Het is zondag 31 augustus 2014 en bij het opstaan om half acht lijkt het maar niet lichter te willen worden in huis en daarbuiten. Buiten hangt er een bewolking zo grijs dat direct al deprimerend op je gestel werkt in plaats er blij van te worden. Toch willen Ha(ns)MeR(iam) blij zijn vandaag want vanavond om 18:45 uur stijgen ze op vanuit Eindhoven middels vliegtuigmaatschappij “Transavia” naar Alicante. Zover is het nog lang niet want er moet nog wat gedaan worden gestofzuigd in huis en de laatste stekkertjes en adaptors en snoertjes moeten nog in ons beider rugtassen gepropt worden. Bij de koffie vraagt één van onze lieve buren of HaMeR nog tijd kan vrijmaken voor een kopje koffie bij hen te drinken even voordat we vetrekken. Als Fl-(oor) wordt uitgelaten en haar werk keurig heeft aflevert, worden Fl. en Ha. eerst nog even verrast met een hevige regenbui. Een winkelwagen van Boni volgeladen met een bench+kussen van Fl. en twee stuks rugtassen staat ondertussen in de gang te wachten op de komende handelingen. Als er nog een dik kwartier te gaan is, kloppen we aan bij onze gastgevers (buren) waar ook nog de buur van de andere kant zich bij aansluit. Het wordt nog even zo gezellig dat er maar moeilijk is om weg te komen. Het afscheid wordt bezegeld met een zoen waarna aansluitend de FoX even over twaalven richting Maarssen koerst. Hier wordt Ha-MeR ook weer heel hartelijk ontvangen door de familie en krijgen ook nog een lunch aangeboden van een soort pannenkoek gevuld met tomaten, pepers e.d.. Ook wordt er nog genoten van elkaar totdat om 15:00 uur wordt vertrokken naar airport Eindhoven. De reis er naar toe verloopt rustig en relaxed in een doorkomend zonnetje. Na het uitstappen en op weg naar de vertrekhal zien we onszelf in het spiegelbeeld cq reflecterend in de spiegelruiten en maken daarvan een foto (rechts) en zie onszelf in beeld. Omdat van te voren de “board-tickets” al waren uitgeprint kan in alle rust de vertrekhal worden binnengewandeld en begeven ons rechtstreeks naar een dan lege balie waar vorige keer Fl. ook moest worden aangemeld. Nee, Fl. moet worden aangemeld bij de incheckbalie om haar bench te laten adresseren en worden verwezen naar waar een rij van z´n dertig meter staat. Mer- sluit zich alleen aan echter wel met Fl en haar bench bij de hand. Na een kwartier wordt Ha. gewenkt ook daar naar toe te komen. Omdat de hond op zijn ticket staat wil de dame achter de balie ook de heer even zien. Om kwart voor zes gaat de loop naar de douane waar even ervoor ook Fl. en haar bench worden gecontroleerd. Als de deur van een kamer achter wordt gesloten bevinden we ons met z´n vieren, waaronder één stevige douanère, in een kamertje van 4 bij 4 meter. Als de bench van onder tot boven is gecontroleerd wordt gemaand Fl- in der bench te stoppen. Zodra Fl. van haar halsband wordt ontdaan glipt ze uit hem zijn kromme handjes. Ze kan kan eigenlijk geen kant op en springt daarom boven op een lange tafel die langs de muur staat. Daar is H. blij mee waardoor hij hem nu makkelijker kan vangen en oppakken. Zo gezegd zo gedaan. Om goede vriendjes te blijven wordt nog even snel een lekker stokje in haar bench gelegd die ze tot dan totaal negeert. Voor HaMeR staat nu het wachten op  het controleren van een aantal artikelen die uit de tassen moeten worden gehaald zoals Ipad. laptop, insuline. Daarnaast dienen ook alle riemen, colberts, jassen in bakjes te worden gedaan. Tenslotte dienen ook nog de broekzakken leeg te worden gehaald. Beide worden even later gefouilleerd omdat beide gaan piepen nadat het poortje is gepasseerd. M. is eerder klaar en houdt alvast al onze bakjes (7) in de gaten. Als beide zijn vrijgegeven is het inpakken en wegwezen. Het is er gezellig druk voor de gates waarbij een typerende sfeer hangt van rustig relaxed etende tot aan haastige wat gestreste mensen. HaMeR heeft met beide wat, met name Ha.. Dan wordt omgeroepen dat de vlucht van 18:45 (HV6625) uur naar ALICANTE met drie uur is vertraagd.

Het electronisch bord (boven) bevestigd onze teleurstelling en denken gelijk aan Fl. die net is afgegeven. Tijdens het sturen van een sms-je naar onze chauffeur (Jacco) hoort Ha. omroepen dat die zich moet melden bij de info-balie. Zonder inpakken en uitpakken kan nu ineens nu veel sneller via de douane terug . Bij de info-balie wordt ons gevraagd of we Fl. weer bij ons willen hebben op dit moment om later opnieuw de vertrekprocedure te volgen. Na een korte overweging besluiten we Fl. te laten zitten waar ze zit en haar die procedure niet meer opnieuw  te laten beleven. Na weer een poosje in de rij voor de inscan-balie te hebben gewacht volgt zich wederom het schouwspel voor en na de douane. Dit keer wordt Mer- der rugzak in z´n geheel achtergehouden en moet ze die grotendeels uitpakken.

