn. Omdat het zo warm is buiten wordt bij uitzondering het samenzijn in huis gehouden met de airco aan. Bij thuiskomst is het alweer etenstijd en omdat het al later is dan gedacht wordt dit uitgevoerd op de Studiosport manier namelijk met een bord op de schoot terwijl naar het RTL nieuws wordt gekeken. Na GTST gaat de tv uit en komt M. naar buiten naar H. met de speelkaarten. Later blijkt dat dit met een goed voorgevoel was want M. won bijna het ene naar andere spelletje. Ook hieromtrent is geen correspondentie mogelijk. Terwijl een poos later in gestrekte houding wordt genoten van de frisse slaapkamer wordt alvast wat plannen besproken voor morgen, onze laatste volle dag in Denia. Daarna is het helemaal donker zowel binnen als buiten en valt plots het geluid van de stilte op. Toch weer een fijne dag gehad.

*(LEUS)DEN-IA*

Donderdag is de laatste volle dag in Denia. Dat betekent alles klaarmaken voor vertrek, voor gebruik derden en schoonmaken. Het weer werkt dit keer niet mee want het is bloedheet, het is drukkend en geen enkel briesje te voelen. Als M. naar het strand is gaat H. vast beginnen aan het reinigen van de terrasstoelen die er overigens er helemaal niet vuil uitzien en zet deze gelijk daarna in de voorkamer indien mogelijk ingeklapt. De warme lunch bestaat uit een laatste potje bruine bonen, de laatste stukken kip (heelveel dit keer), gekookte aardappelen en gesneden uitjes in de azijn. Het wijntje daarbij brengt Ha-MeR naar bed voor een korte siësta maar eerst gaat M. nog even brood voor morgen onderweg in de vorm van müslibollen en krentenbollen kopen MasyMas. Bij het wakker worden gaat Ha-MeR er even tegenaan en als eerste krijgt de logeerkamer een flinke beurt en worden de bedden slaapklaar gemaakt, dan de huiskamer en tenslotte de keuken en de badkamer. Na het geheel moppen is alles dan weer spic en span en ruikt het nog frisser in huis. H. gaat dan aftanken inclusief de 5 liter jerrycan. Intussen veegt M. de carport en het terras aan. Bij terugkomst wordt de auto ingeladen op de nieuwe manier en het ziet er goed uit want het ziet er geordend uit. M. is intussen een sleutelset bij Zwitsers afgeven en de geleende Internet Dongel aan de Engelse overbuurvrouw van Ha-uS. Dan is het alweer tijd om naar het RTL-Nieuws met name naar het weer voor onderweg te gaan kijken en gelijk wordt op de StudioSport-methode de avondbroodmaaltijd gegeten. Dan belt M. van M. die Ha-MeR informeert over de toestand van onze zwager. Hij is gedotterd en krijgt waarschijnlijk een pacemaker. Als M. terugkomt van F. uitlaten komt haar verhaal dat F. in haar snuit en in haar poepertje is gestoken tijdens het neuzen tussen wat hoge graspolletjes. F. moest ervan piepen en was even heel zielig, aldus M. Na het nemen van een douche wordt in slaapkledij gestoken. M. gaat tv kijken en H. nog even buiten van het uitzicht en temperatuur genieten. Dan belt A. om te vragen of M. vanaf a.s. dinsdag tot en met donderdag in Maarssen op S. kan komen passen en van school halen. Omdat M. komende week al heelveel afspraken heeft wordt er daarover eerst nog heen en weer ge-SMS-t. Tenslotte blijft het alleen bij komende dinsdag. Als M., zichtbaar wat vermoeid, naar buiten komt staat ze met een hand vol spelkaarten. Tijdens het kaarten en het genieten van een opgestoken windje klinken onze namen ineens ergens vanuit het achterhek en we zien onze Franse buren naar hun achterhek lopen. H. springt op en loopt naar het eigen hek en vermaand de bezoeker een hekje verder te komen. Het is W., een Nederlandse kennis, die op de valreep nog even een cd met Rumbamuziek komt brengen. Deze afspraak stond er ook maar omdat het al zo laat was, was daar niet meer op gerekend. Hij wilde niet meer binnenkomen en keerde na een praatje terug naar zijn auto en reed al zwaaiende weg. Het wordt niet laat en afgesproken wordt dat als eerder wordt ontwaakt dan de wekker aangeeft het vertrek reeds dan al aan te vangen. Het is weer een warme, vermoeiende maar zeker ook een heerlijke dag geweest.

*(LEUS)DEN-IA*
De nacht van de donderdag op de vrijdag lijkt nog warmer. De nacht van de donderdag op de vrijdag 3 juli 2009 lijkt nog warmer. Midden in de nacht reageert F. op e.o. ander geluid en als Ha-MeR daarvan wakker wordt gaat deze eruit om pols hoogte te nemen en om te plassen en begeeft zich dan weer snel horizontaal. Het is immers nog hartstikke donker als je naar buiten kijkt en pas kwart voor zes en om zes uur gaat de telefoonwekker al af. Deze laatste wordt naar half zeven gezet. Maar het helpt allemaal niet. Één of andere onrust zorgt ervoor dat de slaap niet meer gevat kan worden . Het wachten op de wekker duurt te lang en besloten wordt uit bed te stappen en een start te maken voor het vertrek naar La Jonquera een plaatsje zo’n 6 km van de grens van Frankrijk waar een kamer voor drie eenheden is gereserveerd. Alles moet een beetje stilletjes want juist om deze tijd is het zeer gehorig. Alles loopt volgens plan en om kwart over zeven rijdt de Fox uit de carrer. Het is niet veel frisser dan overdag maar daarvan wordt in de auto zelf door de airco helemaal niets van gemerkt. Om de 200 km/ 2 uur wordt gewisseld van chauffeur en iedereen behalve in mindere mate F. heeft het naar zijn/haar zin. F. gedraagt zich kranig maar echt leuk vindt ze het niet. Als het brandstoflampje van de auto begint te branden wordt H. ook een beetje zenuwachtig maar volgens M. is het eindstation nog wel te halen. Dat laatste klopt ook maar ….. het eerste wat wel gedaan moest worden is wel tanken. Ha-MeR meldt zich bij Hotel Tramuntana. Het weer bij vertrek in Denia was goed, bij Valencia wat meer donkere wolkenvelden maar daarna alleen maar blauwe luchten. Bij de eindstreep is het inmiddels bloedheet maar daar merken we niets van want we bevinden ons inmiddels een mooie hotelkamer met airco die goed zijn best doet. Het is 13: 00 uur als we aankomen. Ha-MeR heeft inmiddels trek gekregen en gaan naar chauffeurs Hotel-Restaurant FONT DEL PLA in hetzelfde plaatste waar al een paar keer is geluncht en men zegt ‘een restaurant waar chauffeurs eten, is het goed eten’ en dat vinden wij ook. Voor een menu van 10 euro per persoon krijgen we van alles wat wils. Terug in het hotel wordt de gebruikelijke siësta gehouden en bij het wakker worden hiervan gaat M. maakt M. eerst aanstalten om naar het winkelcentrum hier vlak nabij te gaan. Vanuit de hotelkamer kijken we er bijna op. H. gaat proberen of ie op Internet kan komen en schiet prijs en snel wordt de mailbox gecheckt en een paar mails verzonden/beantwoord. Een tijdje later komt M. enthousiast terug met twee gevulde plastiek draagtasjes en wil nog een keertje terug, het is 22:00 uur open.. Ze heeft zoveel moois en leuks gezien en zo goedkoopen dan gaat het over parfum, luchtjes, een tas, een riem………. H. probeert haar van dat idee te weerhouden door te vragen of ze dat wel allemaal nodig heeft maar dat lijkt tot dusver tegen een dovemans oor gezegd. Uiteindelijk gaat M. wel weg maar alleen nog om Floor uit te laten. Daarna neemt beide een bad en ploffen neer op een heerlijk strak melkwitte omlakend fris bed. Er wordt nog even naar de tv gekeken waar de meeste belangstelling uitgaat naar de weeromstandigheden van morgen (zaterdag) in Frankrijk. Het ziet er allemaal goed uit dus met een gerust hart verzinken Ha-MeR weg naar andere werelden.

