Het is maar moeilijk ontwaken als op zaterdag 29  augustus 2009 de wekkerradio van HaMeR vroeger gaat dan gewoon. Bij het opentrekken van de gordijnen lijkt het weer buiten niet zo mooi te worden. Tijdens deze activiteiten binnenshuis is voor de logé A-M het teken ook uit de logeerkamer te komen en niet veel later is iedereen in huis bezig  zich op te maken voor een weekendtripje naar Texel. Vandaag t/m maandag zijn de Voorntjes uitgenodigd met hun directe aanhang om het veertigjarige huwelijk van Ha-MeR in Hotel Boschrand in de Koog op Texel mee te vieren. Na eerst wat dagelijkse beslommeringen zoals het uitlaten van Floor en een ontbijtje gaat A-M, Floor en HaMeR op weg. Het is even na kwart voor negen als eerst de TomTom wordt geïnstalleerd om daarna op weg te gaan. Dat eerste lukt niet erg want het blijkt dat het schijfje er niet meer goed inzit en nu nadat de route is geactiveerd deze tekens weer wegvalt en het systeem zich automatisch opnieuw opstart en daar is eerst even het wachten op. … ”Start nu maar, want ik weet de weg wel” zegt M. ietwat geërgerd van het wachten. “Oké, je zegt het maar hoe we moeten rijden’ is de reactie van H. of deze hem nog nooit gereden heeft en bijna een klein kwartiertje later zet de VWFox  vaart richting Den Helder. Nabij Amsterdam wordt zoals gebruikelijk eerst nog even wat file meegenomen en vervolgt de weg zich verder zonder problemen. Zwarte donkere wolken en wat pittige regenplensjes geven alvast een idee wat de groep straks te wachten staat, e.e.a. was reeds voorspeld door de weerkundigen. Net voor de veerpont naar Texel als M. in de aanslag staat contact op te nemen met de tweede auto waarmee de overige gasten komen gaat ineens haar eigen mobiele telefoon. Het zijn eerst genoemden die zojuist zijn gearriveerd op een parkeerplaats vlak naast de kassa van de veerpont. Bij aankomst is het opvallend stil waarvan  onze gasten gebruik maken en voor de korste weg kiezen, een paar verkeersregels negerend, en zich  een weg banen om zich snel achter HaMeR en bij de kassa te scharen. De even daarvoor aangekomen pont is dan al bezig zich te ontladen van alle verlaters van TeXel. In het onderdek, bij het uitstappen, is de eerste hartelijke begroeting van de groep bestaande uit zeven personen. Tijdens deze overvaart heerst er al een euforie aan plezier en bij allemaal heerst er al snel een goed gevoel, een gevoel van fijn, gezellig en … ook een gevoel van even alle sores achterlatend en van even een fris beginnetje. De weersomstandigheden zijn niet belangrijk nee… belangrijk is het samen zijn.

Bij aankomst in hotel Boschrand nabij de Koog moet even gewacht worden voordat de kamers kunnen worden betrokken.

Na een kopje koffie aldaar gaat de meute, deels lopend, deels met auto naar het dorp de Koog om daar te gaan lunchen.