Ha. houdt dan intussen de overige spullen in de gaten in een pad waar het alsmaar komen en gaan is met inpakkende en vertrekkende passagiers. Na een hele zit wordt even na achten het gate-nummer bekend waarna deze al snel volloopt. Achtervolgt door een aanstormende onweersbui lopen we via het open vliegveld naar ons luchtschip (foto). Om exact om 20:50 uur taxiet het gevaarte zich naar de startbaan begeleid van het commentaar van de gezagvoerder die uitlegt waardoor er drie uur vertraging is ontstaan. Één van het cabinepersoneel had zich in Alicante zodanig zijn hoofd “gestoten” dat deze niet meer in staat is te vliegen waardoor dertig (30) passagiers NIET mee konden. Meer wordt er niet over gezegd en ook niet duidelijker. Zonder direct bij het bedienend-personeel verder te informeren laat iedereen het zich maar over hen heenkomen. Toch gaat dan het geruchtencircuit automatisch zijn werking doen en gaat het verhaal dat er een knokpartij met dronken lui is geweest die uiteindelijk niet mee mochten (was een letterlijke koptoot dus). Na een hele prettige vlucht van 1uur en 55 minuten en een half uur op Fl. wachten is het inmiddels hartstikke laat en donker als Ha-MeR Ha(ns)-(Triu)uS in de armen kan sluiten. Er volgt een vlotte rit die afgesloten wordt om half één met een heerlijk rood wijntje omringd met tappas op het achterterras van  Ha-uS in de aantrekkelijke temperatuur van 28º. Bij het betreden van ons huisje worden we gelijk aan één van kleinkinderen herinnert die dit aan de binnenkant van de keukendeur heeft opgehangen (foto links, lief hè). In een bloedhete slaapkamer wordt on 03:00 uur nog wel even snel de rugtasjes leeggehaald. Mer- is zo moe na deze reis en mede van het drankje heeft dit haar wat sloom gemaakt. Als Ha- allang ligt te snurken kan Mer- de slaap ineens niet meer vatten en stapt het bed uit om aan de keukenkastjes te beginnen die “niet” zo zijn ingedeeld, heeft ze al gezien, zoals zij graag zou willen hebben en ook haar veel handiger lijkt. Om 05:00 uur met klein neutje rum achter der kiezen valt  ze dan toch eindelijk in slaap….

MAANDAG 1 september 2014: Ondanks de weinige uurtjes wordt er toch om half acht op te staan. De bewolking trekt dan alweer langzaam weg en hierop het zonnetje zo gebrand zoals al vele dagen ook nu weer om de hoek kijken. Tijdens het aan kant brengen van de woning en daarbuiten wordt hier en daar wat kleine onregelmatigheden (gloeilampje stuk, wandlamp hangt los, plafondventilator slaapkamer loopt op laagste stand vast) vastgesteld. Daarentegen zijn twee defecte koorden om de rolluiken open te trekken in huis weer gerepareerd. Het beloofd weer een warme dag te worden want ondanks het dragen van wat dun spul gutst bij elke stevige handeling direct het zweet op je voorhoofd. In de loop van de ochtend staat alles weer zoals Ha-Mer hun huisje verlaten hebben j.l. mei en dat is nog steeds naar genoegen. nadat het luik naar de vliering geopend is wordt na het neerklappen van de wenteltrap het hogerop gezocht en gevonden. Een viertal plastiek dozen met kleding e.d. volgen hun weg nederwaarts. Bij elke opwaartse beweging wordt er gelijk weer een aantal vakantiespullen van de vorige bewoners mee naar boven genomen en aldaar gestalt. Tenslotte wordt boven ook alles weer zover mogelijk geordend en moet voor de andere opslag gelegen aan de andere kant van de trap gewacht worden totdat onze familie het komt halen en dat zal vanmiddag of zeker morgen zijn.  Een ander deel van de opslag, die van vrienden, kunnen wat één van de partners betreft onder de armen verdeeld worden want die vorige maand uit elkaar gegaan en hun schepen verbrand. Toch gaat Ha-MeR gepast om met deze mededeling (5 augustus j.l) want ze zijn al eerder een poos uit elkaar geweest. Na een verfrissende douche gaat Mer- met de auto naar de “Aldi” zo`n kleine 2 km hier vandaan voor de eerste boodschappen. Ha- gaat het achterterras op, om deze maar eens goed te bekijken naar wat mooi en niet mooi is en wat er sowieso aan gebeuren moet (foto). Het uitladen van de achterbak van de Twingo gaat vlot door de aanwezigheid van grote gevulde  soms zware boodschappentassen ten opzicht van het uitpakken van de tassen wat stuk voor stuk moet gebeuren. Een heerlijke warme lunch vindt plaats in/onder de veranda. Voordat onze bezoekers, die rond half drie worden verwacht zoals gewoonlijk, wil HaMeR nog een tukkie doen. Hiervoor wordt voor vandaag de slaapkamer ingericht en daarmee wordt bedoeld het geheel afsluiten van de kamer (ramen en deuren dicht) en het aanzetten van de verrijdbare airco. Ondanks een stevig gezoem en de nog steeds aanwezige warmte wordt al snel en maar wel kort de slaap gevat. Het is deze keer rond 16:00 uur als onze familie Ma(rijke)-Wi(m) aankomen. Ze zien er wat afgemat en verwilderd uit. Ondanks een hele goede en fijne reis begaf even voor het binnenrijden van Spanje hun airco het en wordt het daarna minimaal zo´n 600km rijden zoals we dat vroeger dat met onze ouders het deden dan te denken aan de open ramen, tochten en benen plakken. Ook Ha-MeR kunnen bij aankomst hun slechts een verfrissende douche en een koud biertje, als enige verfrissing aanbieden. Een geweldige (vakantie-)sfeer die er ontstaat is er zeker niet minder om en vieren onze ontmoeting. Omdat sindsdien Wi- ook geen telefoonverbinding meer heeft met zijn Iphone wordt daar meteen naar een oplossing gezocht. Nadat op aangeven geprobeerd is het toestel even geheel aan en uit te zetten blijkt ineens alles weer te werken en stromen de allang verzonden berichten tegelijk binnen… Na een avondmaal die geheel uit de hand is genuttigd wordt Fl. vandaag pas voor de tweede keer uitgelaten. Ha-kan onderweg het niet laten van een mooi plekje een foto (onder) te maken. Overdag is het zo warm dat het haar pootjes zal beschadigen en is daarom ook direct het tropenschema, overigens voor alle inwonenden, ingesteld vanaf vandaag. Bij het donker worden blijkt ook dat ook één van de muurlampen van het achterterras niet te branden. Als alle buitenlampen daarna snel worden gedimt is hiervan al snel niets meer van te zien. Omdat dit slechts een noodoplossing is wordt dit wel even genoteerd voor de volgende dag. Al vroeg zit Mer- al in haar nachtpon en als blijkt dat ook de tv niet meer interesseert is, wordt snel de slaapkamer, inmiddels al op airco-stand, opgezocht. Voordat er maar “BOE” of BAH” kan worden gezegd zijn alle aanwezigen diep weggezonken…

