Dinsdag 4 maart 2014: Als Fl.  op het balkon zich al op te warmen (foto) worden door M. vandaag de laatste zaakjes in huis zelf geklaard. De “handkoffers” en een “bench” staan klaar op het bijproppen van een laptop, een Ipad, enkele adopters en mobiele telefoons na  gereed om op te pakken. V.a half zeven kunnen we onze stoelen in het vliegtuig van “Transavia” vlucht Eindhoven – Alicante, vertrek om: 17:30, aankomst om: 20:00, vluchtnummer: HV 6625 vastleggen en uitprinten. M. wil dit keer zo veel mogelijk vooraan zitten en worden stoelen met nr. drie geclaimd. Tussen wat minder aangename dingen door zoals belasting 2013 tegenvaller en wat familie perikelen waaronder o.a. een zieke nicht, heeft Ha-MeR zich inmiddels toch al door hun familie in Denia wel lekker laten maken na een aantal leuke zaken als “wijnproeverij met diner” en een ritje voor een aantal dagen naar “Marbella” om vrienden van hun te gaan bezoeken, in het vooruitzicht te stellen. Ook kijken we uit naar de komst van Marc die zaterdag a.s. voor de eerste keer in ons huisje in Denia zullen ontmoeten. Ondanks dat M. i.v.m. de wat zwakkere conditie van H.  “te veel” activiteiten terecht probeert te minimaliseren hebben Ha-MeR er erg veel zin in. 

Dinsdag 4 maart 2014: Na heerlijke nachtrust bestaat het ontbijt uit wat restjes van brood en yoghurt. Omdat we 0m 13:30 uur vertrekken hebben we nog lekker de tijd om wat laatste dingen als afvalbakjes en lege flessen te ledigen, nog een keertje stofzuigen, elektrische stekkers eruit en de laatste check. Als allerlaatste worden ook nog even de handbagage (koffertjes) gewogen op de personenweegschaal en dan zien we dat beide koffertjes wat overgewicht (>10kg) aangeven. We wagen het er gewoon op want zeggen we alles hebben we nodig”.

WOENSDAG 5 maart 2014: Precies om half twee gaat de voordeurbel. Het is onze buurman LvD waarmee is afgesproken Ha-MeR naar Airport EINDHOVEN te brengen. Nadat de boodschappenkar van Boni, die gebruikt is om twee handkoffers en een bench naar de auto te brengen, is geleegd wordt na een rustige rit, een deskundige chauffeur en een dik uur later aangekomen bij het voor Ha-MeR nieuw vliegveld. Omdat er geen twee euromunt voorhanden is kan er geen bagagetrolley (op Schiphol zonder munt) worden gepakt en is het even sleuren naar de vertrekhal met name van de bench. In de vertrekhal valt ons de “kalmte” en “relaxtheid” op wat er overheerst en dat geeft alvast een heerlijk gevoel geeft. Drie loketten zijn reeds geopend om de Transavia passagiers voor meerdere plaatsen in te checken. Als het onze beurt is blijkt dat alleen Fl. deels wordt ingecheckt waarna we worden doorverwezen naar een loket een tientallen meters verderop. Aldaar gemeld moet in opdracht van de lokettiste de bench, waarin Fl. wordt vervoert, worden opgebouwd omdat er moet worden aangetoond dat Fl. daarin kan staan. Wat een onzin, zijn onze gedachten, dat hebben we nog nooit meegemaakt. Pas als daarvoor een “oké” is afgegeven worden alle tickets overhandigd. Ook valt het Ha-MeR op dat aan ons geen groene plaklabel is afgeven voor de handbagage en aan de meeste anderen wel. We hebben nog genoeg tijd om rustig van een kopje koffie met een koek die er uitziet als een gebakje te genieten. Om kwart over vier wordt de gang gezet richting de douane met Fl. nog steeds aan de lijn bij ons. Ter plaatse moet er opeens wel weer een label om de handbagage worden bevestigd die we dan ook ontvangen. Ook krijgen we de aanwijzing door, dat Fl. bij een kamertje gelegen net voor de wachtrij bij de douane daar wordt opgehaald en waar dan ook haar bench zal worden gecontroleerd. Als HaMeR betreffende kamertje verlaten met Fl. achterlatend gaat het aanhoren van het piepen van Fl. bij M. door merg en been en is enigszins daardoor wat confuus geraakt. Bij de douane moet in tegenstelling met Schiphol alle vloeibare medicijnen (zoals insuline) eerst allemaal uit de koffer worden gevist om vervolgens apart worden gescand. Bij het passeren door HaMeR zelf door de scan-poort gaan onmiddellijk alle bellen rinkelen. M. vanwege haar nieuwe heup en H. vanwege zijn hartoperatie wellicht. Nadat beide vervolgens gefouilleerd zijn, wordt een grote ruimte betreden met diverse taxfree-winkels en gates. Ook daar hangt een relaxe sfeer. Zodra ons gate-nummer bekend is via het scherm is het bij gate 5 het al behoorlijk druk en is het moeilijk een zitplaatsje te bemachtigen. Voordat de laatste check wordt uitgevoerd worden vooraf nog de tickets en de paspoorten gecontroleerd. Tijdens allerlaatste check worden de tickets tenslotte nog gescand en vindt er een opeenhoping van reizigers plaats in een veel te kleine ruimte voor de glazen uitgang naar het buitenstaande vliegtuig. Via diverse markeringen die ons heen en weer doen lopen moet aan het einde, je loopt en staat dan al in de openlucht, wachten. Op teken mag er naar de voor- of achteringang van de Boeing 737-700 worden gelopen. Het sein van vetrek wordt om 17:50 uur afgegeven wat 20 minuten vertraging betekent. Klaarblijkelijk hebben we de wind mee want na een vlucht van twee uur wordt er toch geland om 20:00 uur op Airport Alicante waar we ook weer via buiten naar de hallen wordt gelopen. Omdat we geen andere bagage hebben dan Fl. kunnen we rechtstreeks, na eerst een lang verplichte uitloop, ons melden bij de afdeling “bijzondere bagage” waarna al heel snel M. komt aanlopen met Fl.. Dan is het nog maar kort stukje naar de aankomsthal waar Ha-uS ons al enthousiast staan op te wachten. Na een dik uur en 100 km rijden worden we verwelkomt bij Ha-uS thuis met een drankje en een hartig hapje. Even na elven betreden we ons huisje en valt het ons direct op hoe netjes het allemaal er nog uitziet. Snel worden de twee koffertjes uitgepakt waarna even voor twaalven de ogen kunnen worden gesloten…

DONDERDAG 6 maart 2014: Omdat het slaapkamerrolluik half geopend is worden HaMeR door het zonlicht gewekt. Het is fris in huis en om bij de gaskachel te kunnen komen moeten we eerst de terrasmeubels e.d. vanuit het voorkamertje naar buiten worden geplaatst. Ha-uS had het al gemeld dat de jasmijnstruik los was geraakt door een storm en deels over het terras heen ligt (foto). Een klein half uurtje verder staat in huis lekker wel de gaskachel op een klein pitje te  branden. Ondertussen dat Fl. wordt uitgelaten door M. is H. bezig met het ontbijt. Dat laatste is een makkie vandaag want behalve wat boterhamsneetjes van gisteren en thee is er verder nog niets in huis. De plannen voor deze dag zijn al door M. gesmeed zo zal via Ha-uS naar Bea & Michel worden gelopen om behalve er koffie te drinken ook de auto op te halen. Bij aankomst blijken deze laatsten niet thuis te zijn maar zien we wel de auto op de inrit staan. Omdat er een afspraak stond zijn niet hun heksleutels meegenomen dus gaat de loop terug naar huis. Nadat de auto is opgehaald gaat ze rechtstreeks door naar de stad voor de boodschappen. Omdat HaMeR nog geen wifi heeft in huis (komt zaterdag a.s.) gaat H. intussen zijn mailtjes binnenhalen via de wifi bij Ha-uS. Om half twee komt M. terug van haar inkopen en als alles ook weer in de bestemde ruimtes is weggezet gaat ze aan een warme lunch beginnen. Omdat buiten strak het zonnetje schijnt en de temperatuur er heerlijk is wordt er voor de eerste maal in de veranda gegeten (foto, div. groenten, gek.aardappel, salade en gebakken kalkoen). Geflankeerd door een wijntje en een colaatje wordt er heerlijk genoten van dit alles. Aansluitend wordt de terrasstoelen gevonden en in gepaste kleding een dutje gedaan. Even na vieren bemerken we de gasten die ons vanmorgen hebben laten zitten, Bea & Michel aan de achterzijde en trekken aandacht door luidruchtig met hun bellen te rinkelen.  Michel denkt een oplossing te hebben voor HaMeRs wifi-probleem door een versterker aan te bieden die wel 3 kilometer het signaal binnenhaalt en in dit geval zou dat het die van Ha-uS moeten lukken (niet dus). Om 17:00 uur gaan Tr. & M. naar de stad om o.a. “peltbrood” te kopen. Na een klein stokbroodhapje maken HaMeR zich klaar om op uitnodiging van Ha-uS naar een “wijnproeverij” met diner in Hotel “Nou Roma” in Denia te gaan. Naast HaMeR zijn ook twee Engelsen, kennissen van Ha-uS via de Engelse club, uitgenodigd. Om kwart over acht rijden er twee auto´s de Carrer uit. Het is even zoeken voor beide chauffeurs een parkeerplekje in de buurt te vinden. In een carré staan mooi gedekte tafels waar de eerste gasten al zijn aangezeten. Ons zessen sluiten daarbij aan. Niet veel later is alles bezet en moet er zelfs worden bijgedekt. De avond begint met een bruisend glaasje als welkom aangeboden door de zaak. Bij elk bord zijn staan zo´n 5  grote wijnglazen en een waterglas. Na een half uur wordt begonnen met het inschenken en het proeven van een witte wijn die te koop is onder de naam “S Naia D.O. RUEDO”. Dan worden heerlijk warme broodjes met een in hoeveelheid gescheiden tomatensausje geserveerd. Zodra het glas leeg is wordt er steeds één keer bijgeschonken alvorens aan de volgende te beginnen. Ondertussen staat een vertegenwoordiger midden van de zaal te vertellen over de streek van de wijn en waarom deze zo speciaal is. Als na een poosje bijna iedereen er dan ineens doorheen gaat praten zou dat eigenlijk het signaal moeten zijn dat het een beetje te lang gaat duren, maar dat wordt door de man niet begrepen praat gewoon door zonder er nog maar iets van te verstaan. De tweede wijn is een rode wijn t.w. “Viridiana D.O. RIBERA DEL DUERO”. Direct bij de eerste slok is dit voor de meeste gelijk volop genieten. Deze glijdt namelijk al direct soepel de keel in en laat een heerlijke zachte en fruitige smaak na. Niet alleen uit Spaanse gewoonte gaan niet veel later de decibellen omhoog maar wellicht ook door de drank. Dit laatste wordt nog duidelijker al de derde wijn, ook een rode, wordt ingeschonken met de naam “Villano V,T. Castilla León” want deze smaakt scherp. Onderwijl is er ook een “Ensalade bacalao confitado con vinagreta de miel y pimienta rosa” geserveerd die als welkome voorgerecht er goed ingaat. Aansluitend wordt “Rape rustido con panceta ibérica y jugo de citricos” die H. wel geheel opeet maar niet voor zijn verjaardag zal vragen. Dan vraagt een voor H. onbekende vrouw met wat ordinair klinkende stem in het engels of ik “golf” , waarop met “nee” wordt geantwoord en waarop zij weer reageert “ik ook niet”. Dan bukt ze zo over me heen zo dat ze met haar borsten leunt op m´n linker arm om aan te wijzen welke wijn zij wel heel lekker vond. Sorry hoor maar ik liet dat maar gewoon zo doorgaan want geheel onprettig van dit niet. Nog steeds hangende over m´n arm richt de Engelse Meneer die met ons was meegegaan aan de andere kant zich naar mijn buurvrouw en vraagt terwijl deze z´n portefeuille laat zien en opent lijkende alsof hij z´n visitekaartje wil overhandigen of ze een emailadres heeft. Voordat mijn buurvouw daarop reageert ontstaat zich tegelijk plots een enorme steekvlam uit z´n portefeuille (foto) dat wij omstanders daarvan schrikken en hilarisch op wordt gereageerd. De man klapt deze weer snel dicht waarna de vlam uit weer dooft. Het blijkt een geintje uit “Las Vegas” en is zeer spectaculair. Meerdere aangezeten willen dat nog wel eens een keer zien en bieden zelfs geld voor de truck. Voordat de vierde wijn, wederom een rode, “Parada de Atauda D.O. RIBERA DEL DUERO” met daarbij als gerecht “Lomo Angus con salsa ligera de foie y trufas” wordt genuttigd is er tussendoor nog een wit ogende drankje weg te werken middels een rietje die de smaak moet stabiliseren. Het nagerecht is de “postre casero” “Nuestra tarta Banofi” een een glaasje cherry van het huis. Het is even over enen als HaMeR weer voor hun huisje wordt afgezet na een applausje voor de chauffeur. Wat een heerlijke dag weer met als afsluiten een fantastische avond…

