Het is woensdag 1 augustus 2012 en buiten schijnt de zon inmiddels en er heerst een goede temperatuur. Ha-MeR zit om 12:00 uur ietwat gespannen te wachten op wat er verder op de dag staat te gebeuren. Enige tijd geleden is de auteur geheel onverwacht benaderd door zijn huidige werkgever DHL (voorheen: van Gend & Loos, daarna Nedlloyd, daarna Deutsche Post en ten slotte DHL) met de vraag wat H. zal vinden als er iets gedaan gaat worden door DHL aan het met pensioen gaan op 5 aug.. nog enigzins wat verbaasd over deze plotselinge vraag wordt op deze vraag positief gereageerd. We zullen nog horen over “hoe & wat”. Na een lange tijd volgt er een brief van personeelszaken dat er wat plaats gaat vinden op de vestiging (welke…., geen enig idee van want z´n basis vestiging bestaat niet meer) en dat er aan het met pensoen gaan tevens een financiele vergoeding is gekoppeld. M. vindt het op een gegeven moment het maar lang duren en omdat omtrent het evenement helemaal  niets gehoord wordt, suggereert ze binnen huize Ha-MeR te willen gaan opbellen mede door aanwezige plannen van korte uitjes en vertrek naar Denia die door H. met succes worden afgewimpeld. Een week voor 4 augustus wordt telefonische gemeld dat het op woensdag 1 augustus zal gaan plaatsvinden om 12:00 uur. Op de vraag of H. nog iets moest doen was een duidelijke antwoord “NEE, U HOEFT NIETS TE DOEN“. De spanning valt helemaal weg toen er om 10 over 12 wordt opgebeld met de vraag waar H. blijf. “Wordt ik dan ergens verwacht”,  is dan de vraag?  “ja, hier in Tiel, is het antwoord. “In Tiel, ik heb helemaal niets met Tiel” en na een korte stilte is de reactie aan de andere kant van de lijn  “er is sprake van miscommunicatie en ik zal zien hoe dit op te lossen, u hoort van ons”. Op een hierna gerekend verlossende telefoontje volgt niet. Ook bij Ha-MeR wordt alles nog even een rijtje gezet om er achter te komen wat hiervan de oorzaak kan zijn. Met een gevoel dat onszelf niets te verwijten valt maken we er zelf toch maar een gezellige middag van en gaan in we in de late namiddag uit eten bij “de Kooiker” aan de stadsgracht in Leusden, ha,ha zo´n 250 meter lopen…

Texel

Zaterdag 4 augustus 2012: De eerste uren in de morgen worden vooralsnog gebruikt voor het schoonmaken en wat ruimen van de huiskamer en de laatste dingetjes worden nog in huis gemaakt, klaargezet en gehaald. Tenslotte wordt er nog gedoucht en het/de feest-pak/jurk aangetrokken. Bij het inrichten van het terras bieden de directe buren aan beide kanten nog wat terrasstoelen aan die direct worden opgehaald en geinstalleerd. Als H. thuiskomt van het uitlaten van Fl. is de voordeur en het zonnescherm op het achterterras feestelijk versiert met vlaggetjes en balonnen. Tussen 15:00 uur en 20:00 uur is gepland dat dan de “65ste verjaardag” met genodigden (familie, vrienden en kenissen) wordt gevierd. Het weer is goed maar de verwachtingen zijn minder. Toch wordt erop gerekend grotendeels van de festiviteit geheel buiten op het terras te kunnen laten plaatsvinden. Rond twee uur komt ons hulpje H. (oudste kleinkind/dochter) binnenstappen en M. gaat haar de dingen uitleggen waarvan gevraagd wordt deze voor ons uit te voeren. Als we zitten te wachten op het terras en het even over drieen is zien we vanaf het balkon de eerste bezoekers staan zwaaien en roepen dat ze al aangebeld hebben maar niet wordt gereageerd. Als ze uiteindelijk toch boven aankomen wordt veronderstelt dat de bel beneden bij de entreehal het niet doet. Snel wordt deze getest en gelukkig blijft het bij een veronderstelling. Niet veel later komen alle genodigden achter elkaar binnenlopen en het feest gaat beginnen. Een deel komt in de zon te zitten en het weer is langer veel mooier dan voorspelt (wellicht verdient waarschijndelijk). Het is gezellig en iedereen lijkt zich goed te vermaken met elkaar. Voor de kleinste kleinkinderen is marsepijn klaargelegd binnen op tafel om daarvan leuke dingen te maken en om ze daarna rond te delen. In de huiskamer staat ook de tv aan omdat er ook genodigden zijn die zo af en toe nog even naar de Olympische Spelen willen kijken. Als in de loop van de middag een grote warme zeer gevarieerde visschaal met sausjes (speciaal bovengebracht door RUVIS gelegen direct onder ons terras) wordt ook een start gemaakt met het serveren van de hartige hapjes en de afsluitende broodmaaltijd. De jarige H. laat weten zich vandaag echt jarig te voelen en het heel erg fijn vind dat alle genodigden gekomen zijn en er zo´n fijne feestmiddag van gemaakt hebben. Ook met kaarten/emails en geschenken is de feestneus ruim bedacht. Nadat iedereen het pand heeft verlaten kan alleen M. nog de kracht opbrengen om nog wat vaatwerk weg te werken en H. ,die bijna kapot is, zoekt nog even de rust op het inmiddels donkere balkon waar het qua temepereatuur nog goed toeven is. “WAT EEN HEERLIJK DAG; BEDANKT ALLEMAAL“…