DINSDAG 2 september 2015: De natuurlijke wekker is de oorzaak vandaag dat er ook vandaag weer bijtijds wordt opgestaan. Het is nog steeds erg warm in huis en dat zal voorlopig ook wel zo blijven. Het is een kwestie van wennen en hoe eerder hoe liever. Ha-MeR ervaart dat het snel wendt maar er blijven ontkomende probleempjes zich voordoen (sneller moe-loom-lui) als je er voor openstelt. De komende weken zal dat steeds sneller gaan en doordat ook de temperatuur lager gaat worden komende maand (okt). Dit alles houdt wel in dat alle werkzaamheden gericht moeten plaatsvinden en op een moment als dat het beste uitkomt. Dat betekent ook dat hoe vroeger de wat zwaardere zaken worden geregeld hoe makkelijker dat gaat. Tijdens het koffiemomentje op het achterterras komt ook Tru- nog even aanschuiven. Door alle gezelligheid heen worden er ook nog plannen gesmeed door beide dames voor de aankomende lunch en middag. Gek, de wasmachine is er plots mee opgehouden. Er staat nog een boel water in de trommel en code P4 wordt aangeven op het display als oorzaak. Om dat op te zoeken hebben we op het moment even zin in en als het uiteindelijk lukt de ronde opening open te krijgen laten het hier voorlopig bij. Daarna vertrekt Mer- met de auto naar Denia-stad. Als de wasmachine ter sprake komt in de auto geeft H.L. aan dat er een korte stroomonderbreking is geweest vanmorgen en dat zal best de oorzaak zijn stellen we vast. Er staan wat kleine vernieuwingen cq vervangen (schemerlampjes)  voor in huis op stapel. Om 14:15 uur wordt Ha- opgehaald door Ha-uS om mee te gaan naar restaurant “TICINO” aan de rand van het centrum van Denia en tegenover de visafslag en vissershaven. Het is er schitterend en prachtig weer en het is heel warm. Bij aankomst is te zien dat Mer- er al een mooi plekje gevonden heeft onder het zeil buiten op het buitenterras. Ook Rick (o-zoon Ha-uS) en Ottalina (oud collega H.L.) sluiten zich bij het geheel aan zoals vooraf gepland. Dit heerlijke geneugten en gezelligheid vinden plaats van half drie tot kwart voor vijf. De dames trekken door naar de stad en de heren gaan ieder hun weegs. Rond zessen wordt er bij Ha- aangeklopt en meldt onze zwager zich. Hij komt hun spullen halen die op de vliering staan gestald sinds eind oktober 2013. Alles loopt gladjes en in een paar etappes wordt de boel in de nu lege auto geplaatst. Om alle natte ruggen te strekken en het herstellen hiervan te stimuleren wordt nog even met elkaar een drankje gedronken in de luie fauteuils van Ha-MeR achter een “lullig” ventilatortje. Daarna is het wachten op Mer- die even voor achten binnenkomt met de vraagt “heb je al gegeten”. Ondanks een kleine trek gaat een boterham met gebraden kip er toch altijd weer in. Daarna gaan Flo- en Ha- de eerst genoemde in de gelegenheid brengen om wat “drukwerk” af te leveren. Het is nog steeds drukkend warm buiten, rijdend verkeer is er bijna niet, op het strand is het relatief, gemeten naar Hollandse tijden, het goed druk te noemen, de restaurantjes zijn allemaal open waarvan de meeste redelijk bezet. Bij thuiskomst is het niet alleen buiten maar ook binnen donker. Mer- zit zonder enig licht achter de tv. Ha- en Flo- lopen door naar buiten buiten om zich aldaar te vermaken maar qua temperatuur is het niet veel beter. Ha- moet nog steeds wennen aan de hoge erg onpersoonlijke muur die in okt 2013 is opgetrokken door onze Franse buren en gaat er met z´n rug naar toe zitten. Van de Fransen, die er momenteel ook zijn, kan helaas maar geen enkel signaal worden ontvangen om in contact te treden zoals gewoonlijk. Een serene rust heerst er buiten en de ogen wenden zich al gauw naar boven waar vele tientallen sterren aan de hemel goed te zien zijn. Het is halve maan vanavond en vanuit de terrasstoel lijkt het of deze heel langzaam zich naar rechts en zich steeds naar onderen begeeft. Na een rood wijntje trekken Ha-MeR zich terug in hun slaapkamertje waar inmiddels een wat betere temperatuur heerst door de aanwezige tierende mobiele airco. Als eenmaal aan het gebrom van het koelapparaat een beetje is gewend is vallen de ogen langzaam dichter en dichter totdat de slaap haar intrede doet…