VRIJDAG 7 maart 2014: M. wordt al heel vroeg wakker met een kater dat gepaard gaat met hevige hoofdpijnen. Om haar nog wat rust te gunnen om half negen gaat H. eerst zelf maar met Floor wandelen. Het is stil op straat, de lucht strak blauw en het lijkt weer prachtige mooie dag te worden maar is op dat moment het geen overbodige luxe een dikke jas te dragen. Bij thuiskomst wordt voor het ontbijt “havermout” gekozen. Het is weer even passen en meten hoeveel ingrediënten (havermout en melk) er hier weer voor nodig zijn om een beetje stevig papje te krijgen. Als het gerecht staat af te koelen op tafel wordt M. gevraagd of er inmiddels behoefte is aan dit hapje waarop bevestigend wordt geantwoord. Vanmorgen staat een bezoek aan de groente- en fruitmarkt in Denia-stad samen Tr. op de kaart. H. krijgt bezoek van een kennis die mogelijk HaMeR aan wifi kan in huis kan helpen (fiasco). Het is alweer half drie als M.  van Denia stadreisje thuiskomt met een tas diverse dingen maar ook zonder groente en fruit, daar was geen tijd meer voor. Tijdens het uitlaten van Fl. maakt M. ondertussen de warme lunch (bietjes uit een potje, gekookte aardappelen, een salade en een gekookt ei) klaar. Door H. worden de bietjes als bijna smakeloos beoordeeld. Daar staat tegenover dat de salade overheerlijk was. Na de afwas wordt het terras bemand om daar daarna de omgewaaide “Jasmijn”-struik weer in het gareel te zetten. Door het gewicht en door de wirwar van takken is dat niet mogelijk en zit er niets anders op de struik vrij drastisch in te korten (foto) wat met pijn in het hart wordt uitgevoerd. Hierdoor wordt ons huisnummer van de achterzijde duidelijk zichtbaar. In tegenstelling met aan voorkant “172H/4H” is dit “65”. Tegen vijven komt Tr. vragen of HaMeR naar hun toe willen komen om de komende reis van woensdag a.s naar zuid Spanje te bespreken. Onder het genot van een drankje wordt met behulp van het internet een route en de hotels uitgestippeld. Één ding staat al vast dat we op donderdagavond in Marbella moeten zijn omdat dan een diner staat geplant met Duitse vrienden van H.L..  Na afloop gaan Ha-uS nog even naar de stad om hieromtrent nog wat te regelen terwijl via een reisbureau. HaMeR daarentegen gaan naar hun huisje voor het avondeten (broodmaaltijd). Om 20:00 uur bij donker gaat H. voor de derde keer Fl. uitlaten terwijl M. het in huis gezellig maakt middels een brandende gaskachel en waxinelichtjes. Het is koud buiten met een frisse wind als het stel zich door enkele goed verlichte straatjes begeeft en over de met maanlicht bestraalde strand lopen in omringt door van een bijna “ijzige” stilte. De avond wordt verder doorgebracht in de huiskamer waar de tv een hoofdrol speelt..

ZATERDAG 8 maart: Na een heerlijk nachtrust en ontbijtje is het vandaag uitkijken naar de komst van Marc V. die thans in Valencia is bij Geert-J. en vanmiddag naar Denia komen. Zij treffen het ook want het is weer schitterend weer. Het is poetsdag en dat betekent dat het er vandaag “spic en span” gaat uitzien vandaag in huis. Terwijl M. met auto naar de stad is om nog wat (weer) boodschapjes te gaan doen belt H.L op dat de jongens rond half twee aankomen in Denia. Bij thuiskomst van M. staan plots ook twee Nederlandse vrienden “Ada & Rolaf”  voor de deur waarvan we weten dat ze hier in de buurt al een poosje overwinterden. Als een half uurtje later ook nog beide heren aankomen is het een gezellige boel achter op het zonnige en warme terras waarbij M.V al gelijk in z´n korte broek zit en in z´n blote bassie terwijl G.J. bezig is met de aanleg van de huis-wifi. Na een lange tijd samen alleen met Marc te hebben vertoefd gaat hij naar G.J. om samen Denia e.o. te bekijken. HaMeR zit van aanwezigheid heerlijk nog na te genieten. Tegen achten komt hij terug om zich om te kleden voor het avonddiner bij restaurant “San Giuseppe”. Om half negen vertrekken we gezamenlijk op uitnodiging van HaMeR met G.J. en Ha-uS naar ons bijna thuisrestaurant. Het is er al gezellig druk als we naar een tafel voor zes personen worden geleid. Het is weer genieten van het heerlijke eten en vooral van het zo samenzijn met elkaar. Na drie flessen wijn en diverse heerlijke lekkernijen zijn we allen weer rond kwart voor twaalf op ons allen eindbestemming. Marc organiseert dan spontaan een zitje buiten achter op het terras en tovert een “bolknak” voor de dag. M. kan dat niet meer opbrengen en gaat heerlijk naar haar bed waar ze na een tel al ligt te snurken. Tot half twee worden de sterren aan een schitterend frisse maar hele heldere lucht bekeken, besproken en via internet van de  Iphone naar de namen gezocht en gevonden. Er wordt leuk gepraat met elkaar over vroeger en heden. Het is halve maan die ons ondertussen heel langzaam verlaat door langzaam maar gestaag naar rechtsonder weg te vertrekken…

ZONDAG 9 maart 2014: Niet veel later dan normaal vindt de ochtendstond rond half negen plaats. Marc & M. gaan Fl. uitlaten en geven vooraf al aan dat via het strand te doen. Het weer ziet er niet zo mooi uit de dagen hiervoor en hangt er een behoorlijke frisse ondertoon terwijl in NL het vandaag 20 graden gaat worden cq warmer dan hier in Denia. H. gaat ondertussen het ontbijt klaarmaken met vandaag vers geperste sinaasappelsap en heerlijke grote aardbeien. Als aansluitend ook nog met elkaar gezellig koffie is gedronken begeeft Marc zich alweer naar zijn neef G.J. om  vandaar uit om 11:00 uur te vertrekken naar Valencia om aldaar naar de “Mascleta” te gaan kijken en vooral aanhoren. Vanwaaruit hij om vier uur zal vertrekken terug via airport Rotterdam naar huis in Lsdn. Ha-MeR zelf blijven vandaag lekker rond huis. In de namiddag kan er nog even in de zon een korte siësta worden gedaan maar dat duurt niet lang want ondanks het zonnetje is het te fris. Om 17:00 uur bezoeken we Ha-uS die ons hebben gevraagd nog even een drankje te komen drinken en de komende reis te bespreken. Ze hebben er al veel werk van gemaakt waardoor er nu reeds een schatting van kilometers, de tijd van rijden en de kosten worden is af te geven. Dat laatste valt natuurlijk tegen, ha,ha, maar dan heb je er wel wat voor. We spreken af woensdag a.s. om half elf te vertrekken. Fl. zal gaan logeren bij vrienden een kleine 2,5 km verder hier in Denia die ze kent en erg veel van dieren (honden) houden. Nog net geen 20.00 uur is het als Fl. en H bij thuiskomst, het is dan al donker, de laatste ronde van vandaag lopend gaan afleggen.  De avond wordt met een brandende gaskachel achter de tv, laptop en tablet door gebracht onder het genot van een klein glaasje….