In de serre van restaurant Quinty’s wordt gekozen. Aan één grote, te kleine, ronde tafel  vindt het gezelschap elkaar en wordt er naast dat er oude herinneringen worden opgehaald veel gelachen met name bij het doorgeven van elkanders bril (daarna  de gehoorapparaten,  de steunzolen en plaatjes/gebitten…. ,geintje, nee hoor zover ging het niet gelukkig). Bij het afrekenen wordt HaMeR verrast door de gasten met de mededeling dat tijdens hun verblijf hier op Texel niet wordt afgerekend door HaMeR. Teruggekomen in het hotel worden de sleutels overgedragen en trekt  een ieder zich even terug op de kamer. Er is vooraf een tijd en een locatie afgesproken om elkaar weer te ontmoeten en om daarna de rest van de tijd gezamenlijk door te brengen alvorens aan het diner in het hotel aan te gaan zitten. Er wordt voor het strand gekozen. Een deel verkiest het wandelpad en een deel de autoweg. Na even zoeken wordt de groep gehergroepeerd in een strandpaviljoen gelegen bovenop een duin aan het einde van de Badweg. Onder een ambiance van een zeer stevige wind vanuit zee, een goed afgerasterd terras en heel veel zon en tussen de vele zon- en zeegenieters wordt een serieuze en minder serieuze conversaties gehouden. Over en weer worden foto’s en video’s gemaakt door deze en gene dus wordt er achteraf vast veel naplezier verwacht. Met een loopje door het dorp de Koog wordt de voortgang later verder nog even voorgezet. Terwijl de dames winkelen zitten de mannen in een smaakvolle gelegenheid een drankje te drinken. De uitgaven van de dames valt vandaag mee en met genoegen wordt er dan ook richting het hotel gekozen waar over een klein uur een diner staat te wachten. Na het verzamelen gaat het gezelschap gezamenlijk het restaurant in om aan aan het diner te gaan zitten. Met het gevoel “er hangt iets in de lucht” door de opmerking dat alle aanwezigen op de hoogte zijn van HaMeR’s 40 jarige huwelijk en zijn uitgenodigd voor de receptie die na het diner zal gaan plaatsvinden. Na en overheerlijk en een voorbeeldig aangeboden diner wordt ineens HaMeR verrast met een bloemige corsage van de familie en een groot zilverkleurig bord met twee prachtig uitgevoerde enveloppen met foto’s en met euries. Onder veel plezier gaat het zevental als allerlaatste de eetzaal verruilen deze met de lounge. Ha-MeR is verrast en blij met alles en onder het genot van het vooral samenzijn ondersteunt door een natje worden naast vele oude koeien uit de sloot gehaald ook nog heel veel oude herinneringen opgehaald door de Voorntjes en tevens plannen voor morgen {zondag} gemaakt. Het wordt wel een latertje na een hele leuke en fijne dag.

Het is zondag 31 augustus 2009 als ons altijd vroege koppel M&M al zit  te wachten op de rest van de club die zich eindelijk aandient om aan het ontbijt te beginnen. Het eetrestaurant is dan al behoorlijk bezet. Er kan en wordt  uitgebreid ontbeten en direct daarna wordt aanvang gemaakt met de uitvoering van de plannen voor vandaag. Met twee auto’s wordt er eerst richting “de Sluyfter” gekozen.

De kern van de Slufter bestaat uit een brede duinvallei die middels een gat in de duinen in open verbinding staat met de Noordzee. Het zeewater loopt wanneer het hoogwater wordt door de kreken de Slufter in en wanneer het laagwater wordt via de kreken de Slufter uit. De grote Slufterkreek bij het strand, waardoor het water meestal in- en uitloopt, verplaatst zich door de jaren van het Zuiden naar het Noorden. Omdat deze kreek nu veel schade toebrengt aan de Noordelijk gelegen duinenrij werd omstreeks 20 mei 2004 begonnen met het maken van een nieuwe grote kreek aan de uiterste zuidkant van de Slufter. De oude grote kreek werd eind mei dichtgemaakt. Bij gemiddeld hoogwater staat er alleen in de kreken en de plassen water, bij extreem hoogwater staat het overgrote deel van de Slufter blank. De begroeiing bestaat voor het overgrote deel uit  zoutminnende vegetatie, die in juni overwegend paars kleurt vanwege de lamsoor en in oktober overwegend rood door de zeekraal. In de Slufter komen veel vogelsoorten broeden, foerageren en overtijen. De eidereend broedt er, de lepelaar foerageert er en diverse steltlopers overtijen er. Op de strandvlakte van de Slufter spoelen naast de schelpen uit de huidige zeefauna ook heel veel fossiele schelpen aan die afkomstig zijn uit het Eemien, de warme periode voor de laatste ijstijd. Naast deze duinvallei bestaat de Slufter ook uit twee lange duinenruggen die de vallei aan de noordwestkant scheiden van de Noordzee. Dit gebied heet de Lange Dam. Tussen deze twee duinruggen in bevindt zich een zoete natte vallei met veel orchideeën. (Bron: Wikipedia)