WOENSDAG 3 september: Ha- wordt als eerste, zonder gewekt te worden, wakker. Omdat er goed geslapen is wordt de nacht als “kort” beoordeeld. Mer- lijkt nog te slapen. Het is kwart voor acht. Na zich eerst even lekker uitgestrekt te hebben is de eerste gang naar de badkamer (-cel). Hierna worden als eerste de rolluiken opengetrokken wat meestal gepaard gaat met wat herrie. Het wordt weer een prachtige dag met schitterend weer. In huis en daarbuiten is het nog steeds “broeierig” warm. Ondanks dat alle deuren tegen elkaar openstaan is van enige verkoeling nog steeds niet niets te merken. Omdat aan de voorzijde al behoorlijk de zon staat te branden wordt de veranda, die achter de woning is gelegen, gekozen voor het ontbijt. Als Mer- en Fl. terugkomen van even weggeweest wordt in een ambiance van heerlijk smakend ontbijtje met ernaast een zoet ruikende jasmijn. Deze rust wensen we vandaag voort te zetten “min of meer” want je weet nooit zeker en zeker niet in Spanje. Als er een moment op de dag is om iets van werkzaamheden te ondernemen dan moet dat “NU” gebeuren. Ha- pakt de snoeischaar en gaat als eerste de jasmijnstruik te lijf. Bij vertrek j.l mei is die in z´n geheel tot aan onderen (de grond) kort gesnoeid naar aanleiding van een flinke storm. Thans overwoekert deze weer voor de veranda dus maar weer de schaar erin, echter nu wel slechts een beetje. Hierna volgen de klimplanten langs het muurtje van de Duitsers die het terras bijna overspoeld met flinke uitlopers, dus ook hier de schaar erin. Ook onze lieftallige Duitse buren hebben ons dit keer een beetje in de steek gelaten (nog niet eerder meegemaakt) want de “oleanders” die over de gehele lengte op hun terrein staan hangen ruimschoots en overdadig over ons terras “und das kann passieren, jedoch”. Nadat twee zakken groen zijn klaargezet om te worden afgevoerd krijgen we onverwacht bezoek. Het is “Ottolina” die graag de herhaling (het is 10:15u.) van “GTST” van gisterenavond wil zien. Mer- laat weten H.L. gevraagd te hebben te bellen om het gasinstallatie na te laten kijken. Binnenkort komt er nu iemand dat alles controleert, daarna een garantie afgeeft voor 5 jaar en dat het € 75,00 kost. Het wordt een heerlijk gezellige (gesprekken) ochtend die wordt afgerond met een nagelbehandeling door Mer-. Als H.L. Ottolina met de auto (zo loopt heel slecht momenteel) voor de lunch komt halen rond half twee begint ook Mer- aan de warme middag lunch. Omdat het lijkt er weer beter gewend cq beter ermee om kunnen gaan aan de huidige heftige hitte wordt nu ook “de veranda” verkozen voor het nuttigen van de lunch. Daarna sluiten de poorten zich voor derden en wordt er even “stil gelegen” bij alle momenten die de laatste dagen zijn meegemaakt, maar dan wel op “BED” met “wapper” aan de voeten. Na even een uurtje diep te zijn weggezonken is het nu wachten voor Mer-  die met op Otto- en Tru-  naar “de Mol” van Denia willen gaan.

Omdat een tafelventilator goede diensten heeft bewezen in het verleden en nu ook weer tijdens het rusten in de slaapkamer neemt Mer- de opdracht mee naar een extra (grote) tafelventilator uit te kijken die altijd van pas komt. Omdat Fl. aangespoord wordt door alle honden in de straat die ineens gaan te blaffen is dat ook de reden dat Ha- zijn hoofd buiten de deur steekt. Er is niets aan de hand maar wat hem nu wel aan de overkant opvalt is het volgende: het huisje wat al jaren niet meer bewoond wordt of bezocht en die inmiddels ook al jaren (mis)gebruikt wordt door één van onze hele aardige Spaanse buren, staat nu te koop (foto, links). Het is een hoekhuis die in de lengte 1 meter groter is dan bij Ha-MeR en driekwart omringt door (thans verwildert) tuin. Het geheel is nog van een 30 jaar geleden dus enige renovatie is wel nodig en hier en daar verplicht (elektriciteit) (Nog) Niet bekend is wat het kost maar wat we wel zeker weten uit directe ervaring is dat “de blauwe lucht, een tropische temperatuur en de zee met het brede strand op 240 meter afstand ligt en GRATIS” zijn.  Wie willen onze nieuwe overburen worden schreeuwen we nu bijna (zegt het voort).

