Woensdag 7 augustus 2013 komt Ha-MeR aan op TeXeL. Nadat om plus/minus uit Lsdn is vertrokken gaat de rit eerst via onze jongste zoon met gezin in Maarssen en na een wat vochtige omgeving onderweg vindt omstreeks kwart over drie er een hartelijk welkom plaats in ons geplande “HOTEL BOSCHRAND” gelegen nabij “de Koog” waar desgevraagd weer kamer 22 (foto rechts) wordt ingenomen. Behalve de rolstoel wordt in de regen alles uitgeladen en omdat bekend is waar precies onze kamer is gelegen, wordt de auto daar dichtbij geparkeerd waardoor de meest kortste weg kan worden genomen.

Na eerst van een bijna gewoontegetrouw heerlijk 4 gangen diner in het restaurant van het hotel te hebben genoten zijn Ha-MeR uitgenodigd bij onze oudste zoon en gezin voor een bezoekje in het prachtige en uitgebreid “Sluftervallei” waar zij op dat moment even verblijven in een een schitterend bungalow in één van de parken van “Landal”. We komen zowel “heen” als “terug” helemaal droog over. Omdat beide genoemde gezinnen niet aanwezig waren (op vakantie) tijdens de verjaardag van H. onlangs vonden ze het toch nog nodig H. behalve toe te zingen ook nog te verwennen en hem te verrassen met enige geschenken. Deze verrassende wending maakt het extra heerlijk hier weer op TeXel te zijn…

Donderdag 8 augustus 2013 begint met zonnetje binnen en buiten. Buiten omringd met wat frisse witte wolken en binnen omdat we beiden goed geslapen hebben en ons uitgerust voelen. Nadat eerst Fl. is uitgelaten en zich woelend door de paardenvijgen heeft bewogen thuiskomt is het even aanpassen om “fris en fruitig” naar het restaurant te gaan voor het ontbijtbuffet. Het is spitstijd rond negen uur maar dat vindt zijn aandeel bij de ruime keuze mogelijkheden van het uitgebreid “ontbijtbuffet”. We voelen ons helemaal niet oud (ha,ha) naast al die vele grijze koppen met hier en daar een heel  jong stel. Het is gek, maar het lijkt altijd weer of elke keer iets meer en wat anders wordt gegeten dan wat je normaal thuis doet. Nadat de hotelkamer weer is opgeruimd is het zoeken naar een activiteit voor straks samen met “onder andere” drie van onze kleinkinderen. Daarvoor willen Ha-MeR eerst “de lunch” samen ergens nuttigen op een locatie waar de kinderen zich ook al een beetje kunnen vermaken (speeltuin/springkussen). Behalve door de aanwezigheid van de manke poot van H. is het ook moeilijk beslissen wat leuk is voor ons allemaal samen maar het moet zeker zeker voor de kinderen aangenaam zijn. Het ene lijkt niet iets voor de kinderen en het andere is te intensief of het dure geld niet waard (uitbuiting is iets te zwaar uitgedrukt) of dan weer moeilijk bereikbaar voor H.. Ha-MeR spreken met elkaar af wat ideeën voor te leggen aan het gezin dat omstreeks half één naar ons hotel zal komen. M. wil tussendoor even ervoor wel nog “EVEN” naar de wolwinkel in “Den Burg” en vertrekt zo snel mogelijk. Om half 12 op het buitenterras is afgesproken. H. gaat de emails en nieuwsberichten van de dag lezen en Fl. gaat liggen slapen…