MAANDAG 10 maart 2014: Door het felle zonlicht van de ochtendstond dat zich onder het rolluik priemt wordt Ha-MeR gewekt. Het is dan 08:00 uur. Niet veel later begeven de voetjes zich al over de koele vloertegels.  Vandaag heeft M. een afspraak met vrienden uit NL om naar de toeristenmarkt te gaan. Ze wordt hiervoor tussen half en 11:00 uur opgehaald. Eerst kan er nog samen een kopje koffie worden gedronken gedronken (M. kan niet zonder). H., die het veel te vermoeiend vindt over een markt te slenteren, gebruikt het excuus zich te willen bezig houden met het opladen van energie t.b.v. de aankomende 5 daagse reis. Door al wat dingetjes te verzamelen in een koffer die zeker niet mogen worden vergeten ook al hebben we ze waarschijnlijk niet nodig zoals een reserve insulinepomp, een bloedsuikermeter en diverse hulpstukken (infuuspleisters). Om 12:00 uur is het momenteel 14º (in schaduw) buiten en met de gaskachel aan binnen 18º. Alhoewel het buiten er zeer zomers uitziet vindt H. is toch nog wel fris. Om 12:35 uur staan ineens plotseling Ha-uS voor de deur. Ze komen vertellen dat hun vrienden in Marbella die we woensdag een bezoek gaan brengen zojuist hebben gebeld en ons allen uitnodigen voor een paella bij hun thuis in de middag als tegenhanger voor onze uitnodiging met ze te dineren in de avond. Dat is de eerste wijziging op onze nog te uit te voeren reisplan. Tevens geven ze aan een grote koffer mee te mogen indien gewenst. Allemaal gunstige berichten dus. Het is inmiddels bijna twee uur als Fl. en H. gaan wandelen. Vandaag is het schitterend weer, niet te warm niet te koud, om onze ronde vandaag via het park gelegen naast de hoofdweg te laten lopen. Onderwijl genietend van rozige bomen-bloesem is het blijkbaar geen reden voor anderen daar ook aanwezig te zijn, het is opvallend stil. Alleen bij het oversteken is het even wachten totdat het aanstormende verkeer links en rechts voorbij is gereden om de kant van het park te bereiken. Het park ziet er wat onverzorgd uit door de aanwezigheid beter gezegd het niet aanwezig zijn van water in de waterbassins en de fonteinen hierdoor er wat droogjes en triest aanzien geven. De palmen welke het park markeren zijn zo te zien wel gegroeid en zien er fris, groen en gezond uit. Bij het indraaien van de carrer, waar Fl. los mag lopen, is al te zien dat M. inmiddels thuis is door de aanwezigheid van een  vreemde blauwe kleur auto die voor de deur staat. Het openen van de voordeur naar de keuken toe doet je geloven in tropische sferen te vertoeven door de heerlijke uitwaaiende aroma´s. Keurig netjes met elk een blikje drinken zit de visite als twee keurig opgevoede kinderen te wachten in de veranda op wat hun te wachten staat namelijk “de terugkomst van Hans” en “het serveren van de thans geprepareerde maaltijd van M.” Binnen een half uur zitten we met z´n allen heerlijk te genieten van een uitgebreide lunch (pasta/tomatensaus/salade en kip. Via een selfie op een statief kan een indruk hiervan worden gemaakt (foto). Bij het aanhoren van de marktbezoek-ervaringen, die onze gasten kunnen vergelijken met Portugal worden hier als “groots” en “meer geordend” ervaren. Dan komt M. met twee nieuwe leesbrilletjes aan voor H. Omdat hij vanmorgen er eentje niet kon vinden (zien) is die er maar op gaan zitten. Dit zijn zogenaamde “magneet-klik-leesbrillen” (zwart en blauw). Het gebruik hiervan vraagt wel even tijd om eraan te wennen maar in ieder geval al geinig. Na een prettig samenzijn en ook weer nieuwe afspraken te hebben gemaakt trekt H. zich wat eerder terug om van de rust op bed te gaan genieten. Het is alweer tien voor half zes als deze zombie dan weer binnenkomt lopen, nog half slapend en een gevoel van “waar zijn we”. M. heeft de boel al wat geruimd want de zon heeft inmiddels het terras verlaten waardoor het dan te fris is en wordt om nog langer buiten te verblijven. Nee dan is het weer tijd binnen de gaskachel zijn werk te laten doen waarna het behaaglijk is om de avond verder binnen voort te zetten. Na het laatste rondje wordt tenslotte ook de voorkant afgesloten. De avond houdt zich bezig met internet en tv kijken, origineel hè? Toch wordt het nog kwart voor twaalf als “in het schaduw van het donkerte” wordt gekeken… 

DINSDAG 11 maart 2014: Goed geslapen? Ja, goed geslapen is het enige juiste antwoord op deze vraag vanmorgen. Het felle licht van de zon brengt je helemaal bij de wereld tijdens het omhoog trekken van de rolluiken en bij het ontsluiten de buitendeuren. Omdat H. het (altijd) koud heeft wordt de gaskachel voorlopig ontstoken en tijdens het rest-ontbijtje worden de vaak al voorspelbare zaken voor vandaag besproken. Een onderdeel is hiervan voor vandaag is het alvast inpakken van één grote koffer, de spulletjes voor Fl. gereedmaken (voer/dierenpaspoort enz.) en een lijstje maken van de spulletjes die er morgenochtend cq op het laatste moment er nog bij gepropt moeten worden en dan kan je denken aan het scheerapparaat, crème en luchtjes enz-. Het kijken naar “Koffietijd” met een kopje koffie is bijna een standaard dagelijkse handeling. Om elf uur wordt buiten nog slechts in de schaduw 12º graden gemeten terwijl het zonnetje goed zijn best doet vanuit een bijna strak blauwe heelal. Alles staat inmiddels op het terras wel al gereed om ons neer te doen neerploffen. In deze periode van het jaar kan je meestal vanaf 11:00 uur tot 18:00 uur genieten van de warmte van de zon. Een mooie gelegenheid een aantal zaken binnenshuis op te pakken. Vandaag is het kwart voor twaalf als de eerste bilafdrukken (foto) in de terrasstoelen worden gezet. M. gaat met de mededeling achterlatende “ben zo weer terug” naar vrienden aan het van de straat (Carrer Oroval) om af te spreken voor een bezoek in de namiddag en keert een dik half uur later terug met de mededeling dat HaMeR om half vijf welkom zijn. Intussen zit H. te genieten van de warmte die op hem neer straalt via een inmiddels met vlagen licht bewolkte hemel die de temperatuur hierdoor wat lijkt te filteren. De normaal heersende serene rust wordt wat teniet gedaan door bouwwerkzaamheden 5 huizen verder bij het plaatsen van een eerste etage. Dan laat M. ineens weten geïrriteerd te raken van een lange neushaar die gelijk met een heel scherp schaartje beslecht wordt waarna ook nog de oren en de wenkbrauwen automatisch aan de beurt zijn. Hier blijft het gelukkig bij. Het is inmiddels weer tijd aan de warme lunch te beginnen en niet veel staat het vlees al te knetteren. Ook vandaag is het zeer geschikt tegelijkertijd te genieten van een heerlijke warme meergroente+ kip en lunch, het uitzicht en van de nog iets te koelen ruimte in de veranda. Opwarmen wordt een paar meter verderop gezocht waar naast de schaduw van de struiken rechtstreeks het zonnetje staat schijnen tussen de licht wazige witte wolkjes door en een leesboek de ogen tenslotte willens of wetens doet sluiten. Het is al over vieren als het strekken van de benen ons in beweging zet. Tijdens het loopje naar onze vrienden constateren we dat in het betreffende straat niet veel veranderd is behalve een te koop zijnde woning valt ons op. Op hun achterplaats is het gelijk weer genieten zie foto.

Aan een nieuw eetsetje worden we aangenaam ontvangen met allerlei lekkere hapjes, een drankje en hartelijkheid. Onze gastgevers zien eruit als vorige keer maar ook zij hebben in die zelfde afwezigheid moeten strijden om er zoals er weer bij te zitten. Leuke en nieuwe ideeën worden aangedragen waar Ha-MeR wel oor naar heeft. Voor hun vertrek a.s. wordt afgesproken bij Ha-MeR nog eerst te komen eten.

Het is even raar kijken voor Ha-MeR als zij bij thuiskomst ontdekken dat hun auto niet meer in de carport staat. Omdat het carporthek keuring is gesloten is het bijna zeker dat onze vrienden waar de auto staat geparkeerd bij lange afwezigheid deze heeft opgehaald tegen hun eerdere aangegeven eigen wensen in. Om daar zeker van te zijn lopen Fl. en H. langs hun woning waar die keurig in de tuin staat geparkeerd. Als de wandelaars hun carrer inlopen wordt er plots luid getoeterd en gezwaaid vanaf de hoofdweg maar het gaat H. te snel om daar adequaat op te reageren. Morgen zien en horen we wel waarom op deze wijze. Na een avondmaaltje van brood, gebakken ei en salade wordt de avond voortgezet achter de tv en internet naast een brandende gaskachel…elf

Woensdag 12 maart 2014: Nadat om kwart voor elf onze eerste bestemming is ingeprogrammeerd in de navigatie wordt Denia uitgezwaaid. Als ook nog in overleg met elkaar wordt besloten NIET voor de tolwegen te kiezen wordt de pas erin gezet rekening houdende met de algemene en plaatselijke verkeersregels. Het is licht bewolkt bij vertrek maar hoe verder we komen hoe donkerder de lucht wordt. Het gaat zelfs even wat regenen. Maar ook hier geldt “na regen komt zonneschijn”. Het is genieten van de zomerse kleurige woningen waarvan de meeste geheel wit zijn. Door de huidige crisis worden ook de contouren van slecht onderhoud duidelijk zichtbaar wat eigenlijk al typisch Spaans was. De wegen zijn overal goed berijdbaar en met enige terughoudendheid en wat ingetogen wordt rekening gehouden met de vele verkeersdrempels en rotondes. Als er al enige poos is uitgekeken naar een restaurantje voor het drinken van een kopje koffie blijken deze zich alleen telkens aan de overzijde van de weg zich te bevinden en wordt daarmee uiteindelijk toch maar mee gewacht tot het ook tijd is voor de lunch. Hiervoor moet van de route worden afgeweken en wordt hiervoor afgeslagen naar het dorpje Puerto Lumbreras waar bij een “Bocadillón” ter plaatse van een heerlijke broodmaaltijd wordt genoten. H. gaat voor een een stokbroodje tonijn en moet kiezen tussen er eentje van 10 cm, 25 cm of langer. Het weer is al weer meer zonniger inmiddels en door onze chauffeur wordt alle rust genomen bij het benaderen van de vele mooie objecten zodat nadat hij hierop heeft gewezen goed naar gekeken kan worden door ons allen. Er kan zelfs gestopt worden indien gewenst. Naast de prachtige vergezichten die te bewonderen zijn, is ook de erosie die de rotsen aantasten goed zichtbaar. Ook passeren we in vele soorten en maten de zgn “grotwoningen” en steeds vaker komen er enorme velden met honderden mooi onderhouden olijfbomen/struiken in de kijkert. Door dit alles heerst er voelbaar een vakantiegevoel in de auto. Als de navigatie heeft aangeven van de hoofdweg naar links te moeten, zien we in de verte witte dorpjes liggen in de bergen. Ons eerste hotel zou aan de zee moeten liggen maar van dat laatste is in de verste verte nog niets van te zien. Als het aan de kilometers ligt zou het toch niet meer zo ver moeten zijn. Heel langzaam en heel gestaag klimmen we omhoog gelijk genietend van prachtige panorama´s. Als de weg zich naar beneden laat leiden volgt een schitterende blik over de ruime zilte nat die we via vele rotondes en slinger wegen steeds dichter naderen. Daar zien we toch Parador Hotel “Mojácar” in het gelijknamige plaatsje, na deze eerst er voorbij zij gereden. Het is dan 15:45 uur. (Het moderne Parador ligt aan het strand van Mojácar en biedt een prachtig uitzicht over de Middellandse Zee. Het hotel ligt in mooie tuinen en heeft een seizoensgebonden buitenzwembad en 2 padeltennisbanen. Het zwembad wordt omgeven door een zonneterras en palmbomen en heeft een schitterend uitzicht op de omgeving. In de zomer is er een gratis miniclub voor de kinderen, en gratis zwemlessen en massages zijn op aanvraag beschikbaar. Het Parador de Mojácar beschikt over lichte, stijlvolle kamers die zijn ingericht in neutrale tinten. Ze zijn voorzien van gratis WiFi, een flatscreen-tv en een eigen badkamer. Een minibar en een kluis zijn ook aanwezig. Het restaurant van het Parador de Mojácar is gespecialiseerd in verse vis- en rijstgerechten. U kunt ook op het terras van het restaurant van uw maaltijd genieten. Het centrum van Mojácar ligt op minder dan 2 km van het hotel. Het Natuurpark Cabo de Gata bevindt zich op 20 minuten rijden, en de luchthaven van Almeria vindt u op ongeveer 80 km afstand. Er is gratis parkeergelegenheid op het terrein en er zijn ook gratis faciliteiten om uw elektrische auto te kunnen opladen. Bron:Booking.com). 