Als blijkt dat de dames langer weg blijven dan gerekend begint Ha- maar vast aan zijn avondmaal (brood). Even over achten lopen Flo- en Ha- richting onze (schoon-)zus en zwager. Er zijn nog wat losse spulletjes achtergebleven van hun verhuizing die gelijk worden meegenomen on ze even af te geven. Het is er weer heel rustig op straat. De hitte blijft je ook nu achtervolgen. Opvalt vanavond is de aanwezigheid van vooral veel sporters die hun conditie in bescheiden tempo trainen. Bij aankomst bij Wi-Ma staan ze net op het punt om naar de stad te gaan om te gaan eten. Ook bieden ze aan ons even terug naar huis te brengen met de auto. Dit is een goed idee vinden we. Bij aankomst thuis komen ook net de drie dames met de auto aanrijden. Van deze gelegenheid wordt gebruik gemaakt elkaar weer eens te begroeten waarbij sommige dames elkaar ineens een hoop te vertellen schijnen te hebben. De nieuwe ventilator wordt direct in stelling gebracht en uitgeprobeerd. Er zitten wel 4 standen op, jeetje en jippie… Het aanschaffen van airco in huis zou (veel) beter zijn maar dat kost wat (veel) meer en voor die paar “te warme” dagen zijn er andere prioriteiten (be- en onderhoud). Even later roept Mer- vanuit de huiskamer dat die lekker wappert. Ha- bevindt zich dan al weer even op het achterterras tussen twee brandende bol(gloei)lampjes en twee waxinelichtjes die aan/tegen de (lelijke) muur hangen. Met het radiootje in het oor, kijkend naar en reagerend op zijn “Whatsappjes” is het genieten en afzetten tegen en van het aanwezige en Fl. kan niet zo snel haar draai vinden en gaat dan “daar” en dan weer “daar” zitten, dan weer naar binnen, dan weer naar buiten. Na “love is in the air” komt Mer- zich ook aansluiten. Dan wordt het praten over wat er morgen moet gebeuren en gedaan worden, zeg maar “min of Meer” een planning gemaakt. Als dan ook nog om een cola met rum gevraagd wordt, wordt het ook rekening houden naar b(ed)innen te gaan… Het is even na elven als het “stoelengoed” (kussens(tjes) worden opgeborgen en de boel binnen nacht-klaar cq wordt afgesloten…

DONDERDAG 4 september 2014: Het was weer even “wat” zweten vannacht in bed maar het gaat wennen en het wordt nog prettig ook. Het is acht uur als onze natuurlijke zin aangeeft in beweging te komen. Ook is het altijd ook weer even wennen aan de muur van warmte in huis waar je dan tegen aanloopt. De eerst reactie is dan alles tegen elkaar open te zetten. Het wolkendek die zich elke morgen aandient verdwijnt minder snel dan gewoonlijk. Een mooi moment wat extra activiteiten te doen. Ha- duikt de tuin in en Mer- doet de binnenboel. Aan de lucht te zien en de gevoelstemperatuur barst er zo dadelijk een enorme donderbui naar beneden. Niets is minder waar blijkt later. Tussen het koffie drinken door worden door Ha- 3 overvolle grijze vuilniszakken met groen en bruin gevuld om later af te voeren in één van de daarvoor bestemde containers. Vandaag wordt ook extra aandacht besteed aan het gedeelte achter het achterhek waar zich inmiddels een hoop gedroogd gebladerte heeft opgestapeld. Aan de weersvoorspellingen op internet is te zien dat het vandaag weer erg mooi weer en vooral warm gaat worden. Dat laatste weten zeker al maar dat eerste moeten we nog zien. Om 11:00 uur vertrekt Mer- met een lijstje boodschappen en met de auto richting supermercado “Mercadona”. Ha- gaat nu de auto uit de carport is deze aanvegen en zijn huiswerk (weblog) doen. Om kwart over twaalf wint de zon het weer van de vele donkere wolken en niet veel later is het weer HEERLIJK ouderwets. Het is nu 13:15 uur en op het achterterras ziet het er nu ZO! uit….

Het is 13:45 uur als Mer- thuis komt en het eerste wat ze roept als ze uitstapt “ik heb alles kunnen kopen wat ik nodig had”. Nieuwsgierig als wat kijken Flo- en Ha- naar er allemaal uit die witte plastiek zakken komt. Het zijn 3 leuke zwart/wit lampjes voor op de nachtkastjes (2xHa-MeR en 1x logé) en een schemerlampje voor boven de televisie die allemaal gelijk worden uitgepakt en aangesloten. Ook komt er iets voor de dag om de vloeren mee te reinigen en natuur een witte zak met brei/haakwol.