*(LEUS)DEN-IA*
Na een geweldige nachtrust en een sober ontbijtje rijdt Ha-MeR op zaterdag om kwart voort acht uit het plaatsje La Jonquera in Noord-Spanje via het eerste tolpoortje richting Frankrijk met nog 1365 km te gaan naar L.. Het is goed weer en boven de Pyreneeën hangen een paar grijze wolken maar er gaat geen dreiging van uit. M. begint met rijden en F. laat al merken er helemaal niets van te willen weten maar gedraagt zich als een dame met stres. Bij de grens Spanje-Frankrijk is het even flink afremmen want daar staat niet alleen de eerste file en tevens mag slechts met een snelheid van 10 km per uur de grens gepasseerd worden en dit keer staat er ook nog controle en alle rijobjecten moeten op bevel van een controleur eerst stoppen en nadat deze je echt gezien heeft mag je dan eindelijk doorrijden. Dan volgt er in eens een enorme ruimte aan rijbanen. Het is een lust om te rijden en na eerst wat gewenningsverschijnselen voelt M. zich na een paar kilometer als een vis (Voorn) in het water. Alles blijft naar wens gaan onderweg en na twee uur achter het stuur geeft M. aan bij de eerst volgende stopplaats te willen ruilen van zitplaats. De volgende twee uur weer hetzelfde maar dan andersom en zo gaat het de hele weg door. Het is drukker bij de tolpoortjes dan op de heenreis in tegenstelling met de overzijde van de weg want daar staan hele lange files om de tolweg erin of eruit te komen. Bij het naderen van Lyon-Centrum komt ook Ha-MeR in een vette file en dat kost aan reisduur bijna een uur. Maar ook hier weer, als je eenmaal door de tweede tunnel bent kom je in een oase van prachtige ruime rijwegen terecht. Verder gaat de reis op wat klein oponthoud na alsmaar voorbeeldig. Bij het naderen van Nancy wordt besloten door de gaan naar Metz en tijdens die route komt Ha-MeR tot overeenstemming met elkaar door te rijden naar Leusden. Op een klein regenbuitje na is het de hele weg fantastisch rijweer. Het is dan alleen nog even billen knijpen of de eerste benzinetank in Luxemburg met een bijna lege tank nog bereikt kan worden. Na een belletje vanuit het dashboard gaat er een lampje branden. Ook TomTom laat nog geen signaaltje zien van een tankstation op de route. En dan eindelijk is het zover er komt een benzinepomp in zicht en met opluchting in veel opzichten wordt er getankt met name de prijs 1,039 € p/l. Dan gaat er iets mis. Bij het betalen met de creditcard wordt tegenwoordig ook een pincode gevraagd en dat werkt perfect. Uw pincode is niet goed is de mededing. Een tweede poging wordt gedaan en dat moet goed zijn want er is maar een code die de hele reis nog steeds heeft gewerkt. Weer geeft het apparaat de melding “foutieve pincode”. H. weet toch zeker dat die goed is en geeft aan het nogmaals te willen proberen. Dan komt de melding dat het de laatste kans is en H. laat de betaling intrekken en betaald met de betaalkaart. Dat lukt wel gelukkig maar gaat ook met ontevreden gevoel weer achter het stuur zitten. Het nummer moet goed zijn, is alsmaar de gedachten, wat zal er aan de hand zijn?. Een klein stukje verder ligt een heel grote uitspanning Eat & Break genaamd waar wordt gestopt om een avondmaal en om wat rust te nemen. Het gevoel bijna thuis te zijn duurt nog wel zo’n 375 km te rijden. Dan beginnen ook de billen te protesteren en de drang om thuis aan te komen wordt steeds groter. Precies om 23:00 uur rijdt de Fox in een parkeerplaats precies voor de deur. M. laat f. uit en H. pakt twee boodschappenwagentjes om deze geladen met bagage via de lift naar boven te brengen. Bij het openen van de voordeur wordt al direct gemerkt dat onze buurtjes Ha-MeR al een beetje hadden verwacht vandaag. De post ligt klaar, er staan wat leuke plantjes op de terrastafel en de overgordijnen zijn open. Wat een fijn binnenkomen. De bagage wordt gedropt in de logeerkamer cq uit het zicht gebracht, er wordt nog even een glaasje genomen en niet veel later ligt het stel uitgestrekt en met veel genoegen in het eigen bedje en F. ligt net als voorheen in haar bench en is als eerste weggezonken. Dit keer was het een lang doch een lekker dagje.

©

Denia, donderdag voorjaar 2009,

Vandaag is niet de wekker gezet en dat betekent dat er pas tegen negenen ontwaakt wordt. De lucht is blauw bij het ontbijt en de plannen voor vandaag zijn bekend. Dan schrikt Ha-MeR zich een hoedje. Het water is afgesloten. Omdat dat wel vaker voorkomt is het vrezen met grote vrezen. Zonder enig voorbericht kan voor werkzaamheden het water en de elektriciteit zomaar worden afgesloten. Dat laatste gebeurt wel vaker spontaan tijdens een hevige onweersbui. Het is of de duivel ermee speelt maar plots heeft H. ook nog hoge nood. De plannen bij het schoonmaken met water moet worden uitgesteld tot……ja dat is de vraag. In de straat is geen medewerker van de waterleiding te bekennen. Steeds meer blijkt het hoe ernstig vervelend het is voor de gebruikers als wij dat er geen gebruik kan worden gemaakt van het leidingwater. Drinkwater is wel op voorraad want dat wordt in flessen en grote plastiek container door de meesten ingekocht omdat het drinken uit de kraan wel kan maar toch wordt afgeraden. Bovendien smaakt het erg naar chloor. M. gaat dan maar richting stad om af te tanken, een lege gasfles voor een volle om te ruilen en de laatste boodschapjes te doen voor onderweg. Bij terugkomst is er nog steeds geen water. Bij een ander een emmer halen kan ook niet want die zit natuurlijk met hetzelfde probleem. Wel is onderweg gezien dat watervoorzieningsbedrijf druk en groots bezig is aan de grote weg aan het einde van onze straat. Dan eerst maar de Chinees wordt voorgesteld. Bij het naderen van de werkzaamheden besluit M. te gaan informeren hoe lang het allemaal nog gaat duren. Maar niet zij krijgt de eerste aandacht maar Fl. Van alles wordt haar gevraagd over Fl. zoals het soort en of het een mannetje of vrouwtje is en dat door wederom kerels. Bij de Chinees om de hoek is het aardig bezet. Met Chinese vriendelijkheid wordt welkom geheten. De keus valt op een menu voor twee personen voor totaal € 12,95 incl. een fles wijn. Het is te merken dat ze het wat druk hebben want het is even wachten. Intussen is M. naar het toilet geweest maar is zonder er iets te kunnen doen teruggekomen omdat ook daar geen water is. Bij het afrekenen ontvangt M. weer een armbandje en een briefje met een stempel die goed is voor een gratis menu bij 7 of 8 bezoekjes. Het betalen met de betaalkaart lukt met beide pasje niet. Wel lukt het via de creditcard. Vreemd, maar M. meldt dan dat het haar ook niet lukte bij het betalen van de gasfles. Na het weggaan gaat M. Fl. uitlaten via het strand en H. gaat naar huis. Aan de houding van het waterleidingsbedrijf is te zien dat de klus geklaard moet zijn, ze vetrekken en wordt het overgenomen door een constructiebedrijf. Bij aankomst thuis blijkt dat ook gelukkig zo, er komt weer water uit de kranen. Het wijntje bij het eten draagt even niet bij het starten van de poetswerkzaamheden. Een korte siësta volgt terwijl het zonnetje de vakantiegangers doet wegzakken. Na een uurtje wordt dan toch het poetswerk in gang gezet. Door wat spanning vallen er even wat woordjes maar dat schijnt er bij te horen. De auto wordt ingepakt en dat zit mee. Als laatste worden de houdbare restjes afgeven aan onze poetsvouw die het huisje bijhoudt voor onze gasten en wordt een sleutelset dit keer afgegeven bij een Frans buurvrouwtje die de komende bezoekers kennissen van haar) bij aankomst zal begeleiden. Dan valt de avond en voldaan wordt bijtijds voor de slaapstand gekozen en de wekker op half acht gezet.