De kamer, badkamer, bedden en bergruimtes zijn er ruim. Terwijl de mannen zichzelf even wat rust gunnen gaan de dames op verkenning uit in en rond het hotel .Voordat het plaatsje zelf zal worden beoordeeld, wordt eerst nog gebruik gemaakt van ons aangeboden welkomst drankje in het restaurant. Het witte plaatsje is geheel ingericht op toerisme maar aan dat laatste ontbreekt het door de tijd/periode van het jaar. Ondanks dit laatste is er meer activiteit dan aanvankelijk zal worden gedacht. Toch wordt besloten onze avondmaal in het hotel zelf te gebruiken om tevens ook zoveel als mogelijk van alle geneugten des hotels te genieten.

De volgende morgen op donderdag 13 maart vertrekken we om 10:00 uur en trekken direct weer het berglandschap in. Het is weer prachtig weer. Ons doel vandaag is “Marbella”. Na zo´n 40 kilometer worden we omringd door “wigwams”, “mini Hollywood” en “Wild West”-gebied, een gebied dat zich ontleent aan de filmindustrie. Niet veel verder bevinden we ons omringd door bergen met sneeuw op de toppen. Wat een contrast. Ook hier zijn de wegen uitstekend en waarvan het merendeel ook goed onderhouden of nieuw zijn. Gestaag rijden we de provincie “Andalusie” één van de 52 provincies (Tien van de zeventien Spaanse regio’s hebben twee of meer provincies; de zeven andere regio’s vallen samen met een provincie.Bron:Internet) binnen en genieten we ondertussen van Spanje op z´n best. Als Marbella ingereden wordt wordt op een parkeerplaats onze ingebouwde navigatie ingeschakeld met adres ons hotel NH Marbella. Maar dat blijkt niet te lukken want het adres kent het systeem niet. Ondanks dat de passagiers wat ongeduldig worden laat onze chauffeurs zich hierdoor niet verleiden en belt vanaf een parkeerplaats het hotel. Na wat ingewikkelde doorverbindingen en vreemde reclames (dates) worden we uiteindelijk na zo´n vijf minuten te woord gestaan. Het adres blijkt te zijn veranderd. Dit eenmaal genoteerd wordt de navigatie eerst ingesteld op het huisadres van de vrienden (Olga & Herbert) van Ha-uS. Aldaar worden we hartelijk ontvangen met een drankje, verhalen en een heerlijk eigengemaakte zojuist gemaakte vleespaella.

Ondanks uitleg van onze gastgever is het onze tweede hotel nog steeds moeilijk vinden. Door oplettendheid van de meerijdende passagiers wordt het hotel gevonden. Het is gelegen dicht bij het centrum waar ook de vrienden van H.L. tijdelijk nog wonen. Het is wederom een schitterend hotel met ruime kamers, iet wat oubollig en het uitzicht is beperkt vanaf een mager balkonnetje…

In samenspraak met vrienden van Ha-uS is afgesproken om half negen op één va de vele pleintjes in het centrum van Marbella waar we ze hebben uitgenodigd voor een drankje onder het genot van diverse tapas op één van de buitenterrasjes. Vooraf krijgen we nog een rondleiding (foto onder)… Omdat de vrienden ook Duits spreken is het merendeel van de gesprekken goed te volgen door Ha-MeR. Eenmaal weer in het hotel terug nemen Ha-MeR nog een drankje uit het koelkastje.

Bijzonder is dat de wasgelegenheid e.d. afgescheiden is van de ruimtelijke badkamer die voorzien is van toilet, bad en bidet. De spiegel boven de wastafel blijkt tevens ook een verwarming waar je pas achterkomt als die is aangeraakt. Ook het zoeken van het aan- en uitknopje is even een belevenis. Bij het ontbijt om 09:00 uur is het heel bijzonder dat het als eerste hotel ook teentjes knoflook aanbied waar H. dankbaar gebruik van maakt. Onze trein vertrekt weer om half elf en we rijden naar het plaatsje Ubrique (104 km) die bekend staat om zijn “PIEL”producten (zie: http://www.youtube.com/watch?v=BFixSZtto70). Daar kunnen de dames bijna niet wachten om uit te stappen. Het prettige voor de mannen is het dat alle zaakjes hier om 14:00 sluiten dus de dames moeten zich nog haasten.

Ondanks dat laatste hebben de dames zich heerlijk kunnen verrijken aan mooie dure aankopen. Voor de lunch herinneren de dames zich nog een pleintje waar de vorige keer heerlijk was verbleven. Tegen beter weten in, denken de mannen, lopen ze al vragend te zoeken naar dat bewuste pleintje. En ja hoor na enig klimwerk, steegje in en uit, betreden we het bedoelde pleintje die de mannen zich bij het betreden dan ook ineens nu kunnen herinneren. Er is daar geen spat veranderd zelfs de eigenaar van het terrasje niet. Tijdens dit geneugte (dagmenu) om 14:30 uur komen er meer gasten zich aansluiten en wordt het nog gezellig druk op het pleintje.

Om 16:00 uur wordt aanstalten naar ons eindbestemming voor vandaag te gaan, namelijk de mooie plaats “RONDA” waar we nog 49,1 km vandaan zijn. De reis gaat weer door rotsachtige bergen en dalen onder een hemel die toenemend donkerder wordt en worden ook de magen getest door de vele alsmaar aanhoudende “S” bochtjes. Een bijna botsing vindt plaats door een aankomende passerende auto die in de bocht gaat inhalen. Dit keer brengt de navigatie de beide stellen voor de deur van hotel met de naam “Sevilla”. Het is het minst mooie hotel achteraf, kleine kamers, donker, geen bureautje, geen zitje, een hoop herrie aan de straat (m.n. voor Ha-uS) maar ook met de meeste persoonlijke service (helpen bij de koffers, een strerk drankje bij het ontbijt).

Om 19:00 uur lopen we met jassen dichtgeknoopt naar het centrum van RONDA waar het schitterende dieptes en vergezichten zijn te bewonderen.

Tijdens het lopen in de vele straatjes via allerlei straatjes krijgt H. plots krampen en moet naar het toilet maar de dames raken niet uitgekeken en zijn bijna besluiteloos bij de aankoop van slechts een enkel kousen sokjes/panty´s. Dat wordt dan ook rennen naar de eerste beste horecagelegenheid. Toepasselijk vinden we een uitbater met een toepasselijke naam (foto links) waar ook een kopje koffie kan worden gedronken. Nadat de zaakjes gaan afsluiten komen we een attractie tegen waar de dames nog oog voor hebben (foto rechtsonder). Daarna is het zoeken om 21:15 uur naar een restaurantje voor het avondmaal. Op de terugweg naar het hotel wordt een gezellig hotel met restaurantfunctie gevonden. Er snort er een gezellig kacheltje, het is er aardig bezet en er hangt een knus sfeertje maar niet minder belangrijk is natuurlijk ook “hoe smaakt het eten hier”. Om daar achter te komen plaatsen we een bestelling en omdat het hierbij slechts gaat om “de kleine trek” te stillen wordt de keuze gemaakt voor een salade en verschillende tapa´s voor in het midden van de tafel. Middels een plattegrond vinden we na even zoeken ons hotel terug en het is 22:45 uur als de wegen van twee paren elkaar kruisen. Zaterdag 15 maart gaat het richting “Baeza”. Ook hier is het zicht op berg en dal waarbij een moedige wielrenner ons hiervan zo nu en dan doet afleiden. Wat de boel ook hier nog steeds opfleurt zijn de eindeloze olijfvelden, keurig gerangschikt in de veelal rode aarde. Het weer is stralend echter in de morgen heerst er nog wel met een frisse ondertoon. Als om 12:30 uur de onderbuiken gaan rommelen wordt een plasstop gemaakt bij een lokatie waar de olijven in de oogsttijd worden verwerkt tot een vloeibare eenheid. Eenmaal in de plaats “BAEZA” is het zoeken naar ons vierde en laatste hotel “TRH CIUDAD de Baeza”. Via hele smalle straatjes met éénrichtingverkeer links en dan weer rechts is het eerst even zoeken naar een plaatsje waar de koffers zo dicht mogelijk bij het hotel kunnen worden gelost. Laat dat maar aan onze chauffeur over die altijd weer hiervoor een plekje vindt. Om 14:00 uur gaat onze leidsman ons allen inchecken in een receptieruimte die als zeer RUIM kan worden gekenmerkt. In een smalle steeg naast het hotel moet de auto via een nog nauwere ingang onder het hotel worden geparkeerd. De lift brengt ons naar de eerste etage. Bij onze lokatie aankomende kijken we onze ogen uit. Beiden hebben blijkbaar voor een “chambre en suite” geboekt met bubbelbad

Het is inmiddels tijd om op zoek te gaan een gelegenheid voor de lunch en hiervoor kiezen we richting centrum die net om de hoek ligt van het hotel. Onderweg passeren we nog hele chique bruiloftspartij met veel gasten in militaire uniform die zich verzameld hebben op een hele grote patio naast een kerk en daar het glas heffen. Bij het betreden van een groot plein met een spuitende fontein zijn links en rechts diverse restaurantjes gesitueerd. We willen in de zon zitten en omdat die maar aan één kant staat is het moeilijk een plekje te vinden omdat daar meerdere daar zo over denken. H. wil een bocadillo met tonijn wat volgens H.L. niet mogelijk is in een dergelijk restaurant. Nadat toch wordt aangedrongen dit eerst nog even te vragen blijkt dat geen enkele moeite zijn voor “LOS ARCS”.

Na een heerlijke hap besluiten we nog iets van de stad te willen gaan bekijken. Een loopje verder ziet onze reisleider een treintje staan voor het rondleiden van toeristen en komt op het idee dit de overigen voor te stellen. Even later worden we rondgereden in het oude gedeelte van de stad en komen op plekken die we zelf nooit gevonden zouden hebben en we worden niet moe ook, wat willen we nog meer?

De avondlunch wordt genuttigd in het hotel zelf waar we vanaf 21:00 uur terecht kunnen. Vanuit het restaurant verslepen we ons drankje naar het eetgedeelte waar keuze kan worden gemaakt à la carte en van het dagmenu. Door de aanwezigheid van een bus met een groep alleen maar dames is niet alleen het geluid maar ook de gezelligheid toegenomen in het restaurant.

Door samen (Ha-MeR) in het bubbelbad te gaan doen onze hele fijne en mooie dag afsluiten en via onze slaapstede prepareren we ons op de laatste dag van deze trip zondag 16 maart…. Na een goede nachtrust tot 08:00 uur is het 09:00 uur als we het aanbod van lekkernijen, vooral zoete, voor het ontbijt bekijken. Het aanbod is wat karig te noemen (zijn te verwend inmiddels) maar valt er verder niets op aan te merken. Het is druk in het restaurant en waar het niet aan nodige decibellen mankeert. Genietend van alle geneugten kijken we neer op een zeer grote patio die naast het restaurant is gelegen en waar we met name “vrouwen” aan hun verslaving (roken) zien over te geven.