Een kwartier later staat er een heerlijk warme pan met groentesoep op de tafel van de veranda. Daar vindt dan ook de lunch plaats gecombineerd voor ieder een halve wit stokbrood. In de schaduw van de veranda is het dan nog aardig uit te houden maar ook dat zal niet lang meer duren of het siddert het er ook nu de zon daarheen trekt vanmiddag. Zodra de afwas is opgestapeld op de aanrecht in de keuken is het kwart over drie en maakt Ha- aanstalten om op zijn bed te gaan liggen. Terwijl Ha- ligt weg te doezelen hierbij geholpen door een zwoel windje van één van de twee ventilatoren (stand 2) maakt Mer- zich ondertussen gereed het zoute zilt op te gaan zoeken en verlaat gekleed in badpak en behangen met een rokje, een klapstoel, tas en badhanddoek de woning. Als Ha- om kwart voor vijf wakker is geworden gaat als eerste weer de radio aan om te luisteren naar de engelse zender “Bayradio”. Dan gaat die achter z´n computer zitten om behalve z´n blog bij te houden ook zijn ontvangen berichtjes te lezen. Even voor zessen staat Mer- onder de douche buiten op het achterterras zich te spoelen van het zeezand. Direct zijn de contouren zichtbaar die de brandende zon heeft gemaakt bij het verplaatsen van haar badpak. Omdat nu het aan de carportzijde de schaduw staat gaat Ha- een klein strookje onkruid wegsnijden die zich door het asfalt heen heeft weten te ontkiemen. Omdat Ha-MeR voor vanavond is uitgenodigd voor een “bijzondere gelegenheid” om aan aan (2xaan) het diner te komen zitten bij Otto-(lina) is het na het eten van één kopje (koude) soep gelijk erna douchen om om (2xom) half negen klaar te staan en dan mee te rijden met Otto- en Ha-uS. Welke “bijzondere gelegenheid” het is wil onze gastgeefster  alsnog NIET bekend maken en dat maakt ons wel extra nieuwsgierig…

Nu alle dingen waarbij je van gaat zweten gedaan zijn, gaan we douchen. Hierdoor komen we weer fris mee voor de dag zodat Ha- met Flo- kan uitgaan en Mer- naar “goede Tijden slechte Tijden” kan kijken. Tijdens het loopje van Ha- is er enige beweging in de atmosfeer te merken en lijkt er zo nu en dan een heel dun verfrissend windje te bespeuren. De wegen zijn bijna leeg net als alle andere avonden en op de strandweg staan nog wel minstens zo´n tiental auto´s geparkeerd. Op het strand zelf zijn altijd om deze tijd nog gasten te bespeuren waaronder ook een aantal vissers die met meerdere hengels tegelijk hun geluk beproeven. Even over half negen begeven Ha-MeR zich richting Ha-uS voor onze afspraak die om 21:00 uur staat genoteerd…

Omdat Ha-uS nog niet klaar zijn spreken we af alvast door te lopen naar “HotelAmor” waar inmiddels ook Ott0- al zit te wachten. Direct naast “de entree” van het hotel is het er strak ingericht, het is er warm en benauwd (geen airco) en waar ook zich de receptie zich bevindt. In deze ruimte kan niet worden gegeten (geen warme keuken) behalve dan voor een ontbijtje. Ook de kamers zijn erg klein laat Otto- weten. “Amor” heeft ook niet altijd veel ruimte nodig, merkt Ha- op. Na een klein kwartiertje rijdt een wagen volgeladen richting Denia en richting kasteel. Onderweg vragen we Otto- maar weer eens of ze al wil vertellen waarom ze ons juist voor vanavond heeft uitgenodigd omdat wij ons min of (zeker) meer bezwaard voelen mede doordat we niets bij ons hebben om haar te geven. “Nee”, is het antwoord stellig en vervolgd, “Misschien vertel ik het wel helemaal niet” waarop hartelijk op wordt gelachen. Voor hotel/restaurant “NOU ROMA” worden we er uit gezet cq afgezet. Via een steile trap naar beneden, die Otto- achterste voren moet nemen om niet te vallen, komen we terecht op een prachtige grote patio waar in het midden een twee enorme palmen groeien en al tal van strak gedekte tafels op ons uitnodigend staan te wachten. Ha-Mer is er al vaker geweest maar tot nog toe alleen maar binnen in het restaurant welk zijdelings is aangelegen. Er staat slechts één grote ronde tafel nabij een lantaarn die aan de muur hangt en laat die NOU (ROMA) net dit onze tafel zijn. Naast ons zitten al gasten te eten maar voor de rest is de patio tot dan nog helemaal leeg. Als het eenmaal gelukt is de zware gietijzeren stoelen met losse kussens onder onze gat te krijgen merkt Otto- ineens op “wat is het hier donker, met m´n slechte ogen zie ik bijna niks”. Hierop probeert Tru- haar te kalmeren door aan te geven dat dit zo gezellig is en probeert haar af te leiden met haar te vragen “heb je deze prachtige patio al gezien?”. “Kunnen er