Dan wordt voor de meesten het snakken naar het eerste kopje koffie en via een kinderspeeltuintje, die voor twee deelneemsters jeugdherinneringen oproepen, wordt er met z’n allen een plaatsje gezocht op het terras bij het naastgelegen  Café-restaurant De Slufter. De zon probeert zich intussen door wat dreigende wolken te prikken wat mede door een stevige bries steeds beter lukt. Bij het opnemen van de bestelling kijkt een ieder plots verbaasd naar de ober die ineens met gefronsende wenkbrauwen kijkt naar het langsflitsende hond die zich rap richting bar begeeft en ook de rest weet even niet wat ze zien. Het blijkt Floor te zijn die ontsnapt is uit haar autoriem. Vervolgens wordt er naar de Vuurtoren gereden waar gestopt wordt om van het uitzicht, de zeewind en het zonnetje te genieten.

De vuurtoren van Texel staat op een bijzondere plaats. Nergens anders in Nederland kun je de zon boven zee zien opkomen en boven zee zien ondergaan. Als je van de vuurtoren pal naar het noorden gaat heb je tot aan de Noordpool alleen maar zee! In de vuurtoren is een presentatie over waarom de toren werd gebouwd en hoe deze in de afgelopen ruim 100 jaar heeft gewerkt. Ook is te zien dat de toren in de oorlog zwaar werd beschadigd vanwege de in opstand geraakte Georgische krijgsgevangenen. Rond de oude, kapotte toren werd na de oorlog een nieuwe mantel gebouwd. Op de vierde verdieping is het mogelijk om tussen de twee muren rond te lopen. De duinen rondom de vuurtoren zijn vroeger veel breder geweest. Vanaf de aanleg van de Afsluitdijk in 1932 zijn hier kilometers duin in zee verdwenen. Om verdere erosie tegen te gaan heeft men in 1994 een dam in zee aangelegd bij paal 30. Vanaf de vuurtoren is deze 550 meter lange dam, met de brede stukken strand aan weerszijden, goed te zien. Meerdere waddeneilanden zijn bij helder weer goed te zien. Het nabij gelegen Vlieland is zelfs bij minder helder weer zichtbaar. Als je geluk hebt is de vuurtoren van Terschelling, de Brandaris, waarneembaar. En van het eiland Texel krijg je een betoverende blik. Een beklimming van de vuurtoren hoort bij elk bezoek aan Texel. Je zult het zelf ervaren: elke keer is het een andere ervaring. (Bron: www.vuurtorentexel.nl).

Voor het nuttigen van de lunch wordt het mooie havenplaatsje Oudeschild gekozen die via Cocksdorp, Eierland en de Waal, een rit van  21,1 km, wordt bereikt. Eerst wordt er een kijkje genomen in en rondom de haven zelf.

Op de benedenverdieping van het pas gerenoveerde historische pakhuis, direct aan de havenkade, is al meer dan vijfendertig jaar visrestaurant ’t Pakhuus gevestigd: dè plek op het eiland om verse vis te eten en is het de locatie die gekozen wordt om te lunchen.

Na een samenzijn van sfeer, genieten, gezelligheid en lekker gekeuvel gaat de stoet terug naar het hotel waar de rest van de middag het karakter heeft van een vrije namiddag cq een middag van een eigen invulling , zoals “even lekker rusten”, “zwemmen in de zee (haha)” of “winkelen in de Koog”. Als een ieder daarmee op zijn eigen manier klaar is, is het alweer tijd voor het diner. Vanaf het verzamelpunt cq de receptie zoekt elk dan weer een andere zitplaats echter wel aan dezelfde tafel. Het is als vanouds weer een culinaire topprestatie met een aardige variatie wat ten tafel wordt gebracht, wat niet veel later door allen wordt beaamd. Wederom  is de club Voorn weer als laatste in het restaurant als dan ineens in het gehele restaurant het licht uitgaat en een deel van het personeel zingend vanuit de keuken binnenkomt met “lang zullen ze leven” met in de handen een speciaal nagerecht voorzien van een brandende sterrretjes voor het bruidspaar HaMeR. Het is een bijzondere attente en leuke geste door het Hotel waar Ha-MeR en de rest niet op hadden gerekend. In de lounge/zit-huiskamer is het weer uitbuiken en lachen geblazen door alle opmerkingen en verhalen waaraan elke deelnemer haar of zijn bijdrage levert. Ook deze dag was er weer eentje om aan terug te denken.

