de H@-MeR wordt verrast door een op donderdag 11 augustus 2011 ontvangen email: (Beste heer V., U heeft via twitter @Floriant de unieke tocht voor twee personen op de Waddenzee gewonnen. Hierbij de nodige informatie. U treft in de bijlage ons programma en routebeschrijving aan. We zien u graag morgenochtend om 10.00 uur bij de nieuwe Willemshaven in Harlingen. Met vriendelijke groet en laterPostcodeLoterij Postcode Loterij @ernestineprins @Florisant Gefeliciteerd! Jullie zitten morgen op het Wad! We hebben jullie een dm-bericht gestuurd). In overleg wordt besloten alleen op de meevaller in te gaan als H. (voetproblemen) niet hoeft te wandelen op het WAD en op het schip (boot is fout, haha) achter kan blijven en belt daar eerst over. Als M. om kwart over zes thuiskomt van een dagje “Bussloo” met haar sport2000 vriendinnen waren er plots een hoop dingen te organiseren zoals het “inpakken” en niet onbelangrijk de “zorg voor Fl.”.

Ondanks een wat onrustige nacht gaat op vrijdag 12 augustus 2011 de wekker om half zeven en lopen de zaken geheel gesmeerd waarna met een gerust hart wordt vertrokken. Het is twee uur en driekwartier rijden naar Harlingen en dat gaat gepaard met een hoop smerige regenbuien. Nog tijd genoeg als de FOX is geparkeerd. Even voor tienen is het als tweemaster “MINERVA” (Deze elegante dame liep in 1878 op één van de vele werven in Kinderdijk (aan de Lek) van stapel. Gebouwd als stevenaak; een “dragend” vrachtschip met uitstekende zeileigenschappen, met name bij tegenwind) wordt gevonden. H@-MeR wordt hartelijk ontvangen door twee “PostcodeLoterij” vertegenwoordigers en een ieder krijgt tijdens de instap een oranje rugtasje vol met verassingen in de handen geduwd. Op verzoek van één van de twee schippers worden de meevarenden in het benedendek toegesproken over de voorzieningen van het schip, de plannen van de dag en de regels. In het vertrek naast ons is een ruimte met VIER 2-persoons hutten: en VIER 4-persoons hutten, een douche en twee toiletten, er is dus plaats voor 24 personen (zie overzicht).Als het getril van de motor in de billen wordt gevoeld vertrekt het “zeilschip” vanuit de haven richting “de WADDEN”. Enkelen aanwezigen gaan “het schip in” als de gasten worden gevraagd “alle zeilen bij te zetten”. H. zit toevallig in hoekje van de “dovemansoren”, haha. In alle leeftijden wordt er flink gesjord, geduwd en gedraaid waarna even later “de Minerva” op windkracht het ruime sop kiest. Er wordt “geen schip met zure appelen (=wolk die regen en storm voorspelt” verwacht. Al snel vormen er groepjes die zich op één of andere manier vanaf het begin af tot elkaar aangetrokken voelen waarvan M. mede de grondlegger is door haar makkelijke contactlegging. Er wordt zichtbaar genoten van het uitzicht, de zee- en watergeluiden, de vogels en de kreeftjes, dit laatste met name bij de “drooglegging”. Voor dat laatste moet er eerst naar een goede locatie gezocht worden en als eenmaal de vaart eruit is en het schip stil ligt, is het dan nog uren wachten voordat de platte bodem rust op de zeebodem. Heel langzaam kruipt de droog komende zandbank dichter en dichter bij. Dan komt er om 14:15 uur plots het volgende SMSje binnen op M´s mobieltje van onze hondenoppas: “Hallo M., wij hebben Fl. om half elf in huis gehaald, zij was erg onrustig. P. ging op het balkon de vogeltjes verzorgen en heeft Fl. kans gezien de balkondeur open te maken en is over het balkon gesprongen en zat bij jullie voor de deur. Dat was schrikken. Daarna om half één lekker gewandeld. Ze is nu weer even thuis en gaan straks weer met haar wandelen”. M. gaat even letterlijk en figuurlijk “het schip in” naar H. die benedendeks de krant zit te lezen. Terwijl iedereen verder bovendeks in relaxe pose zit te wachten, roept de kok op een gegeven moment in groepjes “benedendeks” te komen om van een heerlijke lunch (soep, belegde stokbrood, meloen, ananas en fruit en zuivel- en vruchtendrankjes) te gaan genieten die daarna de meesten weer bovendeks gaan nuttigen met een onderbuik-gevoel van “het schip is binnen gelopen“. Onder de noemer “schoon schip maken” worden vrijwilligers gevraagd met de afwas te komen helpen. En dan ineens komt dan eindelijk het moment dat het schip kan worden verlaten en is het inmddels 16:00 uur. Omdat H. door zijn voetblessure moeilijker kan lopen geldt voor hem “de wal keert het schip. (=door beperkingen enigerlei niet verder kunnen)” De gasten op het wad worden gesplitst en twee groepen en gaat ieder met een eigen “Waddenzee-gids” hun eigen weg met hun excursie en ploeteren zich door het zand en in het slib op een deel van het kwelgebied van in het totaal 4000 hectare en dat is puur genieten. Zo vinden ze en bekijken o.a. “de Strandgaper” (schelp), “Mossel” “Blaaswier”, “Gewone Zwemkrab”, “Wadpier”, “Strandschelp, “Amerikaanse Zwaardschede” en “de Strandkrab” enz. ondersteunt door de “Wadwaaier” van de “Waddenzeevereniging. 

