Of het allemaal niets kost. Ha-MeR is alweer op reis en dit keer geheel op eigen rekening,ha,ha. Als alle familie en aan beide kanten de buren zijn ingelicht over onze tijdelijke aanwezigheid wordt even voor vertrek “het alarmsysteem” en alle “webcams” geactiveerd…

Marc, 42 jaar

ZONDAG ……….. Om 11:00 worden Ha-MeR eerst verwacht bij hun oudste zoon die een week geleden alweer 42 jaar is geworden en deze vandaag samen met z´n gezin en alleen met familie wordt gevierd. Dit is dan ook de reden dat om 14:00 uur “de FOX” wordt gestart voor een rit naar Den Helder waar het Marsdiep in de Waddenzee zal worden overgestoken naar TeXeL met behulp van één van meerdere dienstdoende veerponten. Eenmaal op het eiland TeXeL   (Met een oppervlakte van 162 vierkante kilometer is Texel het grootste Nederlandse waddeneiland en “Wad’n eiland!”) aangekomen zullen in de hotel “Opduin” en

daarna hotel “Boschrand” in “de Koog” worden overnacht. Beide hotels waar ook Fl. heel welkom is. We gaan het allemaal beleven. Bij de voorpret hierbij wordt een onlangs verdwenen Boeddha-beeldje teruggevonden in een tasje uit één van de twee meeneem koffertjes. Hopenlijk brengt deze ons alsnog nog meer geluk. Ook is het spannend hoe de weersomstandigheden zich gaan gedragen gezien het feit dat enkele dagen ervoor de sneeuw nog met bakken uit de hemel is gevallen waardoor Ha-MeR zelfs nog een visite naar Vianen hebben moeten annuleren. In veel gevallen lijkt het erop, dat Ha-MeR het samen verdienen en het dan ook heel vaak treffen met het weer. Een inmiddels bekend geluid klinkt ook nu weer bij het voor-inpakken zoals “één klein koffertjes is genoeg” en “we nemen dit en dat dit keer niet mee en dat laten we nu thuis”. Ook ditmaal is er geen ontkomen aan dat de laadklep met een smak en enige extra druk moet worden dichtgegooid. Nadat eerst Fl. is uitgelaten, iedereen op z´n gemak zit en alle hulpmiddelen zoals de navigator zijn geinstalleerd wordt het verhikkel even over 14:00 uur gestart. Als bij L. de A28 richting Amsterdan is opgereden staat aan de overzijde één stilstaande file richting Utrecht door wegwerkzaamheden. Op onze rijbaan rijdt het allemaal wel door gelukkig maar het is wel druk en dat blijft zo tot voorbij Purmerend. Eenmaal dat punt gepasseerd wordt het merkbaar veel stiller op de weg. Ongeveer een 30km voor de afrit den Oever mag dan ook 130 km p.u. i.pv. 120 worden gereden. De gehele weg is het bewolkt en droog. Om 15:45 uur wordt de wagen m.u.v. enkele Texelaars, die in een “eigen” rijbaan staan, staat HaMeR als ” eerste” voor de slagboom van de veerboot geparkeerd. Op een knipperend halogeenlichtbord is te lezen in drie talen dat de eerst volgende overvaart (pas) om 16:30 uur is. Om even over 17:00 uur rijdt de FOX nu als “laatste” auto de veerboot af nadat we er even uit zijn geweest voor een sanitaire stop en het sturen van een app-je naar de kinderen over de gang van zaken. Bij aankomst van hotel “Opduin” voelt onze FOX zich een klein, bijna lullig, autootje tussen alle andere tientallen aanwezige bolides. Vriendelijk en handschuddend is de ontvangst aan een ruimtelijk receptie. Als onze ontbrekende gegevens zijn ingevoerd (o.a. het kenteken van de auto) worden na veel mondelinge informatie, een electronisch pasje en enkele folders over TeXel overhandigd. Eerst willen we onze kamer mer nummer “114” zien