Soortgelijk ding

geen kaarsen op tafel gezet worden”, vraagt ze door. “Ik zal ernaar vragen” reageert H.L.. Even later wordt een kleine oliepit (soortgelijk foto li.) op tafel bijgezet waarna Otto- onmiddellijk laat merken daarmee niet erg content te zijn. Nee, Otto- had de entree zich duidelijk anders voorgesteld, lijkt ons zo. Om de zaak nog meer af te leiden wordt voorgesteld op elkaar te proosten. Tijdens het proosten wordt eindelijk bekend voor welke mooie gelegenheid dit is. Op 4 september ZOU Otto- , als ze niet was gescheiden, 50 jaar getrouwd zijn geweest vandaag. En “NOU ROMA” is gekozen omdat ze daarna naar ROME afreisden voor hun huwelijksreis. NOU “PROOST” dan maar, en er wordt op elkaar geklonken waarbij het vocht van witte- alsook de rode wijn de glazen aan de binnenzijde van de glazen doet druipen. “Bij 55 jaar vier ik het weer en nodig ik jullie weer uit”, laat Otto- lachend weten, “proost”. Vanaf een sfeervolle menukaart kan vrijblijvend gekozen worden van vlees tot vis. Willen we weten, zegt H.L., wat voor of welke vis(soorten) ze allemaal hier hebben, dan moeten je dat maar aan “Frans Z.” vragen als die er straks weer is, want dat is een viskenner er worden nu namen door de serveerster genoemd die al amper zijn na te vertellen. Omdat er voor “een menu” is gekozen worden er voor het hoofdmaal alsmaar heerlijkheden aangeschoven voor elk minimaal één stuks. Aan de bijna lege borden is op te maken dat het goed gesmaakt heeft en bedanken Otto- heel hartelijk voor haar uitnodiging en hopen dat een volgend samenzijn eerder dan over 5 jaar te vieren. Gezelligheid kent ondanks een mindere start hierbij ook geen tijd en wanneer alle andere gasten al lang weg zijn is het alweer half één en gaat ook de ronde tafel aanstalten maken de weg terug te vinden en dus nu met de trap omhoog. Het is 01:00 uur als voor het eerst onze nieuwe slaapkamerlampjes worden uitgeprobeerd….

VRIJDAG 5 september 2014: Ondanks een behoorlijke warme slaapkamer heeft Ha-MeR goed geslapen en vinden we 08:00 uur tijd om er uit te gaan. Gelijk wordt alles weer tegen elkaar opengezet om het een beetje door te laten waaien. Achter buiten is het dan altijd de eerste uurtjes goed uit te houden en vindt daar ook het ontbijt plaats.  Er worden plannen gemaakt, gewijzigd, uitgesteld en doorgedrukt. Na de koffie heeft Mer- het plan met de auto naar de stad te gaan want er staan alweer wat dingetjes zoals fruit bij de “fruitmark”, een hakje laten zetten, een wit t-shirts kopen en geld halen niet te vergeten op een lijstje en zo zijn er altijd wel dingetjes die nodig zijn. Ook is al bekend wat er gegeten gaat worden vandaag en dat er vanmiddag weer het plan is naar het strand te gaan. Door (dikke) vrienden van ons in NL, die onlangs uit elkaar zijn gegaan, zijn onlangs een paar spulletjes overgedragen aan Ha-MeR die in Denia in de opslag (vliering) stonden om deze te gaan gebruiken waaronder deze handige containerkraan (pompen of (ver)zuipen), sorry). Tevens zijn twee opklapstoeltjes in gebruik genomen die “het gewicht” kunnen verdragen en waar we allemaal best blij mee zijn. Toch hopen we dat het weer goed komt tussen die twee. Het loopt thans tegen enen en het is strak blauw buiten en loopt de temperatuur binnen en buiten gestaag op. In huis is het momenteel 27º en in de veranda 28º. Omdat het vandaag voor het eerst erg helder is, is het ook minder vochtig dan de vorige dagen. Even over twee-en wordt aan de drie keer achter elkaar wat gehaast getoeterd en één toeter zou al betekenen dat de carporthek open moeten worden gezet om de zonder uit te stappen de auto in de carport te kunnen zetten. Tegelijkertijd komt H.L. langs rijden en stopt om een leuke mededeling voor dinsdagavond. Ha- maakt gebruik gelijktijdig een afspraak om e.e.a. af te rekenen met H.l.. “Zie je niks aan me” vraagt Mer- bij het uitstappen. De jurk die ik aanhad zat me zo strak dat ik me deze heb aangeschaft en natuurlijk weer (ha,ha) een koopje. Het is een leuk jurkje en het staat er haar erg goed. Terwijl ik juist van plan ben haar te zeggen dat ik morgen (zaterdag) mee ga naar de stad een nieuwe korte/lange broek te kopen geeft ze aan in der enthousiaste ook een cadeautje voor mij te hebben gekocht. Het is een leuke zwemboek met de gewenste kleuren. Bij het aantrekken moet er helaas al gemeld worden dat deze wat aan de kleine is en zeker aan de korte kant is. Wijde pijpen met daaruit stekend een paar stengels is geen gezicht. Hij kan niet meer geruild worden dus hou hem maar aan. Toch maar morgen mee naar de stad, denk ik bij mezelf. Na een heerlijk slaapje op bed besluit Ha-MeR naar zee te gaan. Beladen met 2 klapstoelen en ieder z´n eigen dingetjes gaat Mer- alvast vooruit. Om kwart voor vijf als Ha- net na het afsluiten van de woning het hek wil openen om naar het strand te gaan stopt H.L. ineens met de auto voor de deur met daarin Otto- en Tru- en vragen of ik wil mee rijden naar het strand. Vijf minuten later lopen we naar Mer- die al een plekje dicht bij het water heeft gevonden. Het is erg rustig op het strand en in de zee  maar we zijn zeker niet alleen. Terwijl het lijkt dat Ha- ook in het water is, is het van twee van de drie dames zeker dat ze nog even zwemmen voordat om half zes plots het blauwe hemel betrekt met snel aanstormende en dreigende regenwolken. Maar niets is minder waar en trekt het allemaal gewoon en net snel als het gekomen is over en schijnt de zon even later weer of die nog nooit is weggeweest. Een drankje drinken met z´n allen aan het strand bij restaurant “Teneré” valt hierdoor wat Ha-MeR betreft in de mist. Na een heerlijk douche wordt de groentesoep opnieuw opgewarmd en niet veel later samen met stokbrood weggewerkt. Het is dan alweer half acht en tijd wat meer aandacht aan Flo- te besteden wat begint met een wandeling in de omgeving. Ze geeft precies aan welke kant wel en wil gaan door stevig aan het koord te trekken. Tegen de traditie in gaat niet Ha-     Flo- uitlaten maar gaat Mer- vanavond met haar uit.  Buiten waait inmiddels een heerlijk verkoeld briesje waar dankbaar van gebruik wordt gemaakt. Losjes in de kleding wordt de avond in alle rust voortgezet. Mer- achter de tv en Ha- met zijn computer buiten meestal samen met Flo-. Morgen is er weer een nieuwe dag met nieuwe kansen…