Zondag 5 augustus 2012: Bij het opstaan ziet het buiten ernaar uit dat het elk moment zal gaan plenzen. Vandaag voelt H. zich wederom jarig maar dan kan ook niet anders want “vandaag” is hij ook echt jarig. Op ons dooie gemakkie maken we ons klaar  voor vertrek naar Texel. Nadat er één grote koffer is ingepakt met o.a. ook wat restjes van de vorige dag wordt deze bij het klaar zijn hiervan zo snel mogelijk in de achterbak van de Fox gezet. Nu het nog kan, want per 1-12 is H. z´n rijbewijs verlopen als er geen medische goedkeuring volgt, gaat H. met alle volgers goedgemutst achter het stuur. Onderweg krijgen we te maken met regen, soms heel veel regen maar als we dichter we bij “Den Oever” komen zien we veranderingen van het weertype zoals lichte grijze wolken en zien zelfs in de verte hele grote stukken blauwe lucht. We komen net te laat om nog met de pont naar het Horntje op Texel mee te kunnen varen. We staan hierdoor wel helemaal vooraan maar het kost nu ook een uur langer voordat we overvaren. Bij het eruit rijden van de pont schijnt de zon pittig tussen wat witte wolken waardoor de temperatuur in de auto flinkt stijgt. Om 15:00 uur meldt Ha-MeR zich bij hotel “Boschrand” waar we door een bekend gezicht van harte welkom worden geheten. Na ontvangst van kamersleutel met nummer 22 (tevens ons tafelnr.) wordt de kamer snel klaargemaakt, want we willen zo gauw al mogelijk gaan genieten van “ONS” Texel. Standaard weten ze hier dat de auteur een diabeteet is, echter deze keer wordt ook door H. doorgegeven dat die vegetarisch wenst te eten. “Geen enkel probleem” laten ze direct weten en dat maakt H. extra nieuwsgierig wat hem te wachten staat tijdens het dineren. Nadat er eerst in “de Koog” buiten op een smal terras in de zon is geluncht (bij Quinty´s) gaat de loop verder via de strandweg naar het strand, via de duinen en over geplaveide tegels terug naar het hotel waar we ons tussen 18:00 en 19:30 uur moeten melden voor het dagelijks standaard gevarieerd 4 gangen diner (voorgerecht-soep-maaltijd-toetje). We hebben het geluk deze keer bij het raam van het ruime restaurant te mogen zitten waar we behalve een goed uitzicht hebben of over de gehele eat/dinner-room ook ruimzicht hebben op aangelegen weilanden,  bossen, duinen en luchten en is het daarom dat we samen ook besluiten om de dag van plaats, dus uitzicht, te wisselen. Het is op een enkele tafel na helemaal bezet met vooral grijze (heel vele Duitse) koppen. Wederom wordt het diner gekenmerkt door hun inmiddels voor ons welbekende uitgekiende systeem van bedienen, met aardige mensen, het mooi uitziende en vooral ook heerlijke eten. Het eerste vegetarische en diabetische gedeelte is vandaag subliem.