alvorens onze koffers op te halen en stevenen daarvoor eerst naar de lift om op de eerste etage te komen. De eerste indrukken zijn overweldigend middels het constateren van een met schelpen motieven vloerdebekking, ruime bedden tegen een modern gemaleerd gestoffeerde achterkant, twee kleuren-banden behang, tv, internet (wifi), elec. waterkoker, elec. koffie app., een wit teakhouten hang-legkast met schuifdeuren, open opbergkast met 13 vierkante 30×30 opbergvakjes tegen een wand, glanzend witte normale grote badkamer met modern sanitair, bad en aparte douche en a.d. wand een uitklapbare strijkplank + bout. Het uitzicht bestaat uit het kijken via een serredakje van het resataurant beneden, op bossen en duinen. Twee zitkuipjes op rolletjes en een rond tafeltje staat er als kamermeubilair. Voor Fl. ligt er een groot hondenkussen, een voeder/waterbak en een dikke kluif klaar. Als er genoeg is uitgepakt en neergezet cq we ons gesatteld voelen wordt het plan opgevat samen met Fl. een stukje te gaan lopen en onderweg ergens te gaan dineren in het centrum van de Koog hier slechts zo´n 300 meter vandaan. Omdat er goede ervaring is opgedaan de vorige keer bij het familie-restaurant “Vogelhuis Oranjerie” wordt dat de keus voor vanavond. Het is er gezellig en sfeervol. Het rondkijken leert ons dat het voor de helft bezet is. De dame die ons gaat bedienen komt Ha-MeR bekend voor en vertelt ons bij navraag dat ze daar vast werkzaam is en dat het restaurant vandaag slechts weer pas 3 dagen en vanaf volgende week tijdelijk weer gesloten wordt voordat de lente begint. M. bestelt een schnitzel die met frites, gebakken aardappelen, een bakje groente en een bakje salade wordt geserveerd met daarnaast een glaasje port en H. een vegetarische groentetaart (foto) met een “duvel” (biertje). Er wordt heerlijk gegeten en nemen er alle tijd voor. Voldaan en ook een beetje moe keren we terug naar de hotelkamer waar het heerlijk warm is en de aanwezige wand- en staande lampjes het heel gezellig wordt gemaakt. Enige moeheid en slaap overmand zich over het stel waarna niet veel later m.u.v. HaMeR´s nachtlampje alle lichten worden gedoofd.

MAANDAG …. wordt om half negen opgestaan na een hele fijne nachtrust. Terwijl M. Fl. uitlaat doet H. zijn laatste persoonlijke behandeling om direct na terugkomst Fl. in de hotelkamer achter te laten om samen beneden te gaan ontbijten. Ondanks al een hoop drukte en bezette tafeletjes langs de raamkant met uitzicht op een ruim met hardhouten gemeubileerd terras, bos en duinen vinden Ha-MeR toch nog een gedekt tafeltje voor twee personen. Het aanbod van geneugten is ruimschoots te noemen waarbij drie personen incl. een kok hun diensten professioneel en beleefd aanbieden. Koffie/thee wordt gesereveerd in een kannetje en op tafel gezet. Tussendoor wordt een eventueel aanwezig vuil bordje heel snel weggehaald. We voelen ons “happy en rijk” en dit mooie alles lonkt dan altijd naar meer nuttigen dan doen gebruikelijk. Aan tafel worden de voorlopige plannen van vandaag be- en afgesproken. M. zal nu eerst naar Den Burg gaan met de auto om de wekelijkse markt te bezoeken en zeker om haar vaste “wol-winkeltje” een bezoek te brengen. Via de receptie wordt een parkeer-vignet op rekening aangeschaft die ze voor haar vertrek aan de binnenzijde van de auto zal plakken nadat eerst het vorige vignet