Als om kwart over elf iemand van de schoonmaak aanklopt en vraagt te mogen schoonmaken besluiten Fl. en H. alvast naar het buitenterras te gaan om daar M. op te wachten. Het zonnetje schijnt heerlijk aan een bijna bewolkte hemel die ook nog eens wordt ondersteunt door een frisse woei. Van dat laatste is gelukkig niets te merken door de mooie glazen wallen die dit jaar zijn geplaatst rondom het terras voor het hotel. Samen met M. is het is er goed toeven met een kop koffie terwijl er intussen gewacht wordt op Marc met z´n gezinnetje. Bij het voorleggen van enkele van Ha-MeR´s ideeën (“Kaap Skil Juttersmuseum”, “Huifkartocht Jan Plezier”, “Oudheidskamer TeXeL”) wordt de beslissing uitgesteld tot na de lunch. Het is nog even moeilijk om in één keer tot overeenstemming te komen want bij 7 personen zijn er bijna evenveel wensen. Tijdens een een heerlijke lunch bestaande uit diverse soorten heerlijk pannenkoeken bij restaurant “Orange” in “de Koog” wordt overeengekomen naar “Kaap Skil Museum van Jutters & Zeelui” in “Oudeschild” te gaan.

Het is er gezellig druk in het plaatsje waar behalve een heerlijk zonnetje schijnt ook de geur van gebakken vis en patat die middels het zeewindje de beide neusvleugels beroeren. Door het typische uiterlijk van het museum valt het extra op tussen al het overige hele gewone uiterlijkheden welke dit vissersdorp siert. Even na het afrekenen van de toegangskaarten ligt H. plotseling languit op de grond. Onze oudste zoon en een onbekende zojuist binnengekomen persoon zien dat gebeuren en vangen hem op wat niet meevalt door de houding waarop het lichaam zich in gaat begeven door een aanwezige stijve gipsen been. Als H. na een enkele minuten weer tot z´n positieven komt ligt die op z´n zijde op de grond nabij de ingang en receptie/kassa. Van alle kanten schiet men te hulp. Mede door het zweet lijkt het op een plotselinge “hypo” (plotseling krijgen van een te lage bloedsuikerspiegel). Ondanks dat H. geen doktershulp wenst is de omgeving van bekenden en onbekenden nog steeds ongerust en wordt er toch een dokter gebeld. In plaats dat deze komt, verschijnt er een ambulance die dan besluiten na eerst de zaak te hebben aangehoord en bekeken H. naar het ziekenhuis in Den Helder “letterlijk en figuurlijk” over te brengen. Onderweg naar de veerboot worden een hartfilmpje gemaakt, omdat de bloedsuikerwaarde maar moeilijk op peil komt en de bloeddruk aan de lage kant is ook nog een infuus aangelegd in de arm, via het infuus wordt tegelijk iets tegen de misselijkheid meegegeven waarna op een gegeven moment ook nog wat extra zuurstof via de neus wordt gegeven en dat allemaal vergezeld door M. die alleen voorin de ambulance mag zitten. Eenmaal aan de overkant in Den Helder wordt rechtstreeks gekoerst naar “de eerste hulppost” van het “Gemini-ziekenhuis” te Den Helder. Aldaar vindt snel en kordaat handelen de eerste prioriteit. Als H. ook merkt dat de eerste-hulp kamer waarin de komende paar uur moet worden gewacht er vrolijker uitziet dan alle andere eerder bezochte eerste hulpposten door HaMeR lijkt het al stuk beter met hem te gaan. Na het vernemen dat mogelijk een nachtje gebleven moet worden gaan Ha-MeR zich toch een beetje meer/weer zorgen maken. Het toeval wil dat de accu van M. der mobiel dan leeg is en op H. z´n mobiel te weinig “bel-tegoed” opstaat en er dus vanaf beide toestelen niet gebeld kan worden. M. krijgt toestemming om gebruik te maken van het aldaar aanwezige beeldscherm. Hierop kan ze dan via internet het telefoonnummer van het hotel vinden om deze in te lichten dat o.a. onze zoon zich zal komen aandienen om de hond te komen verzorgen, over de mogelijkheden m.b.t. het bewaren van de avondmaal indien nog wordt teruggekeerd en dat de kamersleutel nog in het bezit is van de patiënt. Tevens mag M. ook gebruik maken van de daar aanwezige telefoon met vaste lijn. Als daarbij ook nog een kopje koffie wordt aangeboden kan niet worden gesproken over nalatige SERVICE. Nagelang de patiënt, behalve het nog wel koud heeft, zich toch ook wel steeds beter gaat voelen, worden er meer slangetjes afkoppeld van de armen en de buik. Nadat eenmaal ook de bloedsuikerwaarde weer op normale peil is gekomen en er geen stoornissen in hartstreek hebben te zien geweest op het scherm boven z´n hoofd, wordt door dienstdoende arts (meisje) contact opgenomen met de eerste hulppost van het “Meander Medisch Centrum” te Amersfoort om ruggespraak te houden. De uitslag is, dat ondanks er nu ineens sprake is van een toename van “bloedarmoede” (Bloedarmoede betekent dat u te weinig rode bloedcellen in uw bloed heeft of uw rode bloedcellen werken niet goed. U heeft bloedarmoede als het hemoglobinegehalte (Hb) lager is dan 8,1 mmol/l (bij mannen) of lager dan 7,5 mmol/l (bij vrouwen). U kunt zich moe voelen, last hebben van duizeligheid, gevoel van flauw vallen of snel kortademig worden. De meest voorkomende oorzaak is een tekort aan ijzer. Bron: internet) dit euvel in de gaten te houden en er rekening mee te houden. Voor Ha-MeR is het hebben van “bloedarmoede” helemaal NIEUW. Door de receptie van het ziekenhuis wordt even voor zessen een taxi gebeld om HaMeR naar de veerboot te laten brengen voor de afvaart van half zeven. Onze zoon belt dan gelukkig zelf op en kan worden doorgegeven hoe laat Ha-MeR in “´t Horntje” op Texel aankomen. Op de boot wordt door H. voor de zekerheid alvast een broodje gegeten omdat het zeker nog een drie kwartier zal duren voordat er kan worden aangeschoven aan tafel in het restaurant van het hotel mede omdat er ook eerst via het plaatsje “Oudeschild” gereden zal worden om HaMeR´s auto daar op te halen. Onderweg daarheen wordt HaMeR “een riem onder het hart gestoken” middels het krijgen een heel lief kaartje (foto boven) door onze oudste kleindochter HH. Op de parkeerplaats in “Oudeschild” gaat een ieder zijn weegs. Bij aankomst bij het hotel wordt rechtstreeks aan tafel 22 geschoven waar we inmiddels bijna de laatste zijn. Één van de eigenaressen komt dan nog even heel attent informeren hoe het ermee is en dat we nog rustig alle tijd mogen nemen voor het avondmaal. De avond wordt op de kamer doorgebracht die kort is omdat al vroeg de slaap wordt gevat….