Om half elf melden we ons af bij de receptie waar het al volop “komen en gaan” is. Als H.L, zoals altijd, de rekening checkt blijkt er een afwijking. De restaurantafname van gisterenavond schijnt tweemaal te zijn aangeslagen. Omdat dit eerst door het restaurant zelf moet worden hersteld is het even wachten. Gezien het feit dat het uitrijden uit garage vanuit ondergronds moet gebeuren wordt de nodige stuurkunst (stijle oprit, krappe garagedeur en inrit steeg) gevraagd, en wordt H. gevraagd buiten bij de garagedeur op de uitkijk te gaan staan om eventueel aankomend verkeer tegen te houden. Met 2 billen-knijpende passagiers aan boord blijkt het voor de chauffeur een “eitje” te zijn. In een wazig zonnetje wordt eerst naar de plaats “UBEDA” gereden. Via mooie, hele rustige wegen en vele rotondes naderen we niet alleen een steeds helder wordende hemel, maar ook de eerder genoemde plaats. Bij de vraag aldaar uit te stappen klinkt met name het vanuit de achterzijde in eerste instantie weinig enthousiasme maar na wat overtuigende woorden staat iedereen naast de auto en lopen we richting centrum. 

Aldaar wordt op het grote plein voor de kerk een drukbezochte show van oldtimers, een parador en het gemeentehuis aangetroffen. In alle rust lopen we ons rondje waarna om 11:45 uur de auto weer gestart wordt om verder terug te keren naar Denia. “Olijven, olijven, olijven” is wat we passeren. Pas na 2 uur rijden wordt het landschap meer heuvelachtig tot vlak en loopt het aantal olijven-velden sterk terug. Hiervoor in de plaatst wordt de skyline min of meer ontsiert door “windmolens” van meters hoog en velden met zonnepanelen. Bij nog 229 km te gaan is het tijd om aan de lunch te gaan denken. Na een paar gelegenheden te hebben gemist is het dan plots raak en wijken we af van het routepatroon door een afslag te nemen. Om 14:45 uur stappen we een restaurantje binnen waar al een gemoedelijke drukte heerst. De ambiance even aankijkend, lijkt het op een kantine waarbij de hele familie vanachter de bar staat mee te helpen van groot tot klein. We kiezen voor het dagmenu waarbij uit slechts één soep en meerdere hoofdgerechten is te kiezen…

H. vindt de fel gele kippensoep smerig want het smaakt, in tegenstelling wat de overigen vinden, naar eigeel. Het hoofdgerecht daarentegen is overheerlijk. Ook de bediening is warm, gemeend en hartelijk. Om 16:00 uur pakken we draad weer opnieuw op om de laatste 168 km te slijpen. Plots kan T.L. zich een plaatsje herinneren waar we nu toevallig ook langskomen en waar zeker even gestopt moet worden. In “ALMANSA(?)” wordt de laatste stop gemaakt en naast het bekijken en passen van een heleboel schoenen worden er ook wat aankopen gedaan. Na het tanken om 17:05 uur aldaar wordt de reis voortgezet en komen we officieel om 18:45 uur in Denia binnenrijden. Ter afsluiting wordt nog een gewenst ritje door de stad gemaakt om de “Fallas” te zien waarna om 19:05 uur de koffers worden gelost. Bij het afscheid van deze prachtige reis wordt de chauffeur nog even een luidruchtig  welverdiend “APPLAUS” gegund.

BEDANKT HA-US….

MAANDAG 17 maart 2014: Ondanks 5 nachten in een lux hotel te hebben ontwaakt is het ook weer “lekker wakker” worden in je eigen bed. Één strakke blauwe gloed is het eerste wat Ha-MeR´s oogpupillen streelt. H. kan er maar moeilijk uitkomen maar als Fl. & M. alweer ergens buiten met elkaar aan het wandelen zijn, wordt het toch echt tijd voor het maken van een grote kom met havermout. Ondanks al die heerlijkheden van de afgelopen dagen smaakt dit goedje ons ook nog steeds opperbest. De buitendeuren gaan al snel open en ook de gaskachel hoeft vanmorgen niet worden ontstoken. Voor het ontbijten buiten is het nog net iets te fris. Tijdens “koffietijd” worden de plannen voor vandaag min of MEER besproken. Naast wat boodschappen (fruit o.a.) moet er ook een nieuw gaskacheltje worden aangeschaft. Na gisterenavond weten we dat laatste zeker door de nare lucht die de huidige naast warmte voortbrengt. De lunch (hutspot, ha,ha) vindt weer ouderwets buiten in de veranda plaats en waar het ook weer heerlijk genieten is van ons tuintje en terras. Ook zien we dat bij de borders aan de struiken nog wel gesnoeid moet gaan worden. Tevens vermoeden we dat achter in de tuin in de rechter struik een nestje zit. We zien steeds hele kleine vogeltjes, welke soort nog geen idee, heen en weer gaan. Omdat de afwas wordt opgespaard tot vanavond na het avondeten gaan we ons direct daarop omkleden en komen we even later in zomerkleding (korte broek, ja, ja) te voorschijn waarna we de terrasstoelen inploffen, “insmeren” en “plat”. Na drie kwartier wordt het dan alweer zo warm dat we de schaduw opzoeken. Om 18:00 uur rijden we en Fl. even snel heen en weer naar de firma “BRICOLAGE FERRYBOX in Denia” waar M. vanmorgen tijden haar bezoek aan de ALDI al een kacheltje heeft zien staan. Ik ga (moet) mee om haar keus te beamen. Ben achteraf toch blij mee te zijn gegaan. Na eerst de slang met koppelstuk van de oude kachel te hebben overgebracht naar de nieuwe (merk: NOVA 4200W) moet er natuurlijk ook gelijk uitgeprobeerd worden waarna de aankoop alle lof kreeg. Niet veel later wordt de blauwe vlam gedoofd om naar Ha-uS te gaan voor een drankje ter gelegenheid van de officiële afrekening-overdracht van ons beide reisje. “Het is altijd weer even slikken” …z´n lekker wijntje na het proosten op elkaar. Vrolijke terugblikken en minder leuke dingen omtrent R.S. zijn dan ook even ook de grote verschillen. Morgen gaat iedereen, behalve Fl. en H., naar de “Fallas” en Mascleta” in Valencia. Ha-uS op zichzelf waarna ze zich aansluiten bij familie en vrienden/kennissen en M. wordt om 10:00 opgehaald door Ada & Rolaf (RO-AD). De avond wordt verder gevuld met strijken, tv kijken en achter de computer waarbij toch nog wel even de (nieuwe) gaskachel wordt aangeklikt…

DINSDAG 18 maart 2014: Bij het openen van de oogleden is het weer één blauwe massa die we constateren bij het betreden van de koude tegels. Dan heeft M. nog twee uurtjes om straks gereed te staan voor “dagje uit”. Ook is er nog tijd om H. nogmaals weer eens te laten zien waar zijn lunch (restprak van gisteren) en de appelmoes staat in de koelkast en wijst ze op het heerlijke verse stokbroodje dat ze vanmorgen heeft meegebracht. Als dan ook nog onze telefoonnummers zijn afgestemd met elkaar staat haar niets meer in de weg om zo dadelijk met een gerust hart op weg te gaan. Met een heerlijk en luchtig yoghurt-ontbijtje net door het keeltje staan ruim voor tienen de taxi met RO-AD voor de deur die nog even uitstappen voor plas-stop. Om kwart voor elf wordt plots “facetime” geactiveerd. Het zijn WI-MA uit Kaatsheuvel die zich al een beetje voorbereiden op hun komst naar Denia per 1 april… Om 12:00 uur meldt M.V. zich via “Skype” en via de Ipad van M. Het is fijn om dan te horen dat het goed met hun kinderen, onze kleinkinderen, gaat en vertelt enthousiast over het goede lezen van de jongste Tess, de prachtige cijfers van de oudste HannaH en over het goede voetbal van afgelopen zaterdag door Jim. Om 12:00 uur gaat bij de Ipad de skype-telefoon en roepen Wi-MA Ha-MeR op. Ondanks alle festiviteiten die er thans zijn en komende zijn (Pasen) is behalve Fl. geen hond te zien op het strand tijdens haar middag uitlaatrondje. Om 16:00 uur tot 17:00 uur gaat H. nog even genieten van het mooie weer door enkele ledematen en z´n bolletje aan de zon bloot te stellen. Omstreeks 17:00 uur belt M. vanuit Valencia en nadat we elkaars ervaringen kort en krachtig aan elkaar hebben vertelt laat ze weten dat ze verwacht om half acht weer terug in Denia te zijn. Om 16:00 uur tot 17:00 uur gaat H. nog even genieten van het mooie weer door enkele ledematen en z´n bolletje aan de zon bloot te stellen. Als M. eenmaal in de trein terug zit belt ze of H. nog moet eten dit omdat onze vrienden Ha-MeR uitnodigt un Denia nog uit eten te gaan. Net bij thuiskomst van de derde en tevens laatste ronde met Fl. laat M. weten op dat moment bij restaurant San Giuseppe met RO-AD, hier een 800 meter vandaan, op H. zitten te wachten. H. snelt zich naar genoemde restaurant en het wordt een eet-zame en gezellige avond waarbij alle Valentia avonturen tapijt breed worden uiteen gezet en nog eens worden herbeleeft…

WOENSDAG 19 maart 2014: Wat een prachtige opkomst weer vandaag. Ondanks dit laatste heeft H. heel veel moeite om uit zijn bed te komen. Maar als hij er eenmaal uit is dan staat die er ook en zet direct zijn zinnen op het maken van “havermoutpap” met “jus d’orange”. De agenda van vandaag is een bezoek brengen aan Denia-stad waarvoor we voor slechts één van de vele activiteiten interesse hebben namelijk voor de om 1:30u beginnende  “Ofrenda de flores a la VIRGEN DE LOS DESAMPARADOS”. Om kwart over twaalf parkeert M. de auto op een betaalde parkeerplaats aan de haven. Een klein kwartier later lopen Ha-MeR en Fl. door de hoofdstraat waar dan juist het eerder genoemde festiviteit begint. Het is er erg druk maar bovenal sfeervol en gezellig. In het licht van een stevig zonnetje tussen enkele wolken heen komt geheel ten goede van de vele mooie kleuren van de klederdrachten en worden hierdoor prachtig tot uiting gebracht.

Voor het drinken van een drankje moet voor een plaatsje bijna gevochten worden. Er heerst goede sfeer en iedereen is in de stemming en behalve harde knallen van vuurwerk wordt de feestelijke ambiance geflankeerd door voorbij komende muziekorkesten. Via een achterweg waar het veel rustiger is maar ook gezellig is wordt teruggekeerd naar de auto. Het zit Ha-MeR mee met Fl want ze heeft inmiddels nabij de parkeerplaats haar (druk)werk gedaan. Thuis wordt gelijk aan de lunch begonnen waarna de zon weer wordt opgezocht en ook de ogen voor worden gesloten door in een bijna gestrekte houding één van de terrasstoelen te bezetten. “Daar wordt aan de deur geklopt, het is T.L die behalve een praatje komt maken Ha-MeR komt vragen morgen (donderdag) mee te gaan samen met o.a. één van kleinkinderen uit Culemborg die momenteel in Spanje is voor de Fallas naar restaurant “Verd y Vent” in de bergen voor het bijwonen van een lunch. De reden dat Ha-MeR na aankomst in Denia bijna alleen nog maar uit gegeten hebben doet Ha-MeR besluiten voor dit “luxe probleem” te passen. “Rond 17:00 uur komen onze vrienden (JAC-HA) uit de straat nog even afscheid nemen omdat zij morgen (donderdag) weer terugkeren naar NL: Tijdens het laatste avondloopje is het genieten van de strakke zwarte hemel met miljoenen fonkelende sterren en van een afkabbelende maan. Een beetje voetbal kijken, iets van de verkiezingen meepikken en vooral lekker relaxen zijn vanavond de ingrediënten om de uren door te brengen…

DONDERDAG 20 maart 2014: De dag begint heel fijn met zonneschijn, net als in NL. Tijdens “koffietijd” worden nog wat zaakjes geëvalueerd en de agenda van de dag min of MEER vastgelegd. Om 11:00 uur vertrekt M. met de auto naar Denia-stad voor wat boodschappen+rondkijken. Verder staat er voor vandaag helemaal niets op stapel maar je weet het nooit in Spanje. H. gaat in huis wat kleine werkzaamheden doen die in de loop der dagen reeds zijn gesignaleerd en genoteerd staan. Omdat nergens spoed aan kleeft kan het morgen ook nog. Bij het terrasse gaan om half één hoort H. plots zijn naam roepen. Het is onze gast van gisterenmiddag die nog even een zakje met resthapjes komt afgeven. Ook wordt dan geconstateerd dat in de ons hemelgebied een aantal wolken zijn toegetreden en ook een stevig bovenwindje is gaan waaien met een fris ondergrondje.