eraf is gehaald. Fl. en H. gaan vanmorgen een duinwandeling maken en via het centrum van de Koog teruggekeerd. Onder een geheel bewokte hemel wemelt het onderweg het van hazen en konijnen, vogels in alle kleuren en maten, schitterend en genieten. Fl. heeft geen ogen genoeg en wordt er soms helemaal wild van. De paar mensen die we tegenkomen of in de verte zien zijn bijna allemaal hondenbezitters. Bij terugkomst op de hotelkamer wordt een vervolg gemaakt met HaMeR´s weblog. Als M. na een aantal uren ook terug is gaat het trio gebruik maken beneden in het restaurant van onze ontvangen tegoedbonnen en wordt er genoten van koffie met appelgebak. Bij het uitlaten van Fl. ziet M. bij lederenzaak “`t Mandje” een pet voor H. die dan ook wordt aangeschaft, staat leuke bij je broek is haar motivatie (dus niet bij mijn gezicht,ha,ha). Terug op de kamer gaat M. gebruik maken van het zwembad, sauna en alle en uitgebreide sportfaciliteiten terwijl Fl. en H. ondertussen een middagdutje op bed gaan doen. Eerder dan verwacht komt M. alweer met rode blossen op haar wangen en geheel voldaan terug. Wel klaagt ze over wat rugpuin en denkt dat het door het zwemmen komt. Omdat ze ook alsmaar last/pijn heeft van haar lies bij het opstaan uit een stoel vraagt H. of het misschien een goed idee is dat ze mede ook als herinnering van dit prettig verblijf een TeXeLse wandelstok koopt. Er wordt gegrinnikt als een boerin met kiespijn maar H. moet zelf er héél hartelijk om lachen en ziet het zelfs voor zich. Het is tijd voor het avondmaal. Dit keer gaat de voorkeur uit naar een diner in de “brasserie” van het hotel met vooraf in het café gebruikmakend van 

HaMeR´s tweede en laatste gebruikersbon die bestaat uit een glaasje met belletjes. Gezeten dichtbij een openhaard, die lekker brandt in een kwart gevulde café, proosten we op elkaars geluk. Het is een kwart na zessen en aansluitend en tevens naastliggend wordt gebruik gemaakt van de “brasserie” waar voor vanavond twee zetels zijn gereserveerd voor HaMeR. Reservering blijkt dan ineens heel belangrijk want HaMeR mag niet gaan zitten waar deze het wel aardig lijkt te vinden, nee… dat hadden we eerder moeten bedenken, haha. De aantrekkelijk ogende glazen serre is reeds inmiddels helemaal gereserveerd. Vanaf een vooraf-gedrukte lijst kan nog slechts een beperkte keuze worden aangeboden. Eenmaal gezeten wordt er eerst voor een rood wijntje gekozen waarna er ondertussen kan worden gezocht in een menukaart met ruime keuze. M. kiest dit keer voor vlees met alles erop en eraan (foto links) en H. voor één van de drie aangeboden vegetarische menugerechten (foto rechts) en beide zonder voorgerecht. Het is goed eten in een sfeervolle ambianche rondom en mede goede en attente bediening, maar moeten toch wel, naar HaMeR´s maatstaven, wat te lang wachten op het hoofdgerecht. Door het wachten hierop komen er dan toch ideeen op alszijnde “zij komen later en zitten toch aan het hoofdgerecht”. Toch verlaat HaMeR voldaan en volgedaan de brasserie om zich terug te trekken op de hotelkamer. Direkt begint dan “GTST” en H. gaat dan ook direkt met Fl. op stap voor haar en zijn laatste loopje van vandaag. Verblijvend geografisch in een ander gebied of niet, de avond wordt ook dan gevuld met tv kijken en met “wordfeud” maar ook dan ook weer rondom 23:00 uur, kruipt HaMeR toch onder de wol.