Maandag 6 augustus 2012: Het ontbijt is oudewets echter vergeleken met ons vorig bezoek is het wederom wat beperkter maar we mogen geheel niet klagen over het huidige aanbod. We rijden vandaag naar Den Burg en daarbij worden we in eerste instantie begeleid hierbij door een aantal donkere wolken maar het regent niet. Voordat we gaan parkeren kopen we eerst een  Texel-parkeer-vignet voor €15,00 die geldig is t/m 31 dec.. Ook hier op Texel komen ze geld tekort en is het bijna overal betaald parkeren geworden voor €2,50 per uur. Wel moeten we rekening houden met verschillende tijden van parkeren via de blauwe parkeerschijf. Omdat bij ons stamadres in Den Burg “Bakkerij Timmer” geen honden meer welkom zijn, treffen we tijdens ons stratenloopje verderop koffie/tea-room “Ri-jant” die

Half pond "schapenkaas"...

toevallig ook nog eens is gelegen direct tegenover de zaak “Action”. Dat laatste trekt M. ook nog eens erg aan en laat ze H. en Fl. achter met een bak koffie en wat Texelselse kranten. Als er na klein halfuurtje op m´n schouder wordt geklopt met de mededeling “gaat dat wel goed met een vinger wijzend naar beneden” schrik ik me te pletter. Floor zit iets uit een wit papier te eten en als ik het afpak blijkt het een nog slechts een reststuk kaas te zijn. Oh, meldt de schouderklopper, “ik heb zojuist m´n tasje met de door ons zojuist gekochte kaas naast me op de grond gelegd“. Van geluk kunnen we nog spreken vanwege het feit dat er slechts uit één pak kaas driekwart is aangevreten door Fl. Ik bied onmiddeliijk m´n excuus aan en tevens aan de kaas te zullen vergoeden. Gelukkig hebben ze er begrip voor en overheerste “de lach” mede omdat één van de twee stellen zelf ook een hond heeft gehad en een beetje cynish liet weten dat het goeie “schapenkaas” was. Dit was voor ons een duur kopje koffie (+€ 7,90). Ondanks ik  geen stukje kaas heb geproefd die morgen, had ik toch m´n buik vol en rijden we wat geirriteerd terug naar onze hotelkamer. Meriam had er nog geen genoeg van en rijdt zonder uit te stappen zelf direct terug naar Den Burg omdat er nog wat wol gekocht moest worden. Bij terugkomst worden de rest-uurtjes naar het diner toe gevuld met het zonnen op het terras gelegen aan de kamer en gaat M. zelfs plat op de grasmat geflankeerd door haar maatje. (foto rechts).

Lunch bij "Het Vogelhuis" de Koog...

Dinsdag 7 augustus 2012: Zonnig en een stevige frisse wind waait landinwaarts.  De morgenwandeling gaat via boederij “Hoeve Landleve”, waar we in ons beide jeugd heerlijke vakanties hebben doorgebracht en waar we samen met vele familieleden en vriendinnen nog vele leuke herinneringen hebben liggen. Het is heerlijk wandelweer en we genieten wederom van de reuk van het bos als we via voor HaMeR zeer bekende bosroute richting de Koog lopen. In de Koog aangekomen blijkt er markt te zijn en dat is het dit geval “kaasje” voor M..  H. zoekt op het plein vol kraampjes een bankje en gaat zitten kijken en rusten totdat M. zich komt melden om koffie te gaan drinken. Na een houten kont voor de bankzitter en de Dorpsstraat nogmaals te hebben belopen gaat het richting Familie-restaurant “het Vogelhuis Oranjerie”  (verklaring naam: voorheen hotel waar de kamers vogelnamen hadden i.p.v. kamernrs.) gelegen aan het begin van de rondweg van “de Koog” voor de kenners, waar we gaan lunchen. Omdat we niet in de zon willen zitten zoeken we binnen een tafeltje waar we ruimschoots kunnen uitkiezen in vergelijking met het terras buiten. Op Texel klagen ze over de weinige vakantiegangers/toeristen. Van dat laatste hebben wij ook wel dat gevoel, maar in het hotel waar we logeren is daar amper iets van te merken (inschatting 90% bezetting tijdens ontbijt en diner). Verder in de middag wordt, al dan niet buiten, rondom ons heerlijke hotelkamer het vermaak gevonden. Het vegatarische gedeelte van het diner is enigzins wat matig te noemen dit keer en bovendien overkomt ons voor de eerste maal dat geen rekening wordt gehouden dat één van ons diabetes is door ons beide hetzelfde zoetige toetje voor te schotelen.

