Het is vrijdag 14 februari 2014. Nadat om half acht een alarmerende wekker dan nog geen enkele indruk maakt doordat de ene al wakker is en de ander er gewoon doorheen blijft zagen, staan Ha-MeR toch om 08:00 uur met beide benen naast het bed. Doordat het buiten goed helder is behoeft er binnen maar weinig licht te worden ontstoken. Het ontbijt is vandaag yoghurt of een boterham die door zoals bijna elke ochtend wordt verzorgd door H.. Even voor negenen vertrekken Fl. en M. voor de ochtenduitlaat. Niet veel later rijdt H. naar het Meander Medisch Centrum in Amersfoort waar hij zijn drie na laatste “hartrevalidatie” gaat afwerken. In tegenstelling met de woensdag, waar naast fietsen achtereenvolgens ook aan 7 apparaten moet worden getrokken of geduwd, bestaat de vrijdag sessie uit fietsen en een spel. Nadat er op terugweg naar huis nog even is getankt staat het thuisfront al gepakt en gezakt klaar om zo snel als mogelijk richting TeXeL te vertrekken. N.a.v. het verwijderen cq het doorzagen van de trouwring van H. is deze onlangs weer gerepareerd en wilde M. dit vieren met een persoonlijk feestje en heeft ze onlangs een weekendje TeXel georganiseerd op het moment van “Valentijnsdag”.  Een prettige bijkomstigheid onderweg voor de berijder (H) is dat de verkeersdrukte, met name bij Amsterdam, erg meevalt dit keer. De weersomstandigheden hebben we ook mee door de aanwezigheid van helder weer, dun bewolking en droog. Mede hierdoor wordt de veerboot al om 14:00 uur bereikt en we worden overgevaren. Het adres dit keer is Hotel “Tatenhove” (foto boven) in “de Koog” een lokatie die recht tegenover onze standaard hotel “Boschrand” is gelegen. De (prijs)verschillen worden al snel voor Ha-MeR duidelijk. We worden ontvangen met een kopje koffie en thee. Als enkele huisregeltjes zijn verteld worden we allervriendelijkst met achterlating van twee lege kopjes voorgegaan naar hotelkamer met nr.8 begeleid. De kamer is gelegen op de onderste verdieping en is kleiner ten opzichte van de overkant. Wel zijn er evenzo duidelijk zichtbare enkele moderne vernieuwingen cq modernisering toegepast. Als eerste en enige meegenomen propvolle sporttas wordt uitgepakt en de inhoud geplaatst op plekken die hiervoor zijn ingericht. Nadat alles is geïnstalleerd gaat vervolgens Fl. en H. een tukkie doen en M. gaat naar het dorp. Om 17:00 uur is het gezin geheel weer compleet en na het aanhoren van hoe fijn en prettig haar bezoekje wel is geweest, genieten niet veel later twee gelukkige mensen in het restaurant van een glas “rode wijn” en een “rode port” en is het wachten op onze “Valentijn” diner waarvoor we ons tussen 18:00 uur en 18:30 uur moeten melden in het aangelegen restaurant. Als onze, in dit geval ronde tafel, met nummer acht is gevonden valt het H. op dat M. er al eerder ter plaatse moet zijn geweest want Ha-MeR’s tafel is extra versierd met drie brandende waxinelichthouders en een fel rood gekeurde envelop en een rode roosjes die naast het bord van H. is gepositioneerd. Eenmaal gezeten aan tafel tellen we ongeveer 15 stellen mee-eters met een gemiddelde geschatte leeftijd van 59 jaar. Het restaurantgedeelte kan bij meer bezoekers door het openklappen van tweemaal twee opklapdeuren, voorzien van over het geheel kleine raampjes, worden verruimd. Na het proosten op elkaars gezondheid en geluk met nog steeds hetzelfde portje en een wijntje worden er achtereen volgens drie gangen opgediend. Stuk voor stuk ziet de uitvoering van de gerechten eruit als schilderijtjes cq plaatjes (zie onder). Omdat H. nou weer even weer eens wat anders wil eten is vooraf al aangegeven dat hij naast diabetes hij ook alleen “vegetarische” gerechten wenst. Ha-MeR zit zichtbaar te genieten van alle combinaties van smaken. Alle complimenten gaan dan ook naar de kok. Als in het restaurant ernaast aangelegen nog van een koffietje en een theetje wordt genoten maakt Ha-MeR aanstalten om naar hun kamer te gaan. Er volgt een korte uit(om)kleedpartij,  M. gaat in der pyjama en H. in z’n regenjas om samen nog even naar het donkere buiten te gaan. Na het uitkloppen van de regenjas en droogwrijven en schoonmaken van Fl. duiken ook zij het bed op. Een beeldende tv, enkele brandende waxinelichtjes, drie sfeervolle schemerlampjes van het huis en wat  andere geneugten zijn de ingrediënten om verder lekker op bed te blijven liggen. 