Denia, woensdag,
Het is kwart over zeven in de vroegte als Fl. tekeer gaat als een jankende jakhals en als een speer van haar slaapplek rent richting de keukendeur die haar belemmert om door te gaan om reden dat die dicht zit om naar de voordeur te sjezen. Waarschijnlijk gaat onze fatsoenlijke hardwerkende overbuurman Julio, die bij de gemeente van Denia werkt en daarnaast wat andere baantjes heeft, als een nette burger zijn plicht doen door naar zijn werkte gaan. Kennelijk willen zijn twee hondjes Canella en Runa (en dus niet Luna) dat ondersteunen en nemen op deze wijze afscheid van hem voor een paar uurtjes. Doordat voor het nemen van een siësta ruime tijd wordt gereserveerd komen de meeste Spanjaarden in de middag thuis om te lunchen. Dat was even schrikken voor Ha-MeR en M. heeft er wat moeite mee door het plotseling overeind komen. Het is al licht aan het worden. Omdat straks, om acht uur, de wekker afgaat, is het nog maar kort om de slaap opnieuw te vatten maar om er direct uit te gaan is het ook weer te vroeg. De uurtjes ervoor zijn zonder problemen en in volle coma verlopen. M. heeft wel wat minder uurtjes gemaakt omdat ze haar leesboek wilde uitlezen de avond ervoor. Bij het opentrekken van de rolluiken ziet het ernaar uit dat het een veel belovende dag, qua weer, gaat worden. Na het ontbijt en de afwas is het koffiedrinken op het achterterras. Er wordt geschoven met de stoelen want de zon staat natuurlijk weer aan een andere kant op het terras dan op het moment de stoel te hebben verlaten de vorige dag. Wat zijn de plannen voor vandaag? Het worden handelingen die in het licht vallen van het komende vertrek. De Fox wordt gezogen, gewassen en gepoetst en een nieuwe indeling van de (nu nog lege) koffers in de auto en achterbak wordt uitgeprobeerd. Dan komt plots de ingeving de koffers ook maar alvast zoveel mogelijk in te pakken. Zaken als kleding, schoenen en persoonlijke dingen die niet mee teruggaan worden alvast naar de vliering gebracht nadat ze eerst allemaal zijn genoteerd. Sinds dat Ha-MeR twee behuizingen heeft is het een probleem dat vergeten wordt welke spullen in welk verblijf zich bevinden een poosje later. Het gevolg is “dubbele meenamen”, “dubbele aankopen” of helemaal niet meenemen omdat gedacht wordt dat het er al is. Zuiver een luxe probleem. Het lunchen vindt plaats op het achterterras lekker in een stiekem schijnend zonnetje. De lucht is een wat troebel, net alsof er een vliesje voorhangt. In NL is en wordt het dan meestal erg benauwd maar daar is hier niets van te merken. Het wijntje zorgt ervoor dat de siësta gauw daarna wordt ingezet en het is bovendien nog even een mooie gelegenheid om wat bij te tinten. Door het late lunchen blijkt bij het ontwaken dat het alweer tegen zessen is. Mensen wat gaat de tijd toch snel en wat doen we….eigenlijk bijna niks. Je kunt merken dat het in huis zelf het al wat minder fris is maar toch gaat op een zeker moment de gaskachel aan mede om wat wasjes zeker droog te hebben voor ons vertrek. De avond wordt deels gevuld met het kijken naar de voetbal t.w. Nederland tegen Macedonië. Uiteindelijk wordt het vier tegen nul. De voet van H. krijgt nog even extra aandacht en niet veel later laat M. weten niet zo lekker te zijn en gaat alvast naar bed nadat eerst een pil tegen de migraine is ingenomen. H. sluit af en als ten slotte als Ha-MeR als duo op bed ligt wordt dit niet veel later een trio door de komst van Fl. en niet lang daarna begint, door het toedoen van de rustand, onbewuste weggezakt naar een andere en van deze wereld ………..?

Denia, dinsdag,

Voor vandaag is de telefonische wekker gezet en die gaat af om 8:00 uur. Met de woorden H., de wekker gaat, wordt H. gewekt. Fl. doet net of ze gek is en blijft gewoon tussen Ha-MeR inéén gedoken liggen. Ha-MeR heeft eigenlijk ook nog helemaal geen zin om eruit te gaan en probeert de slaaphouding weer terug te vinden. De drang van het moeten urineren, overtreft en doet H. er toch maar uit te stappen. De wekker is gezet om alvast te wennen aan het vroege opstaan die de komende tijd staat te wachten. Dan wordt geconstateerd dat het een aardige dag lijkt te gaan worden, echter wel met nadruk op “lijkt” wat betreft de weersomstandigheden. Alle rolluiken worden met een forse haal via het ophaalsysteem omhoog getrokken en aan alle kanten van de woning worden slechts dichtbevolkte luchten gesignaleerd. Dat het vannacht te keer is gegaan buiten is een wetenschap dat niet zo ver van dit uur gelegen is. Om kwart voor één springt Fl. plotseling heel luidruchtig van haar slaapplek af en rent met haar herkenbare standaard blafgeluid (een blaf met een lange uithaal) richting achterdeur. Het duurt even en voor M. duurt dat te lang en gaat kijken. Met der neus op de rand van de achterdeur houdt Fl. haar signalering vast. Het is het reageren op het geblaf van een hond die elders in de buurt wellicht ook iets heeft te melden en blijkt dat Fl. dat beest daarbij te willen steunen en houdt er pas mee op als ook de veroorzaker dimt. H. vindt het ook genoeg, stapt uit bed en trekt het rolluik van de slaapkamer omhoog en hem valt direct op dat het hele terras goed te overzien is door e.e.a. licht vanaf een bewolkte hemellucht en ziet slechts dat het begint te regenen. Er is niemand te zien en wordt het tijd Fl. even tot bedaren te brengen. Dat lukt ook en Fl. keert terug op haar plekkie op commando echter wel brommende want ze is er nog steeds niet mee eens. M. is intussen helemaal wakker en besluit een kopje thee te gaan zetten. Wil je ook thee, vraagt M. ? Ja, doe maar, is het antwoord van H. die ook weer helemaal weer terug is op de aardse wereld e.o.. Na dit alles wordt alles weer opnieuw in stelling gebracht in de slaapkamer en niet veel later wordt binnen heel rustig en buiten keihard te regenen ondersteund door een paar pittige donderslagen. Een paar later beginnen de gebruikelijke taferelen die zich bijna elke ochtend voordoen opnieuw af te spelen. M. laat Fl. uit en H. verzorgt het ontbijt. Tijdens het ontbijt wordt Ned1 op de tv aangezet voor het nieuws maar gelukkig zijn er niet al te gekke dingen gebeurd. Wat zijn de plannen voor Ha-MeR vandaag? Geen tripje naar een bijgelegen dorpje zoals Xalon/Jalon of Gata, nee daarvoor is het te slecht weer voor. M. wil wel naar de stad om de laatste gewenste en toegezegde dingetjes te kopen. Omdat H. al een beetje bezig is met het teruggaan naar NL stelt deze voor alvast de koffers van boven te halen om er alvast wat dingetjes in te doen die zeker niet vergeten mogen worden. De lege koffers worden van de vliering gehaald en op de logeerkamer gestald. H. wil ook nog even kijken hoe e.e.a. beter naar de zin van Fl. kan worden gemaakt in de auto voor tijdens de terugreis e.e.a. n.a.v. van een idee van een medelander onlangs. Uit ervaring stelde deze, dat als een hond niets kan zien om zich heen deze van nature onrustig is en het daarom beter is deze wat hoger, zeg maar op raamhoogte, te laten meerijden. H. denkt er nu aan om wat koffers op de achterbank te leggen met daar bovenop het hondenkleed/kussen. Bij het wegrijden van M. uit de carport probeert het zonnetje zich te willen gaan manifesteren. Dat lukt alsmaar niet maar het blijft wel droog hierdoor en geeft dat de burger enige moed. Ha-MeR is echt verwend met al die zon en zeer behaaglijke temperaturen v.a. hun aankomst hier in Denia. De gewenning hier aan is groter dan wordt beseft want het lichaam protesteert. Thans staat de gaskachel aan, weliswaar op een laag pitje, maar hij staat wel aan. In deze tijd is dat dan wel heel normaal voor de Spanjaarden dat er bijverwarmd moet worden maar deze vakantiegangers zijn dat even niet meer gewend. Dit euvel is er ook nog in april. Daarna is het echt over en dan is het op een korte pittige regenbui na gewoon buitenshuis leven. De lunch van vandaag staat als het ware al op de kaart en is het een kwestie van de inzet van de kok hoe uitgebreid het wordt en hoe laat. Het gebeurt ook, dat als de kok (voor de goede orde, niet met “ck”) te laat (terug) is en/of daardoor geen zin meer heeft in haar activiteiten dan wordt voorgesteld één van de in de buurt zijnde restaurantjes te gaan bezoeken wat meestal dan ook navolging krijgt. Terwijl intussen wordt geluisterd naar één van de vele Engelstalige en in een enkel geval deels Nederlandse radiozender zoals “Extra FM”, “Costa FM” en “Kiss FM” die veelal bekende toppers ten gehore brengen, wordt op de terugkomst van M. gewacht en de eetkamertafel gedekt. Dan rijdt M. de carport binnen, die opgetogen uitstapt en laat weten voor bijna alles geslaagd te zijn. Vanaf de open voordeur wordt tevens geconstateerd dat er ineens vele grote blauwe stukken aan de hemel staan te pronken wat ook direct te merken is aan de temperatuur. Snel wordt alles uitgepakt wat gepaard gaat met tijd want overal is wel een verhaal bij. Terwijl de één daarna Fl. uitlaat, is de ander bezig met het maken van een warme maaltijd. Het is dit keer diverse groentes uit een diepvriespak evenals een stuk rundvlees, puree uit een pakje en appelmoes ut een pot. Tijdens de maaltijd neemt de wens naar buiten te gaan, naar een lokkend zonnetje, met de minuut toe en wordt een siësta dan wel een fiësta? Snel wordt afgeruimd en Ha-MeR begeeft bij Fl. die intussen al enkele tuintjes van de buren heeft bezocht. Ze springt zonder enige moeite over een één meter hoge stenen muurtje en snuffelt wat rond (gaan we vanuit). Meestal komt ze zelf terug na een poosje maar als dat poosje te lang gaat duren wordt gecommandeerd of middels het klikapparaatje haar ter orde geroepen. Als Ha-MeR letterlijk en figuurlijk bijkomt van al deze zware opdrachten blijkt het alweer bijna 18:00 uur te zijn en een stukje bruiner. De grote blauwe stukken lucht zijn inmiddels ook weer verdwenen door over elkaar trekkende witte wolken. Het zijn dit keer geen regenwolken maar omdat dan ook de zon weg is wordt het ook gelijk weer frisser. Even snel als de terrasstoelen zijn neergezet zijn deze ook weer teruggezet onder de patio en de stoelkussens in de kussenkist. Fl. draait dan constant om de bezigheden heen om de aandacht te trekken. Het is etenstijd wil ze laten weten. Door de zomertijd is het eigenlijk een uur te vroeg maar maak dat een beest maar wijs. Ook Ha-MeR begint trek te krijgen en begint niet lang daarna aan het avondmaal. De kachel wordt weer bijgezet, de was wordt van het rek gehaald en gevouwen, de lampjes aangedaan, de kaarsjes aangestoken en het gebeuren begint weer net zo als bijna iedere andere avond in Denia t.w. achter de koffie, achter de tv en/of leesboek en/of achter de computer en ten slotte een slaapmutsje. Nadat Fl. voor de laatste keer deze dag is uitgelaten worden de gelederen gesloten en een paar uur later is het dromen over wat ons de volgende dag zal brengen.