Nadat er een grijze vuilniszak is ontvangen van het hotel kan H. bij het opstaan zijn linkerbeen inpakken voor het nemen van een heerlijke douche. Het is dan donderdag 9 augustus 2013. Buiten hangt er één grijze massa maar het is wel droog en er woeit een stevig windje. Het is weer genieten van een ruim gesorteerd ontbijtbuffet dat zich weer elke morgen opdient en waar voor H. alleen nog de knoflookteentjes ontbreken en heeft ze daarom altijd zelf bij zich heeft. Het is duidelijk merkbaar dat het vrijdag is hetgeen vele gasten zich al eerder of direct na het ontbijt hun koffers in de auto laden.

Rond half elf meldt onze zoon telefonisch dat hij met z´n gezin reeds onderweg naar het hotel om afscheid te komen nemen want voor hen is de weekpret vanaf vandaag helaas weer voorbij. Onder het genot van heerlijke kopje koffie of drankje voor de kinderen en met door het huis zelf gebakken “appeltaart” plus slagroom wordt nog even kort teruggekomen op de dag van gisteren die vooral de kinderen een plaatsje moesten geven. Zo te zien en te merken lijkt dat goed opgepakt te zijn mede door de zeer zorgzame ouders waarbij zelfs de jongste Tess (van TESSEL natuurlijk) nog een mooie tekening (foto boven) voor H. had gemaakt en meegebracht. Met enig weemoed wordt op een gegeven moment afscheid genomen van onze kleinkinderen die het ondanks wat narigheid het erg naar hun zin hebben gehad maar toch ook wel weer een beetje naar huis verlangen naar hun vriendjes en vriendinnetjes.