Na het laatste uitgebreid ontbijt aldaar op maandag 31 augustus 2009 en het inladen van de auto’s wordt onder zonnige omstandigheden de route naar het plaatsje Den Burg aangevangen waar omstreeks half tien wordt aangekomen.  Afgesproken is met de pont van 12:00 uur over te varen. Intussen gaan de dames winkelen en de heren rechtstreeks naar het afgesproken trefpunt bakkerij, “Timmers Tearoom” .

Den Burg is de centrumplaats waar het gemeentebestuur en allerlei belangrijke instellingen zetelen. Er is een uitgebreid winkelbestand en elke maandagochtend is er een gezellige markt in het centrum. In Den Burg vindt u bijv. het VVV-kantoor en een scholengemeenschap voor vmbo, havo en vwo. In een van de oudste huizen van Den Burg is de Oudheidkamer gevestigd. (Bron:vvv.texel.net)

Omdat alles sneller verloopt kan er zelfs de boot eerder, om 11:30 uur i.p.v. 12:00 uur, worden genomen wat ten goede komt van de tijd die nog nodig is om in het plaatsje Schoorl  aan te doen om ook daar oude herinneringen op te doen en te lunchen. Schoorl is bij uitstek de plek waar de liefhebber van rust en natuur zich thuis voelt. Het Nationaal Park de ‘Schoorlse duinen’ is het breedste en meest gevarieerde natuurgebied langs de Nederlandse kust. Mooie wandelroutes en fietspaden die slingeren tussen duinen en polderlandschap, en een strandopgang (Schoorl aan Zee) waar geen auto’s kunnen komen. Ook voor de kinderen is er genoeg te doen met het hoogste klimduin van Nederland en veel speciale activiteiten van de boswachterij in Schoorl. (Bron: VVV.Schoorl)

Het is even zoeken, maar als dan toch het vakantiehuisje wordt gevonden waar de Voorntjes 56 jaar geleden diverse keren hun vakantie vierden als klein meisje en twee kleine jochies  (de jongste meisje was in de maak) lijkt er toch voor sommige een wereld te openen.

Vooraan (als indiaan) H. en M. en oma Lamme, de rest ? ...

Het is het middelste  van drie aan elkaar gebouwde huisjes en het blijkt ook een ander huisnummer te hebben. Van de huidige bewoonster, die  nieuwsgierig is geworden door alle kijkers voor de deur, laat weten dat het complex nog de enige drie op een rij huisjes zijn in Schoorl en onder monumentenbeheer staat intussen. Het valt eerst niet mee om veel herinneringen naar boven te halen maar als steeds elkaar wordt aangevuld  komt er alsmaar meer naar boven. Dan wordt het tijd om aan de afsluiting te gaan denken waarvoor als locatie  aan restaurant ’t Klimduin bij de klimduin

wordt gedacht waar tevens zal worden geluncht. In verband met de

duinbranden dit weekend is de klimduin zelf gesloten voor

bekimming maar de herinnering eraan is er niet minder om want de duin lijkt nog steeds, en dat is  opmerkelijk, dezelfde als vroeger. Als het ongeveer 14:00 uur is, is het moeilijk om er een eind aan te maken maar er staan voor sommige deelgenoten nog afspraken voor deze dag. Bij de parkeerplaats wordt innig afscheid genomen en allen is het erover eens dat een dergelijk gebeuren in stand moet worden gehouden. Via Overvecht-Utrecht rijdt HaMeR en Floor met voldoening terug naar L.

Mensen lief, wat was het heerlijk, HaMeR heeft genoten hebben ervan genoten en zijn echt verrast en mede hierdoor samen nog gelukkiger geworden waarvoor HaMeR de deelnemers ook langs deze weg heel hartelijk fijn voor wil bedanken. Hieronder nog wat indrukken …