Denia, maandag,
Het is even schrikken als ontdekt wordt hoe laat het is bij het ontwaken. De klok staat dan op 10:30 uur. Het gevoel geeft aan dat het vroeger is maar sinds gisteren is de “zomertijd”. Waarschijnlijk door dit alles zijn een paar huisgenoten (M.en F.) even uit hun doen. Als de rolluiken worden geopend blijkt het buiten niet veel beter te zijn. Het is zwaar bewolkt en het moet vooraf al behoorlijk geplensd hebben aan de vele en grote waterplassen te beoordelen. Het is goed voor de tuin en goed voor Spanje, dit ter leed vermaak. Dit is in tegenstelling met NL. waar het weer steeds iets beter wordt en mede daardoor ook de temperatuur. Goed dat de terugkeer nadert, wordt gegrapt. Verder lijkt de omgeving uitgestorven. De Spanjaarden en een aantal vaste buitenlandse bewoners zijn al naar hun werk. Nergens is er iemand of wat te bekennen. Eerst wordt Floor uitgelaten die door zich onrustig voort te bewegen laat weten nodig even eruit te moeten. M. gaat nog even terug op bed liggen want ze voelt zich niet zo lekker. Eerst wordt na terugkomst Floor van brokken voorzien waarna de ronde eetkamer, die gelegen is op een locatie in huis waar je uitziet op het achterteras, snel wordt gedekt. Toch gaat alles nog steeds op ons gemakje. Niet veel later wordt er geontbijt. Tijdens het turen naar buiten, waar het inmiddels weer is gaan regenen, worden de plannen van de dag gemaakt. Een bezoek aan de toeristenmarkt lijkt niks te worden door M.. Dit niet alleen omdat het al erg laat is maar ook de zin en de lust er even niet in zit. M. had beloofd een paar nieuwe schoentjes voor Sydney´s Spaanse jurk te kopen. We hebben nog een paar dagen wordt er geopperd en anders …… we zien wel. Wel worden er andere plannen gemaakt. Omdat het er- naar uitziet dat Ha-MeR vandaag verder aan huis is gekluisterd komen ook ideeën over het komende vertrek naar NL naar boven. Ook komt het “doenlijstje” op tafel. Er staan een paar dingetjes op die op een dag als vandaag prima gedaan kunnen worden zoals het opzoeken van de Nederlandse radiozenders op de satelliet “Canalplus” en de buitenkast op de carport is en die gebruikt wordt als werkkast behalve aan een schoonmaakbeurt toe is ook aan een opruimactie. Het sopje van de afwas komt dan ook voor dit laatste klusje prima van pas. Het is niet alleen een stuk frisser buiten maar ook binnenshuis en wordt de gaskachel aangeklikt en omdat het tevens in huis wat minder licht is gaan ook wat schemerlampen hun best doen en worden ten slotte om de sfeer wat te verhogen ook wat kaarsen en waxinelichtjes aangestoken. Het is even wennen voor Ha-MeR omdat het gewoon is dat v.a. 10:00 uur als eerste even in de zon een kopje koffie een bakkie wordt gedaan op het achterterras na het afwasje waarna een ieder zijn weegs gaat in en rondom het huis. Onze viervoeter kan haar draai ook niet vinden daar zij gewend is naar buiten te kunnen gaan zonder enige remming maar nu het allemaal nat, modderige en wat fris is wordt ze door haar tweepotige medebewoners daarin geremd. Al kijkende in de koelkast en in vrieskast worden alvast de menu´s voor de komende dagen vastgesteld. “Niets wordt weggegooid” is het motto. Bij het inventariseren blijkt dat hier wat tekort van is en daar wat over zal zijn maar het is nog steeds mogelijk om t/m woensdag lekkere en makkelijke hapjes te maken. Donderdag is het de laatste volle dag deze periode in Denia voor Ha-MeR. Gepland staan dan, wat schoonmaak taken, het buitenmeubilair naar binnen halen en het verder gereedmaken voor de komende Franse gasten in april. Tijdens de lunch probeert een zonnetje er doorheen te prikken wat NIET zal lukken uiteindelijk. Niettemin komen de gedachten naar boven om even te gaan zitten luieren op het terras (H.) en een lange wandeling met Floor te (M.) maken. Dat laatste lukt doordat het droog blijft maar na een uurtje zitten en lopen is het snel verkassen naar binnen. Alle faciliteiten worden weer aangedaan of aangestoken en worden de computer en de leesboeken/bladen weer opgezocht. De middag gaat snel om, sneller dan gewenst, en al gauw is het alweer tijd om de tv aan te zetten omdat MAX niet gemist mag worden. Aan deze toch wel saaie dag door o.a. het erg laat opstaan snel een einde en wordt er niet veel later in slaapstand al weer uit naar een volgende nieuwe dag uitkeken.