Ten behoeve van de lunch gaat M. nog even naar het dorp “de Koog” om wat broodjes te kopen die vandaag op de kamer met de aanwezige kaas zullen opgepeuzeld. Daarna gaat M. stappen in dezelfde “de Koog” en H. z´n middagdutje doen. Nadat ze met wat regen is weggegaan komt ze met het zonnetje in de zon in de rug terug. Bij thuiskomst krijgt Fl. een “schaapje“, een speeltje, die ze elke keer krijgt als we op Texel zijn. Als H. deze wil fotograferen om te laten zien “hoe leuk die is” ligt het beestje al uit elkaar zoals gewoonlijk (foto rechts). Het is tijd voor een wijntje met een nootje terwijl we tevens van elkaars gebeurtenissen genieten.

Even over zessen wordt er aangeschoven in het restaurant aan tafeltje 22. Het is wederom smullen geblazen en ze dan ook weer wonderbaarlijk rekening wordt ge houden met de gestelde wensen van deze gasten (diabetisch en vegetarisch). Het is even weer lachen als onbedoeld een nieuw flesje “Duvel” op tafel gezet en dan een poosje later de serveerster zich komt excuseren om het feit dat dit flesje niet voor één van ons was. Gelukkig, zegt H., u komt mijn huwelijk redden want m´n echtgenote wilde alsmaar niet geloven dat ik die NIET bestelt heb. Bij het rondkijken zien we weer een aantal nieuwe gasten wat hier op Texel gebruikelijk is op de vrijdag en zaterdag. Morgen schuiven ook twee van onze vrienden zich bij aan ons tafeltje waar ook weer naar uitkijken.

Na dit aangenaam gebeuren gaan we Fl. ophalen voor een loopje+ritje naar “de Koog” voor een kopje koffie. We belanden op ongelukkig hoekje voor de bediening op het terras aan de buitenzijde van het restaurant t.w. aan de straatzijde. Binnen in restaurant “Vogelhuis Oranjerie” is het nog erg druk met eters. Na enig aandringen om te worden geholpen worden we ook nog verrast met drie beestjes welke onze kleinkinderen gisteren bij het pannenkoeken eten gemist hebben omdat deze verrassing op dat moment voor alle kinderen niet meer voorradig was. Na een poosje alle passanten te hebben bekeken en sommige bekritiseerd/be-ver-oordeeld keren Ha-MeR met evenveel vrolijkheid weer terug naar het hotel met voorop Fl. die dan soms de kar (rolstoel) trekt. De avond zelf wordt gevuld met tv kijken en wat vermaak op de laptop/Ipad. De bos- en duinlucht laat niet veel later van zich doen gelden waardoor de slaap weer onverwacht zijn/haar intrede doet…

Een strak blauwe lucht doet ons om half acht op zaterdag 10 augustus 2013 laten weten dat het wel weer een mooie dag kan gaan worden. Na weer een goede nachtrust is de gang na eerst Fl. te hebben uitgelaten en gevoerd weer lekker fris naar het ontbijtbuffet. Vandaag verwachten Ha-MeR twee “vrienden” die tot woensdag ons blijven vergezellen en ontmoeten vandaag een aantal “familieleden” van M. der kant die alleen vandaag hier op TeXeL zijn (alle kamers bezet) om met elkaar de 80ste verjaardag Ha-MeR´s schoonzus te vieren en ook hier zijn om één van onze neefjes te ontmoeten die bij strandpaal 12 in de vakantie als “strandwacht” werkzaam is.

Omdat alleen op zaterdag en op woensdag M. der belangrijkste winkeltje wolwinkeltje in “Den Burg” open is rijdt M. direct na het ontbijt met de auto ernaar toe. Bij het verlaten van het ontbijtbuffet worden Ha-MeR nog heel attent staande gehouden door één van de eigenaren of we weten dat er vrienden van ons naar het hotel komen en of wij het goed vinden dat ze bij ons aan tafel komen zitten. Terwijl een dik wolkenpartij de huidige stralende blauwe lucht lijkt te gaan overtreffen vertrekt M. om half tien naar eerder genoemde zaak.