Het uitlaten van Fl. even voor de lunch leert ons dat H. vandaag niet goed in z´n vel zit (snel moe) en dat ze hier vandaan 300 meter stevig bezig zijn een hoek-lokatie, die eerder gebruikt is als Chinees restaurant, nu drastisch aan het opknappen zijn om er een “grill-bar” (foto links) daar te gaan openen. Gezien de activiteiten lijkt het erop dat het voor Pasen geopend moet worden. Om 14:30 is het frisse windje over gegaan naar een warmer wind en komt ook M. terug van weggeweest. Inmiddels staat de eettafel in de veranda inmiddels gereed om er aangezeten te worden. Maar eerst moet er pannenkoeken gebakken worden. Voor elk eentje met appel, met aardbeien en jam. Aansluitend worden de terrasstoelen in gebruik genomen. Het blijkt dat het warmer is dan in eerste instantie verwacht en al snel komen de er blote ledematen voor de dag. Door geklop aan de voordeur wordt dit geneugten voorlopig onderbroken en komen RO-AD op bezoek. Ze zijn bij de makelaar om de hoek geweest om te informeren naar het huren van een woning hier in de buurt voor een heel jaar lang. De makelaar blijkt alleen interesse bij verkoop. M. weet een andere woning die verhuurd wordt en lopen daar naar toe na eerst een kopje thee te hebben gedronken. Toevallig is de huiseigenaar aanwezig i.v.m. een reparatie aan het huis en onze gasten krijgen de gelegenheid om er binnen te kijken. Ook over de prijs per maand wordt gesproken maar er worden (nog) geen zaken gedaan. Met deze informatie en nog wat telefoonnummers vertrekken onze gasten nadat hun glaasje is leeggedronken. Het is inmiddels 18:00 uur en wordt het fris buiten. De terrasmeubels worden weer teruggezet in de opslaghouding, de kussens terug in de kist en binnen wordt de gaskachel aan het knorren gezet. De avond wordt in gepaste rust voortgezet waarbij vooral de “beeldbuizen” een flinke duit in het zakje doen…

VRIJDAG 22 maart 2014: Het hemellicht vandaag bestaat aan de ene zijde een blauwe lucht voorzien van wazige wolken en aan de andere is het helemaal blauw en is er geen wolk te bekennen. Wat gaat dat heen vandaag. Deze morgen begint als bijna elke morgen met standaard de dagelijkse bezigheden. Na de koffie loopt M. naar het pleintje “Las Brisas” om er even rond te kijken. Vandaag staat er in principe ons niets te wachten. Op de lunchkaart staat voor vandaag bruine bonen, gekookte aardappelen en een eiersalade genoteerd. Tijdens het loopje met Fl. is al te zien dat de kant met wolken het gaat winnen van het strakke gedeelte. Toch gaat dat minder hard dan gevreesd want zie hieronder (foto). H. voelt zich moe bij thuiskomst en ploft nee.

Rond 16:00 uur wordt gebonsd op de voordeur. Het B.Y. die M. wat spulletjes komt brengen en na een praatje en een kopje koffie weer huiswaarts keert. Net als Ha-MeR de boel op het terras gaat opruimen, wordt er aan de achterzijde van het terras geroepen. Het is de kleinzoon (J.S.) van Ha-uS met een maatje. Na een korte rondleiding drinken we een drankje en vertelt J.S. zich nog te kunnen herinneren dat op

RESTANT “PALM”…

ons achterterras een hele grote palm stond en heeft geholpen deze naar beneden te halen wat een spektakel was omdat deze op “een haar na” toen de woning raakte. Ze zijn hier in Spanje n.a.v. de festiviteiten in o.a. Valencia en zijn een paar dagen bij “Opa & Oma” aan het logeren. Over een uur rijden ze terug naar een neef in Valencia om van daaruit komende maandagavond terug te keren naar Culemborg per luchtvracht. Bij het uitlaten van Fl. om half acht gaat het langzaam druppelen vanuit een lucht die als grauw kan worden aangemerkt. Als Ha-MeR een uur later naar Ha-uS lopen om wat te bespreken (o.a. belasting) regent het dat het giet. Goed voor de bloemetjes zeggen we maar. Bij terugkeer bij half twaalf is het weer helemaal droog en duiken Ha-MeR gelijk het bed in na eerst behoorlijk opgehouden te zijn door Fl. die ons verwelkomt alsof ze bevrijd is.

ZATERDAG 22 maart 2014: Het lijkt nog wat donker buiten bij het opentrekken van de de witte rolluiken, zo bewolkt en grijs is het. Het is zowel binnen als buiten niet koud. M. brengt een paar verse stokbroodjes mee bij het uitlaten van Fl.. Na enig overwerk van de kiezen i.v.m. knappige korsten staat M. even voor tienen alweer opgewekt klaar om mee te gaan met RO-AD naar “Jalon” waar zaterdagmarkt is en onze vrienden tevens een “bodega” aldaar willen bezoeken. H. blijft thuis omdat hij zich de laatste dagen wat minder in z´n vel voelt zitten (moe en nog eens moe) waarvoor aller begrip is. Zodra straks onze auto is opgehaald uit de carport door weer andere vrienden (alleen maar vrienden hier, ha, ha) wil die toch proberen deze ruimte eens goed aan te vegen nadat eerst het één en ander wat verschoven is, maar ook hier geld “niets moet, alles mag” Toch niet helemaal content ermee achteraf met het resultaat besluit ik er toch ermee te gaan nokken en ga rusten in één van de fauteuils. Na deze uitgeklapt te hebben en en in een praktisch horizontale houding gelegen te hebben wordt ik even na tweeën wakker. De boel achter me gesloten ga ik de middagronde maken met Fl.. De bewolking is dan gescheurd en door de ontstane blauwe stukken blauw probeert de zon zich er doorheen te priemen. Er wordt dan 23 graden. In NL zal het hierdoor al gauw als benauwd worden bestempeld maar hier voelt dit voor alsnog heel aangenaam. Bij thuiskomst wordt een steelpannetje heldere groentesoep zonder ballen maar wel met eiwit stukjes opgewarmd en stuk stokbrood met kaas en knoflook klaargemaakt dat even later op de veranda heerlijk wordt opgepeuzeld. Om kwart over drie belt M. dat ze heerlijk o.a. van de kip met tomatensaus zitten te smullen bij “Casa Pepe”. Het verzoek wat herensokken mee te brengen is niet gelukt om reden dat er niet waren vreemd genoeg. Omdat het erg aangenaam is op het terras wordt het ligbed er nog maar eens bij gereden waarna het opnieuw voor beiden weer wegdommelen is. Even voordat het bed wordt verlaten tijdens een plasstop, het is dan kwart over 5, komen de marktbezoekers weer terug geheel voldaan en volgedaan. Op het terras, waar het dan nog steeds heerlijk toeven is, wordt het samenzijn voortgezet onder genot van een drankje en tenslotte nog met een soepje en broodje. Om kwart voor acht terwijl onze gasten zich uit de voeten maken, gaat M. Fl. uitlaten en gaat H. het terras opruimen en het binnen in huis gezellig maken door wat waxjes aan te steken en de gaskachel. De avond wordt verder achter de beeldbuis doorgebracht…

Het is niet moeilijk wakker worden bij het zien van bovenstaande beeld. Het is dan net acht uur geweest, 15 graden buiten en er waait een stevige, nog nog, frisse harde wind. De indeling van de ochtend is gelijk aan alle anderen met dit verschil dat H. dan zijn pil (Alendroninezuur 70mg) voor zijn botopbouw moet innemen. Het eerste half mag dan niet gegeten worden en worden gebukt om misselijkheid te voorkomen. Dus ga je lekker vanuit je bed leunend tegen twee hoofdkussen naar buiten zitten kijken wat eigenlijk een beetje als een feestje voelt. Omdat M. vandaag niet ter kerke gaat, gaat ze hiervoor in de plaats naar een heilige mis op tv kijken. Ondertussen wordt bij het zien lopen van onze Duitse buurvrouw deze uitgenodigd voor morgenmiddag voor een wijntje en tappas i.v.m. met hun aankomend vertrek. Kwart voor twaalf ziet het in het zonnetje op het achterterras er erg aantrekkelijk uit maar in de schaduw of met deur open is het nog erg fris. In de zon is het zalig en gaan er dan ook van genieten. Om half twee gaan Fl. en H. elkaar aan banden leggen en via een ruime omweg genieten dan ook weer dan de omgeving. met o.a het zicht op de berg “Mongé” boven een nieuw aangeplant vruchtenboomgaard.

 

 

Ondertussen is M. bezig aan de warme lunch (partjes gefrituurde aardappelen, salade en kip) en het ruikt heerlijk bij betreden van de keuken. H. gaat de tafel dekken in de veranda waar deels in de schaduw wordt gegeten. Om het geheel compleet te maken en omdat het zondag is (ha,ha) wordt er ook nog een wijntje bijgeschonken. Denk nou niet dat Ha-MeR hier alleen maar eet en luiert, nee er moet ook gewerkt worden of het nu zondag is of niet bovendien is het voor het Ha-MeR elke dag zondag. De avond wordt binnenshuis doorgebracht achter alle beschikbare apparaten incl. de gaskachel…

MAANDAG 24 maart 2014: Vandaag wordt het binnenshuis even goed onderhanden worden genomen. De tv staat intussen aan om het nieuws van Obama te volgen n.a.v. zijn bezoek aan Amsterdam en Den Haag terwijl er door M. er lustig op los gepoetst en door H. enigszins gepast. Om 12:00 uur komen RO-AD naast wat opslagspulletjes brengen ook afscheid nemen om reden dat ze morgenochtend al vroeg vertrekken naar NL. Genietend nog van het mooie weer en het heerlijke warme zonnetje wordt nog even een frisdrank gedronken. Voor RO., een echte hondenliefhebber, is het maar moeilijk afscheid nemen van onze Fl.. Na hun vertrek gaat M. een stokbroodje halen voor de lunch die simpel moet blijven vandaag om reden dat Ha-MeR de Duitse buren vanmiddag hebben uitgenodigd voor drankje en een hapje. want ook zij gaan vertrekken maar voort hun is dat a.s. woensdag. Tussendoor spreken Ha-MeR M.V. nog via Skype over de dingen die gebeuren op het thuisfront. Met onze gasten, waarmee we vanaf 16:00 uur hebben afgesproken kan, terwijl het al donker is, nog heerlijk in de veranda gezeten worden pratend en etend tot wel 19:00 uur waarbij Ha-MeR geïnformeerd worden over allerlei zaken die ze hebben hebben afgespeeld , zijn beleefd en/of zijn gebeurd de laatste maanden in en rondom Denia. Begin mei zullen ze weer terugkeren naar Denia. De avond wordt verder binnen voortgezet door Ha-MeR alleen en ook vandaag nog moet ondanks het hele mooie weer buiten vandaag de gehele dag door binnen in huis tijdens het stilzitten toch nog weer even de gaskachel aan op de laagste stand…