Denia, zaterdag.
De hele week is het al fantastisch weer, stralende blauwe luchten met in de verte een mini wolkje heel soms. Vandaag is dat anders want wolkenvelden overheersen waardoor de temperatuur wisselvallig is. Zodra het zonnetje doorkomt, wordt het als vanouds heerlijk behaaglijk en als er een witte of dikke grijze wolk verschijnt, wordt het ineens een stukje frisser. In de ochtend is daarvan door Ha-MeR maar weinig te merken om reden dat er binnen in huis gewerkt wordt. Het is “pan-dia” vandaag en dat betekent niet dat vandaag er alleen maar broodmaaltijden worden gegeten maar ook dat er schoongemaakt wordt. Alles krijgt een goede beurt binnen en buiten, er wordt gestofzuigd, afgestoft, gedoucht, gesopt en gemopt . Omdat alles gelijkvloers is, is het een makkie en gaat het snel. Meestal gaat M. daarna (even, …..nou even) naar de stad maar vandaag niet want er wordt bezoek verwacht, G-J zal nog even aankomen waarna er samen zal worden geluncht in de buurt. Toch gaat M. nog even met auto naar de bakker en de Aldi om er brood, chips te kopen en om te kijken of er ook krentenbollen gekocht kunnen worden voor tijdens de terugreis en pakt terloops het weekblad “ HGW” en/of ”de WEEK” (gratis Nederlands weekblad) mee die tevens als radio- en tv-gids kan worden gelezen. Floor rent ondertussen van voor naar achteren en andersom dwars door het huis heen naar gelang er een vreemd geluid of hondengeblaf der flaporen klinkt. Tussendoor speelt ze met haar trektouw, haar balletje en vooral een kurk vindt ze leuk die ze alsmaar met haar bek de lucht inwerpt en na de landing als een gek ernaar toe rent. Ze ligt vaak te zonnen en zodra Ha-MeR zich elders begeeft is ze er als de kippen bij. Gisteren, vrijdag, is ze tijdens haar laatste uitlaten de zee ingedoken, helemaal kopje onder en lekker daarna in het zand gaan rollen. M. komt bijna elke dag strandgangers tegen met een hondje van allerlei soorten en maten. Ze lopen allemaal los en M. wordt dikwijls gevraagd waarom ze dat ook niet doet met haar hondje. De angst van weglopen wordt in alle talen vertaald zowel verbaal alsook met handgebaren. Tegenwoordig wordt Floor ook ontkoppeld van haar ketting echter alleen als er andere honden bij zijn. De meeste honden gehoorzamen het algemeen goed naar de commando´s van hun baas of bazin en Floor loopt dan automatisch met zijn maatje(s) mee en is dan ook makkelijk weer aan te koppelen. Bij de het ochtendontwaken ontdekt M. een vreemd wondje bij haar bek en maakt zich zorgen omdat gedacht wordt aan teek. Floor krijgt daartegen wekelijks een middeltje in der nek, maar je weet maar nooit. Voor de zekerheid wordt er toch even een bezoek aan een dierenkliniek een paar straten verder gebracht maar helaas is deze in het weekend gesloten en wordt het probleem naar maandag verschoven. Onze gast laat telefonisch weten niet vandaag maar morgen naar Denia te komen en dan om 14:00 uur te lunchen. Een wit stokbroodje belegd met ali-olie, kaas, tonijn, tomaat en knoflook met daarnaast een wijntje wordt dan maar tussen de frisse groene struiken en de bloeiende bloemen die het achterterras omringen genuttigd waar dan ook weer even het zonnetje is komen opdagen tussen een alsmaar dikker wordende wolkendek. Ook lukt het nog een siësta te houden op de ligstoelen maar wordt uiteindelijk toch nog wreed verstoord door een plotselinge opstekende frisse bries. Als op de klok wordt gekeken is het ook al tegen vijven. Tijd om naar binnen te gaan, de gaskachel aan te steken, de lampjes te ontsteken en de kaarsen met de waxinelichtjes te doen ontbranden. De tv wordt aangezet en “het even lekker niks doen” zet zich gewoon weer binnenkamers voort. Ha-MeR voelt zich gelukkig en al kijkende later naar de programma´s “Mooi! weer de Leeuw” en “Ik hou van Holland” wordt er weer een fijne dag afgesloten. Wel is het buiten hard gaan waaien en regent het. Wat voor moois zal de dag van morgen Ha-MeR brengen, in ieder geval wordt het eerst even wennen aan de zomertijd.

Denia, donderdag.
Buiten is het weer letterlijk en figuurlijk schitterend, een strak blauwe lucht staat te blinken. Binnen is het nog wel een beetje fris als het ontbijt wordt genuttigd. Vandaag is het in Spanje Sint Jozefdag. Iedereen heeft een vrije dag, behalve de zaken die de sfeer bij dit festijn moeten verhogen zoals b.v. de horeca. Al weken voor het eigenlijke feest worden in verschillende stadsdelen, pleinen en wijken metershoge poppen uit papier-maché en ander materiaal vervaardigd, die politieke figuren of problemen uit het dagelijkse leven op de korrel nemen, meest hierbij bekend zijn de Fallas de San José in Valencia. Na beoordeling door de jury worden de poppen als afsluiting van deze dag door de “falleros” aan het vuur prijs gegeven. Alleen de winnaar ontloopt dit lot en krijgt een plaatsje in het Falla-museum. De dag is gewijd aan de heilige Jozef, de vader van Jezus Christus. Omdat de naam José, populair afgekort tot Pepe, in Spanje veel voorkomt en omdat naamfeesten nog veelvuldig worden gevierd, is deze dag enorm populair. Een tweede reden is dat Sint Jozefdag tegelijkertijd vaderdag is. Vaders krijgen kleine geschenken en jongemannen krijgen een presentje van hun vriendin of verloofde. Op deze dag en de dagen ervoor wordt een “offerande” (dankgebed) gehouden wat inhoudt dat de plaatselijk bewoners in klederdij, in optocht en voorzien van dweilorkesten ze zich behalve laten aanschouwen ook een bosje bloemen schenken aan de heilige Maria. Tijdens het passeren van Maria worden de bloemen ingenomen voor het opmaken van de Mariamantel. De volgorde van aanvoer van de bloemen wordt vooraf geheel geregisseerd op leur om zodoende het gekozen patroon daarmee in de daarvoor gemaakte stellingen te kunnen steken en dan als ware een dekmantel van bloemen ontstaat. Het geheel gaat ook nog eens gepaard met veel georganiseerd geknal op pleinen en ongeorganiseerd vuurwerk over de hele stad door waarbij soms knallen voordoen van boven de 120 decibel. Het spektakel “mascleta” geheten wordt zelfs rechtstreeks op de Spaanse televisie uitgezonden। M. is vandaag naar dit feestgebeuren die van Denia plaatsvindt en zal daarvan foto´s maken. De hoofdstraat “Calle Marques de Campo” waar het zakenleven van Denia is gevestigd (heel veel winkels, veel banken en kantoren en nog meer restaurants) is al een kleine week afgesloten voor het rijdende verkeer en alle aanvoer moet via de smalle zijwegen worden uitgevoerd en worden hierdoor extra belast. Aan de zijkanten van de hoofdstraat zijn witte stoeltjes neergezet die voor €3,00 kunnen worden gehuurd tijdens de optocht. Het is er gezellig druk en de mensen lopen wat opgewonden heen en weer en het is goed uitkijken dat niemand bij het passeren omver wordt gelopen. Een zomerse warmte straalt tussen de nog kalende bomen en de hoge gebouwen die neerdaalt op de meute. Dan komen eindelijk de eerste dames, de senioren mogen eerst, en zijn allemaal gekleed in een oud Spaanse traditionele en zeer kostbare outfit vol met pracht en praal (zie foto´s). Met de handen in de zijde of in de ene hand een bosje bloemen voor Maria paraderen ze langs. Omringd door klinkende muzikale typisch Spaanse geluiden (veel trommels, fluiten en klarinetten) zet de stoet zich al bewegend voort. Vooral in prachtig kleding gestoken kinderen maken veel indruk en doen een steeds weer terugkerend een ohohoh…… en ahahah…. klinken. De terrassen zijn goed bezet en het peil van plezier en genot stijgt met het uur. Veel toeristen uit de omtrek zijn hiervoor speciaal naar Denia gekomen zo ontmoet ook M. twee wat oudere dames die hiervoor uit Benidorm zijn gekomen met het treintje. De dames raken natuurlijk aan de praat en wordt daardoor even gewoon de tijd vergeten. Pas laat in de middag keert M. terug op de casa en heeft geen meer om eten te gaan kopen en al snel gaat de voorkeur uit naar een eettentje in de buurt. De zon en een luie stoel waren verder het vermaak van die middag en besloten wordt niet naar de verbranding van de poppen te gaan in Denia-stad later die avond. Wederom is er weer mooie dag omgevlogen waarna ten slotte na een niet te lange tijd voor een ligging op de zijde wordt gekozen en die is zo slaapverwekkend dat het een tijdelijke verdoving tot gevolg heeft.