Zaterdag 15 februari 2014: Nadat M. terugkomt van Fl. uitlaten, deelt ze mee dat het nog steeds ontzettend waait, maar dat het ook prachtig mooi weer is. Na een heerlijk, zeer uitgebreid ontbijt rijden we naar Den Burg. Door het inmiddels in bezit hebben van een “parkeervignet” kan er makkelijk op een bijna lege parkeerplaats de FOX worden achtergelaten. Met een stevige stormwind wisselend in de rug en voorzijde wordt richting centrum gelopen. Het eerste wat opvalt is een reeds gesloopte woning en een verdwenen aanliggende tuin. Deze plek doet ons  herinneren aan de vorige keer waar daar toen nog aangeklede (gebreide) vogelhuisjes aan de bomen hingen. Ook zien we dat het marktplein waar heel vroeger de schapenmarkt was voor groot deel open ligt. Het ligt er nu geheel verlaten bij. Ondanks dat de straatjes bijna leeg zijn en enkele zaakjes nog aangeven in winterslaap te zijn vermaken Ha-MeR zich prima. Met name M. laat met regelmaat verbaal weten hoe heerlijk ze het allemaal vindt en er alsmaar van geniet. Bij het zaakje Bi-Janti “voor de koffie en zo” herinnert de eigenaresse zich het moment dat FL. de kaas op zat te eten uit een tasje van een tafeltje naast ons. Dat zal ze nooit vergeten laat ze nog weten. Na een genoten kopje koffie nemen we kortstondig afscheid van elkaar. H. bestelt nog een tweede kopje koffie en loopt M. naar haar vaste wolwinkeltje en de zaak Action. Tegen half één besluiten we in plaats in Oudeschild te gaan lunchen om in de Koog om bij de “Oranjerie” te gaan lunchen mede omdat we daar goede herinneringen 

hebben liggen en omdat we in het TeXeL krantje “dit weekend” een kortingsbon van 20% bij lunch en diner hebben gevonden en meegenomen. Het is weer smullen geblazen van de ook hier weer goed uitziende en smakende bord “gesmak”. Terwijl de storm buiten de uithangende bloesjes van de haakjes en standaards blaast aan de overkant in één van de textielzaakjes is het binnen aangenaam en lekker behaaglijk mede door de vele zonnestralen die door het glazen serre-gedeelte naar binnendringen. Na dit genot wil M. nog de Koog door en Fl. en H. lopen terug naar het hotel om wat te gaan slapen. Drie uur later als M. haar verhaal heeft gedaan en alle koopjes heeft getoond worden de meegebrachte broodjes klaargemaakt. De zelf meegebrachte knoflookteentjes vormen hiervan een onderdeel. Rond half acht als Fl. en H. buiten een ieder aan de uiteinden van een hondenriem staan te trekken begint het ineens nog harder te waaien en koude vlaag van ijsregen doet het doel snel onderbreken en voordat alles is afgewerkt staan we al weer voor een gesloten deur van de hotelkamer. Deze blijft langer gesloten dan gewenst en doet wat irritatie opwekken bij doordat M. wil het grapje heeft bedacht dat de deur pas open gaat als het “wachtwoord” wordt gezegd. Mensen wat grappig en irritant als je hellemaal nat bent geregend en hoofd en handen van ijs lijken. Het wordt goed gemaakt doordat M. helpt bij het ontdoen van al het natte spul. Als er even een stil moment valt in het kamertje zijn duidelijk de geluiden van buiten te beluisteren van een die steeds heviger wordende storm. Bij het ontwaken van H. om 03:00 uur voor het doen van een plas zit M. uiterlijk zichtbaar en leunend tegen haar bedkussen te genieten van haar leesboek.

Zondag 16 februari 2014: Bij de vraag of M. goed geslapen heeft wordt beantwoord met klinkende “JA”. Ze legt uit dat ze maar een uurtje gelezen heeft. Na een douche te hebben genomen gaat ze met eerst met Fl. uit. Buiten waait het nog stevig, zien we grote blauw tussen de grijze wolken door en schijnt zo af en toe de zon. Bij terugkomst wordt de gang en via een gang naar het restaurant bewandeld voor het ontbijt. Er worden meer gasten dan de dag hiervoor geteld, zoveel meer dat de serre deuren zijn opgeklapt. Bij ons tafeletje aangekomen heeft het personeel heel attent er weer voor gezorgd dat alle de door M. zelf neergezette waxinelichtjes weer staan te branden op tafel. Met volle teugen wordt weer genoten van het zeer uitgebreide aangeboden ontbijt. Voor de verandering en voor het uitzicht wordt met elkaar van stoelplaats gewisseld. Bij terugkomt in de kamer ligt er weer een warme onthaal te wachten van Fl. Nu is het moment gekomen de boel in te gaan pakken. Nadat er afgerekend is laten we de auto staan waar die staat en zetten met z´n drieën een wandeling die via de duinen en zee naar het dorp zal lopen. Op het gehele wandelpad is het stil en als er iets wordt tegengekomen zijn het veelal ouderen met één of meerdere honden. Onderweg nemen we een duurbetaalde drinkpauze in restaurant “Noordzee” ingelast gelegen bovenop een duin en aan het strand met zicht op een woeste zee.

de weersomstandigheden mee, veelal blauwe stukken lucht, veel licht en zo nu en dan ook nog een laag zonnetje. Het is 15:00 uur als bij finish wordt geklokt en worden een heerlijke twee dagen Texel en 1 dag voor pakken en reizen afgesloten wat Fl. op haar manier verwerkt…. “rollebollen” met met haar Texels schaapje.