Fl. moet altijd weer even haar plaats vinden door wat te snuffelen aan en zo nodig een blaf naar de schoonmaakster als deze zich aandient cq de hotelkamer binnenloopt. Van het hotel uit mogen de poetsers niet een kamer betreden als er een hond is. In een rap tempo wordt elke morgen de gebruikte hand- en baddoeken vervangen, de badkamer gepoetst en de kamer gezogen en indien nodig ook nog de bedden opgemaakt waarna het weer perfect uitziet. Diezelfde personen bedienen en assisteren ook via een zeer uitgekiend systeem s´morgens, overdag en in de avond in en rondom het restaurant met buitenterras.

De zon komt steeds vaker door het grijze wolkendek reden voor  Fl. en H. de zon voor op het buitenterras van het hotel op te zoeken waar ook M. met tassen vol wol een klein uurtje later arriveert. Vol enthousiasme laat ze dikke bollen wol en haar nieuwe breipennen zien. Ze kan niet wachten om al aan een “opsteek” te beginnen. Na een heerlijk kopje koffie wordt in de hotelkamer Ha-MeR door familie telefonisch uitgenodigd naar “Paal 12” te komen waar de tachtig jarige zich inmiddels bevindt. Omdat niet helemaal

duidelijk is geworden wat het adres van “Paal 12” is en bij welk dichtstbijzijnde dorp het behoort kan de “TomTom” niet worden ingevoerd. Op het goede gevoel afgaan blijkt dan toch onvoldoende te zijn zodat behalve wat irritatie onderling ook de weg moet worden gevraagd onderweg bij één of ander verkoopstandje/stalletje waar we hartelijk worden geholpen. Hierna kan ook de navigatie aangeven dat er nog bijna 7 kilometer is te gaan. Na het volgen tenslotte van de “80 jaar” borden (foto links) komen Ha-MeR in aangelegen paviljoen aan waar het merendeel van de  familie uit Brabant al aan het “Texel´s bier” zit. Nadat alles en voor iedereen weer is bijgeschonken wordt er eerst hard en luid gezongen voor de tachtig jarige die eruit ziet als een zestiger. Na een heerlijk lunch gaan de ouderen van de stellen naar het buitenterras waar je heerlijk uit de wind en in de zon kan zitten en het jongere deel gaat een duik nemen in zee en samen een retourtje in de rubberen reddingboot te maken. Ondanks dat het er erg gezellig is zo samen met elkaar en de uitzonderlijke ambiance van “strand, zee en zon” ondanks de uitnodiging ook te komen dineren in “Den Burg” , vertrekken Ha-MeR toch om half vijf terug naar het hotel om Fl. niet langer alleen te laten zijn en om onze vrienden te ontmoeten. Deze laatste bellen om kwart voor zes op dat ze in “de Koog” zitten en spreken af om kwart over zes elkaar op kamernummer 22 te ontmoeten.

Na even bijgepraat te hebben op de kamer gaat de loop naar het diner. Ha-MeR krijgt een andere tafel toegewezen maar met hetzelfde nummer en wat voor onze vrienden een geheel nieuwe tafel namelijk is die gezeteld is helemaal n.m.l. gelijk na binnenkomst en naast het raam waar weer overheerlijk wordt genoten van een 4 gangs maal. Nadat deze gasten bijna als laatste de eetgelegenheid verlaten wordt Fl. uitgelaten en de wandeling onderbroken door een bezoek aan restaurant “Vogelhuis Oranjerie” in “de Koog” te brengen voor de één een kopje koffie en voor de ander een borrel. Na het kijken naar de eredivisie voetbal op de televisie is de slaap vatten slechts een kwestie van tijd…