ZATERDAG 6 september 2014: Terwijl Mer- maar niet de slaap kan vatten en Ha- allang vertrokken is, is Ha- weer later wakker wanneer Mer- allang weer slaapt. De dag begint een beetje broeierig door de aanwezigheid van een dun wolkendek. Tijdens het ontbijt zie je die heel langzaam voorbij trekken waardoor de zon zich meer laat zien en de temperatuur al snel tot normaal niveau komt >30º.  Het is elf uur als de koffie door het keeltje is gegoten en Ha-MeR op weg is naar de stad naar “de Chinees” cq enkel Chinese winkels om o.a. een korte broek voor Ha- te kopen. Mer- weet ze stuk goed en makkelijk te vinden en dat komt goed uit want overal waar korte broeken gepast worden zijn ze te klein, te groot of het deugt niet. Ook moeten we naar de speciale schoenmaker om een schoen op te halen van Mer- waar ze in één van haar schoenen een verhoogde hak laat zetten. Op de terugweg gaan we  dwars door restaurant “El Commerio” van de ene straat naar de C/ Marqués de Campo om een drankje te drinken (p.s.: foto net zo oud als de herinnering). Het is er gezellig druk en het is een plek waar Ha-MeR met kinderen veel leuke herinneringen hebben liggen. Genietend van haar kopje koffie ziet Mer- dat er aan de overkant ook nog een herenmodezaak is. Zonder om te draaien of om te kijken wordt aangegeven er zo nog wel langs te willen gaan. Zodra Ha- de zaak “CELIO*” binnentreed is het “W O U W, hier slaag ik zeker“. Zodra Ha- de zaak uitloopt denkt die “voor hetzelfde geld had ik 3 korte broeken kunnen kopen bij de Chinees”. Hij zit heerlijk, staat goed en ben er blij mee, “wat willen we nog meer?”. Als eindelijk de nog steeds heerlijke groentesoep op is als lunchgerecht is het oppakken van een siesta ineens heel dichtbij gekomen. Het is half vijf als Mer- naar het strand gaat via “Las Brisas”. Evenals gisteren is er weer een flinke wolken partij boven Denia zich aan het verzamelen met lichte en donkere wolken. Ook net als gisteren is het niet veel later op een haar na allemaal weer weggewaaid land inwaarts en doet de zon zijn werk krachtig. Om 17:00 uur vindt er een “Skype-verbinding” plaats met IJsselstein waar onze vrienden TI-SJA wonen. Vanaf volgende week zijn ze onze gasten voor drie weken na een reis met de bus vanaf Lage Weide Utrecht of Eindhoven. Om nog net van de “goede zonnen-uurtjes” mee te maken gaat Ha- er nog even voor zitten. Om kwart voor zeven, als Mer- terug komt van het strand, wordt aan het avondmaal begonnen. Daarna zal er worden gedoucht om derhalve om half 10 op bezoek te gaan bij restaurant “Bona Platja” gelegen aan het strand waar een bandje met een zangeres zal spelen en zingen die Ha-MeR 30 jaar geleden samen met de jongens daar ook ontmoetten tijdens één van de dansavonden op de donderdagavond. Eerstens zal nog worden gewandeld met Fl. met aansluitend haar “speelkwartiertje” (lekker rennen over het terras met Ha- er achteraan). Wat leuk is het weer voor Ha-MeR het trio weer terug te zien en horen en hiermee een aantal fijne herinneringen terug te halen. De liedjes en haar bewegingen waren erg herkenbaar. Ondanks live-muziek is het niet druk op het terras waarvan het meubilair (aluminium) en geel-blauwe geblokte stoelkussentjes volgens ons groepje nog steeds dezelfde zijn er een aantal nog zitten te eten. De muziek is geenszins iets voor jongeren en ook het voorbije seizoen zal hierbij een bijdrage hebben geleverd. Als we weer op bed ploffen geeft de wekker 01:00 uur aan…