DINSDAG… Na een goede nachtrust is het een genoegen weer de gordijnen open te trekken. Dan zien we één grijze wolkendek maar is het wel droog. We gaan eerst samen Fl. uitlaten en genieten al vroeg van de frisse buitenlucht met al zijn heerlijkheden zoals de ochtend geuren, grazende en hupelende konijnen en het geruis van een kalme zee. In het restaurant in een vorm van de letter “L” vinden we weer in het voorste gedeelte een tafeltje aan de raamkant met directe uitzicht op een helend duin waarin een natuurlijk voetpad naar het bovenste deel loopt. Het is wederom moeilijk om de juiste keuze te maken bij zoveel lekkernijen. Dan ontdekt H. dat de buren aan de champagne zitten aan het ontbijt. Dat wil hij ook wel en M. wijst hem waar hij die kan halen. Wie had dat gedacht vandaag aan een champagne-ontbijt? Vol en vooral volgedaan komen we terug op nr. 114 waar Fl. ons belangstellend komt verwelkomen. Omdat het onze laatste ochtend is in hotel Opduin worden eerst de laatste dingen in de koffers en tassen gepakt en daarna nog even gezeten om te kijken naar “Koffietijd” onder het genot van heel toepasselijk “een kopje koffie”. Het is even na elven als een trolly vol met bagage zich meldt bij de receptie om de laatste kosten af te rekenen en om dit even later allemaal weer in de achterbak van de Fox te laden en het een paar straten verder het allemaal weer eruit te halen om te worden gelost in één van de kamers van hotel “Boschrand”. Omdat we weten dat er pas kan worden ingecheckt v.a. drie uur n.m. vermoeden we dat het nu wel vroeger kan omdat het niet druk, bijna stil, is op TeXeL. Ons vermoeden komt uit want om kwart voor twaalf bewonderen we al onze nieuwe kamer met nummer 20. Deze is ook nieuw omdat deze gehele ruimte is gerenoveerd inc. de badkamer. Er staan twee geheel nieuwe moderne witte stoelkuipjes aan een wandmeubilair gemaakt van wat lijkt op schraal bouwvalhout en die wit is vernist. Openslaande kastdeuren i.p.v de vorige keren schuifdeuren. Nieuwe bruin gemaleerde vloerbedekking, effen bruine beddensprei en effen in diverse kleuren sierkussentjes. De badkamer is ook geheel vernieuwd en voorzien van moderne snufjes (twee douchekoppen+vloerverwarming) en een vierkante wastafel maar weinig plankjes/plekjes om badkamerdingetjes kwijt te kunnen. Iemand die zich met het milieu zal bezig houden zal opvallen dat alleen gloeilampen worden gebruikt i.p.v. spaarlampen en dat op de spoelbak van het toilet een besparingsknop wordt gemist. Als we klaar zijn voor de tweede maal deze week met uitpakken van koffers en tasjes en alles op z´n plaats hebben gezet wordt een wandeling die via het vorige hotel loopt om nog even een ingevulde waarderingsformulier af te geven badweg van richting de Koog ingezet. Het begint dan dunne motregen te miezeren en besluiten ons wandelplan in te korten. Als M. onderweg bijna souveniers- en kledingzaakjes heeft bekeken besluiten we te lunchen gaan bij restaurant “”Quinty” in de Koog. Het is er aardig bezet en lekker warm en een tafeltje met uitzicht op de straat wordt aan de raamzijde gevonden. Beide bestellen als lunch 2 bruine boterhammen met stukjes gebakken kip, champignons, een pittige saus besteld met garnituur. We rekken deze smakelijke vermaak bewust omdat het er nog niet naar uitziet dat het buiten beter wordt. Bij terugkomst op de kamer besluit M. naar “Den Burg” te gaan met de hoop daar nog even een cursusje bij de “De Witte Engel” te gaan doen om een “hartevogels” (foto links) te gaan maken. Fl. en H.blijven op de kamer voor een tukkie en wat werken aan