De morgenstond is goud waard op zondagmorgen 11 augustus 2013 waar in een stralende blauwe lucht al heel vroeg een hoogwaardig zonnetje prijkt. Goed uitgeslapen en opgefrist gaan Ha-MeR een nieuwe dag en nieuwe belevenissen (?) tegemoet die begint met een goed verzorgd ontbijtbuffet die in gezamenlijk wordt genoten met onze vrienden. Als één van de laatsten verlaten we de eet-tablissement (nieuw woord). Onze vrienden moeten i.v.m. hun “last minute boeking” één keer tijdens hun verblijf hier van kamer wisselen dat behalve het inpakken door het hotel geheel wordt verzorgd en dat is toevallig vandaag. Nadat ze alles weer EVEN (ha,ha) hebben ingepakt zien we elkaar weer op Ha-MeR´s kamer waar nieuwe plannen van de dag worden gesmeden. Het mooie weer nodigt ons allen uit vandaag naar buiten te trekken. Behalve een stevige frisse wind ziet het er mooi uit om te fietsen en te wandelen cq geen weer om binnen te blijven. Onze gasten pakken hun fiets en gaan Texel berijden. M. gaat met Fl. een grote wandeling maken via de duinen en strandweg en H. gaat met z´n gipsen poot achter het glazen wand op het terras zitten met een wijntje, een sigaartje, wat Texelse krantjes en z´n mobiele telefoon waarna ook later zich aansluit (foto links).

De lunch voor Ha-MeR bestaat vandaag uit twee meegebrachte broodjes door Fl. en M. op het privé-terras direct achter de hotelkamer. Als het daar om half drie wat te fris wordt doordat helaas de zon achter een steeds dikker wordende wolkenpartij verdwijnt, is de kamer zelf de plaats van verblijf. Na een middagrust op het heerlijke bed schijnt weer de zon en wordt wat haastig weer koers gezet naar ons terrasje die met drie rotan stoelen van “kunststof” is gemeubileerd. Doorlopend aan het terras ligt  een goed onderhouden grasveldje die het restaurant en een aantal kamers aan de beneden etage met elkaar doet verbinden. Aan M. is deze mooie plek niet besteed op dat moment want die heeft nog steeds wat onrust in der kont en waagt nog een loopje richting “de Koog” en terug. Het is dan wel zondag vandaag maar M. meldt bij thuiskomst dat het erg druk is in de winkels m.n. in de supermarkten. Helaas denken de wolken buiten er anders over en slaat het weer wat om tot regens toe. De gezelligheid wordt nu voorlopig even binnen gezocht.

Het eet-tablissement is wat minder bezet dan verdacht. Mede wellicht doordat in de middag de zon op deze locatie staat, het opdienen van de warme maaltijden en het stevig aanpoten door de serveersters komt de hitte je al tegemoet bij binnenkomst. Zodra je er even zit en met elkaar aan de praat raakt is daar al gauw gelukkig nauwelijks iets meer van

te merken. Alle schalen zijn likschoon als daarna wordt verzameld bij één van de auto´s voor een ritje naar “PAAL 17” zo´n tweeënhalve kilometer hiervandaan voor het drinken van een kopje koffie. Vanaf de parkeerplaats is het zo´n kleine 50 meter lopen naar het “paviljoen”. Na eerst over een de hele breedte een houten trap naar boven te hebben genomen kom je op een groot buitenterras met mooie grote houten en moderne witte kunststof kuipstoeltjes. Het is even zoeken naar een plaatsje die gevonden wordt met ruime kijk op het strand en de zee. De bediening is er vriendelijk die ook genegen is een foto (rechts) te maken van ons vermaak aldaar. Ook is het genieten van de plaatsvindende zonsondergang die niet helemaal lukt doordat deze niet in zee maar in een wolkenpartij wegzakt.

Na dit genoegelijke onderonsje willen de beide dames een spelletje “Scrabble” met elkaar spelen en de mannen “lummelen”. Met ondersteuning van het terraszitje, enkele schemerlampen, wat sfeerlichten van kaarsen en onder het genot van een drankje en nootjes wordt de avond op kamer 22 voortgezet. Door dit alles en het inademen van de bos- en zeelucht is het niet moeilijk even na elven de slaap te vatten…