Morgenwandeling via bos en duin naar "Paal 17"...

Woensdag 8 augustus 2012: Via de paardenmanege schuin tegenover het hotel waar al een hoop paarden/pony-liefhebbers(sters) staan te popelen om een ritje te gaan maken en lopen we rechts een brede bosweg in de richting van de duinen en zee. Deels is het voor Ha-MeR een nieuwe route en via schitterende bos-duinpaden is ons eindpunt  vanmorgen strandpaviljoen “Paal 17” waar we op dat moment vinden daar een koffie en een wijntje te hebben verdiend. Het valt op dat daar veel op surfgebied te doen is. Bij navraag horen we dat het nog minstens, mede doordat het vloed is (mulle zand), een

"Paal 17"

dik uur lopen is naar “Paal 12” en besluiten dit voornemen naar vanmiddag te verschuiven en dit met de auto te doen. We nemen dezelfde schitterende wandelroute terug en waar we bijna geen “hond” tegen komen. We lopen via het duinbos dit keer door richting de Koog/hotel. Als we aan de rechterkant bekende woningen zien staan stappen we die richting in en lopen dan via wat puzzel- en binnenwegen terug naar het hotel. Als we nog even gewacht hebben tot onze kamer is schoongemaakt laten we Fl. daar achter. M. rijdt naar “Den Hoorn” waar we gaan lunchen. Na eerst wat rond gekeken te hebben (het is klein en behalve een wat meer bekende “eettheater” niets te beleven is. We lopen naar het hotel waar we 15 jaar geleden samen met M&M (J. afwezig als marinier toen op curacao) de 50ste verjaardag hebben gevierd van H.. Daarna rijdt M. naar “Paal12” waar we  een neef (student) willen gaan ontmoeten die daar als vakantie-badbewaker functioneert. Als we daar parkeren ziet H. dat hij z´n autosleutel niet meer aan het koort aan z´n broek zit. We besluiten nadat we onze badmeester hebben gezien nog even terug te rijden naar de plaats waar deze voor de laatste keer is gebruikt. Zodra M. richting de lokatie oploopt door het mulle hete zand komt hij al naar buiten. Helaas kan hij niet even mee om een drankje te gaan drinken om reden ze net vandaag met een kleine bezetting zijn. Na even leuk met hem geproken te hebben rijden we eerst terug naar het plaatsje Den Hoorn naar de plek waar de auto heeft geparkeerd gestaan. “Wat een geluk” hij lag in de grasberm precies waar ik was uit- en ingestapt. We rijden terug naar ons hotel waar een kwispelende vierpoter ons staat op te wachten.

Donderdag 9 augustus 2012: Het is weer zonnig en maar een beetje fris als Fl. wordt uitgelaten. Zodra Fl. haar voer krijgt vertrekt Ha-MeR naar het ontbijt. Dat laatste ziet er weer erg uitnodigend uit waardoor de nijging is ook nu weer wat meer op het bordje te leggen dan behoefte is. Het is al druk bij en langs de tafels met de vele soorten broodjes/sneetjes, diverse natjes/zuivel/sappen/koffie/thee, gekookte/ gebakken eieren en enkele soorten hartig en zoetig beleg. Ook constateren we dat er hier en daar ook weer nieuwe gasten zijn. Onze morgenwandeling met Fl. gaat via de bossen, duinen, strandweg en dwars door het plaatje “de Koog”. Bij aankomst is gelukkig vandaag onze kamer al klaar (bed opgemaakt/schone handdoeken/gezogen) zodat we Fl. daar zonder dat ze gestoord wordt kunnen achterlaten.