de weblog. Heel enthousiast komt na een paar uur weer thuis om haar handwerk te laten zien. Het loopt dan inmiddels weer tegen zessen en omdat in dit hotel de gasten tussen zes uur en kwart voor zeven voor het diner worden verwacht gaan we ons nu daar maar op richten. Welgeteld komen er slecht 16 gasten om van een voortreffelijk diner te gaan genieten. Ook dit keer heeft H. het de kok het extra moeilijk gemaakt door bij aankomst aan te geven dat hij diabetes is en daarnaast ook een visvrije vegetarier is. Geen enkel probleem was de reactie. Dat laatste is ook op een fantastische en lekkere manier gerserveerd op één missertje (toetje van ijs, bonbon en slagroom) na. Als dit is aangegeven wordt het in een rap tempo heerlijke vruchten geserveerd en zie op welke manier (foto rechts). Mensen wat heeft Ha-MeR daar weer heerlijk gegeten en was het wederom mooi weer gepresenteerd. Daarna wordt Fl. opgehaald door H. voor haar en zijn laatste ronde van vandaag en M. ondertussen GTST gaat kijken om ons daarna te verenigen in het restaurant met een kopje koffie. Omdat er verder geen programma voor M. op tv is vanavond wordt op voorkeur van H. vanavond gekeken naar de voetbal (Arsenal><Bayern M. 1-3). Nadat er nog even naar “Paul en Witteman” is gekeken is het wel welletjes voor vanavond en worden na weer een heerlijke dag de ge(oog)lederen gesloten…

WOENSDAG…. Ha-MeR heeft goed geslapen. Het is even over achten als de overgordijnen worden opengestrokken. Volgens de berichten zal er vandaag meer zon zijn maar alleen is nog maar één dikke grijze hemeldek te zien. Na het douchen gaat HaMeR samen Fl. uitlaten en wordt voor het ontbijt nog eerst even een flinke ronde gemaakt en zien dan ook nu weer dingen die onsinziens inmddels weer verandert zijn waarvan het meeste in positieve zin. Door het nu hierdoor wat later is geworden zijn HaMeR bij het ontbijt ook één van de laatsten. Aan de presentatie van het buffetontbijt is hiervan helemaal niets te merken. We eten nog heerlijk en uitgebreid ons ontbijtje. Daarna trekken we er met z´n drieen erop uit om met de auto naar “Den Burg” te gaan. M. wil weer haar wol- en stoffen-winkeltje bezoeken mede omdat onze schoondochter naar een stofje heeft gevraagd met een speciaal motiefje waarvan inmiddels e.e.a. met plaatjes en al is doorgestuurd. Na een poosje door het winkelstraatje te hebben gelopen wordt besloten bij coffeeroom “Bi-Janti” een kopje koffie te gaan drinken. Dat wordt tot verbazing van M. met appelgebak omdat ze daar ook gebak verkopen voor diabeten. Omdat dit laatste uit de vriezer komt moet het eerst even in de oven/magnetron. Dit duurt langer dan verwacht en worden er tussendoor wat ochtendkranten en een weekblad gelezen. Als ineens de koffie en het gebak wordt aangeboden wordt snel alle lektuur opzij gelegd. Niet veel later ontstaat  er dan ineens wat paniek bij HaMeR omdat dan blijkt dat betreffende krant op een waxinelichtje is geschoven en hierdoor vlam heeft gevat. Omdat het slechts een hoekje (zie foto) betreft is het snel door H. geblust kunnen worden, zeg maar “door kordaat optreden, ha,ha”. De koffie met ieder het gekozen “gebak” smaakte er niet minder om. Omdat M. aan de overkant de “Action” in wil duiken, wil H. ondertussen op internet met een tweede kopje koffie. Voor dat  eerste blijkt dit bedrijf geen intresse te hebben en besluit ook H. met M. mee naar buiten te gaan en dan liever buiten dan maar even op haar te wachten. Geluk voor H. is dat “Action” op dat moment niet in voorraad heeft waarvoor M. naar binnen is gegaan. Maar dat geluk is maar voor korte duur voor H. want een 30 meter verder komt M. bij HAAR “wol en lappen winkeltje” aan en verlaat H. met de woorden “ik ga “E V E N” naar binnen om te kijken of…..”