De nieuwe dag, maandag 12 augustus 2013, begint met een blauwe lucht waarin toch nog wel aardig wat wolken bevinden. Er waait een aardige wind en het is droog cq regent het (nog) niet. Nadat beide stellen als één na laatsten geheel VOLDAAN van het ontbijtbuffet het restaurant verlaten loopt vanmorgen de weg naar  de markt in “Den Burg”. Omdat Ha-MeR in het bezit van een Texelse parkeervergunning waardoor zonder extra kosten kan worden geparkeerd wordt hun auto hiervoor gebruikt. Beide dames lopen direct en alvast door in hun eigen tempo vooruit en de twee mannen en Fl. sjokken op een wat langzamer tempo er achteraan zoals afgesproken. De laatstgenoemden stationeren zich in een lunchroom tegenover de zaak “Action“. Nadat de eerste aankopen zijn aangevoerd vervolgen de dames na het drinken van een kopje koffie “MET” hun weg voor de tweede ronde die ook door de “Action” loopt. In de de vele smalle winkelstraatjes in “Den Burg” is het gezellig druk waar tussendoor een brandend zonnetje veel warmte biedt. Via het beroemde “Scheepjes”-wolwinkeltje van M. wordt er rond 14:00 uur teruggekeerd naar de hotelkamers waar beide heren worden verrast met een cadeautje (o.a. een statiefje voor H. zie foto links).

Ten behoeve van de lunch rijdt M. nog even naar “de Koog” voor wat verse broodjes waarna een rustpunt wordt gevonden op het achterterras waar steeds meer de zon zich aanmeldt. Ondertussen moet H. meerdere malen z´n beide armen omhoog houden waartussen een kluwen wol wordt gelegd die dan weer door M. tot een bol wordt verwerkt. Om half drie wordt vernomen via de radio dat “Prins Willem Friso” is overleden. De middag wordt voortgezet op het zonneterras bij onze hotelkamer. 

Onze vrienden ontmoeten Ha-MeR weer bij het diner aan tafel en wordt aansluitend in het cafégedeelte van het hotel gezellig gebabbeld met ondersteuning van koffie en een drankje omringd door vele andere gasten van het hotel. Het drankje, de rode blossen op de wangetjes van de zon en de bos-duinlucht doen al vroeg in de avond de oogleden tot elkaar knijpen en zijn er slechts, en dat is niet veel later, alleen nog wat snurk-geluiden de enige vibraties die de kamer de luchtbewegingen aan de gang houden…zzzzzz

Onder het gedonder van onweersgeluiden en een berg regen worden Ha-MeR op dinsdag 13 augustus 2013 gewekt. Tijdens het genot van een heerlijk uitgebreid ontbijt BINNEN, breekt de lucht BUITEN en krijgen de blauwe stukken meer en meer de overhand echter ook nu weer ondersteunt door een stevige frisse wind. Overeengekomen wordt met z´n vijven naar de “vuurtoren” bij “Cocksdorp” te gaan. Onderweg stoppen we eerst even bij een langs de weg gelegen zaak met allerlei hebbe-dingen waarvan het merendeel met strand en zee hebben te maken. Terwijl de beide dames zich binnen heerlijk lopen te verkneukelen zitten de mannen 

buiten te genieten van de brandende zon, van een kinder-zandschepkraan op de rug van een koe terwijl herinneringen uit hun oude schooltijd en kerkelijke opvoeding worden opgehaald en uitgesproken.

Een klein uur later doet de harde wind ons belanden op het terras achter het glas waar heerlijk wordt genoten van een natje, van elkaars vermakelijke verhalen, de vuurtoren en de wollige lucht op het uiterste puntje van het eiland TeXeL.  Uit de wind is het daar goed toeven met een mooi uitzicht op het witte zand van de opgespoten strandvlakte en de schuimende zee. Het paviljoen aan de rand van het strand zelf is helemaal nieuw voor Ha-MeR maar de bediening die uit “selfservice” bestaat is slecht en ongeïnteresseerd georganiseerd.

Onderweg terug wil M. afgezet worden op de braderie in “de Koog” waarna de overigen doorrijden naar het hotel om verder ieder zijns wegen te gaan. Fl. en H. belanden in en rondom hun hotelkamer en genieten van het zonnige weer en wind terwijl onze vrienden gaan fietsen.