Onze vervolgroute is met de auto naar het plaatsje “Cocksdorp” waar we bij aankomst erachter komen dat er markt is en er even geduld wordt gevraagd een parkeerplaatsje te vinden. De markt omvat slechts één straatje waar het aan beide zijden het is volgestouwt met krampjes (met veelal rommel) met hier en daar wat ruimte ertussen om de paar zaakjes erachter gelegen te kunnen bezoeken. Het is schitterend weer dus wat bescherming zoals een pet, zonnebril of -crème is geen overbodige luxe. De geuren van verse stroopwafels, oliebollen en patat doet de maag ons herinneren dat het inmiddels lunchtijd is. We zoeken hiervoor een restaurant (“Topido”) waar

we beide een Texels broodje met Texelse kaas met een glas koude Texelse karnemelk bestellen die overigens net zo smaakten thuis in L. of waar dan ook (ha,ha). Voordat H. bij hotel “Boschrand” aankomt wordt M. eerst nog afgezet aan de rand van “de Koog” omdat er nog, met name, naar een rode tas gekeken (gekocht?) moest worden. Ze zal de weg verder geheel te voet vervolgen. Echter zonder nieuwe tas (viel toch tegen) worden de verdere uurtjes tot aan het diner op het terras bij de kamer al zonnend doorgebracht. Ondet de gang naar het restaurant zeggen we elkaar dat het alweer onze “galgenmaal” is vanavond en dat het allemaal weer zo snel is geggaan en dat elke dag het weer HEERLIJK ,mede ook door het weer, is geweest. Na een smakelijk voorgerechtje en waar hierbij vooraf  is gevraagd wie de vegetarier aan tafel is, wordt bij het volgende gerecht door een andere bedienster voor beiden een schaal met “kippensoep” neergezet. Met enige verbazing is de vraag dan toch maar… of dat ook voor de vegetarier is. Oh en eh…, heeft u dat dan doorgeven, is het wedervraag. Met excuses wordt het bord met kippensoep meegenomen en wordt er even later een kom met “uiensoep” geserveerd. Het hoofdgerecht ziet er weer oudewets goed en smakelijk uit en dit keer wordt er ook gedacht aan de “bladeter” die aan tafel zit. H. denkt hardop… dat hij het de bediening het toch wel moeilijk maakt met z´n vegetarische wens naast het diabetes zijn, maar toch…Sorry TeXeL.

Vrijdag 10 augustus 2012: We willen een beetje op tijd ontbijten om nog voor ons vertrek in de buurt een flinke boswandeling te maken met Fl. Terwijl M. vooraf nog Fl. uitlaat maakt H. al aanvang met het inpakken van de koffer. Als we niet veel later aan het ontbijt zitten staat op de kamer alles klaar om zo in de auto te worden gezet onder waakzaam toezicht van Fl.. Bij terugkomst van de wandeling start H. de auto, rijdt voor het bordes op en stapt M. in na eerst bij de receptie te hebben afgerekend. Voordat we het eiland willen verlaten gaan we eerst via een bezoekje aan “Den Burg” naar het plaatsje “Oudeschild” rijden waar we in een ambianche van de haven, vertrekkende en aankomen schepen buiten heerlijk in het zonnetje een eenvoudige lunch gebruiken bij “`t Pakhuus”. We rijden op ons dooie gemakkie richting de pont waar we slechts een paar minuten hoeven te wachten mede doordat er om het half uur wordt gevaren wegens de weekenddrukte…

Het was een heerlijk weekje en jammer dat het allemaal weer zo snel voorbij is, een kilootje aangekomen en de wens van H. vegetarisch te eten krijgt zeker navolging…