. Enfin als M. een hele lange tijd later weer naar buiten komt en haar enthousiastme wil laten blijken laat H. snel weten naar het hotel te willen omdat hij staat …maar mede ook Fl. zit te rillen van de kou. Bij terugkomst in een weer strakke kamer wordt besloten van de lunchresten (restje crackers-old A.dam kaas) af te komen door het te gaan nuttigen. Hierna staat een fikse wandeling op de planning door bos, duinen en strand. Een ijzig windje zorgt ervoor dat behalve de wangen rood gekleurd raken ook vingers niet genoeg bescherming hebben van de aanwezige handschoenen en dat de planning voor de helft wordt aangepast. Alle facetten worden toch nog in een dik anderhalf uur bewandeld alleen wat ingekort. Onderweg wordt besloten naar het restaurant van ons hotel te gaan om aldaar ondersteund door wat geneugten (Juttertje/Duvel-openhaart op gas-nootje) ons verder te gaan vermaken. Tijdens ons loopje terug lopen we ook nog uit nieuwgierigheid langs de bungalow van “Ina en Klaas van de Werf”. Een boerenfamilie waar M. 63 jaar geleden voor de eerste keer haar vakantie met haar ouders en haar oudere zussen en broer vierde jaar en een vervolg van 25 jaar achtereen heeft gehad. Toen ze ons zagen vanuit hun aangebouwde serre zwaaide ze vrolijk naar ons maar omdat ze al tegen de negentig lopen vragen HaMeR zich wel af of ze ons wel herkent hebben. M. wilde er niet even aankloppen. Tegen 18:00 uur wordt er teruggekeerd op de kamer voor de opmaak van het diner. Er waren wat nieuwe gasten bijgekomen en evenzoveel weer weggegaan aan de mooi bedekte tafels te zien. Er wordt begonnen met “kisch-taartje” eentje met hamstukjes en de ander met groente (vegetarisch), dan wordt er een heldere groentesoep in een zilveren kom op tafel gezet met twee diepe borden, het hoofdgerecht bestaat voor de één uit twee gefrituurde vismoten en voor de vegetarier een schaal met gebakken champgnons en voor beide enkele schaaltjes groente-jus-eigengemaakte pasta-sla. Het diner wordt afgesloten met een schaaltje iets opgeklopt met slagroom en een schaaltje leuk opgemaakt met diverse fruitstukjes. Al met al was het het weer heerlijk, gastvrij en met gevoelens als “Koning Te Rijk”. Tijdens het uitlaten van Fl. zit M. op de kamer naar “GTST” te kijken waarna met z´n drieen een kopje koffie wordt gedronken  in het restaurant en M. vandaag met een borreltje onder de noemer “een Juttertje”. Net als de voetbal op tv is begonnen komen we weer terug op de kamer die gezellig wordt gemaakt door het aansteken van wat waxinelichtjes en door de stoelkauipjes wat te formeren. Eerder dan verwacht wordt HaMeR afgerekend met de gedane dingen van de dag en vallen we als een blok in slaap…

DONDERDAG…… HaMeR heeft weer lekker geslapen en bij het opentrekken van de lichtdichte lange overgordijnen is als eerste het zonnetje te zien tussen en naast enkele stevige grijze wolken. M. gaat vanmorgen alleen Fl. uitlaten terwijl H. zich opknapt voor het komende ontbijt. Omdat we iets vroeger zijn dan gisteren zijn we nu niet de enigen cq dit keer de laatsten. Zo horen we Duitse gasten  opmerkingen maken over het gebruik van de (nieuwe) douche en dit overbrengen aan de dienstdoende helpster. Een aantal (?) kamers zijn helemaal opgeknapt en eerlijk gezegd ook HaMeR ervaart dat niet alle veranderingen ook verbeteringen zijn, daaronder vallen ook wat kinderziektes (stroom