DINSDAG 25 maart 2014: “Hoor de wind waait door de bomen” kan er worden gezongen bij het betreden van het terras om 09:00 uur. Ondanks een prachtige bijna strak blauwe lucht met frisse ondertoon liggen er wat lichte zaken (bloempotten, stof en bladeren) over het terras verspreid. Een beetje doorkauwen op een een stuk wit stokbrood van de dag ervoor is één van de onderdelen van het ontbijt. Onder “RTL-koffietijd” worden de agendapunten en zaken (waaronder o.a. autokeuring Renault/wegenbelasting Spanje/45 jr huwelijksviering) nog maar eens herhaalt en nieuwe punten beschreven. Om 11:00 uur gaat M. naar Denia met de auto voor pinnen, herensokken en een hakje. Dit laatste is op aangeven van en aanbevolen schoenenzaakje door vrienden hier in Spanje n.a.v. het nog steeds wat scheeflopen van M. na haar heupoperatie. Buiten straalt nog stevig het zonnetje die door de aanwakkerde wind hard moet werken om het een beetje warmer te krijgen en zorgt tevens dat er bewolking komt opzetten. Als om 14:00 uur M. nog niet thuis is gekomen gaat H. maar alvast Fl. uitlaten. Via een boomgaard met nog sinaasappelen aan de bomen lukt het na een nieuwe (3de) poging om een schuld voor een paar potjes appelmoes af te lossen, eindelijk is er iemand thuis. Even gezeten daar op het buitenterras en kijkend naar een ruime prachtig onderhouden tuin die geheel rondom de woning ligt waar Fl. even los rond mag lopen, zien we de zon ons doen verlaten en is het ineens geheel bewolkt. Bij terugkomst heeft M. de warme lunch (de restjes van gisteren opgewarmd) al op een mooi gedekte tafel staan. Buiten is het nog steeds niet erg uitnodigend om aldaar een siësta en vindt deze daarom binnen in huis plaats op onze uitschuifbare fauteuils. Omdat de lunch tegen drieën wordt ook automatisch het avondmaal naar later geschoven en loopt het tegen zevenen als hiervoor weer de eettafel is gedekt. Even ervoor zijn binnenshuis een salonstoel en de hondenmand naar een andere plaats geschoven waardoor het wat ruimer lijkt en ook nog efficiënter. Na het RTL-nieuws gaan Fl. en H. nog een rondje doen. Het is donker en het waait hard. Boven ons dreigen donkere, bijna zwarte, wolken elk moment uiteen te barsten. Op een enkele drup na blijft dat ons bespaart. Fl. laat het deels afweten vanavond en met name “HOPEN” we letterlijk en figuurlijk maar dat er vannacht niet uit hoeft te gaan…

WOENSDAG 26 maart 2014: Ha-MeR kijkt in een diep blauw gat als vanuit de slaapkamer naar buiten wordt gekeken. Ook waait er een stormachtige wind en is het terras weer wat bezaaid met wat oneffenheden. Terwijl M. Fl. uitlaat en H. de afwas staat te doen wordt gezien dat onze Duitse buren wat eerder vertrekken naar huis dan verwacht. Het ontbijt bestaat uit een yoghurtjes (Hacendado naturel Edulcorado sin gluten) uit een aantal kleine plastiek bakjes van 125 gram waar we mandarijnen door hutselen. B.Y. staat te kloppen aan de voorkant waardoor Fl. gelijk aanslaat. Ze komen straks te auto halen was de mededeling. Na het kijken naar “RTL-koffietijd” moet H. er weer aan geloven. Nadat de vloermatjes zijn uitgerold is dit de start van de “Pilates”-oefeningen die om de dag gaan plaatsvinden om Ha-MeR in de conditie te brengen en te houden. Na een kwartier heeft H. het gezien en ploft neer in z´n fauteuil waarna M. nog een half uur doorgaat. Een heerlijke douche doet even later wonderen en Ha-MeR voelt zich als herboren. Buiten schijnt nog steeds goed de zon die zo af en toe weg is door fikse lichte en donkerdere wolken partijen maar het waait er flink bij. M. wil, nu de Duitsers weg zijn de auto op hun inrit parkeren en de ronde terrastafel weer van boven halen omdat in de carport in de morgen nu de zon goed schijnt en we daar kunnen gaan ontbijten en koffiedrinken indien gewenst.

Als Fl. wordt uitgelaten zien we plots het het grote toegangshek van onze Duitse buren die vanmorgen zijn vertrokken openstaan. Er volgt nog even geen reactie op ons “hallo” geroep. Bij het bedenken “wat te doen” komt ineens hun Duitse buurvrouw van de andere kant te voorschijn en legt uit waarom ze daar is. Bij thuiskomst wordt er gelijk aangesloten aan de lunchtafel (gefrituurde aardappelpartjes, appelmoes uit een potje en doperwten bijna zo groot als spruiten (ietwat overdreven) in de carport. Omdat daar de zon dan niet schijnt verplaatsten de bewoners zich hierna naar het achterterras waar het in eerste instantie ook niet best uitziet aan het luchtruim te meten (foto). Het lijkt ons allemaal voorbij te schuiven en worden er even later alle blote delen ingesmeerd met zonnebrand. Een kopje thee erbij en het weer heerlijk genieten van deze dag verder zonder enige plannen.

De dreigende wolken laten het er toch niet bij zitten en gaan ook Ha-MeR dwarszitten door voor de zon te gaan hangen en het hierdoor gelijk een stuk frisser wordt. Ha-MeR pakken hun biezen en zetten alles onder het afdak van de veranda mocht het eventueel toch nog gaan regenen. Het is dan 17:00 uur en tijd om behalve Fl. te voeden onszelf te verwennen met een wijntje. Binnen het huis wordt het hiervoor gezellig gemaakt door o.a. het gaskacheltje op te porren. Zo rechtstreeks uit de zon is het nog altijd weer wat fris binnenshuis. Als M. haar nagels heeft gedaan bedenkt ze dat dit ook wellicht iets is voor haar zus en loopt erheen. Een hele rustige avond staat ons te wachten en daar treuren Ha-MeR echt niet om vanavond…

DONDERDAG 27 maart 2014: 

Dit is wat Ha-MeR vanmorgen als eerste zag na het omhoog trekken van de rolluiken. De zon staat volop aan de andere kant van de woning, in de carport met name, maar H. beoordeelt dat het nog net iets te fris is om er om negen uur daar het ontbijt te nuttigen. Tijdens de opgespaarde afwas laat M. zich ondertussen zo af en toe afleiden door mee te doen met “Nederland in beweging” van MAX. Alles is “spic en span” (bed opgemaakt, geveegd) om tien uur als het programma “Koffietijd” wordt ingeschakeld. Intussen maakt M. een lijstje op met boodschapjes en laat zich hierbij ondersteunen door de website van Lidle Denia. Even over half elf rijdt ze weg in een ambiance van zonnige taferelen. H. gaat z´n weblog bijwerken, de emails lezen en wat zijn werklijstje proberen weg te werken. Van dat laatste zal waarschijnlijk niet veel terecht komen omdat er vermoeidheidsverschijnselen (rug- en borstpijn, puffen) zich lijken voor te doen. Het mooie en warme weer lonkt H. toch naar het achterterras waar enkele stramme vegen met een borstel (bezem) geen kwaad kan want de huidige en de afgelopen winden hebben heel wat “los gemaakt”. Om half één komt M. ook weer aanrijden met enkele tassen vol met boodschappen en waaronder ook een rozenplantje voor op de carporttafel. De warme lunch bestaat vandaag uit gekookte aardappelen, broccoli en een heerlijk saus van allerlei groentes. Om kwart over twee staat M. alweer klaar om mee te gaan met haar zus naar een demonstratie van het maken van hapjes met een keukenmachine. M. heeft niet zo´n kostbare en speciale keukenmachine maar Tr.L. wel. De lokatie is het prestigieuze “Merriott-hotel” nabij Denia. H. zakt langzaam in zijn weg binnen en bij het wakker worden om kwart over vier wordt er nog even op het terras vertoefd. Tevens worden er vanaf de vliering de trap en de witte muurverf met kwasten om zo mogelijk later wat “plekjes” binnen en buiten weg te werken. Het is opvallend stil in de straat omdat veel bewoners er niet zijn en weinig verkeer rondom weegs als Fl. & H. nog een laatste rondje lopen in een frisse woei en is het prettig weer thuis te zijn. Er wordt stelling genomen om gepast in alle rust de avond door te komen. Als enige onderbrekingen van deze avond zijn de Skype/FaceTime gesprekken met onze familie in Leusden en Oosterhout… 

VRIJDAG 28 maart 2014: De morgenstond begint met een dikke licht grijze bewolking waar nog geen zonnetje te bekennen is. Iedereen staat toch weer vlot op de benen en lopen de zaken gesmeerd. Fl. komt al hijgend binnenlopen omdat M. haar heeft los gelaten op het strand en heeft kunnen spelen en rennen met een klein ander hondje begeleid door een Duitse vrouw. Om 9:00 uur staat M. alweer helemaal klaar om mee te doen met “Nederland in beweging“. Daarna neemt ze H. onderhanden middels enkele lichte “Pilates” oefeningen als opbouw voor verdere uitbouw. Aansluitend wordt tijdens het kijken naar het programma “Koffietijd” ook zelf koffie/thee gedronken de notities bijgewerkt. In NL is het volop lente lijkt wel want de uitzending vindt buiten in tuin plaats. Tussendoor komt H.L. even aan om te vragen of M. ook mee wil naar de stad zo dadelijk naar de markt. M. gaat mee maar alleen om haar schoen op te halen bij de schoenmaker in Denia. Intussen krijgt buiten de zon steeds meer de gelegenheid zich te laten zien. H. leest z´n doen-lijstje nog maar eens na en kan weer wat afstrepen inmiddels. Het is 14:00 uur als Fl. zich onrustig gaat verdragen. H. wordt dan altijd weer actief want meestal is er dan iets aan de gang. Het Ha-uS die M. thuis komt brengen met een aantal boodschappen. Heel trots laat M. weten haar verhoging (hakje) van haar ene schoen thans als heel prettig te ervaren om ze nu het gevoel heeft nu beter te lopen zonder aan haar aan haar heupoperatie te worden herinnert. Ook een meevaller dat blijkt dat onze auto in Spanje pas weer in 2015 gekeurd hoeft te worden. De warme lunch wordt vandaag een Hollandse pot n.m.l. gekookte aardappelen, bruine bonen en appelmoes. Het is te fris om dat vandaag buiten te nuttigen en vindt deze gelegenheid plaats aan de eettafel binnen “gezellig”. Door de vele pogingen van de zon is, lijkt het, net even de frisse ondertoom getemperd en kan er wel met een vest aan buiten op de terrasstoel een sièsta gehouden. Deze wordt afgesloten met een kopje thee en nadat om kwart voor vijf door een bezoekje van Tr.L. die M. komt halen naar haar huis te gaan om wat te freubelen. Rond half zeven komt ze daarvan terug met een vlijtig en mooi werkstukje van “Rinske Stevens Design” cq een speldenkussentje. Het kacheltje staat dan al te snorren en is de tafel gedekt voor een broodmaaltijd. De avond wordt hierna in gepaste vorm ingezet met weer nieuwe plannen en afspraken voor morgen…