Denia, donderdag.
Het is bijna half negen en nog pik donker in de slaapkamer bij het ontwaken mede omdat de raamluiken tot onderen zijn gesloten. Bij het opentrekken hiervan is het al licht buiten en verschijnt er heel ver weg tussen de grijze wolken een opkomend zonnetje. Omdat aanstaand weekend een paar van onze vrienden/kennissen weer naar NL terugkeren is het alleen vandaag nog mogelijk om een paar van deze gasten, in totaal 6, uit te nodigen op onze tuinterras om van een zelfgemaakte paella te genieten. M. gaat, na eerst wat dingen in huis te hebben gedaan, met de auto naar de stad en begeeft zich naar één van drie Mercadonna´s. Er moeten nog wat inkopen worden gedaan en wat tips van onze paellakoning, t.w. Hans Geene, die als geen andere Nederlander er één in alle smaken en maten kan maken, helpen haar daarbij. Onlangs liet deze weten een nieuwe pan voor 10 personen te hebben aangeschaft met een bijbehorende mobiele cq opklapbare gashouder. Hij vindt het een lust deze zaligheid te maken voor zoveel mogelijk gasten. Maar vandaag is Hans met zijn vrouw Jacqueline bij Ha-MeR te gast en M. wil alleen zijn pan en zijn gasstel even lenen. Naast het eerder genoemde zullen ook onze bijzonder aardige directe Duitse buren, Karin und Manfred, en Truus en Hans onze gasten zijn. Iedereen is gevraagd om 14:00 uur aanwezig te zijn en dat lukt de meesten. Even tevoren merkt M. toch wel dat er iets te laat aan begonnen is maar laat dat niet merken en blijft er heel relaxt onder. Als onze paella-specialist is aangekomen geeft H. de regie van het roeren in de pan snel over aan hem mede na het aanhoren van wat opbouwende kritiek.H. is blij ermee en gaat intussen nog even snel F. uitlaten onder strak blauwe lucht waar geen enkel wolkje te bekennen is. Iedereen wil graag in de zon zitten, zelfs de niet zonaanbidders proberen er een plaatsje te krijgen en intussen staat de rijst, kip e.d. heerlijk te kristalliseren en aan te koeken in een enorme uitziende ronde pan. Op het aangekoekte gedeelte van de rijst is men in Spanje helemaal gek. Als bijna iedereen aan tafel een plaatsje heeft gevonden en aan een drankje zit worden dan de schalen met heerlijke, in verschillende soorten, salades, gebakken garnalen en stokbrood met aliolie geserveerd en begint iedereen, na eerst wat aandringen, de armen te strekken om het voorgeschotelde bordje te vullen. Wat een rijkdom hoor je hier en daar zeggen en wat een genot. Ondanks dat onze Duitse gasten zeggen het Nederlands wel te verstaan wordt merendeels toch in het Duits met elkaar gesproken. Eindelijk wordt de enorme pan paella midden op de van Truus geleende witte terrastafel geplaatst nadat onze keurmeester “gaar meester” heeft gegeven. Het opgediende gerecht ziet eruit als een plaatje en de dampende walmen de trekzin doen stollen. Hans (wie van de drie, Geene dus) gaat schrapend door de pan heen en schept, op verzoek, de nieuwe schone borden stuk voor stuk op. F. loopt intussen al snuivend heen en weer en wacht zijn kans af op een lekker stukje wat per ongeluk (of expres) gemorst wordt en kruipt onder de tafel door en gaat van knie tot knie ondanks instructie daar vandaan te gaan. Met de brandende zon op de bol is het genieten, maar wordt het toch voor sommigen het een beetje te heet en vindt er een spontane stoelendans plaats waardoor ook automatisch van gesprekspartners wordt gewisseld. Het nagerecht bestaat uit een veelvoud van bonbons, taart, roomsoezen en koffie. Het is tegen zessen als het festijn wordt beëindigd door de aankondiging van het vertrek van één van onze gasten. Iedereen biedt nog aan te willen helpen bij het wegwerken van de vaat maar Ha-MeR doet dat helemaal zelf en vindt het aanbieden hiervan alleen al heel fijn. Bruikbare restjes worden verzameld en verdwijnen in de koelkast en zien het daglicht pas morgen weer. Met veel voldoening ploft Ha-MeR anderhalf uur later op hun stoelen en nadat het frisser in huis is geworden wordt de houtkachel ontstoken en wordt er nog even echt nagenoten van een waardevolle gezellige dag door twee echtgenoten.

Denia, dinsdag.
Na een goede nachtrust is het even wennen aan de nieuwe locatie. Het eerste wat er gedaan gaat worden is het ontsteken van de gaskachel want is het fris en lijkt het een vochtig in huis. Al gauw krijgt het een aangename temperatuur en beginnen de spiertjes lekker los te geraken. Dan wordt de zaak snel opgepakt en plannen voor de dag gemaakt. Een aantal dingen zal weer verplaatst worden voornamelijk de inrichting dat anders staat dan waar Ha-MeR de voorkeur aangeeft en zal behalve het een goed idee is worden teruggezet en/of schoongemaakt worden. Eventuele onregelmatigheden zoals schades moeten worden opgenomen en beoordeelt van, het zo laten, het laten of zelf repareren of zelfs nieuw aankopen. De schade valt mee, maar toch valt het altijd tegen waarschijnlijk om de reden dat je het niet zelf veroorzaakt hebt. Bij dat laatste komt altijd weer de gedachten daarna naar boven of door zal worden gegaan met ons huisje ook te laten gebruiken door anderen. De eerste gedachten zijn dan “nee”. Aan de andere kant is het ook weer niet de wens dan bepaalde personen teleur te moeten stellen. Voorlopig wordt nu de afspraak gemaakt het per geval te bekijken. M. maakt zich intussen op naar het centrum van Denia te gaan om er de eerste inkopen te gaan doen zoals flessen en containers drinkwater, verse groente en fruit en wat drankjes. Brood is niet nodig om reden dat dit hier (op dit moment ook) ter plaatse in de keuken wordt gebakken via een broodmachine (alles kant-en-klaar uit een pak erin met water in één machine, daarna instellen, aanzetten en dan draaien en bakken maar) Na eerst wat nevel om het huisje gaat het wederom schitterend weer worden. Alle benodigdheden voor een goed verblijf op het achterterras worden uitgestald. Fl. lijkt zich weer helemaal thuis te voelen en is weer even lief als anders. Het was even afzien voor haar maar zo te zien is er geen haar meer op haar vacht die daar aan denkt. Fl. huppelt van de carport en even hard weer zo terug naar het tuinterras als er maar iets te zien of te horen is. Ze gedraagt zich een beetje als een waakhond en zet onmiddellijk haar keel op als er een vreemde in de buurt komt of andere hondjes beginnen te mauwen. Hierdoor spitst ook Ha-MeR de oren omdat het de aandacht trekt. Mensen die daarvan schrikken kijken nog wel eens boos onze richting tot onze spijt maar het is nu eenmaal een dier. Af en toe springt Fl. over het tuinmuurtje naar onze Franse buren (die er niet zijn overigens) maar komt dan weer onmiddellijk terug als ze hierbij gecorrigeerd wordt. Ook komen zo af en toe Luna en Conela, de waakkeffers van de nog steeds goed ogende overbuurman Julio, naar binnen om met F. te spelen. Luna is een heel klein grijs en vrij jong beestje met een spits bekkie (ziet eruit als een gladjanus) dat overal onderdoor kan en tussendoor glipt en Cornela is een oude harige kaneelkleurige bromsnor aan het worden. Evenals Fl., die zo af en toe gestrekt op haar zijkant in de zon de rust over zich komen, placht ook Ha-MeR de dag middels wat klein lichte werkzaamheden en lekker in de warmte van een stralende zon te genieten. Omstreeks half vijf in de n.m. als dan de zon, die nog niet heel hoog staat, in kracht afneemt gaat de nodige niet weer bestendige zaken naar binnen verhuizen. Dan is het tevens tijd de houtkachel in de woonkamer aan te gaan maken die niet veel later heerlijk staat te knetteren en een begeerlijke droge warmte begint uit te stralen. Via de ouders is een Spaanse “Dongel” (mobiele Internet) van Geert-Jan overgedragen die na het avondeten zal worden ingestalleerd en mogelijk ook nog uit geprobeerd. Van dat laatste komt niets meer van en onder het motto ” morgen is er weer een dag” vindt niet lang daarna de gang naar de bedstede ………..