badkamer/bedlampknopjes heel klein en hoog). Het prima ontbijt wordt afgesloten met een kopje koffie. Op de kamer staat Fl. weer met haar staart heen en weer te schudden en vraagt haar aandacht door tegen ons aan te springen. Het plan van vandaag wordt geactiveerd en dat begint met het kijken naar “koffietijd”. Als dat bijna is afgelopen is het inpakken en wegwezen. De rit gaat naar “de Slufter”. Tijdens de wandeling zorgt een ijzige wind er al snel voor dat bij M. de tranen over haar inmiddels blossende wangen rollen. We lopen richting zee met hier en daar wat medewadlopers. Als eenmaal de kou het gehele lichaam lijkt te gaan overmeesteren wordt rechtsomkeer gemaakt. Deze weg loopt rechtstreeks naar café “de Slufter” …(Café-Restaurant ‘De Slufter’ gelegen aan het gelijknamige natuurgebied bestaat al sinds ongeveer 1936. Huidige eigenaar is Henk van der Star, die het bedrijf overnam van Kees van der Werff in 1977. In die jaren is het restaurant uitgegroeid tot een restaurant waar je lekker kunt genieten van een kopje koffie na de  wandeling of  ’s avonds lekker kunt eten. De menukaart is met zorg samengesteld en biedt naast een ruime sortering heerlijke pannenkoeken ook diverse vleesgerechten en visgerechten, zoals echt Texels lamsvlees, tournedos, slibtong en kabeljauw. Ook voor de kleintjes is Café-restaurant ‘De Slufter’ een prima plek om te komen, aangezien het restaurant voorzien is van een leuk speeltuintje. Er is ook volop parkeergelegenheid en in het pand is een invalidentoilet aanwezig) …waar de zaakjes opgewarmd worden en genoten wordt van een heerlijk kopje koffie. Het is een schitterende en enige plek voor een horeca-ondernemer en is er altijd volk. Daarna vervolgt de reis zich naar het plaatsje “Oude Schild” en daarvoor wordt even de “TomTom” erbij gehaald, die de HaMeR de komende 13,5 km zal aansturen. Deze leidt ons in een gebied waarvan we weten dat het bestaat maar zijn er nog nooit geweest en waarvan we alleen maar van kunnen genieten. Ook in het vissershaventje is er weinig activiteit. Vanaf restaurant “Havenzicht” kan het hele havengebied ruimschoots worden overzien en gaan we daar ons volgende verzetje doen. H. blijft achter als M. nog even wil gaan rondkijken want er is ook een schapenwol-winkeltje in de buurt. Om M. min of MEER te dwingen dat ze de tijd niet vergeet, wordt al voor vertrek de lunch (scholletje/patat en broodje gezond) besteld met het verzoek deze beslist om kwart voor twee op te dienen. Grote ogen zet H. op als M. eerder terug is dan de lunch is opgediend, ha,ha. Er wordt weer heerlijk gepeuzeld en een klein uurtje verder besluiten we richting “de Koog” rijden. Voor het hotel aangekomen besluit M. gelijk door te lopen naar het “Koger-centrum” om alvorens de sauna induikt nog EVEN daar rond te kijken/kopen. Fl. en H. vinden hun plezier in de hotelkamer waar ze beide vooral dat plekje aantrekkelijk vinden waar je even languit kan gaan liggen. Het 16:00 uur dat M. beladen met een volle tas met allerlei (5st waarvan 1 kado) kledingkoopjes (?=€60=fl.132,00, ha,ha). Ze is er heel blij mee en dat is het voornaamste. Ook heeft ze folders meegekregen en informatie ingewonnen voor een eventueel verblijf aan de overkant hotel “Tatenhove” en ziet HaMeR daar al zitten tijdens een “Kerst-arrangement”, ja, ja. Ook meldt ze dat er wat lichte sneeuwt valt maar eigenlijk ook helemaal niets voorsteld. Via de hotelier alhier hoort M. dat ze gelijk gebruik kan maken van de sauna waar ze om half vijf naartoe gaat. Als tegen half het restaurant wordt binnen gewandeld valt het gelijk op dat het een stuk drukker is geworden, welgeteld 34 personen aan 18 tafeltjes.  