"SILHOUET" van "GENOT"...

M. komt net als altijd weer opgetogen of dat ze de wereld voor prikkie gekocht heeft en laat met trots haar aankopen (kort geel klein vestje en een wijd zittende blouse) zien. Ze neemt ook gelijk een bui regen mee en is het voor haar ineens nog haasten om droog in de kamer te komen. Van deze gelegenheid maakt H. gebruik om z´n middag dutje te doen en gaat M. bij de open deur zitten  “breien” waar zo af en toe de zon doorheen komt.

Terwijl alsmaar een lage zon probeert binnen te dringen achter de half neergelaten elektrische rolgordijnen ontmoeten Ha-MeR onze vrienden in het restaurant. Alle nieuwtjes en ervaringen worden uitgewisseld. Opnieuw zijn er weer nieuwe gasten weggegaan en bijkomen. De warme maaltijd is op een enkel taai flensje na verrukkelijk, zo lekker zelfs dat er naar extra groente (bloemkool) wordt gevraagd.

Om half negen gaat het loopje naar “de Koog” voor een drankje. De rolstoel wordt geparkeerd op het buitenterras bij hotel restaurant “Pure” gelegen bijna aan het eind van de hoofdstraat van “de Koog” waar het goed toeven is ondanks de herrie van ééntonige disco-dreun vanuit het café aan de overzijde. De avonduren hierna worden op ieders eigen hotelkamer doorgebracht. Bij Ha-MeR wordt mede door de “gedachten aan” en het “gevoel van” dat DEZE morgen alweer naar huis gaan, hier en daar al wat in de koffer gestopt. Het is weer pikke donker als tegen twaalven de lichten buiten automatisch en binnen van het bed worden gedoofd waarna zonder enige moeite en snel de bewustzijn wordt verloren in beide heerlijk en prettige bedden…

Het is strak blauw als om kwart voor acht op woensdag 14 augustus 2013 als de overgordijnen worden opengetrokken. Na het douchen, het uitlaten en voeren van Fl. wordt omstreeks kwart over negen wordt onze galgenmaal-ontbijt aanvangen en nog even genoten van alle luxe die staan voorgeschoteld. Tijdens dit gezellig samenzijn zijn we het er allemaal over eens het hotel als “zeer goed” te beoordelen met slechts een enkel klein minnetje (ruikend sifon, taai flensje bij onze vrienden). Met onze vrienden wordt afgesproken elkaar om 14:00 uur bij een restaurant weer te ontmoeten om aldaar met elkander nog te lunchen. Bij terugkeer op de kamer worden de laatste dingen in de inmiddels vele tassen en twee koffers gepropt en dichtgeritst en klaargemaakt om na terugkomst M. uit “Den Burg” (nog even wat wol halen) samen met twee krukken en een rolstoel dit alles in de voiture te laden. Het weer is dan een dikke zeven en dat betekent dat indien gewenst nog wat kan worden ondernomen op Texel alvorens het eiland te gaan verlaten.

Als. M. terug is van haar ritje naar “Den Burg” wordt de auto geladen, afgerekend en in “de Koog” geparkeerd. Aansluitend wordt eerst koffie gedronken en waarna een wandeling met hindernissen wordt gemaakt via duinen, camping, badweg waar om half één wordt neergeploft in het restaurant waar nog éénmaal met onze vrienden geluncht zal worden.

Gelukkig kunnen we buiten in de schaduw zitten. Achteraf vinden Ha-MeR de presentatie en de kwaliteit van het geleverde etenswaren wat matig in tegenstelling tot onze vrienden. Even voor half vier nemen we afscheid van elkaar en rijdt de één met de auto naar de pont en gaat de ander met fiets nog even van de omgeving en het mooie weer genieten. De weg terug naar huis gaat over wat interne hobbels door knijpende billen van H. en komen om half zeven weer in Lsdn aan na een heerlijke periode op TEXEL…

Het zal dus wel weer even wennen zijn als de komende dagen weer bloed moet worden geprikt, nieuw gips worden verkregen en uitslagen worden aangehoord…