Vertrek La Joquera España.
M. F. aan het uitlaten is gaat H. de auto inpakken. Door op knop min-1 in te drukken in de lift gaat deze ondergronds. Bij de receptie wordt even later het trio Ha-MeR-Flo weer herenigt en na het afgeven van de afstandbediening van de TV en de sleutel- en energiecard wordt opnieuw de garage opgezocht. In de garage gebeurt bij het aanzetten van het TomTom apparaat er iets vreemds mee. Nadat er wordt aangegeven dat er geen GPS-signaal wordt ontvangen, logisch want het apparaat bevindt zich ondergronds, valt TomTom helemaal weg en start zich weer automatisch opnieuw op. Een 100 meter verder, bovengronds inmiddels, waar getankt wordt is er nog steeds geen signaal. H. begint vandaag met rijden maar maakt zich direct zorgen wat dat betreft cq over de kortsluiting die TomTom heeft met satelliet. Oh, zegt M., ik kan de route inmiddels uit mijn hoofd dus geen zorgen. H. besluit toch te stoppen bij de eerstvolgende gelegenheid om van plaats te wisselen en hierdoor de gelegenheid te krijgen TomTom eens onderhanden te nemen. Er wordt gereset, tientallen keren aan en weer uit gezet. Niets helpt. TomTom blijft ondanks alle goede bedoelingen TAMTAM maar wel op ” on” en tegen het raam geplakt. Een hele tijd verder tijdens een nieuwe wisseling van de wacht en dat is bijna zo`n 300 km verder en M. nog even F. uitlaat, gaat H. naar eerst hebben geplast opnieuw en voor de zoveelste keer TomTom uit en dan weer aanzetten. En dan ……..een wonder geschiedt, er is weer verbinding met satelliet en H. maakt de opmerking ” goed dat hij niet intussen is weggegooid” …..jij iets weggooien, is de reactie. De rit gaat verder heel voortvarend mede door het prachtige weer. Al rondkijkend worden links en recht in de verte met sneeuw bedekte toppen gesignaleerd en van uitzonderlijke beelden wordt geprobeerd al rijdende foto’s te maken. Het lijkt bij Barcelona erop dat er minder tolpoortjes zijn en er nieuwe wegen in gebruik zijn genomen. Het gaat vlotter dan verwacht cq dan voorheen. Het vele vrachtverkeer op de drie- en vierbaanswegen doet niet vermoeden dat Spanje, eerder dan in Nederland, in een recessie zit. Er lijkt nog volop activiteit en beweging. Tussen Barcelona en Valencia is er wel al veel minder drukte op de wegen te bespeuren maar dat de Fox alleen is te spotten zou erg overdreven zijn. Na de laatste stoelendans is H. aan het roer en Bram (de stem van TomTom) navigeert de vakantiegangers via de KORTSTE weg naar Denia, dat gepaard gaat via de meest smalle binnenwegen. 15:00 Uur is de tijd die geklokt wordt bij aankomst op de Carrer. Eerst valt een vaas met mooie bloemen op en nadat alles is geopend de heerlijkheid van het bezit. De koffers worden uitgeladen en uitgepakt zodra alle tuinspullen, zoals stoelen en kussens eerst zijn buitengezet. De tuinborders achter op het terras zien er fris groen uit, vol begroeit en vele planten staan volop met bloemetjes. Ook is te zien dat onze Duitse buren hun heg van struiken tot middelhoogte geknipt en uiterst kaal is (oorzaak: geen groei door te koude periode) waardoor een wijde blik kan worden geworpen in hun ruime aangename hoekvormige tuin. Een uurtje verder wordt ook nog even melding van aankomst gedaan bij Hans en Truus (hierna Ha-uS) en vragen ons rond 20:00 uur aanwezig te willen zijn voor drankje en een welkomstdiner met als extra gasten Jacqueline en Hans Geene (ook vrie-nissen van Ha-MeR). Het wordt een hele gezellige (late) avond met veel geneugten op een manier die van Ha-uS gewend is, heerlijk, ruim en gepast waarna zonder veel besef van de wereld en omstreken gebeuren wordt er neergestreken op de matrassen die vooraf al zijn opgemaakt en die pas vele uren later worden verlicht door het opstaan ………..

Vertrek Beaune France, zondag.
Het is 9:15 uur als vertrokken wordt uit “Hotel Alesia”. Er moet getankt worden maar voor de tolpoort richting Spaanse grens wordt hiervoor geen mogelijkheid gevonden. Het is regenachtig bij de eerste voortgang maar deze wordt later omgezet in een plafond van grote blauwe stukken waardoor het heerlijke vakantiegevoel begint te komen als ook nog de airco wordt aangezet. Er wordt weer toerbeurten gechauffeerd tussen de 150 á 200 km echter wel met dien verstande dat er rekening wordt gehouden met waar het wat drukker en ingewikkelder is of begint te worden (b.v. in de binnenstad van Lyon) dan bij voorkeur H. aan het stuur zit. Alles gaat zijn gangetje en het valt op dat alleen aan het minder vrachtverkeer is te merken dat het een zondag is. Er is nog behoorlijk, zeg maar, burgerlijk verkeer. Met het gevoel dat de afstand die vandaag gereden gaat worden al bekend is en tussen de oren zit en daardoor je automatisch daarop gaat instellen brengt rust en genoegen. Het voeden van het lichaam gebeurt met regelmaat via heerlijke müslibollen en brood met kaas (en knoflook voor H) en wordt er terwijl er tijdens het rijden thee en/of koffie geschonken. Alleen wordt er voor het tanken en het afscheiden onwillige stoffen gestopt. Om 15:25 uur wordt Spaanse grens gepasseerd en wordt het oog gericht op de tweede slaapstee die vooraf al verkozen is. “Hotel Tramuntana” aan de La Campa Num. 10 in La Jonquera (prov. Girona) is het doel. In voornoemd hotel is eerder overnacht en dat is goed bevallen en kwam het ook nu weer op ons pad. Anderhalf jaar terug was daar achter de receptie een Vlaming en die is er nog steeds blijkt. Ha-MeR herkende hem direct maar de betreffende persoon ons niet en dat is te verwachten. Vooraf wordt 75,00 euro betaald voor één overnachting en het gebruik van een ondergronds gesloten garage. Het benaderen van deze locatie komt Ha-MeR vreemd over, het is anders dan de vorige keer en dat komt, blijkt achteraf, er eerder (te vroeg) een afslag is genomen. Bij het betalen van slechts 0,30 eurocenten voor het gebruik van een stukje tolweg wordt door de kassier uitgelegd hoe er moeten worden gereden om er te komen. Het is de komende rotonde rechtsaf en twee kilometer door waarna dan de wensen, een schitterende grote kamer (ook voor M.) met alles erop en eraan zoals een heerlijk ligbad, worden vervuld. Na van dat laatste al gauw gebruik te hebben gemaakt is het tijd geworden de inmiddels knagende magen te gaan bevredigen en wordt, net als de vorige keer, “Hotel Restaurant Font Del Pla” opgezocht even 50 meter verderop in loopafstand. Voor deze locatie en ons hotel is een enorme parkeerplaats ingericht waar wel honderden trailers met chauffeurs staan te wachten op het moment dat zij Frankrijk binnen mogen (indien vergunning altijd, anders alleen van maandag tot zaterdag). Helaas is de sfeer te zoeken in restaurant “Font Del Pla” en is het stil maar toch, samen met een paar mede gasten, wordt er toch genoten van een heerlijk Spaans diner (kip in ieder geval voor H.). M. is vooraf nog even in een grote Mercado geweest en is er achter gekomen niets meer vanuit Denia mee naar Leusden te nemen maar dat alleen nog vanuit hier te doen omdat hier alles er veel goedkoper is en nog groter ook. Dat is zorg voor later, voor pas op de terugweg waardoor het eventuele voornemen wordt getemperd. Bij het teruglopen naar de slaapplaats wordt terloops F. nog even uitgelaten maar stelt Ha-MeR dan op de proef omdat er vele zaken haar reukorganen in werking stellen en hierdoor haar grootste gebeuren het laat (en ons) afweten. Ha-MeR heeft daar helemaal geen zin meer in en wordt het wachten al snel beu. Lociente F. Bij het neerploffen op de grote bedden wordt het al gauw wegdoezelen eigen wat beiden nog niet willen want er is nog zo veel te genieten. Na een kort coma-uurtje wordt Ha-MeR ineens wakker omdat het zweet uitbreekt. Het blijkt dat het alsmaar warmer wordt op de kamer en na het activeren van de airco blijkt deze in deze tijd van het jaar nog helemaal niet te werken. Het raam wordt opengezet waarna M. onmiddellijk geprotesteerd omdat er dan ook geluiden zeker en insecten wellicht zich zullen aanmelden. Het raam gaat dus dicht. Boven de lakens gaat er opnieuw geprobeerd worden de slaap weer te hervatten. Deze laatste wint het van het puffen en het is pas over achten de volgende morgen als Ha-MeR beseft wat hun weer te doen staat t.w. een invulling geven aan een nieuwe zonnige dag tevens hun laatste reisdag.