Hiervoor is dan voor even wat extra hulpkracht ingezet in de persoon van de één van de eigenaressen. Het diner is ook vanavond weer geweldig t.w. gevarieerd, goed en mooi verzorgd en heel smakelijk. Ook vanavond wordt rekening gehouden met H. (diabetes+vegetarisch). Er staat een koude wind, het is min 1 graden, als Fl. nog een keertje wordt uitgelaten en valt het heerlijke kopje koffie daarna precies op z´n plaats. M. neemt vandaag als afscheid warme chocolademelk met slagroom en een borreltje met dit keer onder de noemer “een stropertje”. Even voor negenen verlaten we het verblijfrestauant en H. heb nog net NIET M. naar de kamer hoeven te dragen, ha, ha.  M. wil “de Mol” en “Het Zesde Zintuig” zien dus kan H. niet anders de koptelefoon pakken als deze de voetbal (Steaua Boekarest-Ajax) via de radio wil volgen en door de tweets te volgen. Zoals gewoonlijk gaan we lekker slapen rond 23:00 uur slapen, morgen vrijdag is het “vertrek” uit TeXeL…

VRIJDAG 22 februari 2013. Na weer een heerlijke nachtrust is het ook fijn grote stukken blauwe lucht te zien en zonstralend op het restaurant aan de overkant bij het opentrekken van de gordijnen.  Terwijl M. en Fl. even buitenhuis vertoeven maakt H. gebruik van een lekkere douche. Deze keer wordt de sproeier gebruikt met de grootste kop (20 cm doorsnee, zie rechts) en het blijkt dat dit heerlijk douchen is. Bij terugkomst meldt M. dat het licht sneeuwt. Om negen uur, als we het restaurant binnenstappen, is het al gezellig en zelfs een beetje druk. Heerlijke zelf gesneden snee-en bruin brood met zaadjes dit keer in plaats van de ook nu weer een lekker uitziende opgewarmd broodje. HaMeR nemen de tijd om er zo lang mogelijk ervan te genieten om tenslotte het af te sluiten met een naar eigen gekozen kopje koffie. In alle rust worden de koffers en tassen ingepakt en één voor één naar de auto gebracht die inderdaad wat wit is door wat sneeuw. Even na na half elf wordt er afgerekend en afscheid genomen van twee van drie toevallig aanwezige eigenaren. Bij de veerboot aangekomen blijkt duidelijk dat Ha-MeR niet de enigen zijn die willen oversteken naar Den Helder. Op een haar na is de pont helemaal vol als om vijf over elf deze “het Horntje” op TeXeL verlaat.

"Loopt van boven naar beneden" (gezichtsbedrog)

Omdat het nog niet zo lang is geleden dat er koffie is gedronken wordt besloten alleen in het restaurant te gaan zitten omdat het buiten en achterblijvend in de auto het veel te koud zal zijn. Als eenmaal de opstopping van de aanvoer auto´s vanaf de boot in Den Helder is opgelost gaat de terugreis voortvarend en worden we daarbij ondersteund door een bijna onbewolkte dus blauwe lucht. Van enige drukte is helemaal niets meer te merken op de snelweg tot aan Amsterdam. Ondanks een meer drukte rijdt toch al het verkeer lekker door. Om half twee staan HaMeR dan weer ineens met een winkelwagen van C-1000 volgeladen met bagage in de gang van hun vaste woon- en verblijfplaats. Een verrassing is even tevoren te constateren dat alle traptreden in de hal bij binnenkomst zijn voorzien van een antislip-strip, wat niet alleen een goede zaak is maar ook dat wij als huurder bij onze verhuurder “een streepje voor hebben” . Nadat er eerst wat is gegeten (deel frituur, deel gekookt) wordt alle bagage snel uitgepakt. Na wat boodschapjes en een uitlaatloopje met Fl. lijkt het ineens allemaal weer of HaMeR niet is weggeweest. Het was HEEEEERLIJK allemaal maar….. dit is ook wel erg lekker HOOR!!!