ZATERDAG 29 maart 2014: Het is donker in huis bij het opstaan. De oorzaak hiervan komt van buiten omdat het helemaal dicht bewolkt is. Het is minder fris aan dan gisterenavond. Een mooie gelegenheid weer wat van ons doen-lijstje proberen te doen laten afstrepen. H. gaat wat kleine buiten werkzaamheden doen (plamuren/schilderen) en M. gaat haar wensen bij Ha-MeR´s 45 jarig feest van komend mei uitwerken en zover als mogelijk regelen en reeds gemaakte afspraken bevestigen. Tr.L. laat M. weten vandaag toch niet naar “De Hollandse” winkel te gaan in Pedreguer. Na een tweede kopje koffie twijfelt M. nog alsmaar of ze een x-aantal paren damesschoenen wel of niet zal weggooien. Dit laatste naar aanleiding dat op haar rechterschoenen een hakje geplaatst moet worden van € 11,00 per hak als ze er goed op wil lopen. Als ze vraagt op de vliering een lege doos staat om ze toch maar te bewaren komen er eerst een aantal zaken (glazen, keuken- en sapapparaat, lege plastiek zakken, damestassen, verpakkingsdozen van app.) naar beneden die ook bewaart moesten worden. Dat geeft haar de moed, waarna alles nog maar eens stuk voor stuk wordt beoordeeld en gaat het meerendeel naar de “Basura” (afvalcontainers) inclusief haar schoenen. Ook komen er van boven dingen te voorschijn waarvan je zegt “oh, hebben we dat ook nog” en worden via de afwas opnieuw ingezet. Boven op de vliering in het niet loopgedeelte komt hierdoor veel (opberg)ruimte vrij maar er staat eigenlijk nog meer (meubels vorige eigenaars, bouwmaterialen, een metaaldetector en opslag van derden) . Een andere keer graag nog eens zo´n sessie want H. is het nu zat. Buiten is het inmiddels een aangename temperatuur en de deuren kunnen weer open. Als M. een tweede lading brengt naar de daarvoor bestemde containers is het vorige al weer weggehaald cq ziet er nog handel in door een iemand die de containers afstruint in een oud wagentje. Om kwart voor twee laat FL: weten ook even tijd te hebben voor haar. Met zonnebril op en de mouwen opgestroopt maken Fl. en H. hun dagelijkse rondje waarbij H. altijd erg nieuwsgierig is naar het en hoe het gesteld is bij de uitvoerende werkzaamheden bij de nieuwe ondernemer (grillbar) van huis zo´n 150 meter vandaan. Elke keer wordt een vooruitgang gesignaleerd en is er weer iets aan toegevoegd. Toch blijkt het nog steeds cq lang niet klaar. Vandaag wordt er elektriciteit (kabels en stopcontacten) aangelegd voor de lantaarns op het terras. De warme lunch kan weer in de veranda worden genoten waar deels in deze periode de zon schijnt. Het ziet er allemaal weer smakelijk uit maar na de siësta zat er toch iets in waarvan onze beide magen van gaan protesteren (misselijk/boeren/aankomend keelpijn). H. gaat hierdoor even op z´n bed liggen. Om 19:00 uur wordt H. gewekt door M. en terwijl ze aansluitend Fl. gaat uitlaten, het is dan nog net niet donker, gaat H. zich weer aankleden en is de misselijkheid gezakt. De eetkamertafel staat inmiddels gedekt voor het avondmaal. Dit laatste gaat er goed in en heeft voor alsnog geen gevolgen. De avond wordt in alle rust voortgezet waarbij alle beeldbuizen (tv-pc-Ipad) weer een grote rol spelen en ook vanavond bij-verwarmt moet worden in huis…

ZONDAG 30 maart 2014: Wederom moet het licht in de woonkamer worden ontstoken omdat buiten het opnieuw zwaar bewolkt is. Het klopt wederom dat als n.m.l. het in NL mooi weer is, is het in Spanje het in algemeen minder. De zon lijkt hier er voorlopig nog niet doorheen te komen. Op dit moment (9:00 u.z.t.) geeft dat ook helemaal niet omdat Ha-MeR vanmorgen worden afgeleid door de “lichamelijke Pilates oefeningen”, “het volgen van een kerkdienst via de televisie”, “het vooruitzetten van een paar klokjes” en “douchen”. Het is wel even wennen dat het al “vroeg” zo “laat” is, vooral M. heeft daar last van. Het is 12:00 uur en wanneer er wat spatjes naar beneden komen en dreigende donkere wolken het buitengebeuren behoorlijk te lijken te gaan verstieren. Binnen is het dan 17º en buiten slechts 13º. Wellicht gaat nog wel even één van onze kachels (hout of gas) aan. Onze aanstaande bezoekers uit NL hoeven de komende dagen voor wat het weer betreft niet te komen, de temperaturen zullen daarentegen wel evenredig zijn. Om 12:00 uur komt M. op het idee even naar de stad te gaan voor een wandeling en een drankje. Onderweg in de auto moeten de ruitenwissers even op de laagste stand. Bij het vinden van een parkeerplaatsje nabij de vissershaven is het weer droog en wandelen we via passage waar toch nog enkele kraampjes hun kunst sierraden aanbieden naar de hoofdstraat in Denia. De berg Mongó zit verpakt in de grijze wolken (foto). Ook lopen er nog gasten in hun korte broek en aan hun taal te horen zijn het Engelsen in de meeste gevallen. De frisse wind is vooral merkbaar bij het passeren van een zijweg van het wandelgebied die elke zondag is afgezet om er te paraderen en/of een terrasje te pikken. Niet overal mag de hond in dus daar is het even naar. Bij restaurant “Amazing” waar je de koppen kan tellen. Voordat we de jassen uit hebben en onze billen zijn nedergedaald staat de ober er al om de bestelling op te nemen. Naast een Cola en een wijntje wordt er ook een bakje met harde nootjes zoute bijgezet. Omdat aan de straatkant wordt gezeten is te zien dat het buiten niet geheel aantrekkelijk is je daar te vermaken. Onderweg op de terug worden Fl. en H. afgezet bij park en gaan zij verder lopen als loopje voor de middag. Behalve Fl. is er geen hond te zien en loopt in een bijna één rechte lijn de weg naar huis. Onderweg zijn slechts bepaalde restaurantjes goed gevuld zoals “Vora Mar” gemeten aan het aantal geparkeerde auto´s voor de deur. De warme lunch, kip -gebakken uitje/knoflook-gekookte aardappelen-appelmoes en sperziebonen wordt even onderbroken door een kort bezoekje van H.L. om wat dingen af te spreken. Ondanks dat er geen zon schijnt zien Ha-MeR toch een lichtpuntje buiten en nemen de bewoners het risico buiten op het achterterras hun sièsta te houden. Om half zes breekt de lucht zich plots en staat er ineens een stevig zonnetje te blinken. Jammer echter want we zijn zojuist naar binnen getrokken en hebben al voor vandaag de houtkachel aangestoken om het in huis lekker op te warmen en voor de gezelligheid. Een kwartier na achten komt G.L. even aan voor een bezoekje en een babbel. Hij maakt dan voor de eerst mee wat het is als er iemand plots een HYPO krijgt en is daarvan wat onder de indruk. Tegen half tien gebeuren er ineens een paar dingen tegelijk n.m.l. G.L wordt gebeld dat het avondeten klaar staat, M. wordt gebeld via Skype door een buurvrouw uit LSDN en Fl. staat tegen H. te blaffen dat ze uit wil. Het is opvallend, een beetjes beangstig zelfs, stil op straat onder een dak van fonkelende sterren en een paar wolken. De laatste daguren worden relaxt in huis voortgezet in een ambiance van rust, tv, pc, ipad, drankje en een brandend haardvuurtje…

Maandag 31 maart 2014: Vandaag weer één strakke azuur blauwe hemel bij het openen van de poorten. Het is nog steeds wennen dat uurtje vroeger opstaan. Het mooie weer helpt daarbij. Na een heerlijk ontbijtje zit H. klaar om kwart voor tien klaar met Ha-uS mee te rijden naar de Denia. Tr.L. wordt daar afgezet om twee uurtjes te gaan quilten. H.L. en H. willen naar de bank en het postkantoor en moet het dit normaal ruim lukken tot 12:00 uur als dan Tt.L weer klaar is. Niet dus, want niet alleen vertrekken we veel later van huis maar ook bij de bank willen we een persoon spreken die dan net nog twee wachtende heb zitten. Fijn is wel dat het prima gelukt is wat H. wil bij de bank. Even voor enen komt H. weer thuis waar M. dan al heel druk is geweest in huis. Morgen komen er immers 3 gasten op bezoek waarvan er eentje komt logeren voor 10 dagen dus alles moet “spic & span” (vegen, zuigen, wassen, drogen, poetsen) zijn en het eten voorbereid. Duidelijk merkbaar is dat het een stuk warmer is dan enkele dagen hiervoor. Vandaag zijn we zelfs blij met het stevige windje en kan er ook in de veranda worden geluncht (bieten-stampot, sla en gebakken champignons). Bij het wandelen daarna met Fl. wordt dan nog meer merkbaar hoe warm het eigenlijk is vandaag. Slechts heel ver weg achter de bergen zijn er wolken te signaleren. Omdat het de laatste van de maand is moet eerst nog wat bankzaken via internet worden afgehandeld en geldt ook hier “zaken gaan voor het meisje”. Dat betekent dat we wat later dan normaal aan een sièsta kunnen werken. Bovendien loopt de zon ook een uurtje voor. Zie foto waar Fl. onder twee donkere groene zittingen (boven scheenbeen M.) zit om wat schaduw te hebben. Na een uur de ingevette vellen bloot gelegd te hebben aan de zon wordt gebeld via Skype. Het zijn WI-MA die momenteel onderweg zijn naar Denia en thans in een hotel in Girone zo´n 560 km hier vandaan verblijven. Voor de allerlaatste boodschapjes rijdt M. nog even naar de Aldi en neemt gelijk een volle gasfles mee vanaf in de buurt zijnde brandstofstation. Intussen ruimt H. het achterterras op waar het nog steeds heerlijk vertoeven is en dekt de tafel toch maar binnen. Het is stil op straat en omdat het maandag zijn de meeste restaurantjes gesloten vandaag. Bij het nieuwe grill-restaurant zijn ze wel bezig en het ziet er naar uit dat het niet lang meer zal duren voordat deze lokatie nu weer als Grill-restaurant wordt geopend. Het is de eerste avond dat er geen kachel hoeft worden aangemaakt. De restuurtjes van deze prachtige dag worden besteed zoals elke avond tv kijken, breien, wordfeud, de dag evalueren en plannetjes maken voor als onze logé er is…