Vertrek Leusden, zaterdag.
Het is half zeven als de wekkerradio Ha-MeR´s nachtrust begint te verstoren die wat korter is geworden dan gepland door (vrijdagavond) nog even op uitnodiging van de buren daar nog (even?) langs te gaan. Het is net even voor acht uur als Ha-MeR vertrekt. Buiten is het dan mistig en koud. De auto lijkt weer meer afgeladen te zijn dan vooraf de bedoeling was cq ondanks alle goede bedoelingen. Vooraf is afgesproken is dat er maximaal 750 km per dag zal worden gereden en dat na plus/minus om de 150 á 200 km van chauffeur zal worden gewisseld. M. begint met rijden en in België vindt de eerste wisseling plaats. Het weer is nog steeds miezerig en dikke grijze deken hangen boven onze hoofden maar op de weg zelf is het verkeer rustig. Direct na vertrek vergaapt F. zich, zonder dat dit door Ha-MeR wordt opgemerkt, zich aan het lekkers in de cabine zegt maar die zich een reiskoffer bevinden en weet ze al gauw één van haar drie voorgekookte botten te bemachtigen. Hoe kan dat nou, wordt door de chauffeur en haar bijrijder opgemerkt? Geen van beiden weten het antwoord en wat boos ontdoet de bijrijder zich even van zijn autogordel om de stand van zaken op te nemen. De koffer met alle etenswaar staat nog open , …… ja en dan is het de kat op het spek binden. Na wat gemopper en gekeutel keert de rust in de Fox terug terwijl de lachende derde zich verder verkneuterd aan haar lekkernij. Na eerst bijgetankt te hebben bij BP Capellen in Luxemburg (27,35 ltr/ € 26,50) en als de grens tussen Luxemburg en Frankrijk, die overigens wederom opvalt door zijn snelheidslimiet hierbij van 10 km/p.u. terwijl er niemand zit (gebouwen dichtgetimmerd), is gepasseerd wordt om half één een eet- en plastop gemaakt onderweg bij Carefour. Het is dan inmiddels zonnig, licht bewolkt en 13 graden geworden. Bij het naderen op de autoroute bij de grotere steden wordt het wat drukker maar er kan goed worden opgeschoten en tot Beaune (onze eerste overnachting) is er geen last van wegomleggingen en/of opengebroken wegen. Het wisselen van chauffeur vindt met regelmaat plaats, het loopt het meer gesmeerd dan anders. Er blijkt duidelijk dat met een andere instelling op reis is gegaan. M. vindt het rijden steeds leuker worden en voelt zich op haar gemak wat zich vertaald in het rijden van de hoogst gelimiteerde snelheid en dat is in NL en België 120 en in Frankrijk 130 km p/u en dat schiet lekker op. TomTom laat d.m.v. een signaal met regelmaat weten dat die grens wordt overschreden. Na het rijden +/- van 750 km wordt er even gestopt en wordt aan TomTom opdracht gegeven naar een hotel in de buurt van Beaune te navigeren waar dan de locatie is. Het wordt moeilijk kiezen tussen al die voorgestelde hotels en omdat de verrassing hierbij de voorkeur heeft wordt de gok genomen voor “Hotel Beaune” in Beaune te kiezen. Echter is het geduld eerder op dan gewenst en wordt er tussentijds voor ** sterren Hotel Alesa gekozen aan de 4, Avenue de la Sablière F-21200 die middels een bewegwijzering wordt aangegeven. Bij het parkeren daar blijkt deze om 16:00 uur open te gaan en omdat 15.55 uur is wordt er even gewacht. Intussen laat M. F. uit (of andersom?). Dan staat niet veel later de portier/eigenaar (wie zal het zeggen) voor de deur en terwijl die intussen alles opent en ontsteekt wenkt deze ons middels gebaren onze entree te doen. Bonjour etc … en een heel snelle riedel in het Frans volgt waaruit wordt opgemaakt dat de goede man even sliep (zeg maar een Frans siësta) maar vanaf nu helemaal ten diensten van zijn gasten is. Dat laatste heeft hij en zijn gemalin zeker bewezen. Bij binnenkomst worden eerst de handen geschud en wordt middels een met handgeschreven model uitleg gegeven uit welke kamers er nog gekozen kunnen worden, welke faciliteiten daarbij behoren en uiteraard de daaraan verbonden kosten. Voor “chambre trois” wordt gekozen. Dezelfde zeer vriendelijke monsieur, een man dik in de vijftig en van een buikje voorzien, legt uit hoe laat het dejeuner is en wat de code is van het buitenhek indien vanavond nog even voor wat vertier in het centrum zal worden gekozen. Bij aankomst worden er eerst twee geparkeerde auto´s geteld maar als even later uit het kozijn wordt gekeken staan er zo´n twaalf auto´s en lijkt de parkeerplaats en dus ook het hotel vol. Het is een soort familiehotel want verschillende gasten en hun kinderen worden behandeld (gekust) als familie. Hotelkamer nummer 3 vindt M. klein waar de medebewoners meermalen aan worden herinnerd. I.p.v. behang zijn de muren behangen en de deels ook de binnenzijde van de deuren met een moskleurig satijnachtige (is het niet) stof maar dat is, wat later blijkt, om (ook) de gehorigheid wat te dempen. De badkamer met ligbad en douche is (dus ook klein) ziet er op de doorvoer van de Wc-pot helder en fris uit doordat onder meer de wanden met lichtgekleurd witgrijze glanzende tegels zijn betegeld die in het midden zijn onderbroken door een bijpassend betegeld randje. De buitenwereld wordt slechts door twee raampjes in één kozijn (1 bij 1 mtr.) afzijdig gehouden die elk weer voorzien zijn van een opklapbare, met uit houten latjes bestaande, luikjes (een soort drieluik) en kunnen worden afgesloten. Via TomTom wordt berekend dat de huidige locatie 1.248 km van Denia en 687 km van het Spaanse plaatsje “la Jonquera”, onze volgende slaapplaats, afligt. Van enig lawaai wordt niets opgemerkt omdat de slaap zich meester maakt over het trio en die pas om half negen de volgende morgen door de reiswekker hiervan wordt afgeleid. Tijdens het uitlaten van F. pakt H. alles weer in de eet- en de slaapkoffer. Ons betreden van het restaurantje voor het dejeuner, dat sfeervol is ingericht met wit gekleurde gietijzeren tafeltjes en stoeltjes, wordt door onze gastgever wederom benut het geheel met vreugde uit te voeren en het ons naar de zin te maken en is de ontvangst weer heel vriendelijk en loopt deze de zolen van zijn sloffen. Le déjeuner is uitgebreider dan bij Franse begrippen gebruikelijk volgens M. en wordt voldaan en welgedaan na eerst wederom de handen te hebben geschud, afscheid genomen van madame et monsieur du Hotel Alesia. De tweede reisdag wordt begonnen met alle rust en …………..