Onder een grijs wolkendek vertrekt Ha-MeR met logeetje S.  naar een verjaardag. De hondjes Floor en Roots (een logeetje) blijven thuis. Het is zondag 9 augustus 2009 tegen half twee als de VWFox zijn neus laat gaan richting Prinsenbeek naar een jarige jop geboren in 1933. Ondanks de vakantieperiode is het toch nog behoorlijk druk op de snelweg. Veel vakantieverkeer, zoals caravans, doen veelal een vlotte doorgang soms behoorlijk doen ophouden. Bij aankomst na een klein uur bij de locatie waar het feestje plaatsvindt treft Ha-MeR een idyllische landelijke woning aan, gelegen in een ruimtelijke omgeving. Het wolkendek is inmiddels wat aan het breken en begint er zelfs zo nu en dan een  zonnetje zich te laten zien. Het is nog niet zo druk als een grote bloem- en plantrijke achtertuin wordt betreden die nu grotendeels is gevuld met allerlei eigentijdse tuinstoelen waarvan ééntje een sfeervolle, een ouderwetse rietenmanden strand-fauteuil is. Langzaam begint er steeds meer volk (directe familie) binnen te lopen en de gastgevers zijn dan ook alsmaar druk met het schenken van koffie e.d. en met het uitdelen van overheerlijk ruimgesorteerde gebakjes en hapjes als worstenbroodjes en roomsoesjes echter dan wel al geassisteerd door hun dochters en kleindochters. Dan duikt er eens een paparazzi aan de zijkant van het huis op. Vanachter het hek priemt hij zijn camera tussen de verticale witte nostalgische puntige heklatten. Één van de bezoekers vraagt aan de gastgevers of er toestemming is verleend om zomaar te fotograferen. Het blijkt een grapje want de kiekjesmaker is één van de schoonzonen van de jarige maar door zijn toestelmodel (met vizier), zijn houding en zijn opstelling zou het er zomaar eentje geweest kunnen zijn. Hierdoor besluit Ha-MeR vandaag niet zelf foto’s te maken maar om te vragen een aantal op te sturen via de email. Er vormen zich praatgroepjes, oud en jong door elkaar heen die zich alsmaar weer wisselen. Intussen is het tijd voor een ander natje en droogje. Van alle aanwezigen is de oudste – drie-en-negentig jaar en de jongste vier jaar, bijna vijf. Een aantal kleinkinderen van de jarige zijn nog druk aan de studie en een enkele al aan het werk. Als dan ineens beseft wordt dat een aantal daarvan ook al hun rijbewijs hebben gehaald gaat Ha-MeR zich op dat moment toch wel even een beetje oud voelen en dit in de tijd dat de eigen kleinkinderen de jongste hiervan  niet zo lang geleden nog maar twee is geworden. Op het terrein vermaken zich ook twee van hetzelfde ras langharige jachthonden van één van de dochters die van hot naar her gaan en beide van heel verschillend karakter zijn zoals de één rustig haar/zijn kans afwachtende, en de andere die alsmaar om aandacht en eten loopt te bedelen. Er hadden er zes kunnen rondlopen als iedereen zijn of haar hondje had meegenomen maar in een vooraf overleg met de gastgevers is hiervan afgezien. Tegen vijven wordt er een heerlijke broodmaaltijd waaronder een boel zelfgemaakte salades met stokbrood geserveerd. Na dit eerst gedecoreerd staat onder het,  in de breedte van de chalet, doorlopende rieten dak  in één lange rij gedekte tafels gaan alle gasten (bijna zo’n twintig personen) na een teken genieten van alle geneugten Terwijl de oren onderwijl worden gestreeld door sfeervol muziek met af en toe  wat  ondersteuning van het gezoem van wat wespen. Het is gezellig, het is er fijn, er hangt een echt verjaardags- cq vakantiesfeertje en Ha-MeR moet zich dan ook extra inspannen om te besluiten tegen half zeven huiswaarts te keren. Op de terugweg lijkt het wat rustiger onderweg maar het is zoals gezegd, dat lijkt alleen maar zo. Bij thuiskomst wordt Ha-MeR hartelijk ontvangen door een cairn-terriër en een beagle. Het was en is weer een heerlijke dag geweest waarvoor wij vooral onze gastgevers en onze medegasten willen bedanken. Bijgaand wat indrukken …