Vanaf het schip zijn de in de verte de contouren te zien van Vlieland en Terschelling en bij heel helder weer ook TeXeL vertelt de vrouwelijke schipper die nog even met haar hond aan boord is maar deze later uit gaat laten op het wad wat een een leuk tafereel is om te zien. Na aantal uren lijkt het net of het opkomende water veel sneller weer opkomt dan die is gegaan. Als allen weer aan boord is geklommen, de schoenen en voeten hebben gespoeld en omgekleed wordt er onder het genot van zoutjes e.d. en drankjes gezellig de ervaringen uitgewisseld waarbij het lachen de boventoon voert. Om half acht drukt het wassende water het schip weer los van de plaat waarna motorisch de terugvaart wordt ingezet. Na wat rosé-tjes gaat de kok die tevens één van de twee “waddengidsen” is naar beneden om het avondmaal te gaan maken. Enkele dames worden gevraagd te helpen hierbij zoals het plukken van wat kruidenblaadjes vanaf wat aanwezige plantjes en het dekken van de tafels door stuk voor stuk “TOFFE-MEIDEN” (zie foto hieronder).

wat mede door het drankje een jolige boel wordt. Als na een paar uur “de Minerva” is aangemeerd in de haven van Harlingen en de schemering zich aandient, wordt iedereen verzocht beneden aan tafel plaats te nemen om van een paar heerlijke pannen met romige pasta met zalmstukjes en een gevarieerde salade te gaan genieten. Ha-MeR zit bij toeval aan de “The Captain´s Table” die leuk en openhartig zit te vertellen over zijn ervaringen met dergelijke vaarten en over zijn leven het hele jaar door gedeeltelijk helemaal “alleen” aan boord. Als iedereen verzadigd is bieden spontaan enkele dames zich voor de afwas aan. Ha-MeR stapt tegelijk op met de tafelgenoten, twee dames uit Lelystad, om zich te verplaatsen naar de parkeerplaats naast de brandweer waar beide hun auto hebben staan en na zo´n 10 minuten aankomen. Onderweg naar huis is het behalve nabij Amsterdam lekker rustig op de weg en blijft het de hele weg droog en is het soms aardendonker. Tegen twaalven schroeft Ha-MeR de voordeur open waarna ze door een zeer uitbundige viervoeter worden verwelkomt.

Mensen, wat een onverwacht genoegen van een heerlijke dag, wat een belevenis bij het varen, wat een ervaring bij het (zien) wadlopen, wat duurt het lang als je moet wachten voordat het eb en vloed is, wat een mazzel heeft Ha-MeR bij  het weer (veel blauw dus vaak de zon) en wat heeft Ha-MeR het getroffen met al die leuke mensen aan boord. “POSTCODELOTERIJ” bedankt. Hieronder nog enekele indrukken…

H. in